ਪੁਰਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਥਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਪਾਵਨੀਃ । ਸ੍ਵਗਂਡਵਿਪ੍ਰੁषੋਨੇਕ ਪਾਪਘ੍ਨੀਂ ਸृष੍ਟਵਾਨਿਮਾਮ੍
'ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਹ ਨਦੀ ਬਣਾਈ ਸੀ।'
ਏਨਾਂ ਨਦੀਂ ਯੇ ਪੁਣ੍ਯੋਦਾਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਂਤਿ ਸੁਤਰਂਗਿਣੀਮ੍ । ਤੇ ਗਰ੍ਭਭਾਜੋ ਨੈਵ ਸ੍ਯੁਰਪਿ ਪਾਪਕृਤੋ ਨਰਾਃ
'ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਪਾਪੀ ਵੀ ਹੋਣ, ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।'
ਅਸ੍ਯਾਂ ਭਵਾ ਯੇ ਚਾਸ਼੍ਮਾਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰਚਿਹ੍ਨੈਰਲਂਕृਤਾਃ । ਤੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਂਤੋ ਹਿ ਸ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਧਰਾਃ ਪਰਾਃ
ਇਥੇ ਜਿਹੜੇ ਪੱਥਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸ਼ਿਲਾਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰਯੁਤਾਂ ਨਰਃ । ਨ ਜਾਤੁ ਸ ਜਨਨ੍ਯਾ ਵੈ ਜਠਰਂ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋ ਨਰੋ ਧੀਮਾਞ੍ਛਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਂ ਵਰਾਮ੍ । ਤੇਨਾਚਾਰਵਤਾ ਭਾਵ੍ਯਂ ਦਂਭਲੋਭਵਿਯੋਗਿਨਾ
ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ, ਝੂਠ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਦਾਰ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਵਿਮੁਖੇਨ ਨਰੇਣ ਹਿ । ਪੂਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਃ ਸਚਕ੍ਰਕਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਾਈ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਭਵਂ ਚਕ੍ਰਂ ਸ਼ਿਲਾ ਵੈ ਗਂਡਕੀਭਵਾ । ਪੁਂਸਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਧਰਤ੍ਯੇਵ ਪਾਪਂ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਚੱਕਰ ਦਵਾਰਕਾ ਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਗੰਡਕੀ ਦਰਿਆ ਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਪਿ ਪਾਪਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਕਰ੍ਤਾ ਤਾਵਨ੍ਨਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਤੋਯਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੂਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਵੀ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵੇਦਪਥਿ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਗृਹਸ੍ਥੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਵੈਦਿਕ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਜਾਤੁ ਚਿਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੂਜਨਮ੍ । ਭਰ੍ਤृਹੀਨਾਥ ਸੁਭਗਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਹਿਤੈषਿਣੀ
ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋਵੇ, ਸੁਭਾਗਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਮੋਹਾਤ੍ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਮਹਿਲਾ ਜਨ੍ਮਸ਼ੀਲਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਹਿਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਸਮੂਹਂ ਸਾ ਸਤ੍ਵਰਂ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਕੁਲ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਉ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਭੁੱਲ ਕੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਛੱਡ ਕੇ ਜਲਦੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪਾਣਿਮੁਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਪਰਿ । ਪਵੇਰਧਿਕਪਾਤਾਨਿ ਵਦਂਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਔਰਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਫੁੱਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਪੈ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦਨਂ ਵਿषਸਂਕਾਸ਼ਂ ਕੁਸੁਮਂ ਵਜ੍ਰਸਂਨਿਭਮ੍ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਕਾਲਕੂਟਾਭਂ ਭਵੇਦ੍ਭਗਵਤਃ ਕृਤਮ੍
ਜੇ ਚੰਦਨ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ, ਫੁੱਲ ਵਜਰ ਵਰਗੇ, ਜਾਂ ਭੋਗ ਕਾਲਕੂਟ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਿਲੋਪਰਿ । ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਇਸ ਲਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਪਿ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਯੁਤੋऽਪਿ ਵਾ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਤੋਯਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਚਂਦਨਂ ਵਾਰਿ ਸ਼ਂਖੋ ਘਂਟਾਥ ਚਕ੍ਰਕਮ੍ । ਸ਼ਿਲਾ ਤਾਮ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਪਦਾਮृਤਮ੍
ਤੁਲਸੀ, ਚੰਦਨ, ਪਾਣੀ, ਸ਼ੰਖ, ਘੰਟੀ, ਚੱਕਰ, ਪੱਥਰ, ਤਾਮੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ—
ਪਦਾਮृਤਂ ਤੁ ਨਵਭਿਃ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਪ੍ਰਦਾਹਕਮ੍ । ਵਦਂਤਿ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਾਂਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਾਃ
ਇਹ ਨੌਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਾਲਾ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਭ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਹੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪਰਿਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਸਮਰ੍ਚਨਾਤ੍ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਯਦ੍ਰਾਜਨ੍ਬਿਂਦੌ ਬਿਂਦੌ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਗਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹਰ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਯਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਤਤ੍ਰ ਯੋਜਨਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਕ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਾਃ ਸਮਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸਮੇषੁ ਦ੍ਵਿਤਯਂ ਨਹਿ । ਵਿषਮਾ ਏਵ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਵਿषਮੇषੁ ਤ੍ਰਯਂ ਨਹਿ
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਸਮਾਨ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਜੇ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਥਾਂ ਤੇ ਦੋ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਥਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਨਹੀਂ।
ਦ੍ਵਾਰਾਵਤੀ ਭਵਂ ਚਕ੍ਰਂ ਤਥਾ ਵੈ ਗਂਡਕੀਭਵਮ੍ । ਉਭਯੋਃ ਸਂਗਮੋ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾ
ਦਵਾਰਾਵਤੀ ਅਤੇ ਗੰਡਕੀ, ਦੋਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਚੱਕਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਰੂਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਨਾਯੁਃ ਸ਼੍ਰੀਬਲਵਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾ ਮਨੋਹਾਰਿ ਰੂਪਿਣ੍ਯੋ ਦਦਤਿ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਕਠੋਰ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਖੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਰੂਪ ਹੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਯੁष੍ਕਾਮੋ ਨਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਧਨਕਾਮੋ ਹਿ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਪੂਜਯਨ੍ਸਰ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਾਰਲੌਕਿਕਮੈਹਿਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੇ ਭਗਤੀ ਕਰੇ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਵੀ ਤੇ ਪਰਲੋਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਂਤਕਾਲੇ ਪੁਂਸਸ੍ਤੁ ਭਵੇਦ੍ਭਾਗ੍ਯਵਤੋ ਨृਪ । ਵਾਚਿ ਨਾਮ ਹਰੇਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਿਲਾ ਹृਦਿ ਤਦਂਤਿਕੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਚ ਹਰੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਤੇ ਦਿਲ ਕੋਲ ਪੱਥਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਤ੍ਸੁ ਪ੍ਰਾਣਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰਂਭਤੋऽਪਿ ਚੇਤ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਸ੍ਫੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਡਰ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਸ ਕੋਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮੁਕਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਭਗਵਤਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਂਬਰੀषਾਯ ਧੀਮਤੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਨ੍ਯਾਸਿਨਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਸ੍ਤਥਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਿਆਗੀ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ।
ਸ੍ਵਰੂਪਤ੍ਰਿਤਯਂ ਮਹ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮਂਡਲੇ । ਪਾਪਿਨਾਂ ਪਾਪਨਿਰ੍ਹਾਰਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਧृਤਮੁਦਂ ਚ ਤਾ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਹੀ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਲਈ ਧਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਨਿਂਦਂਤਿ ਪਾਪਿਨੋ ਯੇ ਵਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਂ ਸਕृਤ੍ । ਕੁਂਭੀਪਾਕੇ ਪਚਂਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਜੋ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੂੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਸਿੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਾਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯੋ ਵਾਰਯਤਿ ਮੂਢਧੀਃ । ਤਸ੍ਯ ਮਾਤਾਪਿਤਾਬਂਧੁਵਰ੍ਗਾ ਨਰਕਭਾਗਿਨਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਰਕ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਵਾ ਕਥਯਤਿ ਪ੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਾਰ੍ਚਨਂ ਕੁਰੁ । ਸਕृਤਾਰ੍ਥੋ ਨਯਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਵੈਕੁਂਠਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਜਾਨ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ', ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵੈਕੁੰਠ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।