ਤ੍ਵਯਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਕਰਿष੍ਯਂਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਵਰ੍ਧਤੇ । ਇਤਿਪੌਰਵਚਃਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰਾਮੋ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ
ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਯਜਨ ਹੋਣਗੇ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਧਰਮ ਵਧੇਗਾ। ਇਹ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੀਵ-ਨੈਣ ਰਾਮ...
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਭਿਰਥੋਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਗਰਾਨ੍ਸਮਪੂਜਯਤ੍ । ਮੁਨੀਨੁਵਾਚਧਰ੍ਮ੍ਮਾਤ੍ਮਾਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾਖਿਲੈਰ੍ਜਨੈਃ
ਫਿਰ, ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ; ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਧਰਮ-ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤਪਃਸਮृਦ੍ਧਂਵਃਕਚ੍ਚਿਦ੍ਯਜ੍ਞਃਸ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤਃ । ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਵਦਾਰਨਿਰਤਾਃਕਚ੍ਚਿਦੀਸ਼ੋਭਿਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਤਪ ਵਧੀਆ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਯਜਨ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸੁਪ੍ਰਜਸੋਭਾਰ੍ਯਾਃਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਂਸੁਖੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਕੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਚੰਗੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ? ਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਆਖਰਕਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ - ਤ੍ਵਯਿ ਰਾਜਨਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਪਦਮਿਤਃ ਕਿਂ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਨृਪ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਾਕੁਤਸਥ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਰਾਜਾ ਜੀ?
ਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਯਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਸੀਦਂਤਿ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ । ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦਤੀਸ਼ਾਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਦ੍ਰਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਉਸ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਭਲਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਜਨਮਿਹ ਗਂਤੁਮਰ੍ਹਾ ਅਨਂਤਰਮ੍ । ਅਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਗਣਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਜਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ—
ਅਭਿਵਰ੍ਧ੍ਯਤਮਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਹृष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਪਦਂ ਯਯੁਃ । ਰਾਮੋऽਪਿ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਸਭਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਹਾਨੁਜਃ
—ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਮ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਅਕਂਟਕਂ ਸ ਕृਤਵਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਜਨਪ੍ਰਿਯਃ । ਸ਼ृਣੋਤ੍ਯੇਤਦੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਪਿ ਪਾਤਕੀ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ। ਜੋ ਕੋਈ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਗਚ੍ਛਤਿ । ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ੍ਮਰਤੇ ਨਰਃ
—ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਬੁਰਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਏਵਮੇਤਦੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ। ਸ਼੍ਰੀਕੁਲਦੇਵਤਾਯੈ ਨਮਃ। ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਚਰਣਾਰਵਿਂਦਾਭ੍ਯਾਂ ਨਮਃ । ਨਾਰਾਯਣਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰਂ ਚੈਵ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦੇਵੀਂਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਤਤੋ ਜਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼੍ਰੀ ਕੁਲ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ, ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਦੇਵੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੋ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ। ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਧੁਨਾ ਵਦਾਯੁष੍ਮਞ੍ਛ੍ਰੀਰਾਮਚਰਿਤਂ ਹਿ ਨਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਅਥੈਕਦਾ ਧਰਾਧਾਰਂ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਭੁਜਗੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਯਨੋ ਮੁਨਿਵਰਃ ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਾਤਸਯਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਭੁਜਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਯਨ ਉਵਾਚ। ਸ਼ੇषਾਸ਼ੇष ਕਥਾਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਗਲਯਾਦਿਕਾਃ । ਭੂਗੋਲਸ਼੍ਚ ਖਗੋਲਸ਼੍ਚ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਿਨਿਰ੍ਣਯਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਤਸਯਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ—ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਵਿਨਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ।
ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿਸृष੍ਟੀਨਾਂ ਪृਥਕ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਨਿਰ੍ਣਯਃ । ਨਾਨਾਰਾਜਚਰਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕਥਿਤਾਨਿ ਤ੍ਵਯਾਨਘ
ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਆਖਿਆ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਭਵਾਨਾਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚਾਰਿਤ੍ਰਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਨੇਕਮਹਾਪਾਪਹਰਾ ਰਾਮਕृਤਾ ਕਥਾ
ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਕਈ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਹਯਮੇਧਕਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤੋ ਮਯਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ੍ਤਾਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਵਿਸ੍ਤਰਾਮ੍
ਉਸ ਵੀਰ ਰਾਮ ਦੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਸਂਸ੍ਮृਤਾ ਚੋਕ੍ਤਾ ਮਹਾਪਾਤਕਹਾਰਿਣੀ । ਚਿਂਤਿਤਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰੀ ਚ ਭਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤਪ੍ਰਤੋषਦਾ
ਜੋ ਸੁਣੀ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੀਦਾ ਮਨੋਰਥ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਧਨ੍ਯੋਸਿ ਦ੍ਵਿਜਵਰ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਮਤਿਰੀਦृਸ਼ੀ । ਰਘੁਵੀਰਪਦਦ੍ਵਂਦ੍ਵ ਮਕਰਂਦ ਸ੍ਪृਹਾਵਤੀ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਧਨਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੱਤ ਇੰਝ ਹੈ, ਜੋ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੀਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਰਸ ਲਈ ਤਰਸਦਾ ਹੈ।
ਵਦਂਤਿ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਧੂਨਾਂ ਸਂਗਮਂ ਵਰਮ੍ । ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰੀ ਰਘੁਨਾਥਕਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਮੇऽਨੁਗ੍ਰਹਃ ਸृष੍ਟੋ ਯਦ੍ਰਾਮਃ ਸ੍ਮਾਰਿਤਃ ਪੁਨਃ । ਸੁਰਾਸੁਰਕਿਰੀਟੌਘ ਮਣਿਨੀਰਾਜਿਤਾਂਘ੍ਰਿਕਃ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ। ਉਹ ਰਾਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਮੁਕੁਟ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਵਣਾਰਿਕਥਾ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧੌ ਮਸ਼ਕੋ ਮਾਦृਸ਼ਃ ਕਿਯਾਨ੍ । ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਮੋਹਿਤਾ ਨ ਵਿਦਂਤ੍ਯਪਿ
ਰਾਵਣ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅੱਗੇ ਮੈਂ ਮੱਛਰ ਵਰਗਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ।
ਤਥਾਪਿ ਭੋ ਮਯਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵੀਯਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸ੍ਵਗਤਿਂ ਸ਼੍ਰਿਤ੍ਵਾ ਖੇ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰੇ
ਫਿਰ ਵੀ, ਭਾਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਉੱਡਦੇ ਹਨ।
ਚਰਿਤਂ ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਸ਼ਤਕੋਟਿਪ੍ਰਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਯੇषਾਂ ਵੈ ਯਾਦृਸ਼ੀ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤੇ ਵਦਂਤ੍ਯੇਵ ਤਾਦृਸ਼ਮ੍
ਰਘੁਨਾਥ ਜੀ ਦੇ ਕਰਤਬ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਮੁਤਾਬਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਰਘੁਨਾਥਸਤੀਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਨਿਰ੍ਮਲੀਮਸਾਮ੍ । ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸ੍ਵਸਂਪਰ੍ਕਾਤ੍ਕਨਕਂ ਤ੍ਵਨਲੋ ਯਥਾ
ਰਘੁਨਾਥ ਜੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਰਤੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮੁਨਿਵਰਂ ਧ੍ਯਾਨਸ੍ਤਿਮਿਤਲੋਚਨਃ । ਜ੍ਞਾਨੇਨਾਲੋਕਯਾਂਚਕ੍ਰੇ ਕਥਾਂ ਲੋਕੋਤ੍ਤਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਕਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਗਦ੍ਗਦਸ੍ਵਰਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਹਰ੍षਾਂਕਿਤਾਂਗਕਃ । ਕਥਯਾਮਾਸ ਵਿਸ਼ਦਾਂ ਕਥਾਂ ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੰਪ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ; ਉਹ ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਾਫ ਕਥਾ ਮੁੜ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਲਂਕੇਸ਼੍ਵਰੇ ਵਿਨਿਹਤੇ ਦੇਵਦਾਨਵਦੁਃਖਦੇ । ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਵਕ੍ਤ੍ਰਾਬ੍ਜਚਂਦ੍ਰਮਃ ਕਾਂਤਿਹਰ੍ਤਰਿ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਮੁੜ ਆ ਗਈ।
ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪੁਰਿਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਭृਤਯਸ੍ਤਦਾ । ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦਾਸਵਤ੍ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਗਤਾਃ
ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਾਂਗ ਝੁਕ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।