ਰੁਕ੍ਮਿਣਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਅਨੁਯਾਤਾ ਹਰਿਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚਤੁਰਂਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਰੁਕਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ, ਚਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤੁਰ ਪਏ।
ਬਲਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਤ੍ । ਲਾਂਗਲਂ ਮੁਸ਼ਲਂ ਗृਹ੍ਯ ਨਿਜਘਾਨ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਰੀਨ੍
ਮਹਾਬਲੀ ਬਲਭਦਰ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੇ, ਲਾਂਗਲ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਰਥਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਮਹਾਨਾਗਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪਾਦਚਰਾਨਪਿ । ਲਾਂਗਲਮੁਸ਼ਲਾਮ੍ਯਾਂ ਵੈ ਨਿਜਘਾਨ ਬਲਾਦ੍ਰਣੇ
ਉਸ ਨੇ ਲਾਂਗਲ ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਲਾਂਗਲਪਾਤੇਨ ਚੂਰ੍ਣਿਤਾ ਰਥਪਂਕ੍ਤਯਃ । ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤਾ ਭੂਮੌ ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਮਹੀਧਰਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਲਾਂਗਲ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਕੁਚਲ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਮਂਤੋ ਰੁਧਿਰਂ ਬਹੁ । ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਹਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਬਲਰਾਮੇਣ ਵੈ ਤਦਾ
ਸਭ ਦੇ ਸਿਰ ਚੀਰ ਗਏ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਲਹੂ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਸਨਾਗਂ ਸਰਥਂ ਸਪਦਾਤਿਂ ਮਹਾਰਣੇ । ਸਮਂਤਾਤ੍ਸਮਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਸ੍ਰੁਵੁਃ ਸ਼ੋਣਿਤਾਪਗਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ । ਕृष੍ਣੇਨ ਕਦਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਰੁਕ੍ਮੀ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਦ੍ਬਲੀ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਪਏ, ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬਲ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਧਨੁਰੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਬਾਣੌਘੈਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਃ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਮਾਦਾਯ ਲੀਲਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ। ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਹੱਸ ਕੇ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਰੰਗ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਜਘਾਨੈਕੇਨਬਾਣੇਨ ਰਥਾਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਮ੍ । ਰਥਂਧ੍ਵਜਂ ਪਤਾਕਾਂ ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਧਰਣੀਧਰਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਰਥ, ਝੰਡਾ ਤੇ ਪਤਾਕਾ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਰਥਃ ਖਙ੍ਗਮਾਦਾਯ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਸ ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ । ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਖਙ੍ਗਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਾਣੇਨੈਕੇਨ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਜਦ ਉਹ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਗਿਆ, ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਬਹਾਦੁਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਃ ਸ ਮੁष੍ਟਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਤਾਡਯਤ੍ । ਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਰਣੇ ਵੀਰਂ ਨਿਬਧ੍ਯ ਨਿਬਿਡਂ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੁੱਠ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਾਈ, ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਬਹਾਦੁਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਸ਼ਿਰਸੋ ਮੁਂਡਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਮੋਚ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਮੁੰਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤੁ ਸ਼ੋਕਸਮਾਵਿष੍ਟੋ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਨੁਰਗੋ ਯਥਾ । ਆਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰਂ ਸ੍ਵੀਯਂ ਸ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਾਵਸਤ੍
ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਆਹ ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤੇ ਵਿਦਰ੍ਭਸੇਨਾਵਿਧ੍ਵਂਸਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਚਰਿਤਰ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਸ ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਸਤਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਅਥ ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਦਾਰੁਕੇਣ ਚ । ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਯਂਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਰੁਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਰਾਮ, ਰੁਕਮਣੀ ਤੇ ਦਾਰੂਕਾ ਨਾਲ਼ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਦੇਵਕੀਸੁਤਃ । ਸ਼ੁਭੇਹ੍ਰਿ ਸ਼ੁਭਲਗ੍ਨੇ ਵੈ ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਗੁਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਉਪਯੇਮੇ ਨृਪਸੁਤਾਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਂ ਰੁਕ੍ਮਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਦ੍ਵਾਹਸਮਯੇ ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਦਿਵਿ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਰੁਕਮਣੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦਿਵ੍ਯ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਿਨੇਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਾਣਿ ਵਵृषੁਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਸੁਦੇਵੋਗ੍ਰਸੇਨੌ ਚ ਤਥਾਕ੍ਰੂਰੋ ਯਦੂਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਵਸੁਦੇਵ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਕਰੂਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਬਲਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਯਦੁਪੁਂਗਵਾਃ । ਚਕ੍ਰੁਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਵਿਵਾਹਂ ਸੁਸੁਖਂ ਯਥਾ
ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬਲਭਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਯਾਦਵ ਵੀ, ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ।
ਨਂਦਗੋਪੋਥ ਗੋਪਾਲੈਰ੍ਗੋਪਵृਂਦੈਃ ਸਮਾਗਤਃ । ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਭਿਰ੍ਯੋषਾਭਿਰ੍ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਸਮਾਗਤਾ
ਨੰਦ ਗੋਪ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਕੀਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ । ਰੇਵਤੀ ਰੋਹਿਣੀ ਦੇਵੀ ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਃ ਪੁਰਯੋषਿਤਃ
ਵਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਦੇਵਕੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਰੇਵਤੀ, ਰੋਹਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੁਦ੍ਵਾਹਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਸੁਰਾਣਾਮਰ੍ਚਨਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਕੀ
ਸਭ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਿਭਾਈਆਂ। ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕੀਤੀ।
ਵृਦ੍ਧਾਭਿਰ੍ਨृਪਯੋषਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਨਾ ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵਮੌਦ੍ਵਾਹਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਉਤ੍ਸਵਂ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕੰਮ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ। ਵਿਆਹ ਦਾ ਮੇਲਾ ਵੱਡੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨੇ ਮਨਾਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਭਰਣੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਦਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਸੁਪੂਜਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਚੰਗੀਆਂ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪੂਰੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਹੋਈ।
ਨਂਦਗੋਪਾਦਯੋ ਗੋਪਾ ਯਸ਼ੋਦਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ । ਬਹੁਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾਸੋਭਿਃ ਸਵਿਭੂषਣੈਃ
ਨੰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਗੋਪ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਵਧੀਆ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਤਦ੍ਵਿਵਾਹਮਹੋਤ੍ਸਵੇ । ਤੌ ਦਂਪਤੀ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਪ੍ਰਣਤੌ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ। ਦੋਵੇਂ ਵਿਆਹੀ ਜੋੜੇ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ।
ਵੇਦਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੈਰਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਂਦਿਤੌ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਵਾਹਵੇਦ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭਾਤੇ ਵਧੂਵਰੌ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਦੂਲੇ ਤੇ ਦੂਲਹਨ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋऽਥ ਵृਦ੍ਧੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜਨ੍ਯਃ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਯਾ । ਵਵਂਦੇ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤੁਰੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮੌਦ੍ਵਾਹਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਨ੍ਨृਪਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਆਖ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਹਰਿਣਾ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਿਤਾ ਨृਪਪੁਂਗਵਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਸ੍ਵਕਮਾਲਯਮ੍
ਹਰੀ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ।