ਮੋਦਂਤੇ ਨੈਗਮੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦਿਵਿ ਦੇਵਗਣਾ ਇਵ । ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਸਂਭੂਤੋ ਰੈਵਤੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਰੈਵਤ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੁਹਿਤਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਰਾਮਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਰੇਵਤੀ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੇਵਤੀ ਸੀ।
ਉਪਯੇਮੇ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ ਰਾਮਸ੍ਤਾਂ ਚ ਰੇਵਤੀਮ੍ । ਰਮਯਾਮਾਸ ਚ ਤਯਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਇਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਰੇਵਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਿਦਰ੍ਭਰਾਜੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭੀष੍ਮਕੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਰੁਕ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮ ਆਦਿ ਸੁਭਾਗੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਤੇषਾਮਵਰਜਾ ਕਨ੍ਯਾ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ । ਕਮਲਾਂਸ਼ੇਨ ਸਂਭੂਤਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
ਰਾਘਵਤ੍ਵੇਭਵਤ੍ਸੀਤਾ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਨਿ । ਅਨ੍ਯੇष੍ਵੇਵਾਵਤਾਰੇषੁ ਵਿष੍ਣੋਰੇषਾ ਸਹਾਯਿਨੀ
ਰਾਮ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੀਤਾ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੁਕਮਣੀ ਬਣੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹੋਰ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਸਾਥਣੀ ਰਹੀ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੌ ਸਂਭੂਤੌ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਪੁਨਃ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਦਂਤਵਕ੍ਤ੍ਰ ਇਤਿ ਨਾਮ ਸਮਨ੍ਵਿਤੌ
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ ਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜੰਮੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਤੇ ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਹੋਏ।
ਚੈਦ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੌ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੌ । ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾਯ ਦਾਤੁਮੈਚ੍ਛਤ੍ਤਦਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਚੇਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ। ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਤਂ ਨੇਚ੍ਛਤੀ ਪਤਿਂ ਸਾ ਤੁ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਂ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ । ਬਾਲ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਮਨੁਰਕ੍ਤਾ ਦृਢਵ੍ਰਤਾ
ਪਰ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮਨ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਡਿੱਠੀ ਸੀ।
ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਸੁਰਾਣਾਮਰ੍ਚਨਂ ਸਦਾ । ਚਕਾਰ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਕਨ੍ਯਾ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਰੁਕਮਣੀ ਕੁਆਰੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਕੀਤੇ।
ਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾਪਰਾਭੂਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤੀ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਤ੍ਮੇਸ਼ਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਭਰ੍ਤਾਰਮੁਵਾਸ ਪਿਤृਮਂਦਿਰੇ
ਉਹ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਹੀ ਉਹ ਪਤੀ ਮੰਨਦੀ ਸੀ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਤਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾਯ ਵਿਵਾਹਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮਃ । ਚਕਾਰ ਯਤ੍ਨਂ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰੁਕ੍ਮਿਣਾ ਸਵਿਧੀਮਤਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇਕ ਪੁੱਤ ਰੁਕਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਪੁਰੋਹਿਤਸੁਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ । ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਸ ਤੂਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਯਯੌ
ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਫੌਰਨ ਦੁਆਰਕਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਮਂ ਚ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਦਰ੍ਚਿਤਃ । ਏਕਾਂਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਚष੍ਟ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਭਾषਿਤਂ ਤਯੋਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਤੁ ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਰਥਮਾਕਾਸ਼ਗਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਸਮਝਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਭਰ ਲਿਆ।
ਆਰੁਹ੍ਯ ਸੂਤਮੁਖ੍ਯੇਨ ਦਾਰੁਕੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਵਿਦਰ੍ਭਨਗਰੀਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਦਾਰੂਕ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਫੌਰਨ ਵਿਦਰਭ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿਵਾਹਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਗਤਾਃ । ਜਰਾਸਂਧਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਜਰਾਸੰਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਹਰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਦ੍ਵਾਹਸਮਯੇ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਰੁਕ੍ਮਭੂषਣਾ । ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਨਿਃਸृਤਾਰ੍ਚਯਿਤੁਂ ਸਖੀਭਿਰ੍ਨਗਰਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਉਸ ਵਿਆਹ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਰੁਕਮਣੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਗਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੇਵਕੀਸੁਤਃ । ਰਥਸ੍ਥਾਂ ਤਾਂ ਚ ਜਗ੍ਰਾਹ ਬਲਵਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਕੀ ਪੁੱਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸਹਸਾ ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍ । ਤਤਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਜਰਾਸਂਧਮੁਖਾ ਨृਪਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਜਰਾਸੰਧ ਆਦਿਕ ਰਾਜੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਅਨੁਯਾਤਾ ਹਰਿਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚਤੁਰਂਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਰੁਕਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ, ਚਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤੁਰ ਪਏ।
ਬਲਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਤ੍ । ਲਾਂਗਲਂ ਮੁਸ਼ਲਂ ਗृਹ੍ਯ ਨਿਜਘਾਨ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਰੀਨ੍
ਮਹਾਬਲੀ ਬਲਭਦਰ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੇ, ਲਾਂਗਲ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਰਥਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਮਹਾਨਾਗਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪਾਦਚਰਾਨਪਿ । ਲਾਂਗਲਮੁਸ਼ਲਾਮ੍ਯਾਂ ਵੈ ਨਿਜਘਾਨ ਬਲਾਦ੍ਰਣੇ
ਉਸ ਨੇ ਲਾਂਗਲ ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਲਾਂਗਲਪਾਤੇਨ ਚੂਰ੍ਣਿਤਾ ਰਥਪਂਕ੍ਤਯਃ । ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤਾ ਭੂਮੌ ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਮਹੀਧਰਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਲਾਂਗਲ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਕੁਚਲ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਮਂਤੋ ਰੁਧਿਰਂ ਬਹੁ । ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਹਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਬਲਰਾਮੇਣ ਵੈ ਤਦਾ
ਸਭ ਦੇ ਸਿਰ ਚੀਰ ਗਏ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਲਹੂ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਸਨਾਗਂ ਸਰਥਂ ਸਪਦਾਤਿਂ ਮਹਾਰਣੇ । ਸਮਂਤਾਤ੍ਸਮਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਸ੍ਰੁਵੁਃ ਸ਼ੋਣਿਤਾਪਗਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ । ਕृष੍ਣੇਨ ਕਦਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਰੁਕ੍ਮੀ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਦ੍ਬਲੀ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਪਏ, ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬਲ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਧਨੁਰੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਬਾਣੌਘੈਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਃ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਮਾਦਾਯ ਲੀਲਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ। ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਹੱਸ ਕੇ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਰੰਗ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਜਘਾਨੈਕੇਨਬਾਣੇਨ ਰਥਾਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਮ੍ । ਰਥਂਧ੍ਵਜਂ ਪਤਾਕਾਂ ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਧਰਣੀਧਰਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਰਥ, ਝੰਡਾ ਤੇ ਪਤਾਕਾ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਰਥਃ ਖਙ੍ਗਮਾਦਾਯ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਸ ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ । ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਖਙ੍ਗਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਾਣੇਨੈਕੇਨ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਜਦ ਉਹ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਗਿਆ, ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਬਹਾਦੁਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।