ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਂ षਟ੍ਕਾਂਡਪਰਿਚਿਹ੍ਨਿਤਮ੍ । ਤਦ੍ਵੈ ਰਾਮਾਯਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਛੇ ਕਾਂਡਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ, ਚੌਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਹੀ ਰਾਮਾਇਣ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਵਾਧਾਯ ਚਾਸਨੇ । ਦृਢਂ ਤੌ ਪਰਿਰਭ੍ਯਾਥ ਸੀਤਾਂ ਸਸ੍ਮਾਰ ਵਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਘਵ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ 5.67 ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਅਥ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਾਗਤ੍ਯ ਜਾਨਕੀਂ ਨਤਵਾਨ੍ਮੁਹੁਃ । ਪ੍ਰੇਮਗਦ੍ਗਦਯਾ ਸ਼ਂਸਨ੍ਵਾਚਂ ਰਾਮਪ੍ਰਣੋਦਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਆਈ ਤੇ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਣਾਇਆ।
ਸੀਤਾ ਸਮਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਨ੍ਮੁਖਾਦ੍ਰਾਮਸਂਦੇਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੋਵਾਚ ਵਿਲਜ੍ਜਿਤਾ
ਸੀਤਾ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੀ। ਰਾਮ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਜਜਾ ਨਾਲ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਕਥਮਾਗਚ੍ਛੇ ਰਾਮਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਮਹਾਵਨੇ । ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਰਾਮਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀ ਵਾਲ੍ਮੀਕੇਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤ੍ਵਹਮ੍
ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂ, ਜਦ ਰਾਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ? ਮੈਂ ਵਾਲਮੀਕਿ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਮੁਖੋਦਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਮਾਤਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਕਾਰਯਤੇ ਮੁਹੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਆਈ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਂ, ਰਾਮ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਦਾ ਵਫਾਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਿਕृਤਂ ਦੋषਂ ਨਾਨਯਤੇ ਹृਦਿ । ਤਸ੍ਮਾਦਾਗਚ੍ਛ ਹਿ ਮਯਾ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਯਂਦਨ ਉਤ੍ਤਮੇ
ਵਫਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਕੀਤੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਾਨਕੀ ਪਤਿਦੇਵਤਾ । ਮਨੋਰੋषਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਸ੍ਥੌ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਰਥੇ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਾਨਕੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਾਪਸੀਃ ਸਕਲਾ ਨਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਂਸ਼੍ਚ ਨਿਗਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਨ੍ । ਰਾਮਂ ਸ੍ਮਰਂਤੀ ਮਨਸਾ ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾਗਮਤ੍ਪੁਰੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਤਪਸਵਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਥ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਨਗਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਹਾਰ੍ਹਾਭਰਣਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਸਰਯੂਂ ਸਰਿਤਂ ਪ੍ਰਾਪ ਯਤ੍ਰ ਰਾਮਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚੀ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਸਰਯੂ ਦਰਿਆ ਆਈ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਖੁਦ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਰਥਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਲਲਿਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਾਦਯੋਰ੍ਲਗ੍ਨਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ
ਜਾਨਕੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੀ। ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫਾਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਰਾਮਸ੍ਤਾਮਾਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਨਕੀਂ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍ । ਸਾਧ੍ਵਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹੇਦਾਨੀਂ ਕੁਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਸਮਾਪਨਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸਾਧਵੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਆ ਗਈ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਂ ਸਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਜਗਾਮ ਮਾਤृਪਦਯੋਃ ਸਨ੍ਨਤਿਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸੁਕਾ
ਉਸ ਨੇ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਗਈ।
ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾ ਤਾਮਥਾਯਾਂਤੀਂ ਵੀਰਸੂਂ ਜਾਨਕੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਸਂਯੁਜ੍ਯ ਯਯੌ ਹਰ੍षਮਨੇਕਧਾ
ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਜਾਨਕੀ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਵਿਰਾਂ ਦੀ ਵਹੁਟੀ, ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਕੈਕੇਯੀਪਦਯੋਰ੍ਨਮ੍ਰਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈਦੇਹਪੁਤ੍ਰਿਕਾਮ੍ । ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਹ ਚਿਰਂ ਜੀਵ ਸਪੁਤ੍ਰੇਤ੍ਯਾਸ਼ਿषਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉ।'
ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਸ੍ਵਪਦੇਨਮ੍ਰਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈਦੇਹਪੁਤ੍ਰਿਕਾਮ੍ । ਆਸ਼ਿषਂ ਵ੍ਯਦਧਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਰੇ ਮਿਲਣ।
ਸੀਤਾ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਨਤ੍ਵਾ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ । ਪਰਮਂ ਹਰ੍षਮਾਪਨ੍ਨਾ ਬਭੂਵ ਕਿਲ ਵਾਡਵ
ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ।
ਸਮਾਗਤਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਂ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਂਭਜਃ । ਸੁਵਰ੍ਣਪਤ੍ਨੀਂ ਧਿਕ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਾਮਧਾਦ੍ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮਸ੍ਤਦਾ ਯਜ੍ਞਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸੀਤਯਾ ਸਹ । ਤਾਰਯਾਨੁਗਤੋ ਯਦ੍ਵਚ੍ਛਸ਼ੀਵ ਸ਼ਰਦੁਤ੍ਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਯਜਨ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦਾ ਚੰਦ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯੋਗਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਨੋਰਮੇ । ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਨੋਦਨਮ੍
ਜਦ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਰਸਮ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸੀਤਯਾ ਸਹਿਤਂ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਂ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ । ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਜਹृषੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੌਤੁਕੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਮ ਜੀ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਵਸਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਮਤਿਂ ਰਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰਤੌ ਵਰੇ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨਤਃ ਪਰਮਵਸ਼੍ਯਕਮ੍
ਉਸ ਉੱਤਮ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?"
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪੂਜਾ ਸਂਤੋषਕਾਰਿਕਾ
ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।"
ਮਰੁਤ੍ਤੇਨ ਕ੍ਰਤੁਃ ਸृष੍ਟਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਭਾਰਸਂਭृਤਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਤ੍ਤਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੋषਿਤਾ ਅਭਵਂਸ੍ਤਦਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਮਰੁੱਤ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਅਤ੍ਯਂਤਂ ਵਿਤ੍ਤਸਂਭਾਰਂ ਨੇਤੁਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼ਕਨ੍ਨਹਿ । ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਹਿਮਵਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਤ੍ਤਭਾਰਾਸਹਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਧਨ-ਭਾਰ ਲੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕੇ; ਭਾਰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਨ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜਾਗ੍ਰ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਦੇਹਿ ਦਾਨਾਦਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਵੀ, ਧਨ-ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਆਦਿ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਾਗ੍ਰ੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯਂ ਮਤ੍ਵਾ ਘਟੋਦ੍ਭਵਮ੍ । ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਮਝ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੇਕਰਤ੍ਨਸਂਭਾਰੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰੈਰਨੇਕਧਾ । ਦੇਸ਼ੈਰ੍ਜਨੈਃ ਪਰਿਵृਤੈਰਤ੍ਯਂਤਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਮਨੋਰਮਮ੍ । ਤਥੈਵ ਰਤ੍ਨੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਦੇਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਅਗਸਤ ਜੀ ਨੂੰ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਾਸਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਸਮਪੂਜਯਤ੍ । ਚ੍ਯਵਨਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਕਂ ਸੁਰਤ੍ਨੈਃ ਸਮਪੂਜਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਜੀ ਨੂੰ ਭਾਰਿਆ ਸਮੇਤ, ਸੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।