ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਰਾਮਕਥਾਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ । ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਗਤਵਂਤਸ੍ਤੁ ਧਨਾਢ੍ਯਸ੍ਯ ਗृਹਂ ਮਹਤ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਜਦ ਉਹ ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਸੁਹਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਦੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਉਹ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦੀਪਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਂਤਂ ਵਚਨਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਾਨੁषਮ੍ । ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਾਰਾਃ ਸਮਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਯਸ਼ੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਚਰਾਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਜਲਦਾ ਦੀਵਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣੀ, ਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉੱਥੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤ੍ਰ ਕਾਚਨ ਵਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀ ਬਾਲਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰ੍षਿਤਾ । ਸ੍ਤਨਂ ਧਯਂਤਂ ਨਿਜਗੌ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਸੁਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੂਧ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ਬਚਨ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਿਬ ਪੁਤ੍ਰ ਯਥੇष੍ਟਂ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਮਮ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਵ ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਮਾਤ੍ਮਜ
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਸੁਹਣਾ ਦੂਧ ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੇ ਪੀ ਲੈ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਲਾਲ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਤਤ੍ਪੁਰ੍ਯਾਃ ਪਤੀ ਰਾਮੋ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਪ੍ਰਭਃ । ਤਤ੍ਪੁਰੀਸ੍ਥਜਨਾਨਾਂ ਤੁ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵੈ ਜਨੁਃ
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਾਮ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਵੇਗਾ।
ਜਨ੍ਮਾਭਾਵਾਤ੍ਕਥਂ ਪਾਨਂ ਸ੍ਤਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੁਵਿ ਜਾਯਤੇ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਿਬ ਮੁਹੁਃ ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਹृਦਿ ਮਨ੍ਯ ਚ
ਜਦ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੂਧ ਪੀਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਵਿਰਲਾ ਦੂਧ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੀ ਲੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲੈ।
ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਂ ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਂਤਿ ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਚ ਵਦਂਤਿ ਯੇ । ਤੇषਾਮਪਿ ਪਯਃਪਾਨਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਜਾਤੁਚਿਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁੜ ਕਦੇ ਦੂਧ ਪੀਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿਵਾਕ੍ਯਂ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਯਸ਼ਸੋऽਮृਤਮ੍ । ਹਰ੍षਿਤਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਗੇਹਮਨ੍ਯਦ੍ਭਾਗ੍ਯਵਤੋ ਮਹਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਰਾਸ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਾਵਦਨ੍ਯਸ਼੍ਚਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਨੋਰਮਮਿਦਂ ਗृਹਮ੍ । ਮਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਹਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਯਸ਼ਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਚਰਾ ਉੱਥੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਸ ਸੁਹਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ।
ਤਤ੍ਰ ਕਾਚਿਨ੍ਨਿਜਂ ਕਾਂਤਂ ਪਰ੍ਯਂਕੋਪਰਿ ਸੁਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਤਾਂਬੂਲਂ ਚਰ੍ਵਤੀ ਦਤ੍ਤਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਸ੍ਨੇਹੇਨ ਸੁਂਦਰੀ
ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂਬੂਲ ਚਬਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਂਕਣਸ੍ਵਰਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਾ ਕਰ੍ਪੂਰਾਗਰੁਧੂਪਿਤਾ । ਕਾਂਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚਲਨ੍ਨੇਤ੍ਰਾ ਕਾਮਰੂਪਮਵੋਚਤ
ਕੰਗਣਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮਹਕਦੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ, ਸੁਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਨਾਥ ਤ੍ਵਂ ਤਾਦृਸ਼ੋ ਮਹ੍ਯਂ ਭਾਸਿ ਯਾਦृਗ੍ਰਘੋਃ ਪਤਿਃ । ਅਤ੍ਯਂਤਂ ਸੁਂਦਰਤਰਂ ਵਪੁਰ੍ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਸੁਕੋਮਲਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈਂ—ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਰਮ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਾਂਤਂ ਨੇਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਮੋਹਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍ । ਭੁਜੌ ਚ ਸਾਂਗਦੌ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਰਾਮ ਇਵਾਸਿ ਮੇ
ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਵਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਛਾਤੀ ਚੌੜੀ ਤੇ ਮੋਹਣੀ ਹੈ, ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈਂ।
ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕਾਂਤਾਯਾਃ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਉਵਾਚ ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ ਪ੍ਰਾਂਤਂ ਨਰ੍ਤਯਨ੍ਕਾਮਸੁਂਦਰਃ
ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਇਹ ਸੁਹਣੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ:
ਸ਼ृਣੁ ਕਾਂਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਾ ਤੁ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਤਦ੍ਯੋਗ੍ਯਂ ਸ੍ਵਕਾਂਤੋ ਰਾਮ ਏਵ ਹਿ
ਸੁਣ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਹਣਾ ਤੇ ਸਾਧਵੀ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ; ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਹੀ ਰਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਂ ਕ੍ਵਾਹਂ ਮਂਦਭਾਗ੍ਯਃ ਕ੍ਵ ਰਾਮੋ ਭਾਗ੍ਯਵਾਨ੍ਮਹਾਨ੍ । ਕ੍ਵ ਚਾਹਂ ਕੀਟਵਤ੍ਤੁਚ੍ਛਃ ਕ੍ਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਃ
ਪਰ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ, ਨਸੀਬ ਤੋਂ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਨਿਕੰਮਾ, ਤੇ ਰਾਮ ਕਿੱਥੇ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਨਸੀਬ ਵਾਲਾ; ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ, ਕੀੜੇ ਵਾਂਗ ਤੱਛਾ, ਤੇ ਉਹ ਕਿੱਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ।
ਖਦ੍ਯੋਤਃ ਕ੍ਵ ਨਭੋਰਤ੍ਨਂ ਸ਼ਲਭਃ ਕ੍ਵ ਨੁ ਪਾਮਰਃ । ਗਜਾਰਿਃ ਕ੍ਵ ਮृਗੇਂਦ੍ਰੋऽਸੌ ਸ਼ਸ਼ਕਃ ਕ੍ਵ ਨੁ ਮਂਦਧੀਃ
ਜੁਗਨੂ ਕਿੱਥੇ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਹੀਰਾ ਕਿੱਥੇ? ਪਤੰਗਾ ਕਿੱਥੇ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਹਾਥੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਸਿੰਘ ਕਿੱਥੇ? ਤੇ ਮੰਦੀ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਖਰਗੋਸ਼ ਕਿੱਥੇ?
ਕ੍ਵ ਚ ਸਾ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਦੇਵੀ ਕ੍ਵ ਰਥ੍ਯਾ ਜਲਮੁਤ੍ਪਥਮ੍ । ਕ੍ਵ ਮੇਰੁਃ ਸੁਰਸਂਵਾਸਃ ਕ੍ਵ ਗੁਂਜਾਪੁਂਜਕੋਲ੍ਪਕਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਕਿੱਥੇ, ਤੇ ਸੜਕ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਿੱਥੇ? ਦੇਵਤੇਆਂ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਕਿੱਥੇ, ਤੇ ਗੂੰਜਾ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਕਿੱਥੇ?
ਤਥਾਹਂ ਕ੍ਵ ਕ੍ਵ ਰਾਮੋऽਸੌ ਯਤ੍ਪਾਦਰਜਸਾਂਗਨਾ । ਸ਼ਿਲੀਭੂਤਾ ਕ੍ਸ਼ਣਾਜ੍ਜਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੋਹਨਰੂਪਧृਕ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਉਹ ਰਾਮ ਕਿੱਥੇ, ਜਿਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇ?
ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਪਰਿਰੇਭੇ ਨਿਜਂ ਪਤਿਮ੍ । ਜਾਤਕਾਮਾ ਹृਤਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਨਰ੍ਤਿਤ ਭ੍ਰੂ ਧਨੁਰ੍ਧਰਾ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗ ਪਈ, ਪਿਆਰ ਚੁਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਭੰਵੀਆਂ ਬਿਲਕੁਲ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਨਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਗਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਤਾਵਦਨ੍ਯਸ਼੍ਚਰੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਯਸ਼ਸਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੋਰ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੇ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਲਿਆ।
ਕਾਚਿਤ੍ਪੁष੍ਪਮਯੀਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚਂਦਨਂ ਸਹ ਚਂਦ੍ਰਕਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਧਾਯ ਕਾਮਾਰ੍ਹਂ ਜਗਾਦ ਵਚਨਂ ਪਤਿਮ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਚਾਂਦਨੀ ਦੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੇਜ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਰਸ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਪਤੇ ਕੁਰੁष੍ਵ ਭੋਗਾਰ੍ਹੇ ਸ਼ਯਨਂ ਪੁष੍ਪਮਂਚਕੇ । ਚਂਦਨਾਦਿਕਲੇਪਂ ਚ ਤਥਾ ਭੋਗਮਨੇਕਧਾ
ਪਤੀ ਜੀ, ਇਸ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੇਜ ਤੇ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗੋ।
ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ਾ ਏਵ ਭੋਗਾਰ੍ਹਾ ਨ ਚ ਰਾਮਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਮਕृਪਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੁਪਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵਰਗੇ ਹੀ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਰਾਮ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਭ ਰਾਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਭੋਗੋ।
ਮਤ੍ਸਦृਸ਼ੀ ਕਾਮਿਨੀ ਤੇ ਚਂਦਨਂ ਤਾਪਹਾਰਕਮ੍ । ਪਰ੍ਯਂਕਃ ਪੁष੍ਪਰਚਿਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਮਕृਪਾਭਵਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਕਾਮਿਨੀ, ਗਰਮੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਪਰਯੰਕ—ਇਹ ਸਭ ਰਾਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਯੇ ਰਾਮਂ ਨ ਭਜਿष੍ਯਂਤਿ ਤੇ ਨਰਾ ਜਠਰਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਨ ਭਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਨੁਵਂਤ੍ਯੇਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰਭੋਗਾਦਿ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਮ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਲਈ ਖੁਦ ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਭੋਗ ਸਕਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸਭ ਵੰਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਂਤੀਂ ਮਹਿਲਾਂ ਹਰ੍षਿਤਃ ਪਤਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਥ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਰਾਮਕृਪਾਭਵਮ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਰਹੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਰਾਮਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਤਸ਼੍ਚਰਃ । ਤਾਵਦਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਸ੍ਥਸ਼੍ਚਰੋऽਨ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਵਚਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਭਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਚਲਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੂਜੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਰ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ।
ਕਾਚਿਤ੍ਕਾਂਤੇਨ ਪਰ੍ਯਂਕੇ ਵੀਣਾਵਾਦਨਤਤ੍ਪਰਾ । ਕਾਂਤੇਨ ਰਾਮਸਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਗਾਯਮਾਨਾ ਪਤਿਂ ਜਗੌ
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪਰਯੰਕ ਤੇ ਵਜਾ ਵਜਾਉਣ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਰਾਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾ ਗਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਵਯਂ ਧਨ੍ਯਤਮਾ ਯੇषਾਂ ਪੁਰ੍ਯਾਃ ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਃ ਸ੍ਵਪ੍ਰਜਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਵ ਪਾਤਿ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
'ਸਵਾਮੀ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।'