ਤਦਾਤਿਦੁਃਖਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸੇਂਦ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਯਯੁਃ । ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦਂਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਗਤਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆਏ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤੇ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਗ੍ਭਿਰਰ੍ਥ੍ਯਾਭਿਰਾਦृਤਾਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕਿਂਕਰੋਮੀਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਨੇ ਆਦਰ ਤੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਤਤੋ ਨਿਵੇਦਯਾਂਚਕ੍ਰੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਵਿਬੁਧਾਃ ਪੁਰਃ । ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਾਚ੍ਚ ਸਂਕष੍ਟਂ ਤਥਾ ਨਿਜਪਰਾਭਵਮ੍
ਫਿਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਹਮਣੇ ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਤੇ ਆਪਣੀ ਹਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕੈਲਾਸਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਹ । ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਵੈਚਿਤ੍ਰ੍ਯੇਣ ਸਮਾਕੁਲਾਃ
ਇਕ ਪਲ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵਾਂ ਸਮੇਤ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ; ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਾਸ ਉਹ ਅਜੋਬੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਂਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਂਭੁਂ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਨਮੋ ਭਵਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਉਥੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: 'ਭਵ, ਸ਼ਰਵ ਤੇ ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਨਮਃ ਸ੍ਥੂਲਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਬਹੁਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਇਤਿ ਸਰ੍ਵਮੁਖੇਨੋਕ੍ਤਾਂ ਵਾਣੀਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਃ
'ਮੋਟੇ ਤੇ ਬਾਰੀਕ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ—
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਨਂਦਿਨਂ ਦੇਵਾ ਨਾਨਯੇਤਿ ਮਮਾਂਤਿਕਮ੍ । ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਾ ਆਹੂਤਾ ਨਂਦਿਨਾ ਚ ਤੇ
—ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਉਣ ਦੇ।' ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਨੰਦੀ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਂਤਃਪੁਰੇ ਦੇਵਾ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਗਤ੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਸ਼ਂਕਰਂ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਨੇ ਅਜੋਬੇ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਇਆ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਗਣਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸੇਵਿਤਂ ਮੋਦਸ਼ਾਲਿਭਿਃ । ਨਗ੍ਨੈਰ੍ਵਿਰੂਪੈਃ ਕੁਟਿਲੈਰ੍ਧੂਸਰੈਰ੍ਵਿਕਟੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਣਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼, ਨੰਗੇ, ਵਿਗੜੇ, ਵਕਰੇ, ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸਹ ਦੇਵੈਃ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਉਵਾਚ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਸ਼੍ਯਾਵਸ੍ਥਾਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਸਮੇਤ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਆਸਮਾਨ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖੋ।'
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ । ਦੁष੍ਟਦੈਤ੍ਯਵਧਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਯੋਗਂ ਵਿਧੇਹਿ ਭੋਃ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ, ਦਇਆ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਰਨ ਆਏ ਹੋਏ ਦੀ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਠੋ ਤੇ ਯਤਨ ਕਰੋ।
ਸੋऽਪਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੈਨ੍ਯਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਾਜਗਾਮ ਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਵੀ, ਉਹ ਦੁਖ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਸੁਰੋਰਗਕਿਨ੍ਨਰਾਃ । ਜਯ ਮਾਧਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਜਯ ਭਕ੍ਤਜਨਾਰ੍ਤਿਹਨ੍
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: 'ਮਾਧਵ ਜੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਹਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ।'
ਵਿਲੋਕਯ ਮਹਾਦੇਵ ਲੋਕਯਸ੍ਵ ਸ੍ਵਸੇਵਕਾਨ੍ । ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਜਗਦੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਰ੍ਵਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਕੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਉਠੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸੁਰਾਧਿਨਾਥੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਰਾਰ੍ਤਿਂ ਪਰਿਚਿਂਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ । ਜਗਾਦ ਦੇਵਾਞ੍ਜਲਦੋਚ੍ਚਯਾ ਗਿਰਾ ਦੁਃਖਂ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਨਯਨ੍ਨਿਵ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰ ਪੁਰੋਗਮਾਮਰਾਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤੁ ਵਾਚਂ ਭਵਤਾਂ ਹਿਤੇਰਤਾਮ੍ । ਜਾਨੇ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਕृਤਂ ਭਯਂ ਵਸ੍ਤਨ੍ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਕृਤਾਵਤਾਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ। ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਵਲੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਡਰ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਇਸ ਡਰ ਨੂੰ ਅੱਜ ਹੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਵਤਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪੁਰੀ ਤ੍ਵਯੋਧ੍ਯਾ ਰਵਿਵਂਸ਼ਜਾਤੈਰ੍ਨृਪੈਰ੍ਮਹਾਦਾਨਮਖਾਦਿਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯੈਃ । ਪ੍ਰਪਾਲਿਤਾ ਭੂਤਲਮਂਡਨੀਯਾ ਵਿਰਾਜਤੇ ਰਾਜਤਭੂਮਿਭਾਗੈਃ
ਅਯੋਧਿਆ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਦਾਨ, ਯਜਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਈ ਹੈ; ਇਹ ਸੋਹਣੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਨਿਰਪਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਪਾਲਯਤ੍ਯਧੁਨਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਿਕ੍ਚਕ੍ਰਜਯਵਾਨ੍ਵਿਭੁਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਹੁਣ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਸ ਤੁ ਵਂਦ੍ਯਾਦृष੍ਯਸ਼ृਂਗਾਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਪੁਤ੍ਰੇष੍ਟ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਯਜ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਇਆ; ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਭੋਃ ਸੁਰਾਃ । ਪਤ੍ਨੀषੁ ਤਿਸृषੁ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚਤੁਰ੍ਧਾਪਿ ਭਵਤ੍ਕृਤੇ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਾਂਗਾ।
ਰਾਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਭਰਤਾਖ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਰਾਵਣੋਦ੍ਧਾਰਂ ਸਮੂਲ ਬਲਵਾਹਨਮ੍
ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਭਰਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੜ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਭਵਂਤੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕੈਰਂਸ਼ੈਰਵਤੀਰ੍ਯ ਚਰਂਤ੍ਵਿਹ । ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਿੱਛ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਰਰਾਮਾਸ਼ੁ ਨਭਸੀਰਿਤਵਾਙ੍ਮੁਨੇ । ਦੇਵਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਗਦਿਤਂ ਯਾਦृਗ੍ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਸ੍ਵੈਃਸ੍ਵੈਰਂਸ਼ੈਰ੍ਮਹੀ ਪੂਰ੍ਣਾ ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਰੂਪਿਭਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਿੱਛ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੋऽਸੌ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਕਃ । ਸਤ੍ਵਮੇਵ ਮਹਾਰਾਜ ਭਗਵਾਨ੍ਕृਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਮਹਾਰਾਜਾ ਭਗਵਾਨ, ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਏ ਹਨ।
ਭਰਤੋऽਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤੇ । ਤਾਵਕਾਂਸ਼ਾਦ੍ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਜਨਿਤਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਇਹ ਭਰਤ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਹਨ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ; ਰਾਵਣ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਾਨੁਬਂਧੇਨ ਜਾਨਕੀਂ ਹृਤਵਾਨ੍ਪੁਨਃ । ਸ ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਹਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਜਾਤਿਮਾਨ੍
ਪੁਰਾਣੀ ਵੈਰ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਉਹ ਦੈਤ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸਸ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਕਂਟਕਃ । ਪਾਤਿਤਃ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸੁਖਮਾਪਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਵੱਡਾ ਕੰਟਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ, ਹੁਣ ਸੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸੁਖਂ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਮੁਨੀਨਾਂ ਤਾਪਸਂ ਬਲਮ੍ । ਸ਼ਿਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸੁਸਂਹਿਤਾਃ
ਅੱਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਿ ਰਾਜ੍ਞਿ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਮ੍ । ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਞ੍ਜਗਦ੍ਯੋਨੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ — ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ — ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਮੂਲ।