ਕृष੍ਣਂ ਦਧ੍ਯੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯੋਗਿਨਃ ਸਨਕਾਦਯਃ । ਯਮਰ੍ਚਯਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ
ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜੋਗੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਦ੍ਧਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰੁਣ ਯਮ ਸੋਮ ਧਨਾਧਿਪਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇਕ ਝਲਕ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਯਮ, ਸੋਮ ਤੇ ਕੁਬੇਰ ਵਰਗੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਪਾਪਿਨਾਮਪਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਜਂਤੂਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਪਾਪੀ ਵੀ ਜਲਦੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ।
ਸ ਏਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੋ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਤਮੇਵ ਪੂਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਂਯੁਤਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹੀ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਚਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਸੁਖੇਨੈਵ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ੍ਤਤਃ
ਮੈਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ—
ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਜਜ੍ਵਾਲਾਗ੍ਨਿਰਿਵਾਪਰਃ । ਪਰਿਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੈਤੇਯਾਨਿਤ੍ਯਾਹ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਃ
ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੋਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰੁਵਾਚ - ਭੀषਣੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਘਾਤੈਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣਮ੍ । ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ਘਾਤਯਧ੍ਵਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਾਰ ਦਿਓ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਹਰਿਰੇਵੇਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤੇਨ ਵਾਤ੍ਸਲਾਤ੍ । ਅਦ੍ਯੈਵ ਸਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਹਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜੇ ਹਰੀ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਵੇਖਾਂਗਾ ਕਿ ਹਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਸਫਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਤਦੋਦ੍ਯਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਦੈਤੇਯਾ ਹਂਤੁਂ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਮਜਮ੍ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਜ੍ਞਯਾ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋऽਪਿ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਹृਦਯਪਂਕਜੇ । ਜਪਨ੍ਨष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਥੌ ਗਿਰਿਰਿਵਾਪਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕੰਵਲ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਿਆਂ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਹਿਆ।
ਤਂ ਜਘ੍ਨੁਃ ਪਰਿਤੋ ਵੀਰਾਃ ਸ਼ੂਲਤੋਮਰਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ । ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਵਪੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹਰਿਸਂਸ੍ਮਰਣਾਚ੍ਛੁਭੇ
ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਕੇ ਭਾਲਿਆਂ, ਨੇਜ਼ਿਆਂ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਹਰਿ-ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਦੁਦ੍ਧਰ੍षਾਦ੍ਵਜ੍ਰਭੂਤਮਭੂਦ੍ਭृਸ਼ਮ੍ । ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਦ੍ਗਾਤ੍ਰਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਇੰਨਾ ਅਟੱਲ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਹਥਿਆਰ ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਰੇ,
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਾਨੀਵ ਪੇਤੁਸ਼੍ਚਿਛਨ੍ਨਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਸ਼ੁਭੇ । ਅਲ੍ਪਮਪ੍ਯਸ੍ਯ ਤਦ੍ਗਾਤ੍ਰਂ ਭੇਤ੍ਤੁਂ ਦੈਤ੍ਯਾ ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੈ ਗਏ। ਦੈਤ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੋੜ ਸਕੇ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਵਾਙ੍ਮੁਖਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯ ਰਾਜਾਂਤਿਕੇ ਭਟਾਃ । ਤਾਦृਗ੍ਵਿਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਹ ਯੋਧੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੂੰਹੋਂ ਬੋਲ ਨਾ ਨਿਕਲ ਸਕੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਇੰਨਾ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਭ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਗਏ।
ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਃ । ਆਦਿਦੇਸ਼ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦਂਦਸ਼ੂਕਾਨ੍ਮਹਾਵਿषਾਨ੍
ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਸੁਕਿਪ੍ਰਭृਤੀਨ੍ਭੀਮਾਨ੍ਖਾਦਯਧ੍ਵਮਿਤਿ ਕ੍ਰੁਧਾ । ਆਦਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾਥ ਤੇ ਨਾਗਾਃ ਸੁਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਸਨੇ ਵਾਸੁਕੀ ਆਦਿਕ ਡਰਾਉਣੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਚ ਆਖਿਆ, 'ਇਸਨੂੰ ਖਾ ਜਾਓ!' ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਉਹ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਸੱਪ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਜ੍ਵਲਿਤਾਸ੍ਯਾ ਮਹਾਭੀਮਾਸ੍ਤਂ ਚ ਖਾਦੁਰ੍ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਭਕ੍ਤਂ ਤਂ ਵਿਦਸ਼੍ਯ ਗਰਲਾਯੁਧਾਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਸੱਪ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਡੰਘਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਿਰ੍ਵਿषਾਸ਼੍ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਦਸ਼ਨਾ ਬਭੂਵੁਰਨਿਲਾਸ਼ਨਾਃ । ਵੈਨਤੇਯਸਹਸ੍ਰੇਣ ਛਿਨ੍ਨਗਾਤ੍ਰਾਃ ਸੁਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਹਵਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ। ਵੈਨਤੇਯ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਵਮਂਤੋ ਰੁਧਿਰਂ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਤਾਦृਗ੍ਵਿਧਾਨ੍ਮਹਾਸਰ੍ਪਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਸੱਪ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਚੋਂ ਖੂਨ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ
ਆਦਿਦੇਸ਼ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦਿਗ੍ਗਜਾਨ੍ਸੁਮਦਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾਥ ਦਿਗ੍ਗਜਾਸ਼੍ਚ ਮਦੋਦ੍ਧਤਾਃ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਮਸਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਉਹ ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯਾਥ ਤਂ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਦਂਤੈਃ ਪृਥੁਤਰੈਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍ । ਅਥ ਦਿਗ੍ਗਜਦਂਤਾਸ਼੍ਚ ਛਿਨ੍ਨਮੂਲਾਃ ਪਤਨ੍ਭੁਵਿ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦੰਦ ਜੜ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਦਂਤੈਰ੍ਵਿਨਾਕृਤਾ ਨਾਗਾ ਭਯਾਰ੍ਤਾ ਵੈ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ । ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਮਹਾਨਾਗਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਕੁਪਿਤੋ ਬਲੀ
ਦੰਦਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਗੁੱਸੇ ਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯ ਚ ਮਹਾਵਹ੍ਨਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸੁਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਜਲਸ਼ਾਯਿਪ੍ਰਿਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਬਾਲੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜਲ-ਵਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ
ਨ ਦਦਾਹ ਚ ਤਂ ਧੀਰਂ ਸੁਸ਼ੀਤਃ ਸਮਭੂਚ੍ਛਿਖੀ । ਅਦਹ੍ਯਮਾਨਂ ਤਂ ਬਾਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਉਸ ਦਿਲੇਰੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਅੱਗ ਵਿਚ ਨਾ ਸੜੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਵਿषਂ ਘੋਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤਂ ਤਦਾ । ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ਚ ਵਿषਮਸ੍ਯਾਮृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਿਆਨਕ ਜ਼ਹਿਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਪਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿषਂ ਚਾਮृਤਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਏਵਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਧੋਪਾਯੈਰ੍ਘੋਰਰੂਪੈਃ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਉਸ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ,
ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾਤ੍ਮਜਂ ਰਾਜਾ ਤਸ੍ਯਾਵਧ੍ਯਤ੍ਵਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ । ਤਤਃ ਸਾਮ੍ਨਾ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੈਤ੍ਯਰਾਡ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਕੁਲਃ
ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਜਦ ਉਸਦੀ ਅਮਰਤਾ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰੁਵਾਚ- ਤ੍ਵਯਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਤ੍ਵਂ ਚ ਸਮ੍ਯਗੁਕ੍ਤਂ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ । ਵ੍ਯਾਪਿਤ੍ਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਆਖਿਆ— 'ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਖਦੇ ਹਨ।'
ਯੋऽਸੌ ਸਰ੍ਵਗਤੋ ਦੇਵਃ ਸ ਏਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਗਤਤ੍ਵਂ ਵੈ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਮੇ
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਸਰਬਵਿਆਪਕਤਾ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਦਿਖਾ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਿਤੇਜਾਂਸਿ ਜ੍ਞਾਨਵੀਰ੍ਯਬਲਾਨਿ ਚ । ਪਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਪਰਮਂ ਰੂਪਂ ਗੁਣਵਿਭੂਤਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ, ਚਮਕ, ਗਿਆਨ, ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਬਲ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਾਨਾਂ ਹਨ।