ਕਰਿष੍ਯਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸਂਭਾਰਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਾ ਮਹਾਵੀਰਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੋਣਗੀਆਂ; ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਪਾਲਯਨ੍ਹਯਮਾਯਾਸ੍ਯਤ੍ਯਤ੍ਰ ਵੀਰਾਦਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ । ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜ੍ਯਮृਦ੍ਧਂ ਧਨਾਦਿਕਮ੍
ਹੇਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਜਨ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਇੱਥੇ ਆਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੇ ਧਨ ਆਦਿ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੀਂ।
ਪਾਲਯਿष੍ਯਸਿ ਯੋਧੈਃ ਸ੍ਵੈਰ੍ਧਨੁਰ੍ਧਾਰਿਭਿਰੁਦ੍ਭਟੈਃ । ਤਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਭ੍ਰਮਿष੍ਯਸਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰੇਂਗਾ; ਤੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮੇਂਗਾ।
ਤਤੋ ਰਾਮਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰੇਸ਼ਾਦਿਸੇਵਿਤਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਾਂ ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਯਮਸਾਧਨੈਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਮਿਹਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਯਾਵਦ੍ਰਾਮਹਯਾਗਮਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਗਂਤਾਸ੍ਮਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂਗੀ ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਦਾ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ; ਫਿਰ, ਤੈਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਪਦ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵੀ ਸੁਰਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਾ । ਸੁਮਦੋऽਪ੍ਯਹਿਚ੍ਛਤ੍ਰਾਯਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਨृਪੋऽਭਵਤ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ; ਤੇ ਸੁਮਦਾ ਨੇ ਅਹਿਚੱਤਰ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏष ਰਾਜਾ ਸਮਰ੍ਥੋऽਪਿ ਬਲਵਾਹਨਸਂਯੁਤਃ । ਨ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ ਤੇ ਵਾਹਂ ਮਹਾਮਾਯਾਸੁਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸਵਾਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਫੜੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪੁਰੀ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਹਯਮੇਧਹਯੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜੈਃ ਸੇਵਿਤਾਂਘ੍ਰਿਂ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯਜਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ, ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਂ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਰਾਜਾ ਸੁਮਦਨਾਮਧृਕ੍ । ਅਧੁਨਾਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤਾਪਤਃ
ਸਭ ਕੁਝ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੁਮਦਾ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਹੁਣ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਇਤਿ ਵृਤ੍ਤਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸੁਮਦਸ੍ਯ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਚੋਵਾਚ ਜਹਰ੍ष ਮਤਿਮਾਨ੍ਬਲੀ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਮਦਾ ਦੇ ਇਹ ਹਾਲਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!' ਕਹਿ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਹਿਚ੍ਛਤ੍ਰਾਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵਗਣੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਸਭਾਯਾਂ ਸੁਖਮਾਸ੍ਤੇ ਯੋ ਬਹੁਰਾਜਨ੍ਯਸੇਵਿਤਃ
ਅਹਿਚੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਈ ਰਾਜੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਵਿਦੁषੋ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਧਨਸਮृਦ੍ਧਯਃ । ਰਾਜਾਨਂ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਂਤੇ ਸੁਮਦਂਸ਼ੋ ਭਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਨਵਾਨ ਵਪਾਰੀ ਤੇ ਰਾਜੇ, ਸਭ ਸੁਮਦਾ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਵਿਨੋਦੇਨ ਨ੍ਯਾਯਿਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵਰਾਃ । ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਦਂਤਿ ਤਂ ਭੂਪਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਰਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਵੇਦ-ਗਿਆਨ ਤੇ ਨਿਆਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਭੂਪਤਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਯੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਗਤ੍ਯ ਨृਪਤਿਂ ਜਗੌ । ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨ ਜਾਨੇ ਕਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਹਯਃ ਪਤ੍ਰਧਰੋਂऽਤਿਕੇ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕੋਈ ਆ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ।'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੇਵਕਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਤ੍ਵਰਃ । ਜਾਨੀਹਿ ਕਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋऽਯਮਸ਼੍ਵੋ ਮਮ ਪੁਰਾਂਤਿਕੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਭੇਜਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਲਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਇਹ ਘੋੜਾ ਕਿਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੈ।'
ਗਤ੍ਵਾਥ ਸੇਵਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਾਦਿਤਃ । ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਨृਪਂ ਮਹਾਰਾਜਨ੍ਯਸੇਵਿਤਮ੍
ਨੌਕਰ ਉੱਥੇ ਗਿਆ, ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆ ਕੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਹਯਂ ਨਿਤ੍ਯਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ । ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਜਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਜਾਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਇਹ ਰਘੁਨਾਥ ਦਾ ਘੋੜਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਘੁਨਾਥ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਲੋਕਾ ਮਦੀਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਕੁਲਾਃ । ਤੋਰਣਾਦੀਨਿ ਗੇਹੇषੁ ਮਂਗਲਾਨਿ ਸृਜਂਤ੍ਵਿਹ
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੋरण ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਸਜਾਵਟਾਂ ਬਣਾਉਣ।
ਕਨ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੋ ਰਮ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ । ਗਜੋਪਰਿਸਮਾਰੂਢਾ ਯਾਂਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸਂਮੁਖਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਣ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿਸਰ੍ਵਮਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਯਂ ਤਤਃ । ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਮਹਿष੍ਯਾਦਿਪਰਿਵਾਰਸਮਾਵृਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ, ਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਖੁਦ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸੁਮਹਾਮਾਤ੍ਯੈਃ ਸੁਭਟੈਃ ਪੁष੍ਕਲਾਦਿਭਿਃ । ਸਂਯੁਤੋ ਭੂਪਤਿਂ ਵੀਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੁਮਦਾਭਿਧਮ੍
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਮਹਾਨ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ, ਪੁਸ਼ਕਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜਾ ਸੁਮਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਹਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪਤ੍ਤਿਭਿਃ ਪਰਤਾਪਨੈਃ । ਵਾਜਿਭਿਰ੍ਭੂषਿਤੈਰ੍ਵੀਰੈਃ ਸਂਯੁਤਂ ਵੀਰਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪੈਦਲ ਫੌਜ, ਤੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਰਲੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਿਆ।
ਅਥਾਗਤ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਨਤਵਾਨ੍ਮੁਦਾ । ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਚ ਕृਤਂ ਵਪੁਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ।'
ਇਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਗृਹਾਣਾਸ਼ੁ ਮਹਾਰਾਜੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਮਹਾਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਦਿ ਮਹਾਧਨਸੁਪੂਰਿਤਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਰਾਜ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਲੋ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਤਨਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ਼੍ਚਿਰਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ੇऽਹਂ ਹਯਸ੍ਯਾਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ਾਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਾਤਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਤਤ੍ਤਥਾ
ਮੈਂ, ਸਵਾਮੀ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਜੋ ਕਾਮਾਕਸ਼ਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਸੱਚ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਲੋਕਯ ਪੁਰਂ ਮਹ੍ਯਂ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਨ੍ਕੁਰੁ ਮਾਨਵਾਨ੍ । ਪਾਵਯਾਸ੍ਮਤ੍ਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਮਾਨੁਜ ਮਹੀਪਤੇ
ਮੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੇਖੋ, ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰੋ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਸਾਰਾ ਵੰਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ, ਰਾਮ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਮਹਾਰਾਜ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਰੋਹਯਾਮਾਸ ਕੁਂਜਰਂ ਚਂਦ੍ਰਸੁਪ੍ਰਭਮ੍ । ਪੁष੍ਕਲਂ ਚ ਮਹਾਵੀਰਂ ਤਥਾ ਸ੍ਵਯਮਥਾਰੁਹਤ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਥੀ ਲਿਆਇਆ, ਮਹਾਂ ਬਹਾਦਰ ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਭੇਰੀਪਣਵਤੂਰ੍ਯਾਣਾਂ ਵੀਣਾਦੀਨਾਂ ਸ੍ਵਨਸ੍ਤਦਾ । ਵ੍ਯਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਮ ਮਹਾਰਾਜ ਸੁਮਦੇਨ ਪ੍ਰਣੋਦਿਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਡੋਲ, ਝੰਜ, ਤੂਰੀਆਂ, ਵੀਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਮਹਾਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਰਾਜ ਸੁਮਦਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਨ੍ਯਾਃ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਮਹਾਨਰੇਂਦ੍ਰਂ -। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਮਿਂਦ੍ਰਾਦਿਕਸੇਵਿਤਾਂਘ੍ਰਿਮ੍ । ਕਰਿਸ੍ਥਿਤਾ ਮੌਕ੍ਤਿਕਵृਂਦਸਂਘੈ-। ਰ੍ਵਰ੍ਧਾਪਯਾਮਾਸੁਰਿਨਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਃ
ਕੁੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਖੜੀਆਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿਕ ਦੇ ਸੇਵਿਤ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ, ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼ਨੈਃਸ਼ਨੈਃ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਪੁਰੀਮਧ੍ਯੇ ਜਨੈਰ੍ਮੁਦਾ । ਵਰ੍ਧਾਪਿਤੋ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ ਤੋਰਣਾਦਿਕਭੂषਿਤਮ੍
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਤੋਰਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਜਾਵਟਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।