ਤਤਃ ਸ ਮੁष੍ਟਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਤਾਡਯਤ੍ । ਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਰਣੇ ਵੀਰਂ ਨਿਬਧ੍ਯ ਨਿਬਿਡਂ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੁੱਠ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਾਈ, ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਬਹਾਦੁਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਸ਼ਿਰਸੋ ਮੁਂਡਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਮੋਚ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਮੁੰਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤੁ ਸ਼ੋਕਸਮਾਵਿष੍ਟੋ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਨੁਰਗੋ ਯਥਾ । ਆਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰਂ ਸ੍ਵੀਯਂ ਸ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਾਵਸਤ੍
ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਆਹ ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤੇ ਵਿਦਰ੍ਭਸੇਨਾਵਿਧ੍ਵਂਸਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਚਰਿਤਰ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਸ ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਸਤਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਅਥ ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਦਾਰੁਕੇਣ ਚ । ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਯਂਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਰੁਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਰਾਮ, ਰੁਕਮਣੀ ਤੇ ਦਾਰੂਕਾ ਨਾਲ਼ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਦੇਵਕੀਸੁਤਃ । ਸ਼ੁਭੇਹ੍ਰਿ ਸ਼ੁਭਲਗ੍ਨੇ ਵੈ ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਗੁਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਉਪਯੇਮੇ ਨृਪਸੁਤਾਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਂ ਰੁਕ੍ਮਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਦ੍ਵਾਹਸਮਯੇ ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਦਿਵਿ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਰੁਕਮਣੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦਿਵ੍ਯ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਿਨੇਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਾਣਿ ਵਵृषੁਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਸੁਦੇਵੋਗ੍ਰਸੇਨੌ ਚ ਤਥਾਕ੍ਰੂਰੋ ਯਦੂਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਵਸੁਦੇਵ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਕਰੂਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਬਲਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਯਦੁਪੁਂਗਵਾਃ । ਚਕ੍ਰੁਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਵਿਵਾਹਂ ਸੁਸੁਖਂ ਯਥਾ
ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬਲਭਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਯਾਦਵ ਵੀ, ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ।
ਨਂਦਗੋਪੋਥ ਗੋਪਾਲੈਰ੍ਗੋਪਵृਂਦੈਃ ਸਮਾਗਤਃ । ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਭਿਰ੍ਯੋषਾਭਿਰ੍ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਸਮਾਗਤਾ
ਨੰਦ ਗੋਪ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਕੀਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ । ਰੇਵਤੀ ਰੋਹਿਣੀ ਦੇਵੀ ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਃ ਪੁਰਯੋषਿਤਃ
ਵਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਦੇਵਕੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਰੇਵਤੀ, ਰੋਹਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੁਦ੍ਵਾਹਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਸੁਰਾਣਾਮਰ੍ਚਨਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਕੀ
ਸਭ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਿਭਾਈਆਂ। ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕੀਤੀ।
ਵृਦ੍ਧਾਭਿਰ੍ਨृਪਯੋषਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਨਾ ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵਮੌਦ੍ਵਾਹਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਉਤ੍ਸਵਂ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕੰਮ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ। ਵਿਆਹ ਦਾ ਮੇਲਾ ਵੱਡੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨੇ ਮਨਾਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਭਰਣੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਦਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਸੁਪੂਜਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਚੰਗੀਆਂ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪੂਰੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਹੋਈ।
ਨਂਦਗੋਪਾਦਯੋ ਗੋਪਾ ਯਸ਼ੋਦਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ । ਬਹੁਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾਸੋਭਿਃ ਸਵਿਭੂषਣੈਃ
ਨੰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਗੋਪ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਵਧੀਆ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਤਦ੍ਵਿਵਾਹਮਹੋਤ੍ਸਵੇ । ਤੌ ਦਂਪਤੀ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਪ੍ਰਣਤੌ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ। ਦੋਵੇਂ ਵਿਆਹੀ ਜੋੜੇ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ।
ਵੇਦਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੈਰਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਂਦਿਤੌ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਵਾਹਵੇਦ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭਾਤੇ ਵਧੂਵਰੌ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਦੂਲੇ ਤੇ ਦੂਲਹਨ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋऽਥ ਵृਦ੍ਧੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜਨ੍ਯਃ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਯਾ । ਵਵਂਦੇ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤੁਰੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮੌਦ੍ਵਾਹਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਨ੍ਨृਪਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਆਖ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਹਰਿਣਾ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਿਤਾ ਨृਪਪੁਂਗਵਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਸ੍ਵਕਮਾਲਯਮ੍
ਹਰੀ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਸਹ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਕੀਨਂਦਨੋऽਵ੍ਯਯਃ । ਉਵਾਸ ਸੁਸੁਖੇਨੈਵ ਦਿਵ੍ਯਹਰ੍ਮ੍ਯਤਲੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮਣੀ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਦਿਵਿਆ ਮਹਲ ਦੇ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਯਾ ਵੈ ਰਮਯਾਮਾਸ ਨਾਰਾਯਣ ਇਵ ਸ਼੍ਰਿਯਾ । ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਦਿਵਿ ਦੇਵਗਣੈਰਪਿ
ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਐਸਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਇਣ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਸੁਖੇਨੈਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਅਥੋਵਾਸ ਸੁਸ਼ੋਭਾਯਾਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਸਨਾਤਨਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਜਨਾਰਦਨ ਸੋਹਣੀ ਦੁਆਰਕਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤੇ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਵਿਵਾਹਕਥਨਂਨਾਮ ਅष੍ਟਾਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਣੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ' ਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਸੌ ਅਠਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਸ੍ਯ ਤਨਯਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਤ੍ਯਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ । ਪृਥਿਵ੍ਯਂਸ਼ੇਨ ਸਂਭੂਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਾ ਪਰਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਰੁਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀ ਧੀ, ਨਾਮ ਸਤਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮੀ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਮੰਨੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਕਾਲਿਂਦੀ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ । ਤृਤੀਯਾ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਾ ਲੀਲਾਂਸ਼ਾ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾ
ਵੈਵਸਵਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕਾਲਿੰਦੀ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਲੀਲਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਬਣ ਕੇ ਆਈ।
ਵਿਂਦਾਨੁਵਿਂਦਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਮਿਤ੍ਰਵਿਂਦਾਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾਮ੍ । ਸ੍ਵਯਂਵਰਸ੍ਥਿਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਮੁਪਯੇਮੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ ਦੀ ਧੀ, ਸੁਚੱਜੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਪਾਸ਼ੇਨੈਕੇਨ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ ਵृषਭਾਨ੍ਸਪ੍ਤਦੁਰ੍ਮਦਾਨ੍ । ਤਾਂ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕਾਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਕੰਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਆਹ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਆਧਾਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਸੱਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸਤ੍ਰਾਜਿਤੋ ਮਹਾਰਤ੍ਨਂ ਸ੍ਯਮਂਤਾਖ੍ਯਂ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਅਨੁਜਾਯ ਦਦੌ ਸੋऽਯਂ ਪ੍ਰਸੇਨਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਸਿਆਮੰਤਕ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਤਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਪ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਯਯਾਚੇ ਤਂ ਮਣਿਵਰਂ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਉਵਾਚ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤਂ ਪ੍ਰਸੇਨਃ ਪ੍ਰਸਭਂ ਤਦਾ
ਕਦੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਣਕ ਮੰਗੀ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।