ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਪਾਦੌ ਚ ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸਂਹਿਤਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਤੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਿਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਿਆਨ, ਤਪ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕੀਰਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰੇਕृष੍ਣ ਹਰੇਕृष੍ਣ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲ ਗੋਪਤੇ । ਸ਼ਰਣ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਵਿष੍ਣੋ ਮਾਂ ਪਾਹਿ ਬਹੁਸਂਸृਤੇਃ
ਹੇ ਹਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਹੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਸਾਰੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਨੂੰ ਅਨੇਕ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਰਸਨਯਾ ਮਨਸਾ ਚ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ । ਪਾਦਚਾਰੀ ਗਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹੋਦਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਚਾਰ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੈਦਲ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨੇਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਪੁਰੁषਃ ਸਮਭਾਗਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਉਪਾਨਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ਂ ਗੋਯਾਨੇ ਗੋਵਧਾਦਿਕਮ੍
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਫਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੁੱਤੀ ਪਾ ਕੇ ਜਾਂਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਗਊ ਉੱਤੇ ਜਾਂਣ ਜਾਂ ਗਊ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਘੱਟ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਵਹਰ੍ਤਾ ਤृਤੀਯਾਂਸ਼ਂ ਸੇਵਯਾष੍ਟਮਭਾਗਭਾਕ੍ । ਅਨਿਚ੍ਛਯਾ ਵ੍ਰਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਮਰ੍ਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਨੂੰ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ, ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨ ਨਾ ਕਰਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਧਾ ਫਲ ਹੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਯਥਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮਭਿਯਾਤ੍ਰਿਕਾ । ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਵਿਧਿਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਾਧੂਨ੍ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦਵਂਦਨਸੇਵਨੈਃ । ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਰਾ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਥੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਵਿਚ ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੀਰ੍ਥਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਮਾਸੇਨ ਨ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ । ਏਵਂ ਵਿਧਿਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਨਿਯਮ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਕੇ ਤੂੰ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਵੱਲ ਜਾ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਰਾਜ ਦਾਸ੍ਯਤੇ ਭਕ੍ਤਿਮਚ੍ਯੁਤਃ । ਯਥਾ ਸਂਸਾਰਨਿਰ੍ਵਾਹਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਮੁਕ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਵਿਧਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯ ਉਗ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਸੁਮਤਿਰੁਵਾਚ । ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਵਂਦੇ ਚਰਣੌ ਮਹਾਨ੍ । ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਨੌਤ੍ਸੁਕ੍ਯ ਵਿਹ੍ਵਲੀਕृਤਮਾਨਸਃ
ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਤੀਰਥ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਉਤਸ਼ੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਦਿਦੇਸ਼ ਨਿਜਾਮਾਤ੍ਯਂ ਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰੇਚ੍ਛਯਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਹ ਨੇਤੁਂ ਮਨੋ ਦਧਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਕਿ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਚਲੇ।
ਮਂਤ੍ਰਿਨ੍ਪੌਰਜਨਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਦਿਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ । ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਪਾਦਾਬ੍ਜਦਰ੍ਸ਼ਨਪ੍ਰੀਤਿਹੇਤਵੇ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਸਕਣ।
ਯੇ ਮਦੀਯੇ ਪੁਰੇ ਲੋਕਾ ਯੇ ਚ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਕਾਰਕਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰ੍ਯਾਂਤੁ ਮਤ੍ਪੁਰ੍ਯਾ ਮਯਾ ਸਹ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇ ਜੋ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਪੈਣ।
ਯੇ ਤੁ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਗृਹੇ । ਤੇ ਦਂਡ੍ਯਾ ਯਮਦਂਡੇਨ ਪਾਪਿਨੋऽਧਰ੍ਮਹੇਤਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਕਿਂ ਤੇਨ ਸੁਤਵृਂਦੇਨ ਬਾਂਧਵੈਃ ਕਿਂ ਸੁਦੁਰ੍ਨਯੈਃ । ਯੈਰ੍ਨਦृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਜੇ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਵੇਖੇ ਜਾਣ?
ਸੂਕਰੀਯੂਥਵਤ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸੂਤਿਰ੍ਵਿਟ੍ਪ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਿਕਾ । ਯੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾ ਵਾ ਹਰਿਂ ਨ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਸੂਰ ਦੀਆਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜੰਮਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗੰਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੌਤਰੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਯੋ ਦੇਵੋ ਨਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਾਵਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ । ਤਂ ਨਮਸ੍ਕੁਰੁਤ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਮਦੀਯਾਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਵ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ ਲੋਕ ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰਨ।
ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਨੋਹਾਰਿ ਭਗਵਦ੍ਗੁਣਗੁਂਫਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਜਹਰ੍ष ਮਹਾਮਾਤ੍ਯ ਉਤ੍ਤਮਃ ਸਤ੍ਯਨਾਮਧृਕ੍
ਇਹ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਸੱਚਾ ਮੰਤਰੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਹਸ੍ਤਿਨਂ ਵਰਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪਟਹੇਨ ਵ੍ਯਘੋषਯਤ੍ । ਯਦਾਦਿष੍ਟਂ ਨृਪੇਣੇਹ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਸਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਗਾੜਾ ਵਜਾ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੁਕਮ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਗਚ੍ਛਂਤੁ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਲੋਕਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਹ ਮਹਾਗਿਰਿਮ੍ । ਦृਸ਼੍ਯਤਾਂ ਪਾਪਸਂਹਾਰੀ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਨਾਮਧृਕ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਜਲਦੀ ਚੱਲ ਪੈਣ। ਉਥੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸਂਸਾਰਸਾਗਰੋ ਗੋष੍ਪਦਂ ਪੁਨਃ । ਭੂष੍ਯਤਾਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਦਿਚਿਹ੍ਨੈਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵ ਤਨੁਰ੍ਨਰੈਃ
ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਫੇਰ ਗਾਂ ਦੀ ਖੁਰ ਵਾਂਗ ਨਿੱਕਾ ਕਰ ਲਓ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਆਦਿ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿਘੋषਯਾਮਾਸ ਰਾਜ੍ਞਾਦਿष੍ਟਂ ਯਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸਚਿਵੋ ਰਘੁਨਾਥਾਂਘ੍ਰਿ ਧ੍ਯਾਨਨਿਰ੍ਵਾਰਿਤਸ਼੍ਰਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਥਕਾਵਟ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਹੁਕਮ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸੁਣਾਇਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਆਨਂਦਰਸਸਂਪ੍ਲੁਤਾਃ । ਮਨੋ ਦਧੁਃ ਸ੍ਵਨਿਸ੍ਤਾਰੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਮਨ ਲਾ ਲਿਆ।
ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਸਹ ਸੁਵੇषਿਣਃ । ਆਸ਼ਿषਂ ਵਰਦਾਨਾਢ੍ਯਾਂ ਦਦਤੋ ਭੂਮਿਪਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਧਨ੍ਵਿਨੋ ਵੀਰਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਵਸ੍ਤੁਕ੍ਰਯਾਞ੍ਚਿਤਾਃ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਸਂਸਾਰਨਿਸ੍ਤਾਰਹਰ੍षਿਤ ਸ੍ਵੀਯਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਕਸ਼ਤਰੀ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਬਹਾਦਰ; ਵੈਸ਼, ਵਪਾਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਨਿਕਲੇ।
ਰਜਕਾਸ਼੍ਚਰ੍ਮਕਾਃ ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਾਃ ਕਿਰਾਤਾ ਭਿਤ੍ਤਿਕਾਰਕਾਃ । ਸੂਚੀਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਜੀਵਂਤਸ੍ਤਾਂਬੂਲਕ੍ਰਯਕਾਰਕਾਃ
ਧੋਬੀ, ਚਮੜਾ ਕੰਮ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਹਿਦ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਮਕਾਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੂਈ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪਾਨ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਾਰੇ ਚਲੇ।
ਤਾਲਵਾਦ੍ਯਧਰਾ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚ ਰਂਗੋਪਜੀਵਿਨਃ । ਤੈਲਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਤਾਲ ਵਜਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਰੰਗਮੰਚ ਤੋਂ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਂਦੇ, ਤੇਲ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸੂਤਾ ਵਦਂਤਃ ਪੌਰਾਣੀਂ ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਮਾਗਧਾ ਬਂਦਿਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਭੂਮਿਪਾਜ੍ਞਯਾ
ਸੂਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਮਾਗਧ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਭਿषਗ੍ਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਜੀਵਂਤਸ੍ਤਥਾ ਪਾਸ਼ਕਕੋਵਿਦਾਃ । ਪਾਕਸ੍ਵਾਦੁਰਸਾਭਿਜ੍ਞਾ ਹਾਸ੍ਯਵਾਕ੍ਯਾਨੁਰਂਜਕਾਃ
ਜੋ ਵੈਦਕਾਰੀ ਕਰਕੇ ਜੀਉਂਦੇ, ਜੂਏ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ, ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਤੇ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।