ਸ਼੍ਵੇਤਾਤਪਤ੍ਰਰਚਿਤਃ ਸਿਤਚਾਮਰਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਬਹੁਸ਼ੋਭਾਪਰੀਤਾਂਗੋ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਹਯਰਾਟ੍ਤਤਃ
ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਟੇ ਚਮਰੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਫਿਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ।
ਅਗ੍ਰਤੋ ਮਧ੍ਯਤਸ਼੍ਚੈਕੇ ਪृष੍ਠਤਃ ਸੈਨਿਕਾਸ੍ਤਥਾ । ਦੇਵਾ ਹਰਿਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਸੇਵਂਤੇ ਸੇਵਨੋਚਿਤਮ੍
ਸੈਨਿਕ ਅੱਗੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜੇ ਸਨ; ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਮਾਹੂਯ ਸਰ੍ਵਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤ੍ਤਦਾ । ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਪਾਦਾਤਵृਨ੍ਦੈਃ ਸੁਬਹੁਸਂਕੁਲਮ੍
ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ; ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਦੇ ਸਮੂਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤਤਃ ਸਮੇਤਾਨਾਂ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਧ੍ਵਨਿਃ । ਤਤੋ ਦੁਂਦੁਭਿਨਾਦੋऽਭੂਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰਵਰੇ ਤਦਾ
ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ; ਉਸ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਗਾਰੇ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਤਨ੍ਨਿਨਾਦੇਨ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਮਹਤਾ ਤਦਾ । ਕਂਪਂਤਿ ਗਿਰਿਸ਼ृਂਗਾਣਿ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾ ਵਿਚਲਂਤਿ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਰਲੇ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹਲ ਹਿਲਣ ਲੱਗੇ।
ਹੇषਾਰਵੋ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਵਾਜਿਨਾਂ ਮੁਹ੍ਯਤਾਂ ਨृਪ । ਰਥਾਂਗਘਾਤਸਂਘੁष੍ਟਾ ਧਰਾ ਸਂਚਲਤੀਵ ਸਾ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੀ ਹਿੰਮਕਾਰ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਦੀ ਧਮਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਕੰਬਣੀ ਜਾਪੀ।
ਚਲਿਤੈਰ੍ਗਜਯੂਥੈਸ਼੍ਚ ਪृਥ੍ਵੀ ਰੁਦ੍ਧਾ ਸਮਂਤਤਃ । ਰਜਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਚਲਤ੍ਤਤ੍ਰ ਜਨਾਂਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਾਦਧਾਤ੍
ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੁਕ ਗਈ; ਉਥੇ ਧੂੜ ਉੱਡੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਂ ਛਤ੍ਰੈਃ ਸਂਛਾਦ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍ । ਸੇਨਾਨ੍ਯਾਕਾਲਜਿਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤਂ ਜਨਸਂਕੁਲਮ੍
ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਚਲ ਪਈ, ਆਪਣੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ; ਸੈਨਾਪਤੀ ਕਾਲਜਿਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਗਰ੍ਜਂਤਸ੍ਤਲਵੀਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤੋ ਰਣਸਂਭ੍ਰਮਮ੍ । ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਯਾਗਾਯ ਸਜ੍ਜਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲ ਪਏ।
ਮृਗਮਦਮਯਮਂਗੇष੍ਵਂਗਰਾਗਂ ਦਧਾਨਾਃ ਕੁਸੁਮਵਿਮਲਮਾਲਾਸ਼ੋਭਿਤਸ੍ਵੋਤ੍ਤਮਾਂਗਾਃ । ਮੁਕੁਟਕਟਕਭੂषਾਭੂषਿਤਾਂਗਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਰਵਨਿਨਾਥਪ੍ਰੇਰਿਤਾਸ੍ਤੇऽਪਿ ਸਰ੍ਵੇ
ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਮ੍ਰਿਗ ਮਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਸੁੱਚੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਸਿਰ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਨੇ ਮਕੁਟ ਤੇ ਕੜੇ ਪਹਿਨੇ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਚਲ ਪਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜਂ ਯਯੁਃ ਸੇਨਾਚਰਾ ਵਰਾਃ । ਧਨੁਰ੍ਧਰਾਃ ਪਾਸ਼ਧਰਾਃ ਖਡ੍ਗਧਾਰਾਃ ਸ੍ਫੁਟਕ੍ਰਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਫੌਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ: ਧਨੁਧਾਰੀ, ਫੰਨਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਪੱਕੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ।
ਏਵਂ ਸ਼ਨੈਃਸ਼ਨੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਂਡਪਂ ਯਾਗਚਿਹ੍ਨਿਤਮ੍ । ਹਯਃ ਖੁਰਕ੍ਸ਼ਤਤਲਾਂ ਭੂਮਿਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਭਃ ਪ੍ਲਵਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਘੋੜਾ ਯਜਨ ਵਾਲੇ ਮੰਡਪ 'ਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਜਿਵੇਂ ਆਸਮਾਨ 'ਚ ਉੱਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਾਮੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਬਹੁਸਂਤੁष੍ਟਮਾਨਸਃ । ਵਸਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਕ੍ਰਿਯਾਕਰ੍ਤਵ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਰਾਮ ਨੇ ਘੋੜਾ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਜਰੂਰੀ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ਰਾਮਮਾਹੂਯ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਤ੍ਨੀਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਯੋਗਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਨੋਦਨਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤਧਰੋ ਮृਗਸ਼ृਂਗਪਰਿਗ੍ਰਹਃ । ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਰਾਮਃ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ
ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਸਿੰਗ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਰੇਭੇ ਯਾਗਕਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਕੁਂਡਂ ਮਣ੍ਡਪਸਂਮਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਚਾਰ੍ਯੋਭਵਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਚਾਰਵਿਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ; ਉਥੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਚਾਰਯ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਕੁਲਪੂਰ੍ਵਗੁਰੁਰ੍ਮੁਨਿਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਚਰਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਰ੍ਮਾਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਪੋਨਿਧਿਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਕਰਮ ਕਰਦੇ; ਅਗਸਤ, ਤਪ ਦੀ ਖਜਾਨਾ, ਵੀ ਕਰਮ ਕਰਦੇ।
ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਰ੍ਮੁਨਿਰਧ੍ਵਰ੍ਯੁਰ੍ਮੁਨਿਃ ਕਣ੍ਵਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਰਪਃ । ਅष੍ਟੌ ਦ੍ਵਾਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਸਤੋਰਣ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਵੈ
ਵਾਲਮੀਕਿ ਮਹਾਤਮਾ ਮੁੱਖ ਯਜਕ ਸੀ; ਕਣਵ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਥੇ ਅਠ ਸੁਭ ਦਵਾਰ ਤੇ ਤੋਰਨਾਂ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਰਿ ਦ੍ਵਾਰਿ ਦ੍ਵਯਂ ਵਿਪ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਧਿਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍ । ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਦੇਵਲਾਸਿਤ ਸਂਜ੍ਞਿਤੌ
ਹਰ ਦਵਾਰ 'ਤੇ, ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਖੜੇ ਸਨ; ਪੂਰਬੀ ਦਵਾਰ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇਵਲ ਤੇ ਅਸੀਤ ਖੜੇ ਸਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦ੍ਵਾਰਿ ਭੂਮਾਨੌ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਰੀ ਤਪੋਨਿਧੀ । ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਿ ऋषਭੌ ਜਾਤੂਕਰ੍ਣ੍ਯੋऽਥ ਜਾਜਲਿਃ
ਦੱਖਣੀ ਦਵਾਰ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਅਤ੍ਰਿ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਪੱਛਮੀ ਦਵਾਰ 'ਤੇ, ਜਾਤੂਕਰਨਯ ਤੇ ਜਾਜਲੀ ਰਿਸ਼ੀ ਖੜੇ ਸਨ।
ਉਤ੍ਤਰਦ੍ਵਾਰਿ ਤੁ ਮੁਨੀ ਦ੍ਵੌ ਦ੍ਵਿਤੈਕਤ ਤਾਪਸੌ । ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਰਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠਃ ਕਲਸ਼ੋਦ੍ਭਵਃ
ਉੱਤਰ ਦਵਾਰ 'ਤੇ, ਦੋ ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਕ-ਜੋੜੇ, ਖੜੇ ਸਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਵਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਕੁੰਡੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਹਯਵਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪੂਜਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਾਰਭਤ ਦ੍ਵਿਜ । ਸੁਵਾਸਿਨ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਸੋਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਉਥੇ, ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਨਾਵੇ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਔਰਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਹਰਿਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਤਗਂਧਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਰਰ੍ਚਿਤਮ੍ । ਨੀਰਾਜਨਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧੂਪਯਿਤ੍ਵਾਗੁਰੂਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਲਦੀ, ਚਾਵਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਿਆ। ਫਿਰ ਦੀਵੇ ਘੁੰਮਾਕੇ, ਅਗਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਧੂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰ੍ਧਾਪਨਂ ਤਤੋ ਵੇਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਾ ਵਾਡਵਾਜ੍ਞਯਾ । ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਮਲੇ ਭਾਲੇ ਚਂਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਫਿਰ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਚੱਜੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਾਇਆ।
ਕੁਂਕੁਮਾਦਿਕਗਂਧਾਢ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤੇ । ਬਬਂਧ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਪਤ੍ਰਂ ਤਪ੍ਤਹਾਟਕਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਕੁੰਕੁਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪੱਤੀ ਬੰਨ੍ਹੀ।
ਤਤ੍ਰਾਲਿਖਦ੍ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਪ੍ਰਤਾਪਬਲਮੂਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਧ੍ਵਜੋ ਧਨ੍ਵੀ ਧਨੁਰ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਗੁਰੁਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਉਸ ਪੱਤੀ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ: 'ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਧਨੁਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਦੀਖਿਆ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।'
ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਸਾਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਮਂਤਿ ਮਣਿਮੌਲਿਭਿਃ । ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਵੀਰਬਲਦਰ੍ਪਹਾਰੀ ਰਘੂਦ੍ਵਹਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਆਪਣੇ ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਮੋੜ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ।
ਰਾਮਚਂਦ੍ਰੋ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੂਰਸ਼ਿਰੋਮਣਿਃ । ਤਨ੍ਮਾਤਾ ਕੋਸਲਨृਪਪਤ੍ਨੀਗਰ੍ਭਸਮੁਦ੍ਭਵਾ
ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਾਂ ਵਿਚ ਹੀਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਭਵਂ ਰਤ੍ਨਂ ਰਾਮਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰਃ । ਕਰੋਤਿ ਹਯਮੇਧਂ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਸੁਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਰਤਨ, ਰਾਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਘੋੜਾ ਯਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਵਣਾਭਿਧਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਵਧਪਾਪਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ । ਮੋਚਿਤਸ੍ਤੇਨ ਵਾਹਾਨਾਂ ਮੁਖ੍ਯੋऽਸੌ ਵਾਜਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਰਾਵਣ ਨਾਮਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਧ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਚੋਟੀ ਦਾ ਹੈ।