ਸ਼ੁਭਾਂਗਦੋऽਨੁਜਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਤ੍ਨਮਯਂ ਦਧਤ੍ । ਕਵਚਂ ਵਪੁषਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨਿਜਂ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਰਣੋਤ੍ਸਵੇ
ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸ਼ੁਭਾਂਗਦ, ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਜ਼ੀਰਹ ਪਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਰਾਜਭ੍ਰਾਤਾ ਵੀਰਸਿਂਹਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਃ । ਯਯੌ ਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਸਨਂ ਭੂਮਿਪਸ੍ਯ ਹਿ
ਰਾਜੇ ਦਾ ਭਰਾ ਵੀਰਸਿੰਘ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਥੇ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਜਾਮੇਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋऽਪਿ ਬਲਮਿਤ੍ਰ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ । ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਃ ਕਵਚੀ ਖਡ੍ਗੀ ਜਗਾਮ ਨृਪਮਂਦਿਰਮ੍
ਰਾਜੇ ਦਾ ਭਾਣਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਬਲਮਿਤ੍ਰ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਜ਼ੀਰਹ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਸੇਨਾਨੀ ਰਿਪੁਵਾਰੋऽਪਿ ਸੇਨਾਂ ਤਾਂ ਚਤੁਰਂਗਿਣੀਮ੍ । ਸਜ੍ਜਾਂ ਵਿਧਾਯ ਭੂਪਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਦਥੋ ਮਹਾਨ੍
ਫੌਜਪਤੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਕਾਲ ਸੀ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਅਥ ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣਿਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਪੂਰਿਤਮ੍ । ਮਣਿਸृष੍ਟੋਚ੍ਚਚਕ੍ਰੋਚ੍ਚਮਾਰੋਹਤ੍ਸ੍ਯਂਦਨੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਉੱਚੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੀ ਵਧੀਆ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵੀਰਾਰ੍ਣਵੇ ਸ਼ਂਖਨਿਨਾਦਸ਼੍ਚ ਸਮਂਤਤਃ । ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਕਾਤਰਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਪ੍ਰੇਰਯਨ੍ਨਿਵ ਸਂਗਰੇ
ਫਿਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਚਹੁੰਫੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜੀ, ਜੋ ਡਰਪੋਕਾਂ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵੱਲ ਉਕਸਾਉਂਦੀ ਜਾਪਦੀ ਸੀ।
ਭੇਰ੍ਯਃ ਸਮਂਤਤੋ ਜਘ੍ਨੁਃ ਸ਼ੁਭਵਾਦਕਵਾਦਿਤਾਃ । ਅਨੀਕਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯਾਸਨ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਯ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੁषਃ
ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਨਗਾੜੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਗੁਨ ਵਾਲੀਆਂ ਤੁਰਹੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ। ਉਥੇ ਫੌਜਾਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਯਯੁਃ ਸਮਰਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਚੰਗਾ ਸੁਖ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਆਰਤੀ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰ-ਤੁਫ਼ੰਗ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਭੇਰੀਸ਼ਂਖਨਿਨਾਦੇਨ ਪੂਰਿਤਾਸ਼੍ਚ ਨਗਾ ਗੁਹਾਃ । ਆਕਾਰਿਤੁਂ ਗਤਃ ਕਿਂ ਨੁ ਤਦ੍ਰਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਂਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਨਗਾੜਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਇਹ ਸ਼ੋਰ-ਗੁਲ ਕੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ?
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੋਲਾਹਲੇ ਵृਤ੍ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ । ਰਣੋਤ੍ਸਾਹੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਯਯੌ ਪ੍ਰਧਨਮਂਡਲਮ੍
ਉਸ ਸ਼ੋਰ-ਗੁਲ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣੀ, ਜੰਗ ਲਈ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁੱਖ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਵਧ ਗਿਆ।
ਆਗਤ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਾਵਦ੍ਰਥਪਤ੍ਤਿਸਮਾਕੁਲਮ੍ । ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਪ੍ਲਾਵਿਤੁਂ ਪੁਰੁषਾਨਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਗਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ।
ਤਦਾਗਤਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਥਿਭਿਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦੈਃ । ਕੋਲਾਹਲੀਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਮੁਵਾਚ ਸੁਮਤਿਂ ਨृਪਃ
ਉਹ ਫੌਜ, ਜਿੱਥੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਿਪਾਹੀ ਸ਼ੋਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੁਮਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਉਵਾਚ। ਸਮਾਗਤੋ ਵੀਰਮਣਿਰ੍ਮਮ ਵਾਜਿਧਰੋ ਬਲੀ । ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਮਾਂ ਮਹਤਾ ਭੂਯਃ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਚਤੁਰਂਗਿਣਾ
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵੀਰਮਣੀ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੜਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਥਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕੇ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਃ । ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦਿਸ਼ ਮੇ ਵੀਰਾਨ੍ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜਯ ਈਪ੍ਸਿਤਃ
ਇਹ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਲੜੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਲੜਨਗੇ? ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਿੱਤ ਉਹੀ ਮਿਲੇ ਜੋ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਮਤਿਰੁਵਾਚ। ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨਸੌ ਮਹਾਰਾਜੋ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਪਰੀਵृਤਃ । ਸਮਾਗਤਃ ਸ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਾਲਕ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਲਈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ।
ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਤਾਂ ਵੀਰਃ ਪੁष੍ਕਲਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ । ਅਨ੍ਯੇਪਿ ਨੀਲਰਤ੍ਨਾਦ੍ਯਾ ਯੋਦ੍ਧਾਰੋ ਯੁਦ੍ਧਕੋਵਿਦਾਃ
ਹੁਣ ਪੁਸ਼ਕਲ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਉੱਚੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਜੰਗ ਕਰੇ। ਹੋਰ ਵੀ, ਨੀਲ ਤੇ ਰਤਨ ਆਦਿਕ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲੜਨ ਦੇ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਹ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਾ ਭਵਤਾਨਘ । ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧੇਨ ਜੇਤਵ੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼! ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਹਰਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਞ੍ਜਯਸ੍ਤੇऽਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਦ੍ਰੋਚਤੇ ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ੍ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਫਿਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਕਰੀਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਸੁਭਟਾਨਾਦਿਦੇਸ਼ਾਥ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਸੈਨ੍ਯੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਰਾਜਭਿਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦੈਃ । ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੇ ਜਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯਤਿਤਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫੇਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਜਿੱਤ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਆਵੇ।
ਜਯਾਰ੍ਥਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯੈਵ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਰਣਕੋਵਿਦਾਃ । ਮਹੋਤ੍ਸਾਹੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਯਯੁਰ੍ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਤੁ ਸੈਨਿਕੈਃ
ਰਾਘਵ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਿਪਾਹੀ ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਲੜਨ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਆਹ੍ਵਯਂਤਂ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਵਾਰਿਧੌ ਪੁष੍ਕਲਂ ਨृਪਮ੍ । ਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਪੀਂਦ੍ਰੋऽਪਿ ਹਨੂਮਾਂਸ੍ਤਮਧਾਵਤ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਪੁਸ਼ਕਲ ਰਾਜਾ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਲਾਇਆ।
ਲਾਂਗੂਲਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲਦੇਹਂ । ਸਰਾਵਮਾਤਤ੍ਯ ਪਯੋਦਘੋषਮ੍ । ਰਣਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਵੀਰਵਰਾਨ੍ਕਪੀਂਦ੍ਰੋ । ਜਗਾਮ ਤਂ ਵੀਰਮਣਿਂ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਪੂੰਛ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਫੈਲਾ ਕੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਿੱਥੇ ਵੀਰਮਣੀ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਜੰਗ ਲਈ ਖੜੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਵਧ ਗਿਆ।
ਆਯਾਂਤਂ ਤਂ ਹਨੂਮਂਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੁष੍ਕਲ ਉਦ੍ਭਟਃ । ਵਿਲੋਕਯਾਮਾਸਦृਸ਼ਾ ਵੈਰਿਕ੍ਰੋਧ ਸੁਸ਼ੋਣਯਾ
ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਕਲ, ਜੋ ਬੜਾ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਜਗਾਦ ਤਂ ਹਨੂਮਂਤਂ ਪੁष੍ਕਲਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ । ਮੇਘਗਂਭੀਰਯਾ ਵਾਚਾ ਨਾਦਯਨ੍ਰਣਮਂਡਲਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਲ, ਜੋ ਬੜੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ।
ਪੁष੍ਕਲ ਉਵਾਚ। ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਸਮਰੇ ਯੋਦ੍ਧੁਮਾਗਤੋਸਿ ਮਹਾਕਪੇ । ਕਿਯਦ੍ਬਲਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮੇਤਦ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵੀਰਮਣੇਰ੍ਮਹਤ੍
ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਬੰਦਰ, ਤੂੰ ਇਥੇ ਜੰਗ ਕਰਨ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ? ਇਸ ਰਾਜੇ ਵੀਰਮਣੀ ਦਾ ਬਲ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਜਗਤੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸਂਮੁਖੇ ਸਮੁਪਾਗਤਾ । ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਲੀਲਯਾ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਯਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਵਾ ਨ ਵਾ
ਜਿੱਥੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਕੋਯਂ ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣਿਃ ਕਿਯਦ੍ਬਲਮਥਾਲ੍ਪਕਮ੍ । ਅਤ੍ਰਾਗਮਨਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਤਵ ਵੀਰ ਨ ਭਾਵ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਕੋਲ ਕਿੰਨਾ ਬਲ ਹੈ, ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ? ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਰਘੁਨਾਥਕृਪਾਪਾਂਗਾਦਹਂ ਨਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਦੁਸ੍ਤਰਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨਿਰ੍ਯਾਮਿ ਕੀਸ਼ੇਂਦ੍ਰ ਮਾ ਚਿਤ੍ਤਂ ਕੁਰੁ ਸਂਗਰੇ
ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਔਖਾ ਪਾਰ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਬੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨਾਹ ਘਬਰਾਵੀਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਾਥੋਧਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ਰਾਮਕृਪਾਵ੍ਰਜਾਤ੍ । ਤਥਾ ਰਾਮਂ ਸੁਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਨਿਸ੍ਤਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਸ੍ਤਰਮ੍
ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਇਹ ਔਖਾ ਪਾਰ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ।