ਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿਰੂਢੈਃ ਪਰਿਪੂਰਯੇਤ੍ । ਨਾਲਿਕੇਰੈਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਫਲੈਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਅੰਕੁਰਿਤ ਅਨਾਜ, ਨਾਰੀਅਲ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਗੁਰੁਂ ਤਤ੍ਰ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰਿਧਾਪਯੇਤ੍ । ਵਿਭੂषਣਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਥੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਗਹਣੇ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਗਾਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ । ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਸਹੀ ਦਾਨ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਤਾਨਾਂ ਜਾਯਤੇ ਨृਣਾਮ੍ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸ ਲਭੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜੋ ਭਲਾ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪੂਣ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ਮਨੋਰਮਾਨ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਅਂਤੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਥ ਅਤੇ ਮਨ ਭਾਉਂਦੇ ਚਾਹ ਪੂਰੇ ਕਰ ਕੇ, ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਧਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਖ੍ਯਸ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਵਿਧਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤਪ੍ਰਧਾਨਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਲ ਭਰ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਦੀਪ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਤੇ ਮਹਾਤਮ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਯੇਨ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕृਤਾਨ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਚਾਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ - ਵਦਾਮਿ ਤਵ ਦੇਵਰ੍षੇ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਗੋਘ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤੀ ਕ੍ਰੂਰਾਤ੍ਮਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਕੁਲਾਨਾਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਰੂ ਹੈ—ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸੌ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੀਪਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਪ੍ਰਮਾਣਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦੀਪ ਵ੍ਰਤ, ਉਸਦੇ ਸਾਲ ਭਰ ਦੇ ਵਿਧੀ ਤੇ ਮਹਾਤਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਹੇਮਂਤੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਸਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਹੇਮੰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਉਠ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ।
ਨਦੀਸਂਗਮਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤਡਾਗੇषੁ ਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗृਹੇ ਵਾ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਘਾਟਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ, ਤਲਾਵਾਂ ਜਾਂ ਨਦੀਆਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਘਰ 'ਚ ਹੀ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਸ੍ਨਾਤੋऽਹਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇ ਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਦੇ।
ਸ੍ਨਾਨਮਂਤ੍ਰਃ । ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਕृਤਜਪ੍ਯੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਗਂਧੋਦਕੇਨ ਚ
ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਸ੍ਨਾਤੋऽਸਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਘੋਰਾਤ੍ਸਂਸਾਰਬਂਧਨਾਤ੍
ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਵੈਦਿਕੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਪੌਰਾਣਿਕੈਰਪਿ
ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ।
ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਗਂਧਾਦਿ ਪੌਰੁषੇਣਾਪਿ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਨਮੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਯ ਦੇਵਾਯ ਕੂਰ੍ਮਦੇਵਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਹੇ ਦੇਵ' ਕਹਿ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ: ਮਤਸਿਆ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕੂਰਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵਾਰਾਹਦੇਵਾਯ ਨਰਸਿਂਹਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਦੇਵਾਯ ਕਲ੍ਕਿਨੇ ਚ ਨਮੋਨਮਃ
ਵਾਰਾਹਾ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬੁੱਧ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਲਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਰਾਮਦੇਵਾਯ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਿ ਰਇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ । ਕੇਸ਼ਵਾਦੀਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਤੈਰ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਰਾਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਨਸ੍ਪਤਿਰਸੋ ਦਿਵ੍ਯਃ ਸੁਰਭਿਰ੍ਗਂਧਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ । ਧੂਪੋऽਯਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਧੂਪ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਧੂਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਦੀਪਸ੍ਤਮੋ ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਦੀਪਃ ਕਾਂਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੀਪਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਦੀਵਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੋ ਇਹ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਖ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਦੀਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਿਦਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਪਰਮਾਮृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਸਮੇਤ ਇਹ ਭੋਜਨ-ਭੇਟ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਂਤ੍ਰਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਫਲੇਨ ਚੈਵ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਂਖੇਨਾਦਾਯ ਚੋਦਕਮ੍
ਫਿਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਭਾਵ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫਲ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂ ਸ਼ੰਖ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ, ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪਾਤਕਂ ਕृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ।
ਇਤਿ ਅਰ੍ਘਮਂਤ੍ਰਃ । ਤਤਃ ਕੁਂਭਂ ਨਵਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਸਮਾਨਯੇਤ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਤੈਲਪੂਰ੍ਣਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਇਹ ਅਰਘ ਮੰਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਨਵਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਘੜਾ, ਜੋ ਘੀ ਜਾਂ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਮृਨ੍ਮਯਮੇਵ ਚ । ਨਵਤਂਤੁਸਮਾਂ ਵਰ੍ਤਿਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਨਵੇਂ ਨੱਤਾਂ ਦੀ ਵੱਟੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਬੋਧਯੇਦ੍ਦੀਪਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕੁਂਭਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍ । ਪੁष੍ਪਗਂਧਾਦਿਭਿਃ ਪੂਜ੍ਯ ਤਤਃ ਸਂਕਲ੍ਪਯੇਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਫਿਰ, ਦੀਵਾ ਬਾਲ ਕੇ, ਘੜਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵਰ੍षੇ ਅਸਮੀਰੇषੁ ਧਾਮਸੁ । ਕਾਮੋ ਭੂਤਸ੍ਯ ਭਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਰਾਡੇਕੋ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ਿ, ਜਿਥੇ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਵੱਗਦੀ, ਉਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇਕੋ ਰਾਜਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤ੍ਮਯਾਯਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮਮ ਕੇਸ਼ਵ
ਇਹ ਜੋ ਮੈਂ ਸਾਲ ਭਰ ਲਈ ਦੀਵਾ ਲਾਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਅਟੁੱਟ ਹਵਨ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਕੇਸ਼ਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਜ੍ਞਾਨਪਰਾਯਣਃ । ਨਾਲਪੇਤ੍ਪਤਿਤਾਨ੍ਪਾਪਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪਾਖਣ੍ਡਿਨੋ ਨਰਾਨ੍
ਫਿਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਪਾਪੀਆਂ ਜਾਂ ਪਾਖੰਡੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।