ਅਥਾਦਿਸ਼ਨ੍ਮਹਾਰਾਜੋ ਜਾਂਬਵਂਤਂ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਸੇਵਾਯੈ ਕਪਿषੂਤ੍ਤਮਤੇਜਸਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਜਾਮਬਵੰਤ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ, ਨੂੰ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਅਂਗਦੋ ਗਵਯੋ ਮੈਂਦਸ੍ਤਥਾ ਦਧਿਮੁਖਃ ਕਪਿਃ । ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਲਵਗਾਧੀਸ਼ਃ ਸ਼ਤਵਲ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿਕੌ ਕਪੀ
ਅੰਗਦ, ਗਵਯਾ, ਮੈੰਦ, ਅਤੇ ਵਾਨਰ ਦਧਿਮੁਖ, ਸੁਗਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਵਾਨਰ ਸ਼ਤਵਲੀ ਤੇ ਅਕਸ਼ਿਕਾ—
ਨੀਲੋ ਨਲੋ ਮਨੋਵੇਗੋऽਧਿਗਂਤਾ ਵਾਨਰਾਂਗਜਃ । ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਦਯੋ ਯੂਯਂ ਸਜ੍ਜੀਭੂਤਾ ਭਵਂਤੁ ਭੋਃ
ਨੀਲ, ਨਲ, ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਰਗਾ ਤੇ ਵਾਨਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਵੀਰੋ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਗਜੈਃ ਸਦਸ਼੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਤਪ੍ਤਹਾਟਕਭੂषਣੈਃ । ਕਵਚੈਃ ਸਸ਼ਿਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣੈਰ੍ਭੂषਿਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸਤ੍ਵਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ, ਕਵਚ ਤੇ ਸਿਰ-ਬੰਦ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਚੁਸਤ ਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹੋ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਸੁਮਂਤ੍ਰਮਾਹੂਯ ਸੁਮਂਤ੍ਰਿਣਂ ਤਦਾ ਜਗਾਦ ਰਾਮੋ ਬਲਵੀਰ੍ਯਸ਼ੋਭਨਃ । ਅਮਾਤ੍ਯਮੌਲੇ ਵਦ ਕੇऽਤ੍ਰ ਯੋਜ੍ਯਾ ਨਰਾ ਹਯਂ ਪਾਲਯਿਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥਾਃ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਬਲ ਤੇ ਵਿਰਤ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ, ਵੱਡੇ ਮੰਤਰੀ, ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਦੱਸੋ ਇੱਥੇ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ?'
ਤਦੁਕ੍ਤਮੇਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਜਗਾਦ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਹਯਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਯੋਗ੍ਯਾਨ੍ਬਲਿਨੋऽਤ੍ਰ ਨਰਾਧਿਪਾਨ੍
ਇਹ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇੱਥੇ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜੇ ਹਨ ਜੋ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।'
ਰਘੁਨਾਥ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਤਾਨ੍ਨਵਵੀਰਾਨ੍ਸੁਸਂਹਿਤਾਨ੍ । ਧਨੁਰ੍ਧਰਾਨ੍ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਾਨ੍
ਰਘੁਨਾਥ ਜੀ, ਇਹ ਨਵੇਂ ਬਹਾਦਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋਏ ਹਨ, ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਾਪਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਨੀਲਰਤ੍ਨਂ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਂ ਨृਪਮ੍ । ਰਿਪੁਤਾਪਂ ਚੋਗ੍ਰਹਯਂ ਤਥਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਂ ਨृਪਮ੍
ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਜੋ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨੀਲਾ ਰਤਨ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਨ੍ਯੋऽਸੌ ਨੀਲਰਤ੍ਨੋ ਮਹਾਵੀਰੋ ਰਥਾਗ੍ਰਣੀਃ । ਸ ਏਵ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਯੁਧ੍ਯੇਤ ਨਿਰ੍ਭਯਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਨੀਲਾ ਰਤਨ, ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈ; ਉਹ ਇਕਲਾ ਹੀ ਇੱਕ ਲਸ਼ਕਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਲਸ਼ਕਰ ਨਾਲ ਲੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਯਾਤੁ ਵਾਹਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਦਂਸ਼ਿਤੈਸ੍ਸ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣੈਰ੍ਮਮ ਬਾਹੁਭਿਰੁਦ੍ਧਤੈਃ
ਉਹ ਦਸ ਲਸ਼ਕਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਟੋਪੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਾਪਾਗ੍ਰ੍ਯੋ ਯੋ ਹ੍ਯਯਂ ਚ ਰਿਪੁਗਰ੍ਵਮਸ਼ਾਤਯਤ੍ । ਸਵ੍ਯਾਪਸਵ੍ਯਬਾਣਾਨਾਂ ਮੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਜੋ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੀਰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏषੋऽਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਯਾਤੁ ਯਜ੍ਞਹਯਾਵਨੇ । ਸਨ੍ਨਦ੍ਧੋ ਰਿਪੁਨਾਸ਼ਾਯ ਯੁਵਾਕੋ ਦਂਡਦਂਡਭृਤ੍
ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਡੰਡਾ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਵੀਹ ਲਸ਼ਕਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਘੋੜੇ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਸ੍ਤ੍ਵੇष ਯਾਤੁ ਰਾਜਨ੍ਯਸਤ੍ਤਮਃ । ਯਸ੍ਤਪੋਭਿਃ ਸ਼ਤਧृਤਿਂ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਭ੍ਯਸਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਜਾਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗਾਰੁਡਂ ਨਾਗਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ । ਮਾਯੂਰਂ ਨਾਕੁਲਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਮੇਘਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤਰ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ, ਗਰੁੜ ਅਸਤਰ, ਨਾਗ ਅਸਤਰ, ਮਯੂਰ, ਨਕੁਲ, ਰੌਦ੍ਰ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਅਤੇ ਮੇਘ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਵਜ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਵਤਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਤਥਾ ਵਾਯਵ੍ਯਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ । ਇਤ੍ਯਾਦਿਕਾਨਾਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਂਪ੍ਰਯੋਗਵਿਸਰ੍ਗਵਿਤ੍
ਉਹ ਵਜਰ ਅਸਤਰ, ਪਾਰਵਤ ਅਸਤਰ, ਵਾਯਵ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏष ਨਿਜਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯੈਕਯਾ ਯੁਤਃ । ਪ੍ਰਯਾਤੁ ਸ਼ੂਰਮੁਕੁਟਃ ਸਰ੍ਵਵੈਰਿਪ੍ਰਭਂਜਨਃ
ਉਹ, ਬਹਾਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਲਸ਼ਕਰ ਦੀ ਇੱਕ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀ ਨਾਲ ਜਾਵੇ।
ਰਿਪੁਤਾਪੋऽਯਮੇਵਾਦ੍ਯ ਗਚ੍ਛਤ੍ਵਗ੍ਰ੍ਯੋ ਧਨੁਰ੍ਭृਤਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲੋ ਰਿਪੁਵਂਸ਼ਦਵਾਨਲਃ
ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਜ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਵੇ।
ਗਚ੍ਛਤਾਤ੍ਸੇਨਯਾ ਬਹ੍ਵ੍ਯਾ ਚਤੁਰਂਗਸਮੇਤਯਾ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਾਜ੍ਞਾਂ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯੇਤੇ ਦਧਤ੍ਵਦ੍ਯ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਃ
ਅੱਜ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ ਚੌਕਸ ਲਸ਼ਕਰ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਜਾਵਣ।
ਉਗ੍ਰਾਸ਼੍ਵੋऽਪਿ ਮਹਾਰਾਜਾ ਤਥਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੇष ਚ । ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਂਤੁ ਸੁਸਂਨਦ੍ਧਾਸ੍ਤਵ ਵਾਹਸ੍ਯ ਪਾਲਕਾਃ
ਉਗ੍ਰਾਸ਼ਵ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਭ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਵੀ ਜਾਵਣ।
ਇਤਿ ਭਾषਿਤਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਿਣਃ ਪ੍ਰਜਹਰ੍ष ਚ । ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਚ ਤਾਨ੍ਸੁਮਂਤ੍ਰਕਥਿਤਾਨ੍ਭਟਾਨ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ ਅਤੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇऽਨੁਜ੍ਞਾਂ ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੋਦਂ ਪ੍ਰਪੇਦਿਰੇ । ਚਿਰਕਾਲਂ ਸਾਂਪਰਾਯਂ ਵਾਂਚ੍ਛਂਤੋ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਰਘੁਨਾਥ ਜੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਯੋਧੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾਃ ਕਵਚਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਤਨੈਃ । ਯਯੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸਂਵਾਸਂ ਸੀਤਾਪਤਿ ਪ੍ਰਣੋਦਿਤਾਃ
ਕਵਚ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਗਏ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਅਥੋਕ੍ਤ ऋषਿਣਾ ਰਾਮੋ ਵਿਧਿਨਾ ਪੂਜਯਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਆਚਾਰ੍ਯਾਦੀਨृषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯਥੋਕ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਚਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਤੇ ਇਨਾਮ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਦਦੌ ਰਾਮੋ ਹਸ੍ਤਿਨਂ षष੍ਟਿਹਾਯਨਮ੍ । ਹਯਮੇਕਂ ਮਨੋਵੇਗਂ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਆਚਾਰਿਆ ਨੂੰ ਸਠ ਸਾਲ ਦਾ ਹਾਥੀ, ਮਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪੌਰਟਂ ਰਥਮੇਕਂ ਚ ਮਣਿਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਵਾਜਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰੀ ਰਥ, ਜੋ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ।
ਮਣਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਤੁਲਾਸ਼ਤਮ੍ । ਵਿਦ੍ਰੁਮਸ੍ਯ ਤੁਲਾਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ੍ਫੁਟਤੇਜਸਾਮ੍
ਇੱਕ ਲੱਖ ਮਣੀਆਂ, ਮੋਤੀ ਫਲਾਂ ਦੀ ਸੌ ਤਰਾਜੂ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੂੰਗਿਆਂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤਰਾਜੂ।
ਗ੍ਰਾਮਮੇਕਂ ਸੁਸਂਪਨ੍ਨਂ ਨਾਨਾਜਨਸਮਾਕੁਲਮ੍ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਸਸ੍ਯਨਿष੍ਪਨ੍ਨਂ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮਂਦਿਰੈਰ੍ਵृਤਮ੍
ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਪਿੰਡ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇऽਪਿ ਤਥੈਵਾਦਾਦ੍ਧੋਤ੍ਰੇऽਪ੍ਯਧ੍ਵਰ੍ਯਵੇ ਦਦੌ । ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯੋ ਭੂਰਿਸ਼ੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਰਘੂਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਹੋਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਤੇ ਅਧਵਰਯੂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਵਿਵਿਧਾ ਵਾਗ੍ਭਿਰਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਪੂਜਿਤਾਃ । ਚਿਰਂਜੀਵ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰ ਰਘੂਦ੍ਵਹ
ਸਭ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੋਲਾਂ ਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ। 'ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਮਚੰਦਰ, ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀਓ।'
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਗਜਦਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਅਸ਼੍ਵਦਾਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਂ ਤਿਲਦਾਨਂ ਸਮੌਕ੍ਤਿਕਮ੍
ਕਨਿਆ ਦਾਨ, ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ, ਹਾਥੀ ਦਾਨ, ਘੋੜਾ ਦਾਨ, ਸੋਨਾ, ਤਿਲ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦਾਨ।