ਸਤ੍ਯਵਂਤਂ ਸੁਤਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਪਰਂ ਮਹਾਨ੍ । ਪਰਮਂ ਹਰ੍षਮਾਪੇਦੇ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਸਤ੍ਯਵੰਤ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਰ੍षੇਣਨਿਰ੍ਭਰਃ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍
ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਤਪ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਰਾਧ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਨਿਰ੍ਧੂਤਪਾਪਃ ਸਤਨੁਰਗਾਦ੍ਧਰਿਪਦਂ ਨृਪਃ
ਉਥੇ, ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸੁਮਤਿਰੁਵਾਚ। ਅਸਾਵਪਿ ਨृਪਃ ਸੌਮ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਨਿਜਧਰ੍ਮੇਣ ਲੋਕੇਸ਼ਂ ਰਘੁਨਾਥਮਤੋषਯਤ੍
ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੀ, ਸੋਹਣੇ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਘੁਨਾਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਅਸ੍ਮੈ ਤੁष੍ਟੋ ਰਮਾਨਾਥੋ ਦਦੌ ਭਕ੍ਤਿਮਚਂਚਲਾਮ੍ । ਨਿਜਾਂਘ੍ਰਿਪਦ੍ਮੇ ਯਜਤਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕੋਟਿਭਿਃ
ਰਮਾਨਾਥ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਪੁੰਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਕਥਾਨਕਮਨਾਤੁਰਃ । ਕੁਰੁਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪਾਵਨਂ ਕृਪਯਾਯੁਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦਾ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ।
ਯੋ ਨ ਪੂਜਯਤੇ ਦੇਵਂ ਰਘੁਨਾਥਂ ਰਮਾਪਤਿਮ੍ । ਸ ਤੇਨ ਤਾਡ੍ਯਤੇ ਦਂਡੈਰ੍ਯਮਸ੍ਯਾਪਿ ਭਯਾਵਹੈਃ
ਜੋ ਰਘੁਨਾਥ, ਰਮਾਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮਾਦ੍ਵਤ੍ਸਰਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਮਸ਼ੀਤਿਵਤ੍ਸਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤਾਵਦੇਕਾਦਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਾਨੁषੈਃ ਕਾਰਿਤਾऽਮੁਨਾ
ਅੱਠਵੇਂ ਸਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਸੀ ਸਾਲ ਜੀਵਿਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤੁਲਸੀ ਵਲ੍ਲਭਾ ਯਸ੍ਯ ਕਦਾਚਿਦ੍ਯਚ੍ਛਿਰੋਧਰਾਮ੍ । ਨ ਮੁਂਚਤਿ ਰਮਾਨਾਥ ਪਾਦਪਦ੍ਮਸ੍ਰਗੁਤ੍ਤਮਾ
ਜਿਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਤੁਲਸੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉੱਤਮ ਮਾਲਾ ਕਦੇ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ऋषੀਣਾਮਪਿ ਪੂਜ੍ਯੋਯਮਿਤਰੇषਾਂ ਕਥਂ ਨਹਿ । ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਮृਤਿਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਧੂਤਪਾਪ੍ਮਾ ਹਤਾਸ਼ੁਭਃ
ਉਹ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਕਿੰਨਾ ਵਧੇਰੇ! ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਯਂ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਆਗਤ੍ਯ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਂਦਾਸ੍ਯਤ੍ਯੇਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਮਕਂਟਕਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਘੋੜਾ ਰਾਮਚੰਦਰ ਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆ ਕੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਰਾਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਦੇਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਯਦ੍ਗਦਿਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੁਨਃ ਕਿਂ ਪृਚ੍ਛਸੇ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨਾਜ੍ਞਾਪਯ ਕਰੋਮਿ ਤਤ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਮਾਲਕ? ਹੁਕਮ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਗਤੋऽਸ਼੍ਵਸ੍ਤਤ੍ਪੁਰਾਂਤਸ੍ਤੁ ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਨਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੇ ਗਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਘੋੜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਚੰਭੇ ਹਨ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਸੁਣਾਇਆ।
ਜਨਤਾ ਊਚੁਃ। ਕੋऽਪ੍ਯਸ਼੍ਵਃ ਸਿਤਵਰ੍ਣੇਨ ਗਂਗਾਜਲਸਮੇਨ ਵੈ । ਭਾਲੇ ਸੌਵਰ੍ਣਪਤ੍ਰੇਣ ਰਾਜਮਾਨਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਜਨਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਘੋੜਾ, ਜਿਸਦਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟਾ ਹੈ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਤਖਤੀ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਜਨਾਨਾਂ ਹृਦ੍ਯਮੀਰਿਤਮ੍ । ਤਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹ ਹਸਨ੍ਭੂਪੋ ਜ੍ਞਾਯਤਾਂ ਕਸ੍ਯ ਵੈ ਹਯਃ
ਜਨਤਾ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਪਤਾ ਕਰੋ ਇਹ ਘੋੜਾ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ।'
ਤਾਸ਼੍ਚੈਨਂ ਕਥਯਾਮਾਸੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਪਾਲਿਤਃ । ਆਯਾਤ੍ਯਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਭਰ੍ਤੂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੁਰਮਧ੍ਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: 'ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਰਾਮ ਦਾ ਘੋੜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਰਾਮਸ੍ਯ ਨਾਮ ਸ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਸੁਮਨੋਰਮਮ੍ । ਜਹਰ੍ष ਚਿਤ੍ਤੇ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਗਦ੍ਗਦਸ੍ਵਰਚਿਨ੍ਹਿਤਃ
ਰਾਮ ਦਾ ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ, ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਮਯਾਯੋਧ੍ਯਾਪਤਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੋ ਰਾਮਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤੇ ਹृਦਿ । ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਃ ਸਹਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸਮਾਯਾਤਃ ਪੁਰਂ ਮਮ
ਰਾਮ, ਜੋ ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ—ਉਸਦਾ ਘੋੜਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਨੂਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਮਾਂਘ੍ਰਿਸੇਵਾਕਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਯੋ ਰਾਮਂ ਨ ਵਿਸ੍ਮਰਤਿ ਮਾਨਸੇ
ਹਨੂਮਾਨ ਉਥੇ ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭੁਲਦਾ।
ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਯਤ੍ਰ ਮਾਰੁਤਨਂਦਨਃ । ਅਨ੍ਯੇऽਪਿ ਯਤ੍ਰ ਪੁਰੁषਾ ਰਾਮਪਾਦਾਬ੍ਜਸੇਵਕਾਃ
ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਮਾਤ੍ਯਮਾਦਿਦੇਸ਼ਾਥ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਜਧਨਂ ਮਹਤ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਰਯਾ ਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: 'ਸਾਰੀ ਵੱਡੀ ਰਾਜ-ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੁਰਨ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਕੀਤੇ।'
ਯਾਸ੍ਯੇऽਹਂ ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਹਯਂ ਪਾਲਯਿਤੁਂ ਵਰਮ੍ । ਕਰ੍ਤੁਂ ਚ ਰਾਮਪਾਦਾਬ੍ਜਪਰਿਚਰ੍ਯਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਮੈਂ ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਸੇਵਾ ਕਰਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮਾਥ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੈਨਿਕੈਃ । ਤਾਵਤ੍ਪੁਰੀਮਥ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਾਮਭ੍ਰਾਤਾ ਸਸੈਨਿਕਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਓਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਭਰਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਗਿਆ।
ਵੀਰਾ ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਪ੍ਰਬਲਾ ਰਥਾਃ ਸੁਨਿਨਦਂਤਿ ਚ । ਜਯਸ਼ਂਖਸ੍ਵਨਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੇਣੁਨਾਦਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੀਰ ਗੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਥ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਜੈ-ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਵਾਂਸਲੀ ਦੀ ਸੁਰ ਲਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਆਗਤ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਮਂਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਚਰਣੇ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਸ੍ਮੈ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਮਹਾਧਨਮ੍
ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਰਾਜ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਤਂ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਮਮਨੁਵ੍ਰਤਮ੍ । ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਰੁਕ੍ਮਨਾਮ੍ਨੇ ਦਦੌ ਮਹਤ੍
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰਾਮ-ਭਗਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਹਨੂਮਂਤਂ ਪਰੀਰਭ੍ਯ ਸੁਬਾਹੁਂ ਰਾਮਸੇਵਕਮ੍ । ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਵੈ ਰਾਮਭਕ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਿਰਭ੍ਯ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਮ ਦਾ ਸੇਵਕ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਮ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ।
ਕृਤਾਰ੍ਥਮਿਵ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਸਤ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਨਨਂਦ ਚੇਤਸਿ ਤਦਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਸੱਚ ਦੇ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਫਲ ਸਮਝਿਆ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਹਯਸ੍ਤਾਵਦ੍ਗਤੋ ਦੂਰਂ ਵੀਰੈਃ ਸੁਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਤੇਨ ਭੂਪੇਨ ਯਯੌ ਵੀਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਘੋੜਾ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਸ਼ੇषਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਯਨਸਂਵਾਦੇ ਰਾਮਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਸਮਾਗਮੋਨਾਮ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਵਾਤਸਯਾਨ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ 'ਰਾਮ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਯਵਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ' ਨਾਮਕ ਬਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਖਤਮ ਹੋਇਆ।