ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਵਿਪੁਲਾਂ ਸ੍ਵਪਰਾਕ੍ਰਮਸ਼ੋਭਿਨੀਮ੍ । ਗਚ੍ਛਂਤੁ ਰਣਮਧ੍ਯੇ ਹਿ ਭਵਂਤੋ ਬਲਸਂਯੁਤਾਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਕਸਮਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਰਾਕਰਮ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾਵਣ।
ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਮਹਤੀਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਤੇਜਸਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਕਸਮ ਖਾਈ।
ਤਤ੍ਰਾਦੌ ਪੁष੍ਕਲੋ ਵੀਰਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹੀਪਤੇਃ । ਪਰਮੋਤ੍ਸਾਹਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮੂਚਿਵਾਨਿਮਾਮ੍
ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਵੱਡਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਕਿਹਾ।
ਪੁष੍ਕਲ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਮਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਵਿਹਿਤਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਾਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਸੁਣ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਹਿੰਮਤ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ।
ਚੇਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰਾਗ੍ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਕੋਦਂਡਨਿਰ੍ਗਤੈਃ । ਦੈਤ੍ਯਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਸਮਾਕ੍ਰਾਂਤਂ ਕੀਰ੍ਣਕੇਸ਼ਾਕੁਲਾਨਨਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਰੇਜ਼ਰ ਵਾਂਗ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੈਤ ਜੋ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉਲਝਿਆ ਹੋਵੇ, ਵਾਲ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ ਸਕਾਂ—
ਕਨ੍ਯਾ ਸ੍ਵਭੋਕ੍ਤੁਰ੍ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਦੇਵਨਿਂਦਨੇ । ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਮਮ ਵੈ ਭੂਯਾਚ੍ਚੇਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਵਚੋऽਨृਤਮ੍
—ਤਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ।
ਯਦਿਮਦ੍ਬਾਣਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾਃ ਸੈਨਿਕਾਃ ਸੁਮਹਾਬਲਾਃ । ਨ ਪਤਂਤਿ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ
ਜੇ, ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸੈਨਿਕ ਨਾ ਡਿੱਗਣ, ਤਾਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਸੁਣ।
ਵਿष੍ਣ੍ਵੀਸ਼ਯੋਰ੍ਵਿਭੇਦਂ ਯਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਃ ਕਰੋਤ੍ਯਪਿ । ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਮਮ ਵੈ ਭੂਯਾਚ੍ਚੇਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਮृਤਂ ਵਚਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵਿਚ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ।
ਸਰ੍ਵਂ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਘੁਨਾਥਪਦਾਂਬੁਜੇ । ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਯਾਸ੍ਤਿ ਸੈਵ ਸਤ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਚ ਕਰੇਗੀ।
ਪੁष੍ਕਲਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਰ੍ਨृਪਃ । ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਵ੍ਯਦਧਾਤ੍ਸਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਪਰਾਕ੍ਰਮਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਲ ਦਾ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਸਚਾ ਵਚਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਰੁਵਾਚ। ਵੇਦਾਨਾਂ ਨਿਂਦਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਆਸ੍ਤੇ ਯੋ ਮੌਨਿਵਨ੍ਨਰਃ । ਮਾਨਸੇ ਰੋਚਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣ ਕੇ ਚੁੱਪ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯੋ ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਰਸਲਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵਿਕ੍ਰਯੀ । ਵਿਕ੍ਰੀਣਾਤਿ ਚ ਗਾਂ ਮੂਢੋ ਧਨਲੋਭੇਨ ਮੋਹਿਤਃ
—ਜਾਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾੜੀ ਆਦਤ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਲੱਕ ਜਾਂ ਹੋਰ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਦਾ, ਜਾਂ ਪੈਸੇ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਗਾਂ ਵੇਚਦਾ—
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਕੂਪੋਦਕਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਨਾਚਰੇਤ੍ । ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਮਮ ਵੈ ਭੂਯਾਦ੍ਵਿਮੁਖਸ਼੍ਚੇਦ੍ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍
—ਜਾਂ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਲੇਛਾਂ ਦੇ ਕੂਏ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਵਾਂ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮਥਾਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਹਨੂਮਾਨ੍ਰਣਕੋਵਿਦਃ । ਰਾਮਾਂਘ੍ਰਿਸ੍ਮਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਚੰਗਾ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਮਤ੍ਸ੍ਵਾਮੀਹृਦਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧ੍ਯੇਯੋ ਵੈ ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਸਾਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਮਂਤਿ ਮਣਿਮੌਲਿਭਿਃ
ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸਦਾ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦਿਲ ਵਿਚ ਧਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾ ਆਪਣੇ ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਮੋੜ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ—
ਰਾਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਯੋਧ੍ਯਾਯਾਃ ਪਤਿਰ੍ਲੋਕੇਸ਼ਪੂਜਿਤਃ । ਤਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਯਦ੍ਬ੍ਰੁਵੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵੈ ਸਤ੍ਯਂ ਭਵष੍ਯਿਤਿ
ਰਾਮ, ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਪੂਜਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਹਾਂਗਾ, ਉਹ ਸਚ ਹੋਵੇਗਾ।
ਰਾਜਨ੍ਕੋਯਂ ਲਘੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਬਲਃ ਕਾਮਗੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਕਥਯਾਸ਼ੁ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮੇਕੇਨ ਵਿਨਿਪਾਤਨਮ੍
ਰਾਜਾ, ਇਹ ਦੈਤ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ? ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਮੇਰੁਂ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਸਹਿਤਂ ਲਾਂਗੂਲਾਗ੍ਰੇਣ ਤੋਲਯੇ । ਜਲਧਿਂ ਸ਼ੋषਯੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸਾਂਵਰ੍ਤਂ ਵਾ ਪਿਬਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੂੰਛ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪੂਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕਾ ਸਕਦਾ ਜਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੀਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਜਾਨਕ੍ਯਾਃ ਕृਪਯਾ ਮਮ । ਤਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੂਤਲੇ ਰਾਜਨ੍ਯਦਸਾਧ੍ਯਂ ਕਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਰਘੁਨਾਥ ਰਾਜਾ ਤੇ ਜਾਨਕੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਏਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨृਤਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਦਿ ਪ੍ਰਭੋ । ਤਦੈਵ ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਦੂਰੋ ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੇ ਮੇਰਾ ਇਹ ਬਚਨ ਝੂਠ ਨਿਕਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਮੈਂ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਕਪਿਲਾਂ ਗਾਂ ਵੈ ਪਯੋਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਨੁਪਾਲਯੇਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਮਮੈਵਾਸ੍ਤੁ ਚੇਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਮਨृਤਂ ਵਚਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਧ ਲਈ ਪਾਲੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਦਾ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਬੋਲਾਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਗਚ੍ਛਤੇ ਮੋਹਾਚ੍ਛੂਦ੍ਰਃ ਕਾਮਵਿਮੋਹਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਮਮੈਵਾਸ੍ਤੁ ਚੇਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਮਨृਤਂ ਵਚਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਦਾ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਬੋਲਾਂ।
ਯਦ੍ਘ੍ਰਾਣਾਨ੍ਨਰਕਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚਾਪਿ ਰੌਰਵਮ੍ । ਤਾਂ ਪਿਬੇਨ੍ਮਦਿਰਾਂ ਯੋ ਵਾ ਜਿਹ੍ਵਾਸ੍ਵਾਦੇਨ ਲੋਲੁਪਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਜੀਭ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਉਹ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਜਿਸ ਦੀ ਵਾਸ਼ ਨਾਲ ਨਰਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਰੌਰਵ ਨਰਕ,
ਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਜਾਯਤੇ ਪਾਪਂ ਤਨ੍ਮਮੈਵਾਸ੍ਤੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਚੇਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਰਾਮਕृਪਾਬਲਾਤ੍
ਉਸ ਕਰਮ ਦਾ ਪਾਪ ਪੱਕਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹਾਵੀਰੈਰ੍ਯੋਦ੍ਧਾਰਸ੍ਤਰਸਾ ਯੁਤਾਃ । ਚਕ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਮਹਤੀਂ ਸ੍ਵਪਰਾਕ੍ਰਮਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਵੀਰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਬੈਠੇ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋऽਪਿ ਵ੍ਯਧਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਸਾਧੁਸਾਧੁ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਵੈ ਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧਕੋਵਿਦਾਨ੍
ਉਥੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਵੀ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼! ਸ਼ਾਬਾਸ਼!'
ਕਥਯਾਮਿ ਪੁਰੋ ਵਃ ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍ । ਤਚ੍ਛृਣ੍ਵਂਤੁ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯੁਦ੍ਧੋਤ੍ਸਾਹਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ।
ਚੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰ ਆਹਤ੍ਯ ਪਾਤਯਾਮਿ ਨ ਸਾਯਕੈਃ । ਵਿਮਾਨਾਚ੍ਚ ਕਬਂਧਾਚ੍ਚ ਭਿਨ੍ਨਂ ਛਿਨ੍ਨਂ ਚ ਭੂਤਲੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਕੇ, ਰਥ ਤੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾ ਸੁੱਟਾਂ,
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯੇਣ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਚੌਰ੍ਯਤਃ । ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿਂਦਾਯਾਂ ਤਨ੍ਮਮਾਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍
ਤਾਂ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ, ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਅੱਜ ਪੱਕਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ।
ਇਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਵੀਰਪੂਜਿਤਾਃ । ਧਨ੍ਯੋਸਿ ਰਾਘਵਭ੍ਰਾਤਃ ਕਸ੍ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਸੱਚੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਧੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਹਿੰਦੇ, 'ਤੂੰ ਧਨਿਆ ਹੈਂ, ਰਾਘਵ ਦਾ ਭਰਾ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ?'