ਧੂਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਦੀਪਸ੍ਤਮੋ ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਦੀਪਃ ਕਾਂਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੀਪਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਦੀਵਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੋ ਇਹ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਖ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਦੀਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਿਦਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਪਰਮਾਮृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਸਮੇਤ ਇਹ ਭੋਜਨ-ਭੇਟ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਂਤ੍ਰਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਫਲੇਨ ਚੈਵ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਂਖੇਨਾਦਾਯ ਚੋਦਕਮ੍
ਫਿਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਭਾਵ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫਲ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂ ਸ਼ੰਖ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ, ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪਾਤਕਂ ਕृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ।
ਇਤਿ ਅਰ੍ਘਮਂਤ੍ਰਃ । ਤਤਃ ਕੁਂਭਂ ਨਵਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਸਮਾਨਯੇਤ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਤੈਲਪੂਰ੍ਣਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਇਹ ਅਰਘ ਮੰਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਨਵਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਘੜਾ, ਜੋ ਘੀ ਜਾਂ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਮृਨ੍ਮਯਮੇਵ ਚ । ਨਵਤਂਤੁਸਮਾਂ ਵਰ੍ਤਿਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਨਵੇਂ ਨੱਤਾਂ ਦੀ ਵੱਟੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਬੋਧਯੇਦ੍ਦੀਪਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕੁਂਭਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍ । ਪੁष੍ਪਗਂਧਾਦਿਭਿਃ ਪੂਜ੍ਯ ਤਤਃ ਸਂਕਲ੍ਪਯੇਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਫਿਰ, ਦੀਵਾ ਬਾਲ ਕੇ, ਘੜਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵਰ੍षੇ ਅਸਮੀਰੇषੁ ਧਾਮਸੁ । ਕਾਮੋ ਭੂਤਸ੍ਯ ਭਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਰਾਡੇਕੋ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ਿ, ਜਿਥੇ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਵੱਗਦੀ, ਉਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇਕੋ ਰਾਜਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤ੍ਮਯਾਯਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮਮ ਕੇਸ਼ਵ
ਇਹ ਜੋ ਮੈਂ ਸਾਲ ਭਰ ਲਈ ਦੀਵਾ ਲਾਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਅਟੁੱਟ ਹਵਨ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਕੇਸ਼ਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਜ੍ਞਾਨਪਰਾਯਣਃ । ਨਾਲਪੇਤ੍ਪਤਿਤਾਨ੍ਪਾਪਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪਾਖਣ੍ਡਿਨੋ ਨਰਾਨ੍
ਫਿਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਪਾਪੀਆਂ ਜਾਂ ਪਾਖੰਡੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਗੀਤਂ ਨृਤ੍ਯਵਾਦ੍ਯਾਦਿਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਪੁਣ੍ਯਪਾਠੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨੈਰੁਪੋषਣੈਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ, ਨੱਚ ਕੇ, ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠਾਂ, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਕृਤਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣਿਕ ਕ੍ਰਿਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਸਾਰੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਪਵਾਸ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਸਾਲ ਭਰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਪਲਸੁਵਰ੍ਣੇਨ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਵਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਰਾਜਤੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਪਲਾਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧਿਕਾਪਿ ਵਾ
ਦੀਵਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਇਕ ਪਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਭੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵੱਟੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਪਲ ਦੇ ਅੱਧ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ।
ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਤਥਾ ਕੁਂਭਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ
ਘੜਾ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਨਾਲੇ ਤਾਮੇ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਹੋਵੇ। ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣਵਾਈ ਜਾਵੇ।
ਕਾਰ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਪੁਂਸਾ ਮੁਕ੍ਤਿਦ੍ਵਾਰਮਭੀਪ੍ਸਤਾ । ਤਤੋ ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਾਧੁਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਰੇ ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਮੋਖ ਦਾ ਰਾਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸਾਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋਤ੍ਤਮਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍षਣ੍ਮਧ੍ਯਮੇ ਤਥਾ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਾ ਏਕਂ ਕਰ੍ਮਕਰਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੱਧਲੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਛੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਲਈ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾਵਂਤਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਮृਦੁਮੇਵ ਚ
ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਦਾ, ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਹੋਵੇ।
ਪਿਤृਭਕ੍ਤਂ ਗੁਰੁਪਰਂ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਜਕਮ੍ । ਪਾਦਾਰ੍ਘਦਾਨਵਿਧਿਨਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣੈਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹਿਤਮੇਕਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਦੀਪਵਰ੍ਤਿਯੁਤਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਦੀ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਵੱਟ ਸਮੇਤ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਘृਤਕੁਂਭੇਨ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪਰਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵਰ੍षੇ ਤਮਹਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਘੀ ਦੇ ਕੁੰਭ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ਿ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਤਮਸਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੇ ਸਂਸਾਰੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ । ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਤ੍ਤੋ ਮਯਾਨਘ
ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਦੀਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਘृਤਪਾਯਸਮੋਦਕੈਃ
ਇਹ ਹੈ ਦੀਵੇ ਦਾ ਮੰਤਰ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਘੀ, ਖੀਰ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਨੁਂ ਚੈਵ ਸਵਤ੍ਸਕਾਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਪੂਰੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ ਬਿਸਤਰਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵਛਾ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ । ਸੁਹृਤ੍ਸ੍ਵਜਨਬਂਧੂਸ਼੍ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੀਪਵ੍ਰਤ ਸਮਾਪਨੇ । ਤਤੋ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੀਪ ਵਰਤ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਸਮਾਗਮ ਕਰੇ; ਫਿਰ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ ਤੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗੇ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਥਾ ਸਾਂਕ੍ਰਾਂਤਿਕੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਖ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਲ ਭਰ ਦੀਪ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇਨ ਚਰਿਤੇਨ ਚ
ਮਾਸਿਕ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਲ ਭਰ ਦੀਪ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਵ੍ਰਤੈਰ੍ਯਥਾਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੋਗਵ੍ਰਤੈਸ੍ਤਥਾ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪੇ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੇ ਕृਤੇ
ਜਿੰਨੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾਨ ਤੇ ਯੋਗ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਵੀ ਸਾਲ ਭਰ ਦੀਪ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਦਾਨਾਨਿ ਗृਹਾਦੀਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤਤ੍ਫਲਂ ਦੀਪਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਘਰ ਆਦਿ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਵਿਦਵਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਲ ਦੀਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।