ਅਹਮੇਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਲੋਕੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤਿਰ੍ਯਤਃ । ਮਾਮੇਵਾਰ੍ਚ੍ਚਯ ਗੋਵਿਂਦਂ ਤ੍ਯਜ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਮੈਂ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੈਂ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਸ਼ਂਕਰਂ ਦੇਵਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਲੋਕਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਅਰ੍ਚ੍ਚਯਸ੍ਵਾਸੁਰਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਰੁਦਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਧਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਸ੍ਮਨਾ ਦੈਤ੍ਯਪੂਜਿਤਮ੍ । ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ੍ਯੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਭਸਮ ਲਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੈਤ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਦੈਤ੍ਯਪਤੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਪੁਰੋਹਿਤਾਃ
ਰੁਦਰ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ— ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤ ਪੁਰੋਹਿਤ—
ਪੁਰੋਹਿਤਾ ਊਚੁਃ- ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗ ਕੁਰੁष੍ਵ ਵਚਨਂ ਪਿਤੁਃ । ਤ੍ਯਜ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਕੈਟਭਾਰਿਂ ਪੂਜਯਸ੍ਵ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਪੁਰੋਹਿਤ ਆਖਦੇ ਹਨ— "ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਿਓ ਦੀ ਗੱਲ ਮਨ। ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।"
ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਪਰਤਰੋ ਦੇਵੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਦੋ ਨॄਣਾਮ੍ । ਪਿਤਾ ਤਵਾਪਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦੀਸ਼੍ਵਰੋऽਭਵਤ੍
ਰੁਦਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਪਿਉ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਜਨ੍ਮਵੈष੍ਣਵਂ
ਰੁਦਰ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ— ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ—
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਉਵਾਚ- ਅਹੋ ਭਗਵਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯਨ੍ਮਾਯਾ ਮੋਹਿਤਂ ਜਗਤ੍ । ਅਹੋ ਵੇਦਾਂਤਵਿਦੁषਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਆਖਦਾ ਹੈ— "ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਮੋਹ ਲਿਆ ਹੈ। ਵੈਦਾਂਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਥਾਂ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਂਦੇ ਹਨ।"
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਅਪਿ ਚਾਪਲ੍ਯਾਦ੍ਵਦਂਤ੍ਯੇਵਂ ਮਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਤ੍ਵਂ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਚੰਚਲਤਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਐਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰੋ ਧ੍ਯਾਤਾ ਧ੍ਯਾਨਂ ਨਾਰਯਣਃ ਪਰਮ੍ । ਗਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸ਼ਿਵਮਚ੍ਯੁਤਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਵੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ, ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਮੇਵੇਦਂ ਪੁਰੁषਸ੍ਤਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮੁਪਜੀਵਤਿ
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਨਿਯਮ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਹੀ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਜਗਤ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਮਯਵਪੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਃਪੁਂਡਰੀਕਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਸ਼੍ਰੀਭੂਲੀਲਾਪਤਿਃ ਸੌਮ੍ਯੋਨਿਰ੍ਮ੍ਮਲਃ ਸ਼ੁਭਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਿੱਠਾ ਸੁਭਾਉ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤੇਨੈਵ ਸृष੍ਟੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ੌ ਸਰ੍ਗੇ ਦੇਵੋਤ੍ਤਮੌ ਵਿਭੂ । ਤਸ੍ਯੈਵਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤੇਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਂਕਰੌ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਉਸ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭੀषਾਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਤਿ ਪਵਨੋ ਭੀषੋਦੇਤਿ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਭੀषਾਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੋऽਥ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਧਾਵਤਿ ਪਂਚਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵੱਗਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹੀ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਅੱਗ, ਚੰਨ ਤੇ ਮੌਤ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਸੀਦੇਕੋ ਹਰਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੋ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨੇਂਦ੍ਰੋ ਨ ਚੇਸ਼ਾਨੋ ਨ ਚ ਚਂਦ੍ਰ ਦਿਵਾਕਰੌ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੀ, ਨਾ ਇੰਦਰ, ਨਾ ਈਸ਼ਾਨ, ਨਾ ਚੰਨ, ਨਾ ਸੂਰਜ।
ਨ ਵਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯੌ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਧਾਮ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੂਰਯਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਅਸਮਾਨ ਸੀ, ਨਾ ਧਰਤੀ, ਨਾ ਤਾਰੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤੇ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਸਾਧੂ ਸਦਾ ਵੇਖਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੋਪਨਿषਦਾਮਰ੍ਥਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਰਾਗਾਲ੍ਲੋਭਾਦ੍ਭਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਕਿਂ ਬ੍ਰਵੀਥ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਚਾਹੇ ਲਾਲਚ, ਮੋਹ ਜਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ?
ਤਂ ਸਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਕਂ ਦੇਵਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਿਮ੍ । ਕਥਂ ਪਾषਂਡਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪੂਜਯਾਮਿ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਉਸ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਲਤ ਰਾਹ ਫੜ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪਤਿਂ ਦੇਵਦੇਵਮਨਂਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਇਂਦੀਵਰਦਲਸ਼੍ਯਾਮਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਦੇਵਤਾ, ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਨੀਲੇ ਕੌਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗਾ ਸ਼ਿਆਮ, ਤੇ ਕੰਵਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼ਿਤੋਰਸ੍ਕਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍ । ਸਦਾ ਕੁਮਾਰਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇਸ਼ਂ ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਂ ਦਧ੍ਯੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯੋਗਿਨਃ ਸਨਕਾਦਯਃ । ਯਮਰ੍ਚਯਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ
ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜੋਗੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਦ੍ਧਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰੁਣ ਯਮ ਸੋਮ ਧਨਾਧਿਪਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇਕ ਝਲਕ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਯਮ, ਸੋਮ ਤੇ ਕੁਬੇਰ ਵਰਗੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਪਾਪਿਨਾਮਪਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਜਂਤੂਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਪਾਪੀ ਵੀ ਜਲਦੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ।
ਸ ਏਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੋ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਤਮੇਵ ਪੂਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਂਯੁਤਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹੀ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਚਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਸੁਖੇਨੈਵ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ੍ਤਤਃ
ਮੈਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ—
ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਜਜ੍ਵਾਲਾਗ੍ਨਿਰਿਵਾਪਰਃ । ਪਰਿਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੈਤੇਯਾਨਿਤ੍ਯਾਹ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਃ
ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੋਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰੁਵਾਚ - ਭੀषਣੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਘਾਤੈਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣਮ੍ । ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ਘਾਤਯਧ੍ਵਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਾਰ ਦਿਓ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਹਰਿਰੇਵੇਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤੇਨ ਵਾਤ੍ਸਲਾਤ੍ । ਅਦ੍ਯੈਵ ਸਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਹਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜੇ ਹਰੀ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਵੇਖਾਂਗਾ ਕਿ ਹਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਸਫਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਤਦੋਦ੍ਯਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਦੈਤੇਯਾ ਹਂਤੁਂ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਮਜਮ੍ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਜ੍ਞਯਾ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋऽਪਿ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਹृਦਯਪਂਕਜੇ । ਜਪਨ੍ਨष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਥੌ ਗਿਰਿਰਿਵਾਪਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕੰਵਲ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਿਆਂ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਹਿਆ।