ਵਿਚਿਤ੍ਰਵਿष੍ਣੁਵਾਰ੍ਤਾਭਿਰ੍ਵਿਨੋਦਿਤਮਨਾ ਨृਪਃ । ਮਾਰ੍ਗੇਮਾਰ੍ਗੇ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਂ ਗਾਪਯਾਮਾਸ ਗਾਯਕਾਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀਆਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਣ ਲਈ ਆਖਦਾ ਗਿਆ।
ਦੀਨਾਂਧਕृਪਣਾਨਾਂ ਚ ਪਂਗੂਨਾਂ ਵਾਸਨੋਚਿਤਮ੍ । ਦਾਨਂ ਦਦੌ ਮਹਾਰਾਜੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਵਿਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਗਰੀਬਾਂ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ, ਦੁਖੀਆਂ ਤੇ ਲੰਗੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਮੁਤਾਬਕ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੇਕਤੀਰ੍ਥਵਿਰਜਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਵ੍ਯਤਾਂ ਗਤਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਯਯੌ ਸ੍ਵੀਯਲੋਕੈਰ੍ਹਰਿਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਕਈ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਨृਪੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਨਦੀਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਚਕ੍ਰਾਂਕਿਤਗ੍ਰਾਵਯੁਤਾਂ ਮੁਨਿਮਾਨਸ ਨਿਰ੍ਮਲਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਜਦੋਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਐਸੀ ਨਦੀ ਵੇਖੀ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕੰਢੇ ਚਕਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਸਨ, ਤੇ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਅਨੇਕਮੁਨਿਵृਂਦਾਨਾਂ ਬਹੁਸ਼੍ਰੇਣਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ । ਸਾਰਸਾਦਿਪਤਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕੂਜਿਤੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ ਕਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਾਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਈਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਬਗਲੇ, ਹੰਸ ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਤਾਪਸਂ ਧਰ੍ਮਕੋਵਿਦਮ੍ । ਅਨੇਕਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਜ੍ਞਾਨਜृਂਭਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਕਈ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਖਾਸ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਕੇਯਂ ਨਦੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਮੁਨਿਵृਨ੍ਦਨਿषੇਵਿਤਾ । ਕਰੋਤਿ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮੋਦਭਰਨਿਰ੍ਭਰਮ੍
'ਮਾਲਕ, ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਵਕ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਸਿਆਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ। ਗਂਡਕੀਯਂ ਨਦੀ ਰਾਜਨ੍ਸੁਰਾਸੁਰਨਿषੇਵਿਤਾ । ਪੁਣ੍ਯੋਦਕਪਰੀਵਾਹ ਹਤਪਾਤਕਸਂਚਯਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਨ, ਇਹ ਗੰਡਕੀ ਨਦੀ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਸੇਵੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।'
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਮਾਨਸਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਕਰ੍ਮਜਂ ਦਹੇਤ੍ । ਵਾਚਿਕਂ ਸ੍ਵੀਯ ਤੋਯਸ੍ਯ ਪਾਨਤਃ ਪਾਪਸਂਚਯਮ੍
'ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਨ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਬੋਲੀ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।'
ਪੁਰਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਥਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਪਾਵਨੀਃ । ਸ੍ਵਗਂਡਵਿਪ੍ਰੁषੋਨੇਕ ਪਾਪਘ੍ਨੀਂ ਸृष੍ਟਵਾਨਿਮਾਮ੍
'ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਹ ਨਦੀ ਬਣਾਈ ਸੀ।'
ਏਨਾਂ ਨਦੀਂ ਯੇ ਪੁਣ੍ਯੋਦਾਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਂਤਿ ਸੁਤਰਂਗਿਣੀਮ੍ । ਤੇ ਗਰ੍ਭਭਾਜੋ ਨੈਵ ਸ੍ਯੁਰਪਿ ਪਾਪਕृਤੋ ਨਰਾਃ
'ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਪਾਪੀ ਵੀ ਹੋਣ, ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।'
ਅਸ੍ਯਾਂ ਭਵਾ ਯੇ ਚਾਸ਼੍ਮਾਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰਚਿਹ੍ਨੈਰਲਂਕृਤਾਃ । ਤੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਂਤੋ ਹਿ ਸ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਧਰਾਃ ਪਰਾਃ
ਇਥੇ ਜਿਹੜੇ ਪੱਥਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸ਼ਿਲਾਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰਯੁਤਾਂ ਨਰਃ । ਨ ਜਾਤੁ ਸ ਜਨਨ੍ਯਾ ਵੈ ਜਠਰਂ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋ ਨਰੋ ਧੀਮਾਞ੍ਛਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਂ ਵਰਾਮ੍ । ਤੇਨਾਚਾਰਵਤਾ ਭਾਵ੍ਯਂ ਦਂਭਲੋਭਵਿਯੋਗਿਨਾ
ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ, ਝੂਠ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਦਾਰ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਵਿਮੁਖੇਨ ਨਰੇਣ ਹਿ । ਪੂਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਃ ਸਚਕ੍ਰਕਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਾਈ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਭਵਂ ਚਕ੍ਰਂ ਸ਼ਿਲਾ ਵੈ ਗਂਡਕੀਭਵਾ । ਪੁਂਸਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਧਰਤ੍ਯੇਵ ਪਾਪਂ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਚੱਕਰ ਦਵਾਰਕਾ ਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਗੰਡਕੀ ਦਰਿਆ ਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਪਿ ਪਾਪਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਕਰ੍ਤਾ ਤਾਵਨ੍ਨਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਤੋਯਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੂਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਵੀ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵੇਦਪਥਿ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਗृਹਸ੍ਥੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਵੈਦਿਕ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਜਾਤੁ ਚਿਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੂਜਨਮ੍ । ਭਰ੍ਤृਹੀਨਾਥ ਸੁਭਗਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਹਿਤੈषਿਣੀ
ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋਵੇ, ਸੁਭਾਗਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਮੋਹਾਤ੍ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਮਹਿਲਾ ਜਨ੍ਮਸ਼ੀਲਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਹਿਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਸਮੂਹਂ ਸਾ ਸਤ੍ਵਰਂ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਕੁਲ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਉ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਭੁੱਲ ਕੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਛੱਡ ਕੇ ਜਲਦੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪਾਣਿਮੁਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲੋਪਰਿ । ਪਵੇਰਧਿਕਪਾਤਾਨਿ ਵਦਂਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਔਰਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਫੁੱਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਪੈ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦਨਂ ਵਿषਸਂਕਾਸ਼ਂ ਕੁਸੁਮਂ ਵਜ੍ਰਸਂਨਿਭਮ੍ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਕਾਲਕੂਟਾਭਂ ਭਵੇਦ੍ਭਗਵਤਃ ਕृਤਮ੍
ਜੇ ਚੰਦਨ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ, ਫੁੱਲ ਵਜਰ ਵਰਗੇ, ਜਾਂ ਭੋਗ ਕਾਲਕੂਟ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਿਲੋਪਰਿ । ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਇਸ ਲਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਪਿ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਯੁਤੋऽਪਿ ਵਾ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਤੋਯਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਚਂਦਨਂ ਵਾਰਿ ਸ਼ਂਖੋ ਘਂਟਾਥ ਚਕ੍ਰਕਮ੍ । ਸ਼ਿਲਾ ਤਾਮ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਪਦਾਮृਤਮ੍
ਤੁਲਸੀ, ਚੰਦਨ, ਪਾਣੀ, ਸ਼ੰਖ, ਘੰਟੀ, ਚੱਕਰ, ਪੱਥਰ, ਤਾਮੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ—
ਪਦਾਮृਤਂ ਤੁ ਨਵਭਿਃ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਪ੍ਰਦਾਹਕਮ੍ । ਵਦਂਤਿ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਾਂਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਾਃ
ਇਹ ਨੌਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਾਲਾ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਭ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਹੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪਰਿਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਸਮਰ੍ਚਨਾਤ੍ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਯਦ੍ਰਾਜਨ੍ਬਿਂਦੌ ਬਿਂਦੌ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਗਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹਰ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਯਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਤਤ੍ਰ ਯੋਜਨਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਕ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਾਃ ਸਮਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸਮੇषੁ ਦ੍ਵਿਤਯਂ ਨਹਿ । ਵਿषਮਾ ਏਵ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਵਿषਮੇषੁ ਤ੍ਰਯਂ ਨਹਿ
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਸਮਾਨ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਜੇ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਥਾਂ ਤੇ ਦੋ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਥਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਨਹੀਂ।