ਹਨੂਮਤਾ ਸਂਗਮਨਮਿਤ੍ਯੇਤਦ੍ਵਨਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ । ਅਪਰਂ ਚ ਸ਼ृਣੁ ਮੁਨੇ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਥੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਇਆ; ਇਹ ਜੰਗਲ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮুনি, ਹੋਰ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਸੁਣ।
ਸਪ੍ਤਤਾਲਪ੍ਰਭੇਦਸ਼੍ਚ ਵਾਲੇਰ੍ਮਾਰਣਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸੁਗ੍ਰੀਵੇ ਰਾਜ੍ਯਦਾਨਂ ਚ ਨਗਵਰ੍ਣਨਮਿਤ੍ਯੁਤ
ਉਥੇ ਸੱਤ ਤਾਲਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਘਟਨਾ, ਵਾਲੀ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਮੌਤ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਹੋਈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਤ੍ਕਰ੍ਮਸਂਦੇਸ਼ਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਵਿਵਾਸਨਮ੍ । ਤਥਾ ਸੈਨ੍ਯਸਮੁਦ੍ਦੇਸ਼ਃ ਸੀਤਾਨ੍ਵੇषਣਮਪ੍ਯੁਤ
ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਕੰਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਜ਼ਿਲਾਵਤ, ਫੌਜ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵੀ ਹੋਈ।
ਸਂਪਾਤਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਰਿਧੇਰ੍ਲਂਘਨਂ ਤਥਾ । ਪਰਤੀਰੇ ਕਪਿਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਕੈष੍ਕਿਂਧਂ ਕਾਂਡਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਸੰਪਾਤੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਅਤੇ ਕੈਸ਼ਕੀੰਧਾ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ ਹੋਈ।
ਸੁਂਦਰਂ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਂਡਂ ਵੈ ਯਤ੍ਰ ਰਾਮਕਥਾਦ੍ਭੁਤਾ । ਪ੍ਰਤਿਗੇਹੇ ਪ੍ਰਤਿ ਭ੍ਰਾਂਤਿਃ ਕਪੇਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਸੁਣੋ, ਸੋਹਣੀ ਕਥਾ ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਹਾਣੀ ਵਿਆਪਕ ਹੋਈ: ਘਰ-ਘਰ ਭਟਕਣਾ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਵਾਨਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ।
ਸੀਤਾਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਜਾਨਕ੍ਯਾਭਾषਣਂ ਤਥਾ । ਵਨਭਂਗਃ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੈਰ੍ਬਂਧਨਂ ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ ਸੀਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਜਾਨਕੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਗ੍ਰੋਵ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਵਾਨਰ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ।
ਤਤੋ ਲਂਕਾਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨਂ ਵਾਨਰੈਃ ਸਂਗਤਿਸ੍ਤਤਃ । ਰਾਮਾਭਿਜ੍ਞਾਨਦਾਨਂ ਚ ਸੈਨ੍ਯਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ, ਰਾਮ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ।
ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਸੇਤੁਕਰਣਂ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣਸਂਗਤਿਃ । ਇਤਿ ਸੁਂਦਰਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸੀਤਾਸਮਾਗਮਃ
ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਾਰਣ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਹਣੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਇਆ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ऋषਿਸਂਵਾਦੋ ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਾਰਂਭ ਏਵ ਚ । ਤਤ੍ਰਾਨੇਕਾ ਰਾਮਕਥਾਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਕਾਃ
ਉੱਤਰ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ; ਉਥੇ ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਤਿ षਟ੍ਕਾਂਡਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਨੋਦਨਮ੍ । ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤੋ ਮਯਾ ਤੁਭ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੇ ਕਾਂਡਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਸੁਣਾਈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਂ षਟ੍ਕਾਂਡਪਰਿਚਿਹ੍ਨਿਤਮ੍ । ਤਦ੍ਵੈ ਰਾਮਾਯਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਛੇ ਕਾਂਡਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ, ਚੌਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਹੀ ਰਾਮਾਇਣ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਵਾਧਾਯ ਚਾਸਨੇ । ਦृਢਂ ਤੌ ਪਰਿਰਭ੍ਯਾਥ ਸੀਤਾਂ ਸਸ੍ਮਾਰ ਵਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਘਵ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸਪ੍ਤषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ 5.67 ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਅਥ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਾਗਤ੍ਯ ਜਾਨਕੀਂ ਨਤਵਾਨ੍ਮੁਹੁਃ । ਪ੍ਰੇਮਗਦ੍ਗਦਯਾ ਸ਼ਂਸਨ੍ਵਾਚਂ ਰਾਮਪ੍ਰਣੋਦਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਆਈ ਤੇ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਣਾਇਆ।
ਸੀਤਾ ਸਮਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਨ੍ਮੁਖਾਦ੍ਰਾਮਸਂਦੇਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੋਵਾਚ ਵਿਲਜ੍ਜਿਤਾ
ਸੀਤਾ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੀ। ਰਾਮ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਜਜਾ ਨਾਲ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਕਥਮਾਗਚ੍ਛੇ ਰਾਮਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਮਹਾਵਨੇ । ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਰਾਮਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀ ਵਾਲ੍ਮੀਕੇਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤ੍ਵਹਮ੍
ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂ, ਜਦ ਰਾਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ? ਮੈਂ ਵਾਲਮੀਕਿ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਮੁਖੋਦਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਮਾਤਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਕਾਰਯਤੇ ਮੁਹੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਆਈ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਂ, ਰਾਮ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਦਾ ਵਫਾਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਿਕृਤਂ ਦੋषਂ ਨਾਨਯਤੇ ਹृਦਿ । ਤਸ੍ਮਾਦਾਗਚ੍ਛ ਹਿ ਮਯਾ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਯਂਦਨ ਉਤ੍ਤਮੇ
ਵਫਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਕੀਤੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਾਨਕੀ ਪਤਿਦੇਵਤਾ । ਮਨੋਰੋषਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਸ੍ਥੌ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਰਥੇ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਾਨਕੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਾਪਸੀਃ ਸਕਲਾ ਨਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਂਸ਼੍ਚ ਨਿਗਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਨ੍ । ਰਾਮਂ ਸ੍ਮਰਂਤੀ ਮਨਸਾ ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾਗਮਤ੍ਪੁਰੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਤਪਸਵਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਥ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਨਗਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਹਾਰ੍ਹਾਭਰਣਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਸਰਯੂਂ ਸਰਿਤਂ ਪ੍ਰਾਪ ਯਤ੍ਰ ਰਾਮਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚੀ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਸਰਯੂ ਦਰਿਆ ਆਈ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਖੁਦ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਰਥਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਲਲਿਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਰਾਮਸ੍ਯ ਪਾਦਯੋਰ੍ਲਗ੍ਨਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ
ਜਾਨਕੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੀ। ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫਾਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਰਾਮਸ੍ਤਾਮਾਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਨਕੀਂ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍ । ਸਾਧ੍ਵਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹੇਦਾਨੀਂ ਕੁਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਸਮਾਪਨਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸਾਧਵੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਆ ਗਈ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਂ ਸਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਜਗਾਮ ਮਾਤृਪਦਯੋਃ ਸਨ੍ਨਤਿਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸੁਕਾ
ਉਸ ਨੇ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਗਈ।
ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾ ਤਾਮਥਾਯਾਂਤੀਂ ਵੀਰਸੂਂ ਜਾਨਕੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਸਂਯੁਜ੍ਯ ਯਯੌ ਹਰ੍षਮਨੇਕਧਾ
ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਜਾਨਕੀ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਵਿਰਾਂ ਦੀ ਵਹੁਟੀ, ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਕੈਕੇਯੀਪਦਯੋਰ੍ਨਮ੍ਰਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈਦੇਹਪੁਤ੍ਰਿਕਾਮ੍ । ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਹ ਚਿਰਂ ਜੀਵ ਸਪੁਤ੍ਰੇਤ੍ਯਾਸ਼ਿषਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉ।'
ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਸ੍ਵਪਦੇਨਮ੍ਰਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈਦੇਹਪੁਤ੍ਰਿਕਾਮ੍ । ਆਸ਼ਿषਂ ਵ੍ਯਦਧਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਰੇ ਮਿਲਣ।
ਸੀਤਾ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਨਤ੍ਵਾ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ । ਪਰਮਂ ਹਰ੍षਮਾਪਨ੍ਨਾ ਬਭੂਵ ਕਿਲ ਵਾਡਵ
ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ।
ਸਮਾਗਤਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਂ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਂਭਜਃ । ਸੁਵਰ੍ਣਪਤ੍ਨੀਂ ਧਿਕ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਾਮਧਾਦ੍ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮਸ੍ਤਦਾ ਯਜ੍ਞਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸੀਤਯਾ ਸਹ । ਤਾਰਯਾਨੁਗਤੋ ਯਦ੍ਵਚ੍ਛਸ਼ੀਵ ਸ਼ਰਦੁਤ੍ਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਯਜਨ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦਾ ਚੰਦ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯੋਗਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਨੋਰਮੇ । ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਨੋਦਨਮ੍
ਜਦ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਰਸਮ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ।