ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਗਂਗਾਜਲਸਮਾਨੇਨ ਵਰ੍ਣੇਨ ਵਪੁषਾ ਸ਼ੁਭਃ । ਕਰ੍ਣੇ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਮੁਖੇ ਰਕ੍ਤਃ ਪੀਤਃ ਪੁਚ੍ਛੇ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਘੋੜਾ ਸੋਹਣਾ ਹੋਵੇ, ਰੰਗ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਰਗਾ; ਕੰਨ ਕਾਲੇ, ਮੂੰਹ ਲਾਲ, ਪੂੰਛ ਪੀਲੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੋਵੇ।
ਮਨੋਵੇਗਃ ਸਰ੍ਵਗਤਿਰੁਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਸ੍ਸਮਪ੍ਰਭਃ । ਵਾਜਿਮੇਧੇ ਹਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਰਗਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ, ਉਚੈਸ਼੍ਰਵਸ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ — ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਲਈ ਘੋੜਾ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਪੂਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਪਤ੍ਰਂ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਭਾਲੇ ਤੁ ਸ੍ਵਨਾਮਬਲਚਿਹ੍ਨਿਤਮ੍
ਵੈਸਾਖ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੋਚਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਕੈਃ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤਿ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਘੋੜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ; ਜਿੱਥੇ ਯਜਨ ਦਾ ਘੋੜਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੀ ਉਥੇ ਜਾਣ।
ਯਸ੍ਤਂਬਲਾਨ੍ਨਿਬਧ੍ਨਾਤਿ ਸ੍ਵਵੀਰ੍ਯਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਸਭਮਾਨੇਯਃ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰੈਰ੍ਹਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਫੜੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਘੋੜਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਕਰ੍ਤ੍ਰਾ ਤਾਵਤ੍ਸੁਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਨਿਯਮਾਦਿਹ । ਮृਗਸ਼ृਂਗਧਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਥੇ ਠੀਕ ਰੀਤ ਤੇ ਨਿਯਮ ਰੱਖੇ, ਮ੍ਰਿਗ-ਸ਼ਿੰਗ ਧਾਰਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਪਾਲੇ।
ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਲਯਮਾਨਸ੍ਯ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਮਤਿਕ੍ਰਮੇਤ੍ । ਤਾਵਦ੍ਦੀਨਾਂਧਕृਪਣਾਃ ਪਰਿਤੋष੍ਯਾ ਧਨਾਦਿਭਿਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਵਰ੍ਹਾ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਵ੍ਰਤ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੇ।
ਅਨ੍ਨਂ ਤੁ ਬਹੁਸ਼ੋ ਦੇਯਂ ਧਨਂ ਵਾ ਭੂਰਿ ਮਾਰਿष । ਯਦ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਧੀਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਤਦੇਵ ਦਦਾਤਿ ਹਿ
ਖਾਣਾ ਵਾਧੂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਵੀ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ; ਜੋ ਵੀ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤਃ ਕਰ੍ਮ ਯਜ੍ਞਃ ਸਂਪੂਰ੍ਣਤਾਂ ਗਤਃ । ਕਰੋਤਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਨਂ ਰਿਪੁਨਾਸ਼ਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਾਨ੍ਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਤਿ ਕਰਣੇ ਪਾਲਨੇऽਰ੍ਚਨੇ । ਕृਤ੍ਵਾ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਸੁਵਿਮਲਾਂ ਪਾਵਯਾਨ੍ਯਾਞ੍ਜਨਾਨ੍ਨृਪ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਕਰਣ, ਰੱਖਣ ਤੇ ਪੂਜਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੈਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਰਾਜੇ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ। ਵਿਲੋਕਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਾਜਿਸ਼ਾਲਾਂ ਮਮਾਧੁਨਾ । ਤਾਦृਸ਼ਾਃ ਸਂਤਿ ਨੋ ਵਾਸ਼੍ਵਾਃ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਵੇਖ; ਕੀ ਉਥੇ ਐਸੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਕਰੁਣਾਕਰਃ । ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋऽਯਂ ਯਾਗਾਰ੍ਹਾਨ੍ਵਾਜਿਨਃ ਸ਼ੁਭਾਨ੍
ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਾਗਰ ਅਗਸਤ, ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਯਜਨ ਯੋਗ ਘੋੜੇ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ।
ਗਤ੍ਵਾਥ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂਗਾਨ੍ਮਨੋਵੇਗਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਉਥੇ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਜੋਕੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਰਗੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵੇਖੇ।
ਅਵਨਿਤਲਗਤਾਃ ਕਿਂ ਵਾਜਿਰਾਜਸ੍ਯ ਵਂਸ਼੍ਯਾਃ ਕਿਮਥ ਰਘੁਪਤੀਨਾਮੇਕਤਃ ਕੀਰ੍ਤਿਪਿਂਡਾਃ । ਕਿਮਿਦਮਮृਤਰਾਸ਼ਿਰ੍ਵਾਹਰੂਪੇਣ ਸਿਂਧੋਰ੍ਮੁਨਿਰਿਤਿ ਮਨਸੋਂਤਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਾਪ ਪਸ਼੍ਯਨ੍
ਕੀ ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ? ਜਾਂ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ ਹਨ? ਜਾਂ ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਗਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਢੇਰ ਹੈ ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਆਇਆ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਇਹ ਘੋੜੇ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਏਕਤਃ ਸ਼ੋਣਦੇਹਾਨਾਂ ਵਾਜਿਨਾਂ ਪਂਕ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ । ਏਕਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਕਸ੍ਤੂਰੀਕਾਂਤਿਸਪ੍ਰਭਾਃ
ਇਕ ਪਾਸੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕਤਾਰ ਸੀ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਾਲੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਸਨ।
ਏਕਤਃ ਕਨਕਾਭਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਨ੍ਯਤੋ ਨੀਲਵਰ੍ਣਿਨਃ । ਏਕਤਃ ਸ਼ਬਲੈਰ੍ਵਰ੍ਣੈਰ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੈਰ੍ਵਾਜਿਭਿਰ੍ਵृਤਾਃ
ਇਕ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ, ਖਾਸ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮੁਨਿਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੌਤੁਕਾਵਿष੍ਟਮਾਨਸਃ । ਯਯਾਵਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯਾਗਯੋਗ੍ਯਾਨ੍ਹਯਾਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਸਭ ਘੋੜੇ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਚੁਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਘੋੜੇ ਵੇਖੇ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਬਦ੍ਧਾਂਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਵਰ੍ਣਕਾਨ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਪੇਦੇ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਹਰ੍षਿਤਾਂਗਕਃ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸੈਂਕੜੇ ਘੋੜੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਏਕਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਂਗੈਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਨ੍ਨਿਭਾਨ੍ । ਪੀਤਪੁਚ੍ਛਾਨ੍ਮੁਖੇ ਰਕ੍ਤਾਞ੍ਛੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਇਕ ਪਾਸੇ ਕਾਲੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਸਰੀਰ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ, ਪੀਲੇ ਪੂੰਛ, ਲਾਲ ਚਿਹਰੇ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਸਨ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰਿਤੋऽਨਘਾਨ੍ਵਿਮਲਨੀਰਧਾਰਾਨਿਭਾਨ੍ਮਨੋਜਵਨਸ਼ੋਭਿਤਾਨ੍ਵਿਮਲਕੀਰ੍ਤਿਪੁਂਜਪ੍ਰਭਾਨ੍ । ਪਯੋਨਿਧਿਵਿਸ਼ੋषਕੋ ਮੁਨਿਰੁਵਾਚਸੀਤਾਪਤਿਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਹਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਧृषਿਤਨੇਤ੍ਰਵਕ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਭਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨਿਰਮਲ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਨਿਰਮਲ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠੇ। ਉਹ ਸੀਤਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਜੋਕੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬੋਲਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਹਯਮੇਧਕ੍ਰਤੌ ਯੋਗ੍ਯਾਨ੍ਵਾਹਾਂਸ੍ਤੇ ਬਹੁਸ਼ਃ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ । ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਨੇਤ੍ਰਯੋਰ੍ਮੇऽਦ੍ਯ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਰਘੂਤ੍ਤਮ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਯਮੇਧ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ।
ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸੁਰਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤ । ਯਜ੍ਞਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਰਾਜ ਹਯਮੇਧਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਵੱਡਾ ਹਯਮੇਧ ਯਜਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ।
ਸੁਰਪਤਿਰਿਵ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯਜ੍ਞਸਂਘਾਨ੍ਕਰਿष੍ਯਂਸ੍ਤਪਨ ਇਵ ਸੁਪਰ੍ਵਾਰਾਤਿਤੋਯਂ ਵਿਸ਼ੋष੍ਯਨ੍ । ਹਤਰਿਪੁਗਣਮੁਖ੍ਯਂ ਸਾਂਪਰਾਯਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਤਲਸੁਖਭੋਗਂ ਕੁਰ੍ਵਿਦਂ ਭੂਰਿਭਾਗ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਭ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਸੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਯੁੱਧ 'ਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਓ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਾਕ੍ਯਵਾਦੇਨ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਖਿਲੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਯਜ੍ਞਸਂਭਾਰਾਨਾਜਹਾਰ ਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਮਨਮੋਹਣ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ।
ਮੁਨ੍ਯਨ੍ਵਿਤੋ ਮਹਾਰਾਜਃ ਸਰਯੂਤੀਰਮਾਗਤਃ । ਸੁਵਰ੍ਣਲਾਂਗਲੈਰ੍ਭੂਮਿਂ ਵਿਚਕਰ੍ष ਮਹੀਯਸੀਮ੍
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਇਆ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋਤਿਆ।
ਵਿਲਿਖ੍ਯ ਭੂਮਿਂ ਬਹੁਸ਼ਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਸਂਮਿਤਾਮ੍ । ਮਂਡਪਾਨ੍ਰਚਯਾਮਾਸ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਸ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਯਜਨ ਲਈ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ।
ਕੁਂਡਂ ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਨਿਮੇਖਲਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਅਨੇਕਰਤ੍ਨਰਚਿਤਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਦਾ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਯੋਨੀ ਤੇ ਮੇਖਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਅਨੇਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵਸਿष੍ਠਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਮਹਾਤਮਾ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਏ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਸ਼ਿष੍ਯਾ ਮੁਨਿਵਰਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ । ਕਥਯਾਮਾਸੁਰੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਹਯਮੇਧੇ ਰਘੂਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ 'ਚ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਹਯਮੇਧ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਕਾਰਿਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ऋषਯਸ੍ਤਪਤਾਂ ਵਰਾਃ । ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਮੇਸ਼ਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਤ੍ਵਤਿਲਾਲਸਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਤਮਾ, ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਬੁਲਾਏ ਗਏ। ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆ ਗਏ।