ਹੇਮਂਤੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਸਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਹੇਮੰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਉਠ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ।
ਨਦੀਸਂਗਮਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤਡਾਗੇषੁ ਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗृਹੇ ਵਾ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਘਾਟਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ, ਤਲਾਵਾਂ ਜਾਂ ਨਦੀਆਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਘਰ 'ਚ ਹੀ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਸ੍ਨਾਤੋऽਹਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇ ਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਦੇ।
ਸ੍ਨਾਨਮਂਤ੍ਰਃ । ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਕृਤਜਪ੍ਯੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਗਂਧੋਦਕੇਨ ਚ
ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਸ੍ਨਾਤੋऽਸਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਘੋਰਾਤ੍ਸਂਸਾਰਬਂਧਨਾਤ੍
ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਵੈਦਿਕੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਪੌਰਾਣਿਕੈਰਪਿ
ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ।
ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਗਂਧਾਦਿ ਪੌਰੁषੇਣਾਪਿ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਨਮੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਯ ਦੇਵਾਯ ਕੂਰ੍ਮਦੇਵਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਹੇ ਦੇਵ' ਕਹਿ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ: ਮਤਸਿਆ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕੂਰਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵਾਰਾਹਦੇਵਾਯ ਨਰਸਿਂਹਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਦੇਵਾਯ ਕਲ੍ਕਿਨੇ ਚ ਨਮੋਨਮਃ
ਵਾਰਾਹਾ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬੁੱਧ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਲਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਰਾਮਦੇਵਾਯ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਿ ਰਇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ । ਕੇਸ਼ਵਾਦੀਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਤੈਰ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਰਾਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਨਸ੍ਪਤਿਰਸੋ ਦਿਵ੍ਯਃ ਸੁਰਭਿਰ੍ਗਂਧਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ । ਧੂਪੋऽਯਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਧੂਪ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਧੂਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਦੀਪਸ੍ਤਮੋ ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਦੀਪਃ ਕਾਂਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੀਪਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਦੀਵਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੋ ਇਹ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਖ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਦੀਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਿਦਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਪਰਮਾਮृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਸਮੇਤ ਇਹ ਭੋਜਨ-ਭੇਟ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਂਤ੍ਰਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਫਲੇਨ ਚੈਵ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਂਖੇਨਾਦਾਯ ਚੋਦਕਮ੍
ਫਿਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਭਾਵ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫਲ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂ ਸ਼ੰਖ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ, ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪਾਤਕਂ ਕृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ।
ਇਤਿ ਅਰ੍ਘਮਂਤ੍ਰਃ । ਤਤਃ ਕੁਂਭਂ ਨਵਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਸਮਾਨਯੇਤ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਤੈਲਪੂਰ੍ਣਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਇਹ ਅਰਘ ਮੰਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਨਵਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਘੜਾ, ਜੋ ਘੀ ਜਾਂ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਮृਨ੍ਮਯਮੇਵ ਚ । ਨਵਤਂਤੁਸਮਾਂ ਵਰ੍ਤਿਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਨਵੇਂ ਨੱਤਾਂ ਦੀ ਵੱਟੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਬੋਧਯੇਦ੍ਦੀਪਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕੁਂਭਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍ । ਪੁष੍ਪਗਂਧਾਦਿਭਿਃ ਪੂਜ੍ਯ ਤਤਃ ਸਂਕਲ੍ਪਯੇਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਫਿਰ, ਦੀਵਾ ਬਾਲ ਕੇ, ਘੜਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵਰ੍षੇ ਅਸਮੀਰੇषੁ ਧਾਮਸੁ । ਕਾਮੋ ਭੂਤਸ੍ਯ ਭਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਰਾਡੇਕੋ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ਿ, ਜਿਥੇ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਵੱਗਦੀ, ਉਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇਕੋ ਰਾਜਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤ੍ਮਯਾਯਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮਮ ਕੇਸ਼ਵ
ਇਹ ਜੋ ਮੈਂ ਸਾਲ ਭਰ ਲਈ ਦੀਵਾ ਲਾਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਅਟੁੱਟ ਹਵਨ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਕੇਸ਼ਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਜ੍ਞਾਨਪਰਾਯਣਃ । ਨਾਲਪੇਤ੍ਪਤਿਤਾਨ੍ਪਾਪਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪਾਖਣ੍ਡਿਨੋ ਨਰਾਨ੍
ਫਿਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਪਾਪੀਆਂ ਜਾਂ ਪਾਖੰਡੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਗੀਤਂ ਨृਤ੍ਯਵਾਦ੍ਯਾਦਿਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਪੁਣ੍ਯਪਾਠੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨੈਰੁਪੋषਣੈਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ, ਨੱਚ ਕੇ, ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠਾਂ, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਕृਤਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣਿਕ ਕ੍ਰਿਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਸਾਰੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਪਵਾਸ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਸਾਲ ਭਰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਪਲਸੁਵਰ੍ਣੇਨ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਵਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਰਾਜਤੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਪਲਾਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧਿਕਾਪਿ ਵਾ
ਦੀਵਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਇਕ ਪਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਭੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵੱਟੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਪਲ ਦੇ ਅੱਧ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ।
ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਤਥਾ ਕੁਂਭਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ
ਘੜਾ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਨਾਲੇ ਤਾਮੇ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਹੋਵੇ। ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣਵਾਈ ਜਾਵੇ।
ਕਾਰ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਪੁਂਸਾ ਮੁਕ੍ਤਿਦ੍ਵਾਰਮਭੀਪ੍ਸਤਾ । ਤਤੋ ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਾਧੁਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਰੇ ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਮੋਖ ਦਾ ਰਾਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸਾਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋਤ੍ਤਮਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍षਣ੍ਮਧ੍ਯਮੇ ਤਥਾ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਾ ਏਕਂ ਕਰ੍ਮਕਰਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੱਧਲੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਛੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਲਈ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾਵਂਤਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਮृਦੁਮੇਵ ਚ
ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਦਾ, ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਹੋਵੇ।
ਪਿਤृਭਕ੍ਤਂ ਗੁਰੁਪਰਂ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਜਕਮ੍ । ਪਾਦਾਰ੍ਘਦਾਨਵਿਧਿਨਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣੈਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹਿਤਮੇਕਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਦੀਪਵਰ੍ਤਿਯੁਤਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਦੀ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਵੱਟ ਸਮੇਤ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ।