ਗਦਾਮਾਦਾਯ ਮਹਤੀਂ ਸਰ੍ਵਾਯਸਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍ । ਜਾਤਰੂਪਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂਗੀਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਬਣੀ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਵੱਡੀ ਗਦਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਲਈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸੁਕੇਤੋਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤ੍ਵਰਨ੍ । ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਹृਦਯੇ ਗਦਾਂ ਵਜ੍ਰਾਗ੍ਨਿਸਨ੍ਨਿਭਾਮ੍
ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਸੁਕੇਤੂ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜਰ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਗਦਯਾ ਤਾਡਿਤੋ ਵੀਰੋ ਨਾਕਂਪਤ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਯਥਾ ਦਂਤੀ ਬਾਲੇਨ ਸ੍ਰਗ੍ਭਿਰਾਹਤਃ
ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਣ ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਵੀਰ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਉਵਾਚ ਤਂ ਸ ਵੀਰਾਗ੍ਰ੍ਯੋ ਨृਪਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਂ ਤਦਾ । ਸਹਸ੍ਵੈਕਂ ਪ੍ਰਹਾਰਂ ਮੇ ਯਦਿ ਸ਼ੂਰਃ ਪਰਂਤਪ
ਫਿਰ ਉਹ ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਅਸਲ ਵੀਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਹਿ ਕੇ ਵੇਖ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਲਲਾਟੇ ਗਦਯਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਗਦਯਾ ਤਾਡਿਤੋ ਭਾਲੇऽਸृਗ੍ਵਮਨ੍ਕੁਪਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਂ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਗਦਯਾ ਕਾਲਰੂਪਯਾ । ਸੁਕੇਤੁਰਪਿ ਤਂ ਸ੍ਕਂਧੇ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੌਤ ਵਰਗੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਸੁਕੇਤੂ ਨੇ ਵੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਭृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੌ ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦੌ । ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣੌ ਪਰਸ੍ਪਰਜਯੈषਿਣੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੇ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਾਘਾਤਵਿਮਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਵਧੋਦ੍ਯਤੌ । ਨ ਕੋਪਿ ਤਤ੍ਰ ਹੀਯੇਤ ਨ ਕੋ ਜੀਯੇਤ ਸਂਯੁਗੇ
ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਾ ਕੋਈ ਪਿੱਛੇ ਹਟਿਆ, ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤਿਆ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਭਾਲੇ ਤਥਾ ਸ੍ਕਂਧੇ ਹृਦਿ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਰੁਧਿਰੌਘ ਪਰਿਕ੍ਲਿਨ੍ਨੌ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੌ
ਸਿਰ, ਮੱਥੇ, ਮੋਢੇ, ਦਿਲ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਬਲੀ ਯੋਧੇ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।
ਤਦਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਗਦਾਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਵੇਗਵਾਨ੍ । ਜਗਾਮ ਪ੍ਰਬਲਂ ਹਂਤੁਂ ਹृਦਿ ਰਾਜਾਨੁਜਂ ਬਲੀ
ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧਿਆ।
ਤਮਾਯਾਂਤਮਥਾਲੋਕ੍ਯ ਸ੍ਵਗਦਾਂ ਮਹਤੀਂ ਦਧਤ੍ । ਯਯੌ ਤਂ ਤਰਸਾ ਹਂਤੁਂ ਰਾਜਭ੍ਰਾਤਾ ਬਲਾਦ੍ਬਲਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਭਰਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਵਧਿਆ।
ਗਦਾਂ ਤੇਨ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਂ ਸ੍ਵਕਰੇ ਧृਤਵਾਨਯਮ੍ । ਤਯੈਵ ਗਦਯਾ ਤਸ੍ਯ ਹृਦਿ ਜਘ੍ਨੇ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀ ਗਦਾ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਲਈ, ਤੇ ਉਸੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਗਦਾਂ ਤੇਨ ਵੈ ਨੀਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਰ੍ਨृਪਃ । ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧੇਨ ਤਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਯੇष ਬਲਵਤ੍ਤਮਮ੍
ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਉਸ ਕੋਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਨਾਲ ਹੱਥੀਂ-ਹੱਥ ਲੜੇ।
ਤਦਾ ਰਾਜਾਨੁਜਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਮੁਪਗृਹ੍ਯ ਤਮ੍ । ਯੁਯੁਧੇ ਸਰ੍ਵਯੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤਾਵੀਰੇषੁ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂਵੀਰ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜ ਪਿਆ।
ਤਦਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹृਦਿ ਜਘ੍ਨੇ ਸ੍ਵਮੁष੍ਟਿਨਾ । ਤਦਾ ਸੋਪਿ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯੇਨਂ ਮੁष੍ਟਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਚਾਹਨਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਠੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ। ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮੁੱਠੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੱਜ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁष੍ਟਿਭਿਰ੍ਵਜ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ੈਸ੍ਤਲਸ੍ਫੋਟੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਜਘ੍ਨਤੁਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਸਂਦष੍ਟਾਧਰਪਲ੍ਲਵੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਮੁੱਠੀਆਂ ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਕੜੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚਪੇੜਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਠ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਕਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮੁष੍ਟੀ ਮੁष੍ਟਿ ਦਂਤਾ ਦਂਤਿ ਕਚਾ ਕਚਿ ਨਖਾ ਨਖਿ । ਉਭਯੋਰਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਮੁੱਠੀ ਮੁੱਠੀ ਨਾਲ, ਦੰਦ ਦੰਦ ਨਾਲ, ਵਾਲ ਵਾਲ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਖ ਨਖ ਨਾਲ ਟਕਰਾਏ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨृਪਤੇਸ਼੍ਚ ਰਣੇ ਨृਪਮ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾਥ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਭਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਃ ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯ ਤਂ ਨृਪਾਨੁਜਮੁਚ੍ਚਕੈਃ । ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਗਜੋਪਸ੍ਥੇ ਜਘਾਨ ਤਮ੍
ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਸ ਤਦਾ ਪਤਿਤੋ ਭੂਮੌ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਨੁ । ਤਥੈਵ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਵੇਗੇਨ ਵਿਕ੍ਰਮੀ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਘੁੰਮਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੌ ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧਂ ਗਤੌ ਪੁਨਃ । ਪਾਦੇ ਪਾਦਂ ਕਰੇ ਪਾਣਿਂ ਹृਦਿ ਹृਦ੍ਵਦਨੇ ਮੁਖਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਹੱਥਾਂ-ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗ ਪਏ—ਪੈਰ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਸੀਨਾ ਸੀਨੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਮੂੰਹ ਨਾਲ।
ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟੌ ਪਰਸ੍ਪਰਵਧੈषਿਣੌ । ਉਭਾਵਪਿ ਪਰਾਕ੍ਰਾਂਤਾਵੁਭਾਵਪਿ ਮੁਮੂਰ੍ਚ੍ਛਤੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਧਨ੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਰ੍ਭੂਪੋ ਧਨ੍ਯੋ ਰਾਜਾਨੁਜੋ ਬਲੀ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: 'ਧਨਿਆ ਹੈ ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਰਾਜਾ, ਧਨਿਆ ਹੈ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਛੋਟਾ ਭਰਾ।'
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਃ ਕ੍ਰੌਂਚਕਂਠਸ੍ਥੋ ਰਥਸ੍ਥੋ ਵੀਰਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਗਾਹਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਾਰਾਹ ਇਵ ਵਾਰਿਧਿਮ੍
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਾ, ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਵੀਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਰਾਹ ਜੀਲ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨੁਰ੍ਵਿਸ੍ਫਾਰ੍ਯ ਸੁਦृਢਂ ਮੇਘਨਾਦਨਿਨਾਦਿਤਮ੍ । ਮੁਮੋਚ ਬਾਣਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਵੈਰਿਕੋਟਿਵਿਦਾਹਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੀ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਜ਼ਖਮੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ 'ਚ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗਾ।
ਤਦ੍ਬਾਣਭਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਂਗਾਃ ਸ਼ੇਰਤੇ ਸੁਭਟਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਸਕਿਰੀਟਤਨੁਤ੍ਰਾਣਾਃ ਸਨ੍ਦष੍ਟਦਸ਼ਨਚ੍ਛਦਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮਕੁਟ ਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਵਚ ਸੀ, ਤੇ ਦੰਦ ਕਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯਯੌ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਸ ਪੁष੍ਕਲਃ । ਮਣਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮਾਦਾਯ ਚਾਪਂ ਵੈਰਿਪ੍ਰਤਾਪਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਪੁਸ਼ਕਲ ਲੜਨ ਲਈ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਯੋਃ ਸਂਗਤਯੋਰੂਪਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਤਿਮਨੋਹਰਮ੍ । ਪੁਰਾ ਤਾਰਕਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸ੍ਕਂਦਤਾਰਕਯੋਰ੍ਯਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੀ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਸਕੰਦਾ ਤੇ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਭੇਟ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਨ੍ਧਨੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਤੁ ਪੁष੍ਕਲਃ । ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ, ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗੋऽਪਿ ਰੁषਾਕ੍ਰਾਂਤਃ ਸ਼ਰਾਸਨ ਇषੂਞ੍ਛਿਤਾਨ੍ । ਦਧਦ੍ਵ੍ਯਮੁਂਚਦ੍ਬਹੁਸ਼ੋ ਰਣਮਂਡਲਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਾ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗਾ।