ਚਂਦਨੇਨ ਵਿਲਿਪ੍ਯਾਥ ਗਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ । ਉਵਾਚ ਚ ਵਚੋ ਰਮ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵੇਂਦ੍ਰ ਸੇਵਿਤਃ
ਫਿਰ, ਚੰਦਨ ਲਾ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਭੂ ਸੋਹਣੇ ਬਚਨ ਬੋਲੇ।
ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਮਖੋ ਮਯਾ ਵਾਜਿਮੇਧਸਂਜ੍ਞਃ ਕ੍ਰਿਯੇਤ ਹ । ਸੋਯਂ ਤ੍ਵਚ੍ਚਰਣਾ ਯਾਤਾਦਦ੍ਯਪੂਰ੍ਣੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
'ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਵਾਜਮੇਧ ਯਗ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਇਹ ਅੱਜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯੋਤ੍ਥ ਪਾਪਹਾਨਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਃ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯੁष੍ਮਚ੍ਚਰਣੇਨ ਪਵਿਤ੍ਰਿਤਃ
'ਅੱਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਵਾਜਮੇਧ ਯਗ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।'
ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਤਂ ਰਾਜਰਾਜੇਂਦ੍ਰਸੇਵਿਤਮ੍ । ਆਰਣ੍ਯਕ ਉਵਾਚੇਦਂ ਹਸਨ੍ਮਾਧ੍ਵ੍ਯਾ ਗਿਰਾ ਮੁਨਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਰਣਯਕ ਰਿਸ਼ੀ ਮਿੱਠੀ ਹਾਸੀ ਨਾਲ, ਮਧੁਰ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ।
ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ੍ਤਵ ਤੁ ਯੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਵਚੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਭੂਮਿਪ । ਤ੍ਵਨ੍ਮੂਰ੍ਤਯੋ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
'ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਬਚਨ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ-ਭਗਤ ਰਾਜਾ; ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮੂਰਤ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।'
ਤ੍ਵਂ ਯਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੂਜਾਦਿ ਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਸਿ । ਤਤੋऽਖਿਲਾ ਨृਪਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਭੂਮਿਪ
'ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ।'
ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਯਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਪ੍ਰਹਤ੍ਯਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ । ਯਾਗਂ ਕਰੋਮਿ ਵਿਮਲਂ ਤਤ੍ਤੁ ਹਾਸ੍ਯਕਰਂ ਵਚਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਗੱਲ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮਰਣਾਨ੍ਮੂਢਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਬ੍ਧਿਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵੇਦੇਤਿਹਾਸਾਨਾਂ ਸਾਰਾਰ੍ਥੋऽਯਮਿਤਿ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਯਦ੍ਰਾਮਨਾਮਸ੍ਮਰਣਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪਾਪਤਾਰਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਾਨਿ ਚ । ਨ ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਨਾਮ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਤਵ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਨਾਮ, ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਉਚਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਪਾਪ—even ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ—ਗਰਜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮਗਰ੍ਜਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪਾਤਕਕੁਂਜਰਾਃ । ਪਲਾਯਂਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ਸ੍ਥਾਨਲਿਪ੍ਸਯਾ
ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਲੁਕਣ ਲਈ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਕਥਂ ਹਤ੍ਯਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਦਦਰ੍ਸ਼ਨ । ਰਾਮ ਤ੍ਵਤ੍ਸੁਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੂਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਰਾਮ ਜੀ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਯੁਗੇ ਗਂਗਾਯਾਸ੍ਤੀਰਵਾਸਿਨਾਮ੍ । ऋषੀਣਾਂ ਮੁਖਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਵਿਦਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਤਾਵਤ੍ਪਾਪਭਿਯਃ ਪੁਂਸਾਂ ਕਾਤਰਾਣਾਂ ਸੁਪਾਪਿਨਾਮ੍ । ਯਾਵਨ੍ਨ ਵਦਤੇ ਵਾਚਾ ਰਾਮਨਾਮਮਨੋਹਰਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਰਾਮ ਦਾ ਮਨਮੋਹਣ ਨਾਮ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਉਚਾਰਦਾ, ਪਾਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਨ੍ਯੋऽਹਮਧੁਨਾ ਮਮ ਸਂਸृਤਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸੁਲਭਂ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਭੂਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸੰਸਾਰਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਆਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਂਤਂ ਸ ਮੁਨਿਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਜਨਾਃ ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ ਵਾਕ੍ਯਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਹੈ।'
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਅਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਭੂਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ । ਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਯਨਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਰਾਮਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ; ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਵਾਤਸਯਾਨਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਰਾਮ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ।
ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜਂ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਧ੍ਯਾਨਗੋਚਰਮ੍ । ਅਤ੍ਯਂਤਂ ਹਰ੍षਮਾਪਨ੍ਨੋ ਜਗਾਦ ਸ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਰਾਮ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ ਸਂਸ਼ृਣੁਤ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਮਾਦृਸ਼ਃ ਕੋ ਨ ਭੂਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਭਾਗ੍ਯਵਾਨ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਤ੍ਸਦृਸ਼ਃ ਕੋਪਿ ਨ ਜਾਤੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਯਦ੍ਰਾਮਭਦ੍ਰੋ ਮਾਂ ਨਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਪਰਿਪृष੍ਟਵਾਨ੍
ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਖੁਦ ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮੇਰੀ ਖੇਰੀ ਪੁੱਛੀ।
ਯਤ੍ਪਾਦਪਂਕਜਰਜਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮृਗ੍ਯਂ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਸੋऽਦ੍ਯ ਮਤ੍ਪਾਦਯੋਃ ਪਾਥਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੂਤਮਮਨ੍ਯਤ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਵੇਦ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਝਿਆ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਦਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਫੋਟੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ । ਨਿਰ੍ਗਤਂ ਤਦ੍ਭਵਂ ਤੇਜੋ ਵਿਵੇਸ਼ ਰਘੁਨਾਯਕੇ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ; ਉਹ ਚਮਕ ਨਿਕਲ ਕੇ ਰਘੁਨਾਯਕ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਸਰਯੂਤੀਰਮਂਡਪੇ । ਸਾਯੁਜ੍ਯਮੁਕ੍ਤਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਂ ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਜਨੈਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਰਯੂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲਭ ਸਾਯੁਜ੍ਯ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਦਿਵਿ ਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦੋऽਭੂਦ੍ਵੀਣਾਨਾਦੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ । ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਪਪਾਤਾਗ੍ਰੇ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਚਿਤ੍ਰਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੁਰੀਆਂ ਤੇ ਵੀਣਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਈ; ਸਾਹਮਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਇਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭਿਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਮੁਨਯੋऽਪ੍ਯੇਤਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਕृਤਾਰ੍ਥੋਯਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯਦ੍ਰਾਮਵਪੁषੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸੰਤ ਜਗਤ ਦੇ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮুনি ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿ ਉਠੇ: 'ਇਹ ਮੂਲ ਮুনি ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਨਕਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਯਨ ਉਦਾਰਧੀਃ । ਪਰਮਂ ਹਰ੍षਮਾਪੇਦੇ ਜਗਾਦ ਚ ਫਣੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਤਸਿਆਨਨ ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਉੱਚੀ ਸੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਯਨ ਉਵਾਚ। ਕਥਾਂ ਸਂਸ਼ृਣ੍ਵਤੇ ਮਹ੍ਯਂ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਫਣੀਸ਼੍ਵਰ । ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਾਰ੍ਤਿਹਾਰਿਕੀਰ੍ਤਿਕਰਸ੍ਯ ਵੈ
ਵਾਤਸਿਆਨਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਣੀਸ਼ਵਰ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਰੱਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਹਟਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯ ਆਰਣ੍ਯਕੋ ਨਾਮ ਮੁਨਿਰ੍ਵੇਦਧਰਃ ਪਰਃ । ਰਘੁਨਾਥਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦੇਹਂ ਤਤ੍ਯਾਜ ਨਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਆਰਣਯਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਮুনি ਵੱਡਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਰਘੁਨਾਥ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਆਪਣਾ ਨਾਸਵਾਨ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਹਯਃ ਕੁਤ੍ਰ ਗਤਃ ਕੇਨ ਨਿਯਂਤ੍ਰਿਤਃ । ਕਥਂ ਤਤ੍ਰ ਰਮਾਨਾਥ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਜਾਤਾ ਫਣੀਸ਼੍ਵਰ
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਘੋੜਾ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ, ਕਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ? ਰਮਾਨਾਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਬਣੀ, ਫਣੀਸ਼ਵਰ?
ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯ ਮੇ ਤਥ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਸ੍ਤਿ ਯਤੋ ਭਵਾਨ੍ । ਧਰਾਧਰਵਪੁਰ੍ਧਾਰੀ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ; ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸੁਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।