ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਦਤ੍ਯਦ੍ਧਾ ਪੁਰੁषਃ ਪਾਪਸਂਭृਤਃ । ਪਰਕੀਯਂ ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਯੋ ਹਰਤਿ ਪ੍ਰਸਭਂ ਬਲੀ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜ਼ੋਰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਵੀਚਿਨਰਕੇ ਪਾਪੀ ਅਵਾਗ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਪਤਤ੍ਯਧਃ । ਤਤ੍ਰ ਦੁਃਖਂ ਮਹਦ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਪਿष੍ਠਾਂ ਯੋਨਿਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਅਵੀਚੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਨਰੋ ਰਸਨਾਸ੍ਵਾਦਾਤ੍ਸੁਰਾਂ ਪਿਬਤਿ ਮੂਢਧੀਃ । ਤਂ ਪਾਯਯਂਤਿ ਲੋਹਸ੍ਯ ਰਸਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਿਂਕਰਾਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਜੀਭ ਦੇ ਸੁਆਦ ਲਈ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਲੋਹੇ ਦਾ ਪਿਘਲਿਆ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਗੁਰੂਨਵਮਨ੍ਯੇਤ ਸ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਚਾਰਦਰ੍ਪਿਤਃ । ਸ ਮृਤਃ ਪਾਤ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਾਰਨਰਕੇऽਧੋਮੁਖਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਚਾਲ ਚਲਣ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਾਰ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾ ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਕृਤਾਃ । ਸ਼ੂਲਪ੍ਰੋਤੇ ਚ ਨਰਕੇ ਪਾਤ੍ਯਂਤੇ ਬਹੁਯਾਤਨੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੀਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਸ਼ੁਨੋ ਯੋ ਨਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਦ੍ਵੇਜਯਤਿ ਵਾਕ੍ਯਤਃ । ਦਂਦਸ਼ੂਕੇ ਚ ਪਤਿਤੋ ਦਂਦਸ਼ੂਕੈਃ ਸ ਦਸ਼੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਕਰਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਸੱਪਾਂ ਵਲੋਂ ਡੰਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਰਾਜਨ੍ਨਨੇਕੇ ਵੈ ਨਰਕਾਃ ਪਾਪਕਾਰਿਣਾਮ੍ । ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯੇਤੇ ਪੀਡਾਂ ਯਾਂਤਿ ਸੁਦਾਰੁਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਨੇਕ ਨਰਕ ਹਨ; ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਇਹ ਲੋਕ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਾਰੀ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੈਰ੍ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਰਾਮਕਥਾ ਨ ਪਰੋਪਕृਤਿਃ ਕृਤਾ । ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੁਃਖਾਨਿ ਭਵਂਤਿ ਨਰਕਾਂਤਰੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਕਥਾ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂ ਪਰਉਪਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਯਸ੍ਯ ਸੁਖਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਭੂਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਇਤੀਰ੍ਯਤੇ । ਯੇ ਦੁਃਖਿਨੋ ਰੋਗਯੁਤਾ ਨਰਕਾਦਾਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਇੱਥੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਰੋਗੀ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਾਲਃ ਕਂਪਮਾਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਭੂਯਸ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਸਂਸ਼ਯਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਤਤ੍ਪਾਪਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਕੇਨ ਪਾਪੇਨ ਕਿਂ ਚਿਹ੍ਨਂ ਭੂਲੋਕੇ ਉਪਜਾਯਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਪ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦੱਸੋ; ਕਿਸ ਪਾਪ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਭੂਮਿ ਉੱਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭੂਪਤਿਮ੍ । ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਪਾਪਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਸੁਰਾਪਃ ਸ਼੍ਯਾਮਦਂਤਸ਼੍ਚ ਨਰਕਾਂਤੇ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਕਾਰੀ ਚ ਜਾਯਤੇ ਗੁਲ੍ਮਕੋਦਰਃ
ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਜਾਂ ਜਿਸਦੇ ਦੰਦ ਕਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਖਾਣ ਜੋਗ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਠੜੀਆਂ ਜਾਂ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਕ੍ਯਾਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਾਯਤੇ ਕृਮਿਲੋਦਰਃ । ਸ਼੍ਵਮਾਰ੍ਜਾਰਾਦਿਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਗਂਧਿਮਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਦੇ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵੇਲੇ ਵੇਖਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁੱਤੇ, ਬਿੱਲੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਐਸੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਛੂਹੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਬਦਬੂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿਵੇਦ੍ਯ ਸੁਰਾਦਿਭ੍ਯੋ ਭੁਂਜਾਨੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ । ਉਦਰੇ ਰੋਗਵਾਨ੍ਦੁਃਖੀ ਮਹਾਰੋਗਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭੋਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਨਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਭਾਰੀ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾਨ੍ਨਵਿਘ੍ਨਕਰਣਾਦਜੀਰ੍ਣਮਭਿਜਾਯਤੇ । ਮਂਦੋਦਰਾਗ੍ਨਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸਤਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯੇ ਕਦਨ੍ਨਦਃ
ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੀਰਨ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਸ ਕੋਲ ਧਨ ਹੋਵੇ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਅੱਗ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿषਦਸ਼੍ਛਰ੍ਦਿਰੋਗੀ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਰ੍ਗਹਾ ਪਾਦਰੋਗਵਾਨ੍ । ਪਿਸ਼ੁਨੋ ਨਰਕਸ੍ਯਾਂਤੇ ਜਾਯਤੇ ਸ਼੍ਵਾਸਕਾਸਵਾਨ੍
ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਲਟੀ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਸਤੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਮਾ ਤੇ ਖੰਘ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧੂਰ੍ਤੋऽਪਸ੍ਮਾਰਰੋਗੀ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੂਲੀ ਚ ਪਰਤਾਪਨਃ । ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਦਾਯਕਸ਼੍ਚੈਵ ਰਕ੍ਤਾਤੀਸਾਰਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਮਨੁੱਖ ਮਿਰਗੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੇਟ ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੂਨ ਵਾਲੀ ਦਸਤਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਲਯੇ ਜਲੇ ਵਾਪਿ ਸ਼ਕृਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਗੁਦਰੋਗੋ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਰੂਪਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਖਾਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਪਾਪੀ ਗੁਦਾ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਪਾਤਨਜਾ ਰੋਗਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮੇਹਜਲੋਦਰਾਃ । ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭਂਗਕਾਰੀ ਚ ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਗਰਭਪਾਤ ਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹਨ: ਸ਼ਯ, ਮਧੁਮੇਹ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੇਟ। ਜੋ ਮੂਰਤੀਆਂ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਥਿਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਵਾਦੀ ਖਂਡਿਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਖਲ੍ਵਾਟਃ ਪਰਨਿਂਦਕਃ । ਸਭਾਯਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤੀ ਚ ਜਾਯਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ਘਾਤਵਾਨ੍
ਜੋ ਬੁਰਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਗ ਭੰਗ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਗਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੱਖਪਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਧ-ਸਰੀਰ ਮਾਰੂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰੋਕ੍ਤਹਾਸ੍ਯਕृਤ੍ਕਾਣਃ ਕੁਨਖੀ ਵਿਪ੍ਰਹੇਮਹृਤ੍ । ਤੁਂਦੀਵਰੀ ਤਾਮ੍ਰਚੌਰਃ ਕਾਂਸ੍ਯਹृਤ੍ਪੁਂਡਰੀਕਿਕਃ
ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਖੋਂ ਅੰਨਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅੰਗ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੱਦੂ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਭਰੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤਾਮਾ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਾਲ ਚਮੜੀ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਾਂਸੀ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਪੁਹਾਰੀ ਚ ਪੁਰੁषੋ ਜਾਯਤੇ ਪਿਂਗਮੂਰ੍ਦ੍ਧਜਃ । ਸ਼ੀਸਹਾਰੀ ਚ ਪੁਰੁषੋ ਜਾਯਤੇ ਸ਼ੀਰ੍षਰੋਗਵਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਂਗ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਾਲ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੀਸਾ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਚੌਰਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषੋ ਜਾਯਤੇ ਨੇਤ੍ਰਰੋਗਵਾਨ੍ । ਲੋਹਹਾਰੀ ਚ ਪੁਰੁषੋ ਬਰ੍ਬਰਾਂਗਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਘੀ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਹਾ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰੜੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਰ੍ਮਹਾਰੀ ਚ ਪੁਰੁषੋ ਜਾਯਤੇ ਮੇਦਸਾ ਵृਤਃ । ਮਧੁਚੌਰਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषੋ ਜਾਯਤੇ ਬਸ੍ਤਿਗਂਧਵਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਮੜਾ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਹਦ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਤ ਵਾਲੀ ਥੈਲੀ ਤੋਂ ਬਦਬੂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੈਲਚੌਰ੍ਯੇਣ ਭਵਤਿ ਨਰਃ ਕਣ੍ਡ੍ਵਾਤਿਪੀਡਿਤਃ । ਆਮਾਨ੍ਨਹਰਣਾਚ੍ਚੈਵ ਦਂਤਹੀਨਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਤੈਲ ਚੁਰਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਖੁਜਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੱਚਾ ਚੌਲ ਚੁਰਾਉਣ ਨਾਲ ਉਹ ਬਿਨਾ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਹਰਣਾਚ੍ਚੈਵ ਜਿਹ੍ਵਾਰੋਗਯੁਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਮਾਤृਗਾਮੀ ਚ ਪੁਰੁषੋ ਜਾਯਤੇ ਲਿਂਗਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਪੱਕਾ ਭੋਜਨ ਚੁਰਾਉਣ ਨਾਲ ਜੀਭ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਜਾਯਾਭਿਗਮਨਾਨ੍ਮੂਤ੍ਰਕृਚ੍ਛ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਭਗਿਨੀਂ ਚੈਵ ਗਮਨੇ ਪੀਤਕੁष੍ਠਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ਾਬ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭੈਣ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪੀਲੀ ਕੋੜ੍ਹ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸੁਤਾਗਮਨੇ ਚੈਵ ਰਕ੍ਤਕੁष੍ਠਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਭ੍ਰਾਤृਭਾਰ੍ਯਾਭਿਗਮਨੇ ਗੁਲ੍ਮਕੁष੍ਠਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਆਪਣੀ ਧੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਲਾਲ ਕੋੜ੍ਹ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਗਠੜੀ ਵਾਲੀ ਕੋੜ੍ਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਮਿਗਮ੍ਯਾਦਿਗਮਨੇ ਜਾਯਤੇ ਦਦ੍ਰੁਮਂਡਲਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਭਾਰ੍ਯਾਗਮਨੇ ਗਜਚਰ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਮਾਲਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੂ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਰਗਾ ਰੋਗ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।