ਇਂਦ੍ਰੋ ਮੁਕ੍ਤਭੁਜੋऽਪ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤਦਾਨੀਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ । ਏਤਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਤੁਕਾਵਿष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਹੱਥ ਖੁਲ ਗਿਆ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਬਲਂ ਤੇ ਤੁ ਦੇਵਾਦਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍ । ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਬਹੁਧਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋऽਦਦਨ੍ਮਹਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਰਲ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕ੍ਰੇ ਚਾਵਭृਥਸ੍ਨਾਨਂ ਯਾਗਾਂਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਂ ਯਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਮਹੋਦਯਮ੍
ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅਵਭ੍ਰਥ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਚਯਵਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬਾਰੇ ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਦੱਸ।
ਸ ਮਯਾ ਕਥਿਤਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤਪੋਯੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪੋਮੂਰ੍ਤਿਮਿਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਯਾਸ਼ਿषਃ
ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ, ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਪ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਅਸੀਸ ਲੈ।
ਪ੍ਰੇषਯ ਤ੍ਵਂ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਰਾਮਯਜ੍ਞੇ ਮਨੋਰਮੇ । ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਏਵਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਤੋਰ੍ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਹਯਃ ਪ੍ਰਾਪਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤੂੰ ਘੋੜਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਭੇਜ। ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਘੋੜਾ ਆਸ਼੍ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਵਿਦਧਦ੍ਵਾਯੁਵੇਗੇਨ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਖੁਰਵਿਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍ । ਦੂਰ੍ਵਾਂਕੁਰਾਨ੍ਮੁਖਾਗ੍ਰੇਣ ਚਰਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਘੋੜੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਮਹਾਂ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦੂਰਵਾ ਦੀ ਨਵੀਂ ਘਾਸ ਚੁੰਨੀ।
ਮੁਨਯੋ ਯਾਵਦਾਦਾਯ ਦਰ੍ਭਾਨ੍ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਗਤਾ ਨਦੀਮ੍ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੇਨਾਯਾਸ੍ਤਾਪਨਃ ਸ਼ੂਰਸਂਮਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਲੈ ਕੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵਿਰਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਾਪ ਮੁਨੇਰ੍ਵਾਸਂ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯਾਤਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵੀਰੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ੍ਯਵਨਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਚ੍ਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ ਨੇ ਚ੍ਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਸਮੀਪਸ੍ਥਂ ਤਪੋਮੂਰ੍ਤਿਮਿਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਵਵਂਦੇ ਚਰਣੌ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਭਿਧਾਂ ਸਮੁਦਾਹਰਨ੍
ਉਸਨੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਸੁਕੰਯਾ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਵੇਖਿਆ; ਉਹ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋਹਂ ਰਘੁਪਤੇਰ੍ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਾਹਸ੍ਯ ਪਾਲਕਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਹਾਂ, ਰਘੁਪਤੀ ਦਾ ਭਰਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਕਰੋਮਿ ਯੁष੍ਮਭ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਪੋਪਸ਼ਾਂਤਯੇ । ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਜਗਾਦ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਿਸ਼ੀ ਬੋਲੇ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਤਵ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਭੂਯਾਨ੍ਨਰਵਰਰ੍षਭ । ਯਜ੍ਞਂ ਪਾਲਯਮਾਨਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤੇ ਵਿਪੁਲਾ ਭਵੇਤ੍
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਜਦ ਤੂੰ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਯਤ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰਾਮੋऽਪਿ ਮਖਕਾਰਕਃ । ਯਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮਰਣਾਦੀਨਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਵੇਖੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ: ਰਾਮ ਵੀ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਲੋਕ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਰਦਾਰਰਤਾ ਨਰਾਃ । ਯਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮਰਣੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਂਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਦਪਦ੍ਮਸਮੁਤ੍ਥੇਨ ਰੇਣੁਨਾ ਗ੍ਰਾਵਮੂਰ੍ਤਿਭृਤ੍ । ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਗੌਤਮਾਰ੍ਧਾਂਗੀ ਜਾਤਾ ਮੋਹਨਰੂਪਧृਕ੍
ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਠੀ ਹੋਈ ਧੂੜ, ਪਥਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗੌਤਮ ਦੀ ਅੱਧੀ ਦੇਹ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਮੋਹਕ ਰੂਪ ਦੇ ਕੇ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਮਕੀਯਸ੍ਯ ਰੂਪਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਪ੍ਰੇਮਨਿਰ੍ਭਰਾ । ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਰਾਸ਼ਿਂ ਸਾ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸੁਰੂਪਤਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਢੇਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਦੈਤ੍ਯਾ ਯਸ੍ਯ ਮਨੋਹਾਰਿਰੂਪਂ ਪ੍ਰਧਨਮਣ੍ਡਲੇ । ਪਸ਼੍ਯਂਤਃ ਪ੍ਰਾਪੁਰੇਤਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਵਿਕृਤਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਦੈਤ, ਜਦ ਉਹ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਕਾਰ ਨਹੀਂ।
ਯੋਗਿਨੋ ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠਾ ਯੇ ਯਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਸਂਸਾਰਭਯਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਯੋਗੀ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਨ੍ਯੋऽਹਮਦ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮੁਖਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਪਯੋਜਦਲਨੇਤ੍ਰਾਂਤਂ ਸੁਨਸਂ ਸੁਭ੍ਰੁਸੂਨ੍ਨਤਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਰਾਮ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪੱਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਨੱਕ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਤੇ ਭ੍ਰੂਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ।
ਸਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਨਮਾਦਰਾਤ੍ । ਕਰੋਤਿ ਵਿਪਰੀਤਾ ਯਾ ਫਣਿਨੋ ਰਸਨਾ ਸਮਾ
ਉਹ ਜੀਭ, ਜੋ ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਪ ਦੀ ਜੀਭ ਵਰਗੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਉਲਟ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਪਃਪੁਣ੍ਯਮਦ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਾ ਮਨੋਰਥਾਃ । ਯਦ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮੁਖਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਗਈ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਲਈ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪਾਦਰੇਣੁਨਾ ਸ੍ਵਾਂਗਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਿਦਧਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਤਰਵਾਰ੍ਤਾਭਿਃ ਪਾਵਯੇ ਰਸਨਾਂ ਸ੍ਵਕਾਮ੍
ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਜੀਬ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਰਾਮਚਰਣਸ੍ਮਰਣਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧ- ਪ੍ਰੇਮਵ੍ਰਜਪ੍ਰਸृਤਗਦ੍ਗਦਵਾਗੁਦਸ਼੍ਰੁਃ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਰਘੁਪੁਂਗਵਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤੇ ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਂਪਕਸਮੁਦ੍ਧਰ ਸਂਸृਤੇਰ੍ਮਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਜਾਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਰੁਕ ਗਈ ਤੇ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ; ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਹੇ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ, ਭਗਤਾਂ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਜਲ੍ਪਨ੍ਨਸ਼੍ਰੁਕਲਾਪੂਰ੍ਣੋ ਮੁਨੀਨਾਂ ਪੁਰਤਸ੍ਤਦਾ । ਨਾਜ੍ਞਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਰਕ੍ਯਂ ਨਿਜਂ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ; ਉਹ ਬਾਹਰਲੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨੋ ਮਖਸਤ੍ਤਮਃ । ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਭਵਤਾ ਪਾਦਰਜਸਾ ਸੁਪਵਿਤ੍ਰਿਤਃ
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਜਮਾਨ ਹੋ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਓ।'
ਮਹਦ੍ਭਾਗ੍ਯਂ ਰਘੁਪਤੇਰ੍ਯਦ੍ਯੁष੍ਮਨ੍ਮਾਨਸਾਂਤਰੇ । ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਸੌ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਪੂਜਿਤਃ
ਰਘੁਪਤੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਪਰੀਵਾਰਃ ਸਰ੍ਵਾਗ੍ਨਿਪਰਿਸਂਵृਤਃ । ਜਗਾਮ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮੋਦਹ੍ਰਦਸਂਪ੍ਲੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੱਗ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਚਯਵਨ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ।
ਹਨੂਮਾਂਸ੍ਤਂ ਪਦਾਯਾਂਤਂ ਰਾਮਭਕ੍ਤਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਨਿਜਗਾਦਾਸੌ ਵਚੋ ਵਿਨਯਸਂਯੁਤਃ
ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਪੈਦਲ ਆਉਂਦੇ ਰਾਮ-ਭਗਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਕਥਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਚੇਨ੍ਮਹਾਪੁਰੁषਸੁਂਦਰਮ੍ । ਰਾਮਭਕ੍ਤਂ ਮੁਨਿਵਰਂ ਨਯਾਮਿ ਸ੍ਵਪੁਰੀਮਹਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਰਾਮ-ਭਗਤ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਪਿਵੀਰਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਾ । ਆਦਿਦੇਸ਼ ਹਨੂਮਂਤਂ ਗਚ੍ਛ ਪ੍ਰਾਪਯਤਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਕਪੀਰ ਵੀਰ ਦੇ ਉੱਚ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, 'ਜਾ, ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।'