ਸ ਹਰਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਸਾਧੁਸਂਗਮਾਤ੍ਪਾਪਵਰ੍ਜਿਤਾਤ੍ । ਯੇषਾਂ ਕृਪਾਤਃ ਪੁਰੁषਾ ਭਵਂਤ੍ਯਸੁਖਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਹਰੀ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸਾਧਵਃ ਸ਼ਾਂਤਰਾਗਾਃ ਕਾਮਲੋਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਬ੍ਰੁਵਂਤਿ ਯਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਤਤ੍ਸਂਸਾਰਨਿਵਰ੍ਤਕਮ੍
ਉਹ ਸਾਧੂ, ਜੋ ਰਾਗ-ਰੰਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕਾਮ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਲਭ੍ਯਤੇ ਸਾਧੂ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਪਰਾਯਣਃ । ਯਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨृਣਾਂ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਦਾਹਾਸ਼ੁਸ਼ੁਕ੍ਸ਼ਣਿਃ
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਸਾਧੂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੁਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਨਰੈਃ ਸਂਸਾਰਭੀਰੁਭਿਃ । ਪੁਣ੍ਯੋਦਕੇषੁ ਸਤਤਂ ਸਾਧੁਸ਼੍ਰੇਣਿਵਿਰਾਜਿषੁ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਾਣਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿਧਿਨਾ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਪ੍ਰਹਰਂਤ੍ਯਘਮ੍ । ਤਂ ਵਿਧਿਂ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕੁਰੁष੍ਵ ਸ਼੍ਰੁਤਿਗੋਚਰਮ੍
ਉਹ ਤੀਰਥ, ਜੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇਖੇ ਜਾਣ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਉਹੀ ਵਿਧੀ ਕਰ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ।
ਵਿਰਾਗਂ ਜਨਯੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਲਤ੍ਰਾਦਿ ਕੁਟੁਂਬਕੇ । ਅਸਤ੍ਯਭੂਤਂ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਤੁ ਮਨਸਾ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਲੋਂ ਮਨ ਹਟਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਰਾਮੇਤਿ ਚ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਦਿषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੌਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਕੋਸ ਜਿਤਨਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, 'ਰਾਮ, ਰਾਮ' ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੁੰਡਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪ੍ਰਤਿ ਗਚ੍ਛਤਾਮ੍ । ਕੇਸ਼ਾਨਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਪਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਤੀਰਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੰਡਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦਂਡਂ ਤੁ ਨਿਰ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਂ ਕਮਂਡਲੁਮਥਾਜਿਨਮ੍ । ਬਿਭृਯਾਲ੍ਲੋਭਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਵੇषਧਰੋ ਨਰਃ
ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਗਾਂਠਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਲੱਕੜ ਦੀ ਲਾਠੀ, ਜਲ ਪਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗਛਾਲ ਲੈ ਕੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਵਾਲਾ ਵੈਸ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਨਾ ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਨॄਣਾਂ ਫਲਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਵਿਧਿਂ ਚਰੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਪਾਦੌ ਚ ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸਂਹਿਤਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਤੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਿਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਿਆਨ, ਤਪ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕੀਰਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰੇਕृष੍ਣ ਹਰੇਕृष੍ਣ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲ ਗੋਪਤੇ । ਸ਼ਰਣ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਵਿष੍ਣੋ ਮਾਂ ਪਾਹਿ ਬਹੁਸਂਸृਤੇਃ
ਹੇ ਹਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਹੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਸਾਰੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਨੂੰ ਅਨੇਕ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਰਸਨਯਾ ਮਨਸਾ ਚ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ । ਪਾਦਚਾਰੀ ਗਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹੋਦਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਚਾਰ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੈਦਲ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨੇਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਪੁਰੁषਃ ਸਮਭਾਗਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਉਪਾਨਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ਂ ਗੋਯਾਨੇ ਗੋਵਧਾਦਿਕਮ੍
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਫਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੁੱਤੀ ਪਾ ਕੇ ਜਾਂਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਗਊ ਉੱਤੇ ਜਾਂਣ ਜਾਂ ਗਊ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਘੱਟ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਵਹਰ੍ਤਾ ਤृਤੀਯਾਂਸ਼ਂ ਸੇਵਯਾष੍ਟਮਭਾਗਭਾਕ੍ । ਅਨਿਚ੍ਛਯਾ ਵ੍ਰਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਮਰ੍ਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਨੂੰ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ, ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨ ਨਾ ਕਰਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਧਾ ਫਲ ਹੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਯਥਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮਭਿਯਾਤ੍ਰਿਕਾ । ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਵਿਧਿਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਾਧੂਨ੍ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦਵਂਦਨਸੇਵਨੈਃ । ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਰਾ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਥੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਵਿਚ ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੀਰ੍ਥਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਮਾਸੇਨ ਨ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ । ਏਵਂ ਵਿਧਿਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਨਿਯਮ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਕੇ ਤੂੰ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਵੱਲ ਜਾ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਰਾਜ ਦਾਸ੍ਯਤੇ ਭਕ੍ਤਿਮਚ੍ਯੁਤਃ । ਯਥਾ ਸਂਸਾਰਨਿਰ੍ਵਾਹਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਮੁਕ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਵਿਧਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯ ਉਗ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਸੁਮਤਿਰੁਵਾਚ । ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਵਂਦੇ ਚਰਣੌ ਮਹਾਨ੍ । ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਨੌਤ੍ਸੁਕ੍ਯ ਵਿਹ੍ਵਲੀਕृਤਮਾਨਸਃ
ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਤੀਰਥ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਉਤਸ਼ੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਦਿਦੇਸ਼ ਨਿਜਾਮਾਤ੍ਯਂ ਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰੇਚ੍ਛਯਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਹ ਨੇਤੁਂ ਮਨੋ ਦਧਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਕਿ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਚਲੇ।
ਮਂਤ੍ਰਿਨ੍ਪੌਰਜਨਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਦਿਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ । ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਪਾਦਾਬ੍ਜਦਰ੍ਸ਼ਨਪ੍ਰੀਤਿਹੇਤਵੇ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਸਕਣ।
ਯੇ ਮਦੀਯੇ ਪੁਰੇ ਲੋਕਾ ਯੇ ਚ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਕਾਰਕਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰ੍ਯਾਂਤੁ ਮਤ੍ਪੁਰ੍ਯਾ ਮਯਾ ਸਹ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇ ਜੋ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਪੈਣ।
ਯੇ ਤੁ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਗृਹੇ । ਤੇ ਦਂਡ੍ਯਾ ਯਮਦਂਡੇਨ ਪਾਪਿਨੋऽਧਰ੍ਮਹੇਤਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਕਿਂ ਤੇਨ ਸੁਤਵृਂਦੇਨ ਬਾਂਧਵੈਃ ਕਿਂ ਸੁਦੁਰ੍ਨਯੈਃ । ਯੈਰ੍ਨਦृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਜੇ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਵੇਖੇ ਜਾਣ?
ਸੂਕਰੀਯੂਥਵਤ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸੂਤਿਰ੍ਵਿਟ੍ਪ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਿਕਾ । ਯੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾ ਵਾ ਹਰਿਂ ਨ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਸੂਰ ਦੀਆਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜੰਮਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗੰਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੌਤਰੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਯੋ ਦੇਵੋ ਨਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਾਵਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ । ਤਂ ਨਮਸ੍ਕੁਰੁਤ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਮਦੀਯਾਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਵ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ ਲੋਕ ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰਨ।
ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਨੋਹਾਰਿ ਭਗਵਦ੍ਗੁਣਗੁਂਫਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਜਹਰ੍ष ਮਹਾਮਾਤ੍ਯ ਉਤ੍ਤਮਃ ਸਤ੍ਯਨਾਮਧृਕ੍
ਇਹ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਸੱਚਾ ਮੰਤਰੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਹਸ੍ਤਿਨਂ ਵਰਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪਟਹੇਨ ਵ੍ਯਘੋषਯਤ੍ । ਯਦਾਦਿष੍ਟਂ ਨृਪੇਣੇਹ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਸਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਗਾੜਾ ਵਜਾ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੁਕਮ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।