ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਵਾਮਨਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋਨਾਮ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਵਾਮਨ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਨਾਂ ਦੂਸੋ ਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪੰਜਵੰਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਹਤ੍ਵਾਥ ਯਵਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮੁਚੁਕੁਂਦੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤੋ ਯਦੁਨਂਦਨਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਥੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਨੇ ਯਵਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਵਰ ਦਿਤ्ता, ਤੇ ਯਦੁ ਵੰਸ਼ੀ ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਹਤਂ ਚ ਯਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਰਾਸਂਧਃ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਃ । ਯਯੁਧੇ ਰਾਮਕृष੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਬਲੇਨ ਸਮਾਵृਤਃ
ਜਦੋਂ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯਵਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ لشਕਰ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਆ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣੇਨ ਨਿਹਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ ਪਪਾਤ ਮਹੀਪृष੍ਠੇ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤੋ ਮਗਧਾਧਿਪਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਾਰਾ لشਕਰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਚਿਰੇਣ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਵਿਹ੍ਵਲਾਂਗੋ ਭਯਾਤੁਰਃ । ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਰਣੇ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਰਾਮੇਣ ਮਗਧੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਕਾਫੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ, ਉਹ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਥਰ ਥਰ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਗਧ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
ਵਿਮੁਖਃ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਹਤਸ਼ੇषਬਲਾਨੁਗਃ । ਅਜੇਯਾਵਿਤਿ ਤੌ ਮਤ੍ਵਾ ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਮਹਾਬਲੌ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ لشਕਰ ਦੇ ਬਚੇ ਕੁਚੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪਿੱਠ ਫੇਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਹ ਅਜੇਤੂ ਤੇ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਯੋਰ੍ਵਿਰੋਧਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਥ ਨਗਰੀਂ ਸ੍ਵਾਂ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ । ਅਥ ਤੌ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤਨਯੌ ਸਹ ਸੇਨਯਾ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ
ਮਥੁਰਾਂ ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ ਦ੍ਵਾਰਿਕਾਂ ਪੁਰੀਮ੍ । ਇਂਦ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਵਾਯੁਃ ਸਭਾਂ ਤਤ੍ਰ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਮਥੁਰਾ ਛੱਡ ਕੇ ਦਵਾਰਕਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਵਜ੍ਰਵੈਡੂਰ੍ਯਰਚਿਤਾਂ ਬਹ੍ਵਾਸਨਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਾਮ੍
ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸਭਾ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਵਜਰ ਤੇ ਬੈਲੂਰੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਸੀ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਮਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਚ੍ਛਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ । ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਭਾਮੁਗ੍ਰਸੇਨਾਦਯੋ ਨृਪਾਃ
ਉਹ ਸਭਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਛਤਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸਭਾ ਮਿਲਣ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ
ਮੋਦਂਤੇ ਨੈਗਮੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦਿਵਿ ਦੇਵਗਣਾ ਇਵ । ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਸਂਭੂਤੋ ਰੈਵਤੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਰੈਵਤ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੁਹਿਤਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਰਾਮਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਰੇਵਤੀ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੇਵਤੀ ਸੀ।
ਉਪਯੇਮੇ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ ਰਾਮਸ੍ਤਾਂ ਚ ਰੇਵਤੀਮ੍ । ਰਮਯਾਮਾਸ ਚ ਤਯਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਇਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਰੇਵਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਿਦਰ੍ਭਰਾਜੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭੀष੍ਮਕੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਰੁਕ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮ ਆਦਿ ਸੁਭਾਗੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਤੇषਾਮਵਰਜਾ ਕਨ੍ਯਾ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ । ਕਮਲਾਂਸ਼ੇਨ ਸਂਭੂਤਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
ਰਾਘਵਤ੍ਵੇਭਵਤ੍ਸੀਤਾ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਨਿ । ਅਨ੍ਯੇष੍ਵੇਵਾਵਤਾਰੇषੁ ਵਿष੍ਣੋਰੇषਾ ਸਹਾਯਿਨੀ
ਰਾਮ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੀਤਾ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੁਕਮਣੀ ਬਣੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹੋਰ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਸਾਥਣੀ ਰਹੀ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੌ ਸਂਭੂਤੌ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਪੁਨਃ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਦਂਤਵਕ੍ਤ੍ਰ ਇਤਿ ਨਾਮ ਸਮਨ੍ਵਿਤੌ
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ ਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜੰਮੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਤੇ ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਹੋਏ।
ਚੈਦ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੌ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੌ । ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾਯ ਦਾਤੁਮੈਚ੍ਛਤ੍ਤਦਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਚੇਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ। ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਤਂ ਨੇਚ੍ਛਤੀ ਪਤਿਂ ਸਾ ਤੁ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਂ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ । ਬਾਲ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਮਨੁਰਕ੍ਤਾ ਦृਢਵ੍ਰਤਾ
ਪਰ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮਨ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਡਿੱਠੀ ਸੀ।
ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਸੁਰਾਣਾਮਰ੍ਚਨਂ ਸਦਾ । ਚਕਾਰ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਕਨ੍ਯਾ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਰੁਕਮਣੀ ਕੁਆਰੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਕੀਤੇ।
ਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾਪਰਾਭੂਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤੀ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਤ੍ਮੇਸ਼ਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਭਰ੍ਤਾਰਮੁਵਾਸ ਪਿਤृਮਂਦਿਰੇ
ਉਹ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਹੀ ਉਹ ਪਤੀ ਮੰਨਦੀ ਸੀ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਤਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾਯ ਵਿਵਾਹਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮਃ । ਚਕਾਰ ਯਤ੍ਨਂ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰੁਕ੍ਮਿਣਾ ਸਵਿਧੀਮਤਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇਕ ਪੁੱਤ ਰੁਕਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਪੁਰੋਹਿਤਸੁਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ । ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਸ ਤੂਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਯਯੌ
ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਫੌਰਨ ਦੁਆਰਕਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਮਂ ਚ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਦਰ੍ਚਿਤਃ । ਏਕਾਂਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਚष੍ਟ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਭਾषਿਤਂ ਤਯੋਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਤੁ ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਰਥਮਾਕਾਸ਼ਗਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਸਮਝਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਭਰ ਲਿਆ।
ਆਰੁਹ੍ਯ ਸੂਤਮੁਖ੍ਯੇਨ ਦਾਰੁਕੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਵਿਦਰ੍ਭਨਗਰੀਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਦਾਰੂਕ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਫੌਰਨ ਵਿਦਰਭ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿਵਾਹਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਗਤਾਃ । ਜਰਾਸਂਧਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਜਰਾਸੰਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਹਰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਦ੍ਵਾਹਸਮਯੇ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਰੁਕ੍ਮਭੂषਣਾ । ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਨਿਃਸृਤਾਰ੍ਚਯਿਤੁਂ ਸਖੀਭਿਰ੍ਨਗਰਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਉਸ ਵਿਆਹ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਰੁਕਮਣੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਗਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੇਵਕੀਸੁਤਃ । ਰਥਸ੍ਥਾਂ ਤਾਂ ਚ ਜਗ੍ਰਾਹ ਬਲਵਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਕੀ ਪੁੱਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸਹਸਾ ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍ । ਤਤਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਜਰਾਸਂਧਮੁਖਾ ਨृਪਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਜਰਾਸੰਧ ਆਦਿਕ ਰਾਜੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।