ਤੁਲਸੀਸਹਿਤੋ ਦੇਵ ਸਦਾ ਸ਼ਂਖੇਨ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਦੇਵਦੇਵ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੰਖ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਰ੍ਘਮਂਤ੍ਰਃ । ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵ੍ਰਤਸਂਪੂਰ੍ਤਿਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪੋषਿਤੋऽਹਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਵਮੇਵਸ਼ਰਣਂ ਮਮ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ।
ਗृਹੀਤੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਰਤੇ ਦੇਵ ਯਦਪੂਰ੍ਣਂ ਕृਤਂ ਮਯਾ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਸ੍ਤੁ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਨਮਃ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨੇ । ਇਦਂ ਵ੍ਰਤਂ ਮਯਾਚੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਕਮਲ ਦੀ ਪੱਤੀ ਵਰਗੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਵਿਹੜੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਤਿਮਿਰਧ੍ਵਂਸਿਨ੍ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਕੇਸ਼ਵ । ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਦृष੍ਟਿਪ੍ਰਦੋ ਭਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋ ਕੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿਓ।
ਤਤੋ ਜਾਗਰਣਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਗੀਤਪੁਸ੍ਤਕਵਾਚਨਮ੍ । ਨਾਦ ਨृਤ੍ਯਕਲਾਭਿਜ੍ਞੈਃ ਪੁਣ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨੈਃ ਸੁਭੋਭਨੈਃ
ਫਿਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਗੀਤ ਗਾਉਣੇ, ਪੁਸਤਕਾਂ ਪੜ੍ਹਣੀਆਂ, ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਨ੍ਰਿਤਯ ਕਲਾ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ।
ਵਿਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮੁਦਿਤੇ ਵਿਮਲੇ ਰਵੌ । ਨਿਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਮ੍
ਜਦ ਰਾਤ ਬੀਤ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸੰਬੰਧੀ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਕਾਮਂ ਪਾਯਸੇਨ ਘृਤੇਨ ਚ । ਤਾਂਬੂਲਪੁष੍ਪਗਂਧਾਦਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਚਾਹੀ ਖੀਰ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੰਬੂਲ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਪਵੀਤਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਦਤ੍ਵਾ ਮਾਲਾਂ ਚ ਚਂਦਨਮ੍ । ਦਾਂਪਤ੍ਯਤ੍ਰਿਤਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਣ ਕੁਂਕੁਮੈਃ
ਉਪਵੀਤ, ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਦੰਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਪੜੇ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਕੁੰਕਮ ਦੇ ਨਾਲ।
ਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿਰੂਢੈਃ ਪਰਿਪੂਰਯੇਤ੍ । ਨਾਲਿਕੇਰੈਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਫਲੈਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਅੰਕੁਰਿਤ ਅਨਾਜ, ਨਾਰੀਅਲ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਗੁਰੁਂ ਤਤ੍ਰ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰਿਧਾਪਯੇਤ੍ । ਵਿਭੂषਣਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਥੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਗਹਣੇ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਗਾਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ । ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਸਹੀ ਦਾਨ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਤਾਨਾਂ ਜਾਯਤੇ ਨृਣਾਮ੍ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸ ਲਭੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜੋ ਭਲਾ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪੂਣ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ਮਨੋਰਮਾਨ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਅਂਤੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਥ ਅਤੇ ਮਨ ਭਾਉਂਦੇ ਚਾਹ ਪੂਰੇ ਕਰ ਕੇ, ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਧਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਖ੍ਯਸ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਵਿਧਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤਪ੍ਰਧਾਨਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਲ ਭਰ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਦੀਪ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਤੇ ਮਹਾਤਮ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਯੇਨ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕृਤਾਨ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਚਾਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ - ਵਦਾਮਿ ਤਵ ਦੇਵਰ੍षੇ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਗੋਘ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤੀ ਕ੍ਰੂਰਾਤ੍ਮਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਕੁਲਾਨਾਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਰੂ ਹੈ—ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸੌ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੀਪਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਪ੍ਰਮਾਣਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦੀਪ ਵ੍ਰਤ, ਉਸਦੇ ਸਾਲ ਭਰ ਦੇ ਵਿਧੀ ਤੇ ਮਹਾਤਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਹੇਮਂਤੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਸਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਹੇਮੰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਉਠ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ।
ਨਦੀਸਂਗਮਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤਡਾਗੇषੁ ਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗृਹੇ ਵਾ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਘਾਟਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ, ਤਲਾਵਾਂ ਜਾਂ ਨਦੀਆਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਘਰ 'ਚ ਹੀ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਸ੍ਨਾਤੋऽਹਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇ ਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਦੇ।
ਸ੍ਨਾਨਮਂਤ੍ਰਃ । ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਕृਤਜਪ੍ਯੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਗਂਧੋਦਕੇਨ ਚ
ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਸ੍ਨਾਤੋऽਸਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਘੋਰਾਤ੍ਸਂਸਾਰਬਂਧਨਾਤ੍
ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਵੈਦਿਕੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਪੌਰਾਣਿਕੈਰਪਿ
ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ।
ਅਤੋ ਦੇਵੇਤਿ ਗਂਧਾਦਿ ਪੌਰੁषੇਣਾਪਿ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਨਮੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਯ ਦੇਵਾਯ ਕੂਰ੍ਮਦੇਵਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਹੇ ਦੇਵ' ਕਹਿ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ: ਮਤਸਿਆ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕੂਰਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵਾਰਾਹਦੇਵਾਯ ਨਰਸਿਂਹਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਦੇਵਾਯ ਕਲ੍ਕਿਨੇ ਚ ਨਮੋਨਮਃ
ਵਾਰਾਹਾ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬੁੱਧ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਲਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਰਾਮਦੇਵਾਯ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਿ ਰਇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ । ਕੇਸ਼ਵਾਦੀਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਤੈਰ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਰਾਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਨਸ੍ਪਤਿਰਸੋ ਦਿਵ੍ਯਃ ਸੁਰਭਿਰ੍ਗਂਧਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ । ਧੂਪੋऽਯਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਧੂਪ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।