ਯੋऽਪਿ ਦੇਵਂ ਹਰਿਂ ਨਿਂਦੇਤ੍ਸਕृਦ੍ਦੁਰ੍ਭਾਗ੍ਯਵਾਨ੍ਨਰਃ । ਸ ਚਾਪਿ ਨਰਕਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਪਰੀਵृਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਮੰਦਭਾਗ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹਰੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨਰਕ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਨਿਂਦਨ੍ਗੋषੁ ਦੁਃਖਂ ਸਮਾਚਰਨ੍ । ਕਦਾਪਿ ਨਰਕਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਗੋਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਅਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤਗੋਹਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਰਾਮਭਕ੍ਤਂ ਤੁ ਧੀਮਂਤਂ ਯਾਹਿ ਤ੍ਵਮृਤੁਪਰ੍ਣਕਮ੍
ਪਰ ਜੇ ਗੋਮਾਤਾ ਦੀ ਹਤਿਆ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਹੈ; ਤੂੰ ਰਾਮ ਭਗਤ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਿਤੁਪਰਨ ਕੋਲ ਜਾ।
ਸ ਵੈ ਸਮਦृਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਛਤ੍ਰੂਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਕਥਿष੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਗੋਵਧਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਗੋਮਾਤਾ ਦੀ ਹਤਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਜਲਦੀ ਦੱਸੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮਾਕ੍ਰਾਮਂਸ੍ਤੇਨ ਨਿਰ੍ਵਾਸਿਤਃ ਪੁਰਾ । ਵੈਰਿਭਾਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਮृਤੁਪਰ੍ਣਕਮ੍
ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਜਿਥੇ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ; ਵੈਰ ਛੱਡ ਕੇ ਰਿਤੁਪਰਨ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ।
ਸ ਯਦ੍ਵਦਿष੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਯਥਾ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤਪਾਪਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ ਤੁ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ऋਤੁਪਰ੍ਣਕਮ੍ । ਰਾਮਭਕ੍ਤਂ ਰਿਪੌ ਮਿਤ੍ਰੇ ਸਮਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਸਮਂਜਸਮ੍
ਉਹ ਇਹ ਸਲਾਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਿਤੁਪਰਨ, ਜੋ ਰਾਮ ਭਗਤ ਹੈ ਤੇ ਮਿੱਤਰ-ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸ ਤਸ੍ਮੈ ਕਥਯਾਮਾਸ ਯਜ੍ਜਾਤਂ ਗੋਵਧਾਦਿਕਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤ੍ਯੈ ਹ੍ਯੁਪਾਯਂ ਸੋऽਪ੍ਯਚਿਂਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਗੋਮਾਤਾ ਦੀ ਹਤਿਆ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਰਿਤੁਪਰਨ ਨੇ ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦਾ ਉਪਾਏ ਸੋਚਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਥ ਤਂ ਰਾਜਾ ऋਤੁਪਰ੍ਣ ऋਤਂਭਰਮ੍ । ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਕੋਵਿਦਃ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਰਿਤੁਪਰਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਬੁਧੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਹੱਸ ਕੇ ਰਿਤੰਭਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕੋऽਹਂ ਰਾਜਨ੍ਮੁਨੀਨਾਂ ਵੈ ਪੁਰਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵੇਦਿਨਾਮ੍ । ਤਾਨ੍ਹਿਤ੍ਵਾ ਕਿਂ ਤੁ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੂਰ੍ਖਂਪਂਡਿਤਮਾਨਿਨਮ੍
ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ—ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਦਾ ਪਰ ਮੂਰਖ ਹਾਂ—ਕਿਉਂ ਆਇਆ?
ਤਵ ਮਯ੍ਯਸ੍ਤਿ ਚੇਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾ ਤਦਾ ਕਿਂਚਿਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗਦਿਤਂ ਮਮ ਸਾਦਰਃ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੁਝ ਆਖਾਂਗਾ; ਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਭਜ ਸ਼੍ਰੀਰਘੁਨਾਥਂ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ । ਨੈष੍ਕਾਪਟ੍ਯੇਨ ਲੋਕੇਸ਼ਂ ਤੋषਯਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ; ਏ ਧਰਮਵਾਨ, ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ।
ਸ ਤੁष੍ਟੋ ਦਾਸ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਦ੍ਧृਦਿਸ੍ਥਂ ਮਨੋਰਥਮ੍ । ਅਜ੍ਞਾਨਕृਤ ਗੋਹਤ੍ਯਾਪਾਪਨਾਸ਼ਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ; ਅਗਿਆਨ ਵਿਚ ਹੋਈ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ।
ਰਾਮਂ ਸ੍ਮਰਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਧੇਨੁਂ ਪਾਲਯ ਸਤ੍ਤਮ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਕਨਕਂ ਪਾਪਨਿष੍ਕृਤਿਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਰਾਮ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਭੇਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੇਂ।
ਸੁਮਤਿਰੁਵਾਚ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮृਤਂਭਰਨृਪਸ੍ਤਦਾ । ਵਿਧਾਯ ਰਾਮਸ੍ਮਰਣਂ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਵ੍ਰਤਮਾਚਰਤ੍
ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਰਤ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਪਾਲਯਨ੍ਧੇਨੁਂ ਜਗਾਮ ਵਿਪਿਨਂ ਮਹਤ੍ । ਰਾਮਨਾਮਸ੍ਮਰਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਤੁष੍ਟਾ ਤੁ ਸੁਰਭਿਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਰਿਤੋषਿਤਾ । ਰਾਜਨ੍ਵਰਯ ਮਤ੍ਤੋ ਵੈ ਵਰਂ ਹृਤ੍ਸ੍ਥਂ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਸੁਰਭੀ ਗਾਂ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀ: 'ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮੰਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਤਦਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵੈ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੇਹਿ ਮਨੋਰਮਮ੍ । ਰਾਮਭਕ੍ਤਂ ਪਿਤृਰਤਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰਤਿਪਾਲਕਮ੍
ਤਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਜੋ ਰਾਮ ਦਾ ਭਗਤ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਸੇਵਕ ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।'
ਤੁष੍ਟਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਸਾਪਿ ਤਸ੍ਮੈ ਰਾਜ੍ਞੇ ਸੁਤਾਰ੍ਥਿਨੇ । ਜਗਾਮਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦੇਵੀ ਕਾਮਧੇਨੁਃ ਕृਪਾਵਤੀ
ਕਾਮਧੇਨੁ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਦਇਆ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਸ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਰਾਮਸੇਵਕਮ੍ । ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਸਂਜ੍ਞਯਾਯੁਕ੍ਤਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪਿਤਾ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਰਾਮ ਦਾ ਸੇਵਕ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ; ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਵਤਸ ਰੱਖਿਆ।
ਸਤ੍ਯਵਂਤਂ ਸੁਤਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਪਰਂ ਮਹਾਨ੍ । ਪਰਮਂ ਹਰ੍षਮਾਪੇਦੇ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਸਤ੍ਯਵੰਤ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਰ੍षੇਣਨਿਰ੍ਭਰਃ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍
ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਤਪ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਰਾਧ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਨਿਰ੍ਧੂਤਪਾਪਃ ਸਤਨੁਰਗਾਦ੍ਧਰਿਪਦਂ ਨृਪਃ
ਉਥੇ, ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸੁਮਤਿਰੁਵਾਚ। ਅਸਾਵਪਿ ਨृਪਃ ਸੌਮ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਨਿਜਧਰ੍ਮੇਣ ਲੋਕੇਸ਼ਂ ਰਘੁਨਾਥਮਤੋषਯਤ੍
ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੀ, ਸੋਹਣੇ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਘੁਨਾਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਅਸ੍ਮੈ ਤੁष੍ਟੋ ਰਮਾਨਾਥੋ ਦਦੌ ਭਕ੍ਤਿਮਚਂਚਲਾਮ੍ । ਨਿਜਾਂਘ੍ਰਿਪਦ੍ਮੇ ਯਜਤਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕੋਟਿਭਿਃ
ਰਮਾਨਾਥ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਪੁੰਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਕਥਾਨਕਮਨਾਤੁਰਃ । ਕੁਰੁਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪਾਵਨਂ ਕृਪਯਾਯੁਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦਾ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ।
ਯੋ ਨ ਪੂਜਯਤੇ ਦੇਵਂ ਰਘੁਨਾਥਂ ਰਮਾਪਤਿਮ੍ । ਸ ਤੇਨ ਤਾਡ੍ਯਤੇ ਦਂਡੈਰ੍ਯਮਸ੍ਯਾਪਿ ਭਯਾਵਹੈਃ
ਜੋ ਰਘੁਨਾਥ, ਰਮਾਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮਾਦ੍ਵਤ੍ਸਰਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਮਸ਼ੀਤਿਵਤ੍ਸਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤਾਵਦੇਕਾਦਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਾਨੁषੈਃ ਕਾਰਿਤਾऽਮੁਨਾ
ਅੱਠਵੇਂ ਸਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਸੀ ਸਾਲ ਜੀਵਿਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤੁਲਸੀ ਵਲ੍ਲਭਾ ਯਸ੍ਯ ਕਦਾਚਿਦ੍ਯਚ੍ਛਿਰੋਧਰਾਮ੍ । ਨ ਮੁਂਚਤਿ ਰਮਾਨਾਥ ਪਾਦਪਦ੍ਮਸ੍ਰਗੁਤ੍ਤਮਾ
ਜਿਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਤੁਲਸੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉੱਤਮ ਮਾਲਾ ਕਦੇ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ऋषੀਣਾਮਪਿ ਪੂਜ੍ਯੋਯਮਿਤਰੇषਾਂ ਕਥਂ ਨਹਿ । ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਮृਤਿਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਧੂਤਪਾਪ੍ਮਾ ਹਤਾਸ਼ੁਭਃ
ਉਹ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਕਿੰਨਾ ਵਧੇਰੇ! ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।