ਤਮਾਯਾਂਤਮਥਾਲੋਕ੍ਯ ਸ੍ਵਗਦਾਂ ਮਹਤੀਂ ਦਧਤ੍ । ਯਯੌ ਤਂ ਤਰਸਾ ਹਂਤੁਂ ਰਾਜਭ੍ਰਾਤਾ ਬਲਾਦ੍ਬਲਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਭਰਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਵਧਿਆ।
ਗਦਾਂ ਤੇਨ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਂ ਸ੍ਵਕਰੇ ਧृਤਵਾਨਯਮ੍ । ਤਯੈਵ ਗਦਯਾ ਤਸ੍ਯ ਹृਦਿ ਜਘ੍ਨੇ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀ ਗਦਾ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਲਈ, ਤੇ ਉਸੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਗਦਾਂ ਤੇਨ ਵੈ ਨੀਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਰ੍ਨृਪਃ । ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧੇਨ ਤਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਯੇष ਬਲਵਤ੍ਤਮਮ੍
ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਉਸ ਕੋਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਨਾਲ ਹੱਥੀਂ-ਹੱਥ ਲੜੇ।
ਤਦਾ ਰਾਜਾਨੁਜਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਮੁਪਗृਹ੍ਯ ਤਮ੍ । ਯੁਯੁਧੇ ਸਰ੍ਵਯੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤਾਵੀਰੇषੁ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂਵੀਰ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜ ਪਿਆ।
ਤਦਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹृਦਿ ਜਘ੍ਨੇ ਸ੍ਵਮੁष੍ਟਿਨਾ । ਤਦਾ ਸੋਪਿ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯੇਨਂ ਮੁष੍ਟਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਚਾਹਨਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਠੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ। ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮੁੱਠੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੱਜ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁष੍ਟਿਭਿਰ੍ਵਜ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ੈਸ੍ਤਲਸ੍ਫੋਟੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਜਘ੍ਨਤੁਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਸਂਦष੍ਟਾਧਰਪਲ੍ਲਵੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਮੁੱਠੀਆਂ ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਕੜੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚਪੇੜਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਠ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਕਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮੁष੍ਟੀ ਮੁष੍ਟਿ ਦਂਤਾ ਦਂਤਿ ਕਚਾ ਕਚਿ ਨਖਾ ਨਖਿ । ਉਭਯੋਰਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਮੁੱਠੀ ਮੁੱਠੀ ਨਾਲ, ਦੰਦ ਦੰਦ ਨਾਲ, ਵਾਲ ਵਾਲ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਖ ਨਖ ਨਾਲ ਟਕਰਾਏ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨृਪਤੇਸ਼੍ਚ ਰਣੇ ਨृਪਮ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾਥ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਭਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਃ ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯ ਤਂ ਨृਪਾਨੁਜਮੁਚ੍ਚਕੈਃ । ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਗਜੋਪਸ੍ਥੇ ਜਘਾਨ ਤਮ੍
ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਸ ਤਦਾ ਪਤਿਤੋ ਭੂਮੌ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਨੁ । ਤਥੈਵ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਵੇਗੇਨ ਵਿਕ੍ਰਮੀ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਘੁੰਮਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧਂ ਗਤੌ ਪੁਨਃ । ਪਾਦੇ ਪਾਦਂ ਕਰੇ ਪਾਣਿਂ ਹृਦਿ ਹृਦ੍ਵਦਨੇ ਮੁਖਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਹੱਥਾਂ-ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗ ਪਏ—ਪੈਰ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਸੀਨਾ ਸੀਨੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਮੂੰਹ ਨਾਲ।
ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟੌ ਪਰਸ੍ਪਰਵਧੈषਿਣੌ । ਉਭਾਵਪਿ ਪਰਾਕ੍ਰਾਂਤਾਵੁਭਾਵਪਿ ਮੁਮੂਰ੍ਚ੍ਛਤੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਧਨ੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਰ੍ਭੂਪੋ ਧਨ੍ਯੋ ਰਾਜਾਨੁਜੋ ਬਲੀ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: 'ਧਨਿਆ ਹੈ ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਰਾਜਾ, ਧਨਿਆ ਹੈ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਛੋਟਾ ਭਰਾ।'
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਃ ਕ੍ਰੌਂਚਕਂਠਸ੍ਥੋ ਰਥਸ੍ਥੋ ਵੀਰਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਗਾਹਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਾਰਾਹ ਇਵ ਵਾਰਿਧਿਮ੍
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਾ, ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਵੀਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਰਾਹ ਜੀਲ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨੁਰ੍ਵਿਸ੍ਫਾਰ੍ਯ ਸੁਦृਢਂ ਮੇਘਨਾਦਨਿਨਾਦਿਤਮ੍ । ਮੁਮੋਚ ਬਾਣਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਵੈਰਿਕੋਟਿਵਿਦਾਹਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੀ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਜ਼ਖਮੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ 'ਚ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗਾ।
ਤਦ੍ਬਾਣਭਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਂਗਾਃ ਸ਼ੇਰਤੇ ਸੁਭਟਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਸਕਿਰੀਟਤਨੁਤ੍ਰਾਣਾਃ ਸਨ੍ਦष੍ਟਦਸ਼ਨਚ੍ਛਦਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮਕੁਟ ਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਵਚ ਸੀ, ਤੇ ਦੰਦ ਕਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯਯੌ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਸ ਪੁष੍ਕਲਃ । ਮਣਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮਾਦਾਯ ਚਾਪਂ ਵੈਰਿਪ੍ਰਤਾਪਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਪੁਸ਼ਕਲ ਲੜਨ ਲਈ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਯੋਃ ਸਂਗਤਯੋਰੂਪਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਤਿਮਨੋਹਰਮ੍ । ਪੁਰਾ ਤਾਰਕਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸ੍ਕਂਦਤਾਰਕਯੋਰ੍ਯਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੀ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਸਕੰਦਾ ਤੇ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਭੇਟ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਨ੍ਧਨੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਤੁ ਪੁष੍ਕਲਃ । ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ, ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗੋऽਪਿ ਰੁषਾਕ੍ਰਾਂਤਃ ਸ਼ਰਾਸਨ ਇषੂਞ੍ਛਿਤਾਨ੍ । ਦਧਦ੍ਵ੍ਯਮੁਂਚਦ੍ਬਹੁਸ਼ੋ ਰਣਮਂਡਲਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਾ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗਾ।
ਨਾਦਾਨਂ ਨ ਚ ਸਂਧਾਨਂ ਨ ਮੋਚਨਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਦृष੍ਟਂ ਤਾਵੇਵ ਸਂਦृष੍ਟੌ ਕੁਂਡਲੀਕृਤਚਾਪਿਨੌ
ਉਥੇ ਨਾ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਨਾ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣ, ਨਾ ਤੀਰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਈ ਗੂੰਜ ਸੀ—ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਘੁੰਮਾਏ ਹੋਏ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਦਾਸੌ ਪੁष੍ਕਲਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕੇਨ ਤਮ੍ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਕੇ ਮਹਾਯੋਦ੍ਧਾਰਮੁਦ੍ਭਟਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੁਸ਼ਕਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਯੋਧੇ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਚ ਵੱਜਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਸ੍ਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤਿਲਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਚਾਂਗੇषੁ ਪੁष੍ਕਲਂ ਸ਼ਿਤਸਾਯਕੈਃ
ਚਿਤਰਾਂਗ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਪਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਪੂਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪੁष੍ਕਲਸ੍ਤਦ੍ਰਥਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਭ੍ਰਾਮਕਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਭਿਨਾ । ਨਭਸਿ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਪੂਸ਼ਕਲ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਰੂਹਾਨੀ ਰਥ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਾਇਆ; ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਜੋਬਾ ਲੱਗਿਆ।
ਭ੍ਰਾਂਤ੍ਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰਥੋ ਹਯਸਂਯੁਤਃ । ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਲੇਭੇਤਿਕष੍ਟੇਨ ਸਂਧृਤੋ ਰਣਮਂਡਲੇ
ਉਹ ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਘੁੰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ।
ਸ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਃ ਕੁਪਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਉਵਾਚ ਪੁष੍ਕਲਂ ਧੀਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਸਦੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਚਿਤਰਾਂਗ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਪੂਸ਼ਕਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ, ਆਖਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗ ਉਵਾਚ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਧੁਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸੁਭਟੈਰ੍ਯੁਧਿਸਂਮਤਮ੍ । ਮਦ੍ਰਥੋ ਵਾਜਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਭ੍ਰਾਮਿਤੋ ਨਭਸਿ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਚਿਤਰਾਂਗ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਰਾਹਿਆ ਗਿਆ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਮੇਰਾ ਰਥ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਗਿਆ।'
ਪਰਾਕ੍ਰਮਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਮਾਪਿ ਸੁਭਟੇਰਿਤਮ੍ । ਆਕਾਸ਼ਚਾਰੀ ਤੁ ਭਵਾਨ੍ਭਵਤ੍ਵਮਰਪੂਜਿਤਃ
'ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵੀਰਤਾ ਵੇਖ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਯੋਧੇ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਤੂੰ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇਜ਼ਤ ਪਾਵੇਂ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਮੋਚਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਰਣੇ ਪਰਮਦਾਰੁਣਮ੍ । ਧਨੁषਾ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਦੁਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ; ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਤੇਨ ਬਾਣੇਨ ਸਂਵਿਦ੍ਧਃ ਖੇ ਬਭ੍ਰਾਮ ਪਤਂਗਵਤ੍ । ਸਰਥਃ ਸਹਯਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਸਸਾਰਥਿਃ
ਉਸ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪਤੰਗੇ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਿਆ—ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਝੰਡਾ ਤੇ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਗਏ।