ਰਾਵਣੋऽਪਿ ਕਿਂ ਕਪਿਭਿਃ ਸ਼ਾਖਾਮृਗੈਃ ਕਿਂ ਵਾ ਮਾਨੁषਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਭ੍ਯਾਂ ਕਿਮਾਯਾਤਂ। ਦੈਵਾਗਤਮਸਕਂ ਭੋਜਨਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ
ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਵਾਨਰ, ਇਹ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਰਾਮ-ਲਕਸ਼ਮਣ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਭੋਜਨ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।"
ਅਥ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਵਲਂਬਿਨਿ ਭਾਸ੍ਵਤਿ ਹਨੂਮਜ੍ਜਾਂਬਵਦਾਦਿਮਹਾਬਲੈਸ਼੍ਚਾਤਿਕਾਯੈਰਸਂਖ੍ਯਾਤੈਰ੍ਲਂਕਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਗਤ੍ਵਾ ਉਪਵਨਂ ਪ੍ਰਵਸ਼੍ਯਿ ਨਾਨਾਫਲਾਨਿ ਖਾਦਿਤ੍ਵਾ ਪਯਃ ਪੀਤ੍ਵੋਪਵਨਰਕ੍ਸ਼ਿਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯ ਸਰ੍ਵਵਿਪਿਨਮੇਕੈਕਸ਼ੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਲਂਕਾਂ ਗੋਪੁਰਂ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਚ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਯੈਕੈਕਸ਼ਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸ੍ਤਂਭਮਾਦਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਯੁਯੁਧੁਃ
ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜਾਮਬਵੰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਬੇਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਦੇ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਉਪਵਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਖਾਏ, ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ, ਉਪਵਨ ਦੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਭੱਜ ਕੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਮਹਲ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਸਤੰਭ ਫੜ ਕੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਏਕੇ ਚ ਸ਼ਾਲਾਂ ਬਭਂਜੁਰ੍ਗृਹਾਣਿ ਚੂਰ੍ਣਯਾਮਾਸੁਰ੍ਬਾਲਵृਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਨਿਜਘ੍ਨੁਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਹਾਲਾਂ ਤੋੜੀਆਂ, ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੈਕਂ ਪ੍ਰਾਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਰਾਵਣ ਇਂਦ੍ਰਜਿਤਂ ਸਂਦਿਦੇਸ਼
ਫਿਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰਜਿਤਾ ਚ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਾਨਰਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੀਤਾਃ ਪਲਾਯਿਤਾਸ਼੍ਚ
ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਅਥ ਹਨੂਮਾਨਖਿਲਂ ਨਿਰ੍ਗਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਰਾਵਣਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾਨਾਹੂਯ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਸੇਨਾਂ ਮਹਤੀਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਮੁਖਂ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਮੋਦਯਾਮਾਸ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸਮਝੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਦਸ-ਮੁਖਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਅਥ ਖਸ੍ਥ ਏਵੇਂਦ੍ਰਜਿਦ੍ਯੁਯੁਧੇ ਨ ਚ ਵਾਨਰਾਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟਵਂਤਃ
ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਲੜਿਆ, ਪਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥ ਹਨੂਮਜ੍ਜਾਂਬਵਂਤੌ ਖਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਸ਼ਿਖਰਾਭ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਂ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਤੇ ਜਾਮਬਵੰਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਅਥ ਭੁਵਿਪਪਾਤ ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਯਮਲੋਕਗਾਮਿਨਂ ਚਕਾਰ
ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਰਾਹੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਤਿਕਾਯਮਹਾਕਾਯੌ ਵਾਨਰਸੈਨ੍ਯਂ ਬਹੁਸ਼ੋ ਹਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਪੀਡਯਿਤ੍ਵਾ ਰਾਮੇਣ ਸਂਯੁਧ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਨੂਮਜ੍ਜਾਂਬਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਪਰਾਜਿਤੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੌ ਚ ਯੋਦ੍ਧਾਰਾਵਾਦਾਯ ਰਾਮਸਮੀਪਂ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਅਤਿਕਾਯ ਤੇ ਮਹਾਕਾਯ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਹਨੂਮਾਨ ਤੇ ਜਾਮਬਵੰਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਹਾਰ ਕੇ ਫੜੇ ਗਏ। ਉਹ ਦੋ ਯੋਧੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਅਤਿਕਾਯਮਭਾषਤ ਰਾਮਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਅਤਿਕਾਯ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਮਮ ਯੁਦ੍ਧਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਚਿਵਾਨਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਮਹਾਭਯਾਨਾਂ ਚ
ਰਾਵਣ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਜੰਗ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਡਰਾਉਣੇ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ।
ਅਤਿਕਾਯ ਉਵਾਚ- ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮਿਦਂ ਪੁਰਾਸ੍ਮਾਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੇਨਾਂ ਵਿਭਾਗਸ਼ਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੀਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਮਹਾਬਲੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਰ੍ਸ਼ਨਯੋਧੀ ਵਾਨਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰੇਕ ਏਵ ਯੁਧ੍ਯਤੇ
ਅਤਿਕਾਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸਾਡੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਯੋਜਨਾ ਸੀ—ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣਾ। ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ ਨਾਮਕ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਲੜਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਦਿੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਅਪਰੇ ਚ ਬਲਿਨੋ ਮਹਾਂਤਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਗਤਾ ਆਵਾਂ ਚ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਯੁਧ੍ਯਾਵੋ ਰਾਵਣਃ ਪੁष੍ਪਕਮਾਰੁਹ੍ਯਾਪਰਭਾਗੇਨ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਆਏ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਕੁਂਭਕਰ੍ਣਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸੀਤਾਯੈ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸਂਨਿਧਾਵੇਵ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣਗੇ, ਫੜ ਕੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦਿਖਾਵਣਗੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਾਹ ਅਹੋ ਬਲਵਤਾਂ ਕਿਮਸਾਧ੍ਯਮੇਵਂ ਭਵਤਿ ਦੈਵਗਤਿਃ ਕੁਟਿਲਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋऽਤਿਕੋਪਨਃ ਸਕ੍ਰੋਧਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਮੁਵਾਚ
ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੱਡੇ ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਲਈ ਕੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ? ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਰਾਹ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਵਕੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੁਗਰੀਵ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਵਧ੍ਯਾਵੇਤੌ ਨ ਮੋਚਨੀਯੌ
ਇਹ ਦੋਨੋ ਮਾਰੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਛੱਡੇ ਨਾ ਜਾਣ।
ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਾਹਾਵਧ੍ਯੌ ਮੋਚਨੀਯਾਵੇਤੌ ਵਸਨਾਨਿ ਭੂषਣਾਨ੍ਯਾਨਯੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇ ਹਨੂਮਤਾ ਤਾਨ੍ਯਾਨੀਤਾਨਿ ਰਾਮਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਮਾਰੇ ਨਾ ਜਾਣ, ਛੱਡੇ ਜਾਣ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਲਿਆਓ। ਰਾਮ ਦੇ ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਹੀ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਹ ਲਿਆ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਦੋਨੋ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਨਤ੍ਵਾ ਯਦੇਤਲ੍ਲਂਕਾਦ੍ਵਾਰੇ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦਾਰੁਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣੋਕ੍ਤਮੇਤੇਨ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨੇਨ ਰਾਵਣੋ ਹਨ੍ਯਤੇ
ਨਮ ਸਕੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਜੋ ਲੱਕੜ ਦਾ ਪੰਜ-ਮੂੰਹਾ ਪुतਲਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇ, ਰਾਵਣ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਥ ਚ ਦਾਰੁਚ੍ਛੇਦਨਸਮਨਂਤਰਂ ਪਾਤਾਲਂ ਗਂਤਵ੍ਯਮਿਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵਭਾषਿਤਂ ਸ਼ਾਸਨਂ ਲਿਖਿਤਮ੍
ਤੇ ਲੱਕੜ ਕੱਟਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਆਖਿਆ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੁਕਮ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਿਦਂ ਦਾਰ੍ਵੇਕਪ੍ਰਯਤ੍ਨੈਕਬਾਣਨਿਪਾਤੇਨ ਪਂਚਧਾਚ੍ਛਿਂਧਿ ਤਤਸ੍ਤਵ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਮਤਿਦृਢਂ ਕੁਰ੍ਵੀਮਹਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਇਹ ਲੱਕੜ ਪੰਜ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦੇ; ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣ ਕੇ ਅਸੀਂ ਬੜੀ ਜੰਗ ਕਰਾਂਗੇ।
ਅਥ ਭਾਰ੍ਗਵਵਚੋਵਿਜ੍ਞਾਯ ਰਾਮਃ ਪੂਰ੍ਵਕੋਟ੍ਯਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਜ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧਨੁषਿ ਬਾਣਂ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਾਂ ਹਨੂਮਤਾਸ਼੍ਰਾਵਯਨ੍ਨੇਵ ਬਾਣਂ ਮੁਮੋਚ
ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹ ਕੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤੀਰ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਤੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਣਂ ਧਨੁषਸ਼੍ਚਲਿਤਂ ਤੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਬਾਣਮਾਰ੍ਗਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੌ ਦਾਰੁ ਬਾਣੇਨ ਪਂਚਧਾ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਮਂ ਵ੍ਯਜ੍ਞਾਪਯਤਾਮਾਵਯੋਃ ਸ਼ਿਸ਼ਵੋ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯੇਤਿ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਰਾਮਃ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਲਂਕਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ
ਤੀਰ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਹ ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੀਰ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ; ਤੀਰ ਨਾਲ ਲੱਕੜ ਪੰਜ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: 'ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀ।' ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ,' ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥ ਪ੍ਰਾਕਾਰਯੁਦ੍ਧਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਾਨਰਾ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵਰਣਮਾਤ੍ਰਂ ਹਿ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਭਿਃ ਪਾਦੈਰ੍ਜਾਨੁਭਿਃ ਕਰੈਃ ਪृष੍ਠੈਸ਼੍ਚ ਤਲਸਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਪ੍ਰਾਕਾਰਂ ਗਤਾਸ੍ਤਦਾ ਚ ਰਾਵਣਃ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵੇषੁਭਿਰ੍ਦ੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਰਾਮਮਗਾਤ੍
ਫਿਰ ਵਾਨਰ rampart ਤੇ ਜੰਗ ਕਰਨ ਗਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਲੜਾਂ, ਪੈਰਾਂ, ਗੁੱਟਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪਿੱਠਾਂ ਨਾਲ enclosure ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦੂਜੇ rampart ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਵਣ ਆਇਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਅਥ ਰਾਮਮਪਿ ਪਂਚਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਅਥ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈ ਰਾਵਣਂ ਸਵ੍ਰਣਂ ਚਕਾਰ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਯੋਰਤਿਦਾਰੁਣਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਭੂਵ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੜਾ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਇਆ।
ਰਾਵਣੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ
ਰਾਵਣ ਨੇ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਰਾਮਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤਸ਼ਰੀਰੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਲਾਯਨਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਭੱਜਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਾਨਰਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਕੋਟਿਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਘ੍ਨਨ੍
ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਣਗਿਣਤ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।