ਰਾਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਭਰਤਾਖ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਰਾਵਣੋਦ੍ਧਾਰਂ ਸਮੂਲ ਬਲਵਾਹਨਮ੍
ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਭਰਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੜ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਭਵਂਤੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕੈਰਂਸ਼ੈਰਵਤੀਰ੍ਯ ਚਰਂਤ੍ਵਿਹ । ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਿੱਛ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਰਰਾਮਾਸ਼ੁ ਨਭਸੀਰਿਤਵਾਙ੍ਮੁਨੇ । ਦੇਵਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਗਦਿਤਂ ਯਾਦृਗ੍ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਸ੍ਵੈਃਸ੍ਵੈਰਂਸ਼ੈਰ੍ਮਹੀ ਪੂਰ੍ਣਾ ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਰੂਪਿਭਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਿੱਛ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੋऽਸੌ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਕਃ । ਸਤ੍ਵਮੇਵ ਮਹਾਰਾਜ ਭਗਵਾਨ੍ਕृਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਮਹਾਰਾਜਾ ਭਗਵਾਨ, ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਏ ਹਨ।
ਭਰਤੋऽਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤੇ । ਤਾਵਕਾਂਸ਼ਾਦ੍ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਜਨਿਤਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਇਹ ਭਰਤ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਹਨ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ; ਰਾਵਣ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਾਨੁਬਂਧੇਨ ਜਾਨਕੀਂ ਹृਤਵਾਨ੍ਪੁਨਃ । ਸ ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਹਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਜਾਤਿਮਾਨ੍
ਪੁਰਾਣੀ ਵੈਰ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਉਹ ਦੈਤ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸਸ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਕਂਟਕਃ । ਪਾਤਿਤਃ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸੁਖਮਾਪਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਵੱਡਾ ਕੰਟਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ, ਹੁਣ ਸੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸੁਖਂ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਮੁਨੀਨਾਂ ਤਾਪਸਂ ਬਲਮ੍ । ਸ਼ਿਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸੁਸਂਹਿਤਾਃ
ਅੱਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਿ ਰਾਜ੍ਞਿ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਮ੍ । ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਞ੍ਜਗਦ੍ਯੋਨੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ — ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ — ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਮੂਲ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਪृष੍ਟੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ । ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਮਤ੍ਯਨੁਸਾਰਤਃ
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ: ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਨਾਸ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਦਿਤਿਜੇਂਦ੍ਰ ਕੁਲਾਨੁਕਾਰਿਵਾਰ੍ਤਾਂ ਮਹਾਪੁਰੁष ਈਸ਼੍ਵਰਈਸ਼ਿਤਾ ਚ । ਸਂਰੁਦ੍ਧਬਾष੍ਪਗਲਦਸ਼੍ਰੁਮੁਖਾਰਵਿਂਦੋ ਭੂਮੌ ਪਪਾਤ ਸਦਸਿ ਪ੍ਰਥਿਤਪ੍ਰਭਾਵਃ
ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ, ਰੋਕੀ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗਦੇ ਹੋਏ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਯਨਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਥਾ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੈਕਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਃ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵਾਤਸਿਆਯਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਾਨਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਂਭਜਨ੍ਮਾ ਤਪੋਨਿਧਿਃ । ਸ਼ਨੈਃਸ਼ਨੈਃ ਕਰੇਣਾਸ਼ੁ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਰੁ ਜਗਾਦ ਚ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਤਪ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ।
ਭੋ ਰਾਮਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਕਿਮਰ੍ਥਮਵਸੀਦਸਿ । ਭਵਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਕੁਲਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਹੇ ਰਾਮ, ਜਲਦੀ ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ! ਤੂੰ ਉਦਾਸ ਕਿਉਂ ਹੋ? ਤੂੰ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ।
ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਚ੍ਚੈਵ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਸ੍ਨੁ ਚਰਿष੍ਣੁ ਚ । ਤ੍ਵਦृਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਚਾਰੀ ਕਿਮਰ੍ਥਮਿਹ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ
ਪੁਰਾਣਾ, ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ, ਸੰਸਾਰ ਜੋ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਲਦਾ ਫਿਰਦਾ — ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ?
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜਃ ਕੁਂਭਜਨ੍ਮਸਮੀਰਿਤਮ੍ । ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਵਿਗਲਨ੍ਨੇਤ੍ਰ ਬਾष੍ਪਪੂਰਿਤਸਨ੍ਮੁਖਃ
ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਉੱਠਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਚਿਹਰਾ ਵੀ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਦੀਨਦੀਨਂ ਚ ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਤ੍ਰਪਾਭਰ ਨਮਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਰੋਹਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਸਾਫ ਤੇ ਲੰਬੇ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ, ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਨ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁੰਹ ਮੋੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ। ਅਹੋ ਮੇ ਪਸ਼੍ਯਤਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵਿਮੂਢਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕੁਲੇ ਰੂਢਂ ਹਤਵਾਨ੍ਕਾਮਲੋਲੁਪਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਾਏ, ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ ਵੇਖੋ — ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਭਟਕਿਆ ਤੇ ਮੰਦਬੁਧੀ ਹਾਂ! ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ, ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ।
ਮਹਿਲਾਰ੍ਥੇ ਤ੍ਵਹਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਵੇਕਵਾਨ੍ । ਹਤਵਾਨ੍ਵਾਡਵਕੁਲਂ ਬੁਦ੍ਧਿਹੀਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਇਕ ਔਰਤ ਲਈ, ਮੈਂ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਬਿਨਾ ਸਮਝ ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨ ਦੁਰੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍ । ਈਦृਸ਼ਂ ਕੁਰ੍ਵਤਾ ਕਰ੍ਮ ਮਯੈਤਤ੍ਸੁਕਲਂਕਿਤਮ੍
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕੜ੍ਹੇ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਕਹੇ; ਐਸਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਦਾਗ ਲਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤੁ ਪੂਜਾਰ੍ਹਾ ਦਾਨਸਮ੍ਮਾਨਭੋਜਨੈਃ । ਤੇ ਮਯਾ ਨਿਹਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਰਸਂਘਾਤਸਂਹਿਤੈਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਜਾ, ਦਾਨ, ਆਦਰ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਨੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਕੁਂਭੀਪਾਕੋऽਪਿ ਦੁਃਸਹਃ । ਨ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥਮਸ੍ਤਿ ਯਨ੍ਮਾਂ ਪਾਵਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂ? ਭਿਆਨਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵੀ ਸਹਿਣ ਜੋਗ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਐਸਾ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕੇ।
ਨ ਯਜ੍ਞੋ ਨ ਤਪੋ ਦਾਨਂ ਨ ਵਾ ਚੈਵ ਵ੍ਰਤਾਦਿਕਮ੍ । ਯਤ੍ਤੁ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਦ੍ਰੋਗ੍ਧੁਰ੍ਮਮਪਾਵਨਤਾਰਕਮ੍
ਨਾ ਯਜਨ, ਨਾ ਤਪ, ਨਾ ਦਾਨ, ਨਾ ਵਰਤ ਆਦਿ — ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਨ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਯੈਃ ਕੋਪਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੁਲਂ ਨਰੈਰ੍ਨਿਰਯਗਾਮਿਭਿਃ । ਤੇ ਨਰਾ ਬਹੁਸ਼ੋ ਦੁਃਖਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਿਰਯਂ ਗਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਰਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਗੇ।
ਵੇਦਾ ਮੂਲਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਵੇਕਿਨਾਮ੍ । ਤਨ੍ਮੂਲਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਵੇਦੈਕਸ਼ਾਖਿਨਃ
ਵੇਦ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਹਨ, ਜੋ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੰਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ।
ਮੂਲਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁਰ੍ਮਮੌਦ੍ਧਤ੍ਯਾਤ੍ਕੋ ਲੋਕੋਨੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਕਿਮਦ੍ਯਕਰਣੀਯਂ ਵੈ ਯੇਨ ਮੇ ਹਿ ਸ਼ਿਵਂ ਭਵੇਤ੍
ਮੇਰੀ ਘਮੰਡ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਕਰਕੇ ਕੌਣ ਮੇਰੀ ਜੜਾਂ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਬਣੇਗਾ? ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ?
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਵਿਲਪਂਤਂ ਭृਸ਼ਂ ਰਾਮਂ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰਂ ਰਘੁਪੁਂਗਵਮ੍ । ਮਾਯਾਮਨੁष੍ਯਵਪੁषਂ ਕੁਂਭਜਨ੍ਮਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਮਾ ਵਿषਾਦਂ ਮਹਾਧੀਰ ਕੁਰੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਮਤੇ । ਨ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਹਤ੍ਯਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਮਿਚ੍ਛਤਃ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਨ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋ। ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣਃ ਪੁਮਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ । ਕਰ੍ਤਾ ਹਰ੍ਤਾऽਵਿਤਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਗੁਣੀ
ਤੂੰ ਪੁਰਾਣਾ, ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਖੀ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।