ਰਥਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਲਲਿਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਾਦਯੋਰ੍ਲਗ੍ਨਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ
ਜਾਨਕੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੀ। ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫਾਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਰਾਮਸ੍ਤਾਮਾਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਨਕੀਂ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍ । ਸਾਧ੍ਵਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹੇਦਾਨੀਂ ਕੁਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਸਮਾਪਨਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸਾਧਵੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਆ ਗਈ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਂ ਸਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਜਗਾਮ ਮਾਤृਪਦਯੋਃ ਸਨ੍ਨਤਿਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸੁਕਾ
ਉਸ ਨੇ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਗਈ।
ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾ ਤਾਮਥਾਯਾਂਤੀਂ ਵੀਰਸੂਂ ਜਾਨਕੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਸਂਯੁਜ੍ਯ ਯਯੌ ਹਰ੍षਮਨੇਕਧਾ
ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਜਾਨਕੀ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਵਿਰਾਂ ਦੀ ਵਹੁਟੀ, ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਕੈਕੇਯੀਪਦਯੋਰ੍ਨਮ੍ਰਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈਦੇਹਪੁਤ੍ਰਿਕਾਮ੍ । ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਹ ਚਿਰਂ ਜੀਵ ਸਪੁਤ੍ਰੇਤ੍ਯਾਸ਼ਿषਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉ।'
ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਸ੍ਵਪਦੇਨਮ੍ਰਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈਦੇਹਪੁਤ੍ਰਿਕਾਮ੍ । ਆਸ਼ਿषਂ ਵ੍ਯਦਧਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਰੇ ਮਿਲਣ।
ਸੀਤਾ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਨਤ੍ਵਾ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ । ਪਰਮਂ ਹਰ੍षਮਾਪਨ੍ਨਾ ਬਭੂਵ ਕਿਲ ਵਾਡਵ
ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ।
ਸਮਾਗਤਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਂ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਂਭਜਃ । ਸੁਵਰ੍ਣਪਤ੍ਨੀਂ ਧਿਕ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਾਮਧਾਦ੍ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮਸ੍ਤਦਾ ਯਜ੍ਞਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸੀਤਯਾ ਸਹ । ਤਾਰਯਾਨੁਗਤੋ ਯਦ੍ਵਚ੍ਛਸ਼ੀਵ ਸ਼ਰਦੁਤ੍ਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਯਜਨ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦਾ ਚੰਦ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯੋਗਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਨੋਰਮੇ । ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਨੋਦਨਮ੍
ਜਦ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਰਸਮ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸੀਤਯਾ ਸਹਿਤਂ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਂ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ । ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਜਹृषੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੌਤੁਕੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਮ ਜੀ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਵਸਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਮਤਿਂ ਰਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰਤੌ ਵਰੇ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨਤਃ ਪਰਮਵਸ਼੍ਯਕਮ੍
ਉਸ ਉੱਤਮ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?"
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪੂਜਾ ਸਂਤੋषਕਾਰਿਕਾ
ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।"
ਮਰੁਤ੍ਤੇਨ ਕ੍ਰਤੁਃ ਸृष੍ਟਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਭਾਰਸਂਭृਤਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਤ੍ਤਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੋषਿਤਾ ਅਭਵਂਸ੍ਤਦਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਮਰੁੱਤ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਅਤ੍ਯਂਤਂ ਵਿਤ੍ਤਸਂਭਾਰਂ ਨੇਤੁਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼ਕਨ੍ਨਹਿ । ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਹਿਮਵਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਤ੍ਤਭਾਰਾਸਹਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਧਨ-ਭਾਰ ਲੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕੇ; ਭਾਰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਨ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜਾਗ੍ਰ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਦੇਹਿ ਦਾਨਾਦਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਵੀ, ਧਨ-ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਆਦਿ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਾਗ੍ਰ੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯਂ ਮਤ੍ਵਾ ਘਟੋਦ੍ਭਵਮ੍ । ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਮਝ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੇਕਰਤ੍ਨਸਂਭਾਰੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰੈਰਨੇਕਧਾ । ਦੇਸ਼ੈਰ੍ਜਨੈਃ ਪਰਿਵृਤੈਰਤ੍ਯਂਤਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਮਨੋਰਮਮ੍ । ਤਥੈਵ ਰਤ੍ਨੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਦੇਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਅਗਸਤ ਜੀ ਨੂੰ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਾਸਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਸਮਪੂਜਯਤ੍ । ਚ੍ਯਵਨਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਕਂ ਸੁਰਤ੍ਨੈਃ ਸਮਪੂਜਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਜੀ ਨੂੰ ਭਾਰਿਆ ਸਮੇਤ, ਸੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯਾਨਪਿ ਮੁਨੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨृਤ੍ਵਿਜਸ੍ਤਪਸਾਂ ਨਿਧੀਨ੍ । ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਤ੍ਨੌਘੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰੈਰਨੇਕਧਾ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਵੀ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਦਾਤ੍ਤਦਾ ਕ੍ਰਤੌ ਰਾਮੋ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼ਂਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਤ੍ਵਗ੍ਰਜਨ੍ਮਨੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੱਖ-ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਦੀਨਾਂਧਕृਪਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਦੌ ਦਾਨਮਨੇਕਧਾ । ਯਥਾਸਂਤੋषਵਿਹਿਤੈਰ੍ਵਿਤ੍ਤੈ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਰੀਬਾਂ, ਅੰਧਿਆਂ ਅਤੇ ਲਾਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਸਾਂਸਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਭੋਜਨਾਨਿ ਮृਦੂਨਿ ਚ । ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਅੰਜਨ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਨਰਮ ਭੋਜਨ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵੋਪਬृਂਹਿਤਮ੍ । ਅਤ੍ਯਂਤਮਭਵਦ੍ਧृष੍ਟਂ ਪੁਰਂ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਰੀਸਮਾਵृਤਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ।
ਦਾਨਂ ਦਦਂਤਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕੁਂਭੋਦ੍ਭਵੋ ਮੁਨਿਃ । ਅਤ੍ਯਂਤਪਰਮਪ੍ਰੀਤਿਂ ਯਯੌ ਕ੍ਰਤੁਵਰੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾਭਿषੇਕਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਪਾਨੀਯਮਮृਤੋਪਮਮ੍ । ਆਨੇਤੁਂ ਚ ਚਤੁਃषष੍ਟਿ ਨृਪਾਨ੍ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਸਮਾਹ੍ਵਯਤ੍
ਫਿਰ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਸਨਾਨ ਲਈ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਚੌਂਠੀ-ਚੌਂਠੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਬੁਲਾਇਆ।
ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਸੀਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨੇਤੁਮੁਦਕਂ ਯਯੌ । ਘਟੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣੇਨ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਸ਼ੋਭਯਾ
ਰਾਮ ਜੀ ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਗਏ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਲੈ ਕੇ।
ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਪ੍ਯੂਰ੍ਮਿਲਯਾ ਮਾਂਡਵ੍ਯਾ ਭਰਤੋ ਨृਪਃ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਕਾਂਤਿਮਤ੍ਯਾ ਚ ਪੁष੍ਕਲਃ
ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਉਰਮਿਲਾ, ਮਾਂਡਵਿਆ ਅਤੇ ਭਰਤ ਰਾਜਾ ਮਿਲੇ; ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਕਾਂਤਿਮਤੀ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਲ ਸਾਥੀ ਹੋਏ।
ਸੁਬਾਹੁਃ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਚ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਵੀਰਭੂषਯਾ । ਸੁਮਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਚ ਵਿਮਲੋ ਨृਪਃ
ਸੁਬਾਹੁ ਨੂੰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ ਵੀਰਭੂਸ਼ਾ ਮਿਲੀ; ਉਥੇ ਸੁਮਦ ਨੂੰ ਸਤਕੀਰਤੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵਿਮਲ ਨੂੰ ਰਾਣੀ ਮਿਲੀ।