ਤਤ੍ਰ ਤਾਡਨਮੁਦ੍ਧੂਤਾਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ । ਪਾਪਭੋਗੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਯੋਨਿਂ ਤੁ ਸ਼ੌਕਰੀਮ੍
ਉਥੇ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਸੂਰ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੁਃਖਂ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ । ਰੋਗਾਦਿਚਿਹ੍ਨਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯਸ਼ੋ ਜ੍ਞਾਪਕਂ ਸ੍ਵਕਮ੍
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਭੂਤਦ੍ਰੋਹਂ ਵਿਧਾਯੈਵ ਕੇਵਲਂ ਸ੍ਵਕੁਟੁਂਬਕਮ੍ । ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਪਾਪਨਿਰਤਃ ਸੋਂऽਧਤਾਮਿਸ੍ਰਕੇ ਪਤੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਨਰਾ ਇਹ ਜਂਤੂਨਾਂ ਵਧਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵੈ ਮृषਾ । ਤੇ ਰੌਰਵੇ ਨਿਪਾਤ੍ਯਂਤੇ ਭਿਦ੍ਯਂਤੇ ਰੁਰੁਭੀ ਰੁषਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਥੇ ਝੂਠ ਮਾਰ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਰੁਰੂ ਨਾਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਸ੍ਵੋਦਰਾਰ੍ਥੇ ਭੂਤਾਨਾਂ ਵਧਮਾਚਰਤਿ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਮਹਾਰੌਰਵਸਂਜ੍ਞੇ ਤੁ ਪਾਤ੍ਯਤੇ ਸ ਯਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਲਈ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮਹਾਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵੈ ਨਿਜਂ ਤੁ ਜਨਕਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਪਾਪਕृਤ੍ । ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਮਹਾਦੁष੍ਟੇ ਯੋਜਨਾਯੁਤਵਿਸ੍ਤृਤੇ
ਜੋ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਕਾਲਸੂਤਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਬੱਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਲੰਮਾ ਹੈ।
ਯਾਵਂਤਿ ਪਸ਼ੁਰੋਮਾਣਿ ਗਵਾਂ ਦ੍ਵੇषਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਚ੍ਯਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ
ਜਿੰਨੇ ਵਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਲੋਂ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਭੂਮੌ ਭੂਪਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਂਡਾਯੋਗ੍ਯਂ ਤੁ ਦਂਡਯੇਤ੍ । ਕਰੋਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਪਿ ਦੇਹਦਂਡਂ ਚ ਲੋਲੁਪਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਹਲਕਾ ਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇ—
ਸ ਸੂਕਰਮੁਖੈਰ੍ਦੁष੍ਟੈਃ ਪੀਡ੍ਯਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦੁष੍ਟਾਸੁ ਯੋਨੀषੁ ਜਾਯਤੇ ਪਾਪਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਸੂਰ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਲੋਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਪਾਪ ਮੁਕਾਉਣ ਲਈ ਮੰਦੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਗਵਾਂ ਯੇ ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਤਥਾਲ੍ਪਕਮ੍ । ਵृਤ੍ਤਿਂ ਵਾ ਗृਹ੍ਣਤੇ ਮੋਹਾਲ੍ਲੁਂਪਂਤਿ ਸ੍ਵਬਲਾਨ੍ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਰੋਜ਼ੀ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸਮਾਨ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਪਰਤ੍ਰਾਂਧਕੂਪੇ ਚ ਪਾਤ੍ਯਂਤੇ ਚ ਮਹਾਰ੍ਦਿਤਾਃ । ਯੋऽਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਯਮੁਪਾਹृਤ੍ਯ ਮਧੁਰਂ ਚਾਤ੍ਤਿਲੋਲੁਪਃ
ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਲਈ ਖਾਣਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਨ ਦੇਵਾਯ ਨ ਸੁਹृਦੇ ਦਦਾਤਿ ਰਸਨਾਪਰਃ । ਸ ਪਤਤ੍ਯੇਵ ਨਰਕੇ ਕृਮਿਭੋਜਨਸਂਜ੍ਞਿਤੇ
ਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਨਾ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਪਦਿ ਨਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਹਿਰਣ੍ਯਾਦੀਨ੍ਯਪਾਹਰੇਤ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਵਾ ਮਹਾਦੁष੍ਟੇ ਸਂਦਂਸ਼ੇ ਨਰਕੇ ਪਤੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸੰਦੰਸ਼ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ੍ਵਦੇਹਂ ਪ੍ਰਪੁष੍ਣਾਤਿ ਨਾਨ੍ਯਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮੂਢਧੀਃ । ਸ ਪਾਤ੍ਯਤੇ ਤੈਲਤਪ੍ਤੇ ਕੁਂਭੀਪਾਕੇऽਤਿਦਾਰੁਣੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਉਬਲਦੇ ਭਿਆਨਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਨਾਗਮ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਮੋਹਾਦ੍ਯੋषਿਦ੍ਭਾਵਾਚ੍ਚ ਕਾਮਯੇਤ੍ । ਤਂ ਤਯਾ ਕਿਂਕਰਾਃ ਸੂਰ੍ਮ੍ਯਾ ਪਰਿਰਂਭਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਜਾਂ ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਕਿਸੇ ਐਸੀ ਔਰਤ ਵਲ ਦਿਲ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਲ ਜਾਣਾ ਮਨ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਔਰਤ ਸਮੇਤ ਸੂਰਮੀ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਲੋਂ ਜਫ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਬਲਾਦ੍ਵੇਦਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਲੁਂਪਂਤਿ ਸ੍ਵਬਲੋਦ੍ਧਤਾਃ । ਤੇ ਵੈਤਰਣ੍ਯਾਂ ਪਤਿਤਾ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਭਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਜੋਰ ਤੇ ਵੇਦ ਦੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਤਰਨੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਥੇ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵृषਲਦ੍ਯਂ ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਯਾ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਮਾਚਰੇਤ੍ । ਪੂਯੋਦੇ ਨਿਪਤਤ੍ਯੇਵ ਮਹਾਦੁਃਖਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਅ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਦਂਭਮਾਸ਼੍ਰਯਂਤੇ ਵੈ ਧੂਰ੍ਤਾ ਲੋਕਸ੍ਯ ਵਂਚਨੇ । ਵੈਸ਼ਸੇ ਨਰਕੇ ਮੂਢਾਃ ਪਤਂਤਿ ਯਮਤਾਡਿਤਾਃ
ਜੋ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਲੋਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਣ ਲਈ ਪਖੰਡ ਵਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਸਵਰ੍ਣਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਮੂਢਾ ਰੇਤਃ ਸ੍ਵਂ ਪਾਯਯਂਤਿ ਚ । ਰੇਤਃਕੁਲ੍ਯਾਸੁ ਤੇ ਪਾਪਾ ਰੇਤਃਪਾਨੇषੁ ਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਰਗ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਪੀਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਬੀਜ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚੌਰਾ ਵਹ੍ਨਿਦਾ ਦੁष੍ਟਾ ਗਰਦਾ ਗ੍ਰਾਮਲੁਂਠਕਾਃ । ਸਾਰਮੇਯਾਦਨੇ ਤੇ ਵੈ ਪਾਤ੍ਯਂਤੇ ਪਾਤਕਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜੋ ਚੋਰ, ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪਿੰਡ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ।
ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਦਤ੍ਯਦ੍ਧਾ ਪੁਰੁषਃ ਪਾਪਸਂਭृਤਃ । ਪਰਕੀਯਂ ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਯੋ ਹਰਤਿ ਪ੍ਰਸਭਂ ਬਲੀ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜ਼ੋਰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਵੀਚਿਨਰਕੇ ਪਾਪੀ ਅਵਾਗ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਪਤਤ੍ਯਧਃ । ਤਤ੍ਰ ਦੁਃਖਂ ਮਹਦ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਪਿष੍ਠਾਂ ਯੋਨਿਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਅਵੀਚੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਨਰੋ ਰਸਨਾਸ੍ਵਾਦਾਤ੍ਸੁਰਾਂ ਪਿਬਤਿ ਮੂਢਧੀਃ । ਤਂ ਪਾਯਯਂਤਿ ਲੋਹਸ੍ਯ ਰਸਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਿਂਕਰਾਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਜੀਭ ਦੇ ਸੁਆਦ ਲਈ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਲੋਹੇ ਦਾ ਪਿਘਲਿਆ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਗੁਰੂਨਵਮਨ੍ਯੇਤ ਸ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਚਾਰਦਰ੍ਪਿਤਃ । ਸ ਮृਤਃ ਪਾਤ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਾਰਨਰਕੇऽਧੋਮੁਖਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਚਾਲ ਚਲਣ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਾਰ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾ ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਕृਤਾਃ । ਸ਼ੂਲਪ੍ਰੋਤੇ ਚ ਨਰਕੇ ਪਾਤ੍ਯਂਤੇ ਬਹੁਯਾਤਨੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੀਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਸ਼ੁਨੋ ਯੋ ਨਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਦ੍ਵੇਜਯਤਿ ਵਾਕ੍ਯਤਃ । ਦਂਦਸ਼ੂਕੇ ਚ ਪਤਿਤੋ ਦਂਦਸ਼ੂਕੈਃ ਸ ਦਸ਼੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਕਰਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਸੱਪਾਂ ਵਲੋਂ ਡੰਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਰਾਜਨ੍ਨਨੇਕੇ ਵੈ ਨਰਕਾਃ ਪਾਪਕਾਰਿਣਾਮ੍ । ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਂਤ੍ਯੇਤੇ ਪੀਡਾਂ ਯਾਂਤਿ ਸੁਦਾਰੁਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਨੇਕ ਨਰਕ ਹਨ; ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਇਹ ਲੋਕ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਾਰੀ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੈਰ੍ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਰਾਮਕਥਾ ਨ ਪਰੋਪਕृਤਿਃ ਕृਤਾ । ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੁਃਖਾਨਿ ਭਵਂਤਿ ਨਰਕਾਂਤਰੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਕਥਾ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂ ਪਰਉਪਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਯਸ੍ਯ ਸੁਖਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਭੂਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਇਤੀਰ੍ਯਤੇ । ਯੇ ਦੁਃਖਿਨੋ ਰੋਗਯੁਤਾ ਨਰਕਾਦਾਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਇੱਥੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਰੋਗੀ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਾਲਃ ਕਂਪਮਾਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਭੂਯਸ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਸਂਸ਼ਯਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।