ਏਵਂ ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧਂ ਗਤੌ ਪੁਨਃ । ਪਾਦੇ ਪਾਦਂ ਕਰੇ ਪਾਣਿਂ ਹृਦਿ ਹृਦ੍ਵਦਨੇ ਮੁਖਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਹੱਥਾਂ-ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗ ਪਏ—ਪੈਰ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਸੀਨਾ ਸੀਨੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਮੂੰਹ ਨਾਲ।
ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟੌ ਪਰਸ੍ਪਰਵਧੈषਿਣੌ । ਉਭਾਵਪਿ ਪਰਾਕ੍ਰਾਂਤਾਵੁਭਾਵਪਿ ਮੁਮੂਰ੍ਚ੍ਛਤੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਧਨ੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਰ੍ਭੂਪੋ ਧਨ੍ਯੋ ਰਾਜਾਨੁਜੋ ਬਲੀ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: 'ਧਨਿਆ ਹੈ ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਰਾਜਾ, ਧਨਿਆ ਹੈ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਛੋਟਾ ਭਰਾ।'
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਃ ਕ੍ਰੌਂਚਕਂਠਸ੍ਥੋ ਰਥਸ੍ਥੋ ਵੀਰਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਗਾਹਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਾਰਾਹ ਇਵ ਵਾਰਿਧਿਮ੍
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਾ, ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਵੀਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਰਾਹ ਜੀਲ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨੁਰ੍ਵਿਸ੍ਫਾਰ੍ਯ ਸੁਦृਢਂ ਮੇਘਨਾਦਨਿਨਾਦਿਤਮ੍ । ਮੁਮੋਚ ਬਾਣਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਵੈਰਿਕੋਟਿਵਿਦਾਹਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੀ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਜ਼ਖਮੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ 'ਚ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗਾ।
ਤਦ੍ਬਾਣਭਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਂਗਾਃ ਸ਼ੇਰਤੇ ਸੁਭਟਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਸਕਿਰੀਟਤਨੁਤ੍ਰਾਣਾਃ ਸਨ੍ਦष੍ਟਦਸ਼ਨਚ੍ਛਦਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮਕੁਟ ਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਵਚ ਸੀ, ਤੇ ਦੰਦ ਕਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯਯੌ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਸ ਪੁष੍ਕਲਃ । ਮਣਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮਾਦਾਯ ਚਾਪਂ ਵੈਰਿਪ੍ਰਤਾਪਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਪੁਸ਼ਕਲ ਲੜਨ ਲਈ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਯੋਃ ਸਂਗਤਯੋਰੂਪਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਤਿਮਨੋਹਰਮ੍ । ਪੁਰਾ ਤਾਰਕਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸ੍ਕਂਦਤਾਰਕਯੋਰ੍ਯਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੀ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਸਕੰਦਾ ਤੇ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਭੇਟ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਨ੍ਧਨੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਤੁ ਪੁष੍ਕਲਃ । ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ, ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗੋऽਪਿ ਰੁषਾਕ੍ਰਾਂਤਃ ਸ਼ਰਾਸਨ ਇषੂਞ੍ਛਿਤਾਨ੍ । ਦਧਦ੍ਵ੍ਯਮੁਂਚਦ੍ਬਹੁਸ਼ੋ ਰਣਮਂਡਲਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਾ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗਾ।
ਨਾਦਾਨਂ ਨ ਚ ਸਂਧਾਨਂ ਨ ਮੋਚਨਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਦृष੍ਟਂ ਤਾਵੇਵ ਸਂਦृष੍ਟੌ ਕੁਂਡਲੀਕृਤਚਾਪਿਨੌ
ਉਥੇ ਨਾ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਨਾ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣ, ਨਾ ਤੀਰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਈ ਗੂੰਜ ਸੀ—ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਘੁੰਮਾਏ ਹੋਏ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਦਾਸੌ ਪੁष੍ਕਲਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕੇਨ ਤਮ੍ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਕੇ ਮਹਾਯੋਦ੍ਧਾਰਮੁਦ੍ਭਟਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੁਸ਼ਕਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਯੋਧੇ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਚ ਵੱਜਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਸ੍ਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤਿਲਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਚਾਂਗੇषੁ ਪੁष੍ਕਲਂ ਸ਼ਿਤਸਾਯਕੈਃ
ਚਿਤਰਾਂਗ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਪਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਪੂਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪੁष੍ਕਲਸ੍ਤਦ੍ਰਥਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਭ੍ਰਾਮਕਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਭਿਨਾ । ਨਭਸਿ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਪੂਸ਼ਕਲ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਰੂਹਾਨੀ ਰਥ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਾਇਆ; ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਜੋਬਾ ਲੱਗਿਆ।
ਭ੍ਰਾਂਤ੍ਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰਥੋ ਹਯਸਂਯੁਤਃ । ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਲੇਭੇਤਿਕष੍ਟੇਨ ਸਂਧृਤੋ ਰਣਮਂਡਲੇ
ਉਹ ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਘੁੰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ।
ਸ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਃ ਕੁਪਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਉਵਾਚ ਪੁष੍ਕਲਂ ਧੀਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਸਦੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਚਿਤਰਾਂਗ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਪੂਸ਼ਕਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ, ਆਖਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗ ਉਵਾਚ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਧੁਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸੁਭਟੈਰ੍ਯੁਧਿਸਂਮਤਮ੍ । ਮਦ੍ਰਥੋ ਵਾਜਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਭ੍ਰਾਮਿਤੋ ਨਭਸਿ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਚਿਤਰਾਂਗ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਰਾਹਿਆ ਗਿਆ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਮੇਰਾ ਰਥ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਗਿਆ।'
ਪਰਾਕ੍ਰਮਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਮਾਪਿ ਸੁਭਟੇਰਿਤਮ੍ । ਆਕਾਸ਼ਚਾਰੀ ਤੁ ਭਵਾਨ੍ਭਵਤ੍ਵਮਰਪੂਜਿਤਃ
'ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵੀਰਤਾ ਵੇਖ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਯੋਧੇ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਤੂੰ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇਜ਼ਤ ਪਾਵੇਂ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਮੋਚਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਰਣੇ ਪਰਮਦਾਰੁਣਮ੍ । ਧਨੁषਾ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਦੁਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ; ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਤੇਨ ਬਾਣੇਨ ਸਂਵਿਦ੍ਧਃ ਖੇ ਬਭ੍ਰਾਮ ਪਤਂਗਵਤ੍ । ਸਰਥਃ ਸਹਯਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਸਸਾਰਥਿਃ
ਉਸ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪਤੰਗੇ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਿਆ—ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਝੰਡਾ ਤੇ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਗਏ।
ਭ੍ਰਾਂਤ੍ਵਾ ਸਰਥਵਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਭਸਿ ਤ੍ਵਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਥਿਤਿਂ ਨ ਲਭਤੇ ਤਾਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋऽਪਰਃ ਸ਼ਰਃ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਧੀਆ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਿਆ; ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ, ਤਦ ਤਕ ਹੋਰ ਇਕ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਪਰਿਬਭ੍ਰਾਮ ਰਥਃ ਸੂਤਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਪ ਸਃ
ਫਿਰ ਰਥ, ਸਾਰਥੀ ਸਮੇਤ, ਮੁੜ ਘੁੰਮਿਆ; ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਕਰਤਬ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਥਂਚਿਤ੍ਸ੍ਥਿਤਿਮਪ੍ਯਾਪ ਪੁष੍ਕਲਃ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਰਥਂ ਜਘਾਨ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਸਸੂਤਹਯਮਸ੍ਯ ਚ
ਪੂਸ਼ਕਲ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਸੰਭਾਲੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਰਥ, ਸਾਰਥੀ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਸਭਗ੍ਨਸ੍ਯਂਦਨੋ ਵੀਰਃ ਪੁਨਰਨ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਸੋऽਪਿ ਭਗ੍ਨਃ ਸ਼ਰੈਰਾਸ਼ੁ ਪੁष੍ਕਲੇਨ ਰਣਾਂਗਣੇ
ਵੀਰ, ਜਿਸਦਾ ਰਥ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੋਰ ਇਕ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਪੂਸ਼ਕਲ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਛੇਤੀ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਪੁਨਰਨ੍ਯਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯਾਵਦਾਯਾਤਿ ਸਂਮੁਖਮ੍ । ਤਾਵਦ੍ਬਭਂਜ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤਦ੍ਰਥਂ ਪੁਨਃ
ਮੁੜ ਹੋਰ ਇਕ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਦ ਤਕ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਤਦ ਤਕ ਉਹ ਰਥ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਦਸ਼ ਰਥਾ ਭਗ੍ਨਾ ਨृਪਤੇਰਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਹਿ । ਪੁष੍ਕਲੇਨ ਤੁ ਵੀਰੇਣ ਮਹਾਸਂਯੁਗਸ਼ਾਲਿਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦਸ ਰਥ ਪੂਸ਼ਕਲ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਜੰਗਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਵੱਲੋਂ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਕਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤੇ । ਆਜਗਾਮ ਹ ਵੇਗੇਨ ਪੁष੍ਕਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯੋਧਿਤੁਮ੍
ਫਿਰ ਚਿਤਰਾਂਗਕਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਸ਼ਕਲ ਵੱਲ ਲੜਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਪੁष੍ਕਲਂ ਪਂਚਭਿਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ । ਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਨਿਹਤੋऽਤ੍ਯਤਂ ਵਿਵ੍ਯਥੇ ਭਰਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ; ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਭਰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ।
ਸਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਾਪਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਬਾਣਾਨ੍ਦਸ਼ ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਮਹਾਨ੍ । ਮੁਮੋਚ ਹृਦਯੇ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੁਂਖਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਨ੍
ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਖੀਆਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਉਸਦੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਛੱਡੇ।
ਤੇ ਬਾਣਾਃ ਪਪੁਰੇਤਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਬਹੁਦਾਰੁਣਾਃ । ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੇਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਪੂਰ੍ਵਜਾ ਇਵ
ਉਹ ਤੀਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਉਸਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਖਿਆਂ ਵਾਂਗ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋਣ।