ਅਥ ਜਾਂਬਵਾਨਾਹ । ਹਨੂਮਾਨੇਕੋ ਗਚ੍ਛਤੁ ਬੁਧ੍ਯਤੁ ਲਂਕਾਮ੍
ਫਿਰ, ਜਾਮਬਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹਨੂਮਾਨ ਇੱਕਲਾ ਜਾਵੇ, ਲੰਕਾ ਦਾ ਪਤਾ ਲਵੇ।'
ਅਥ ਹਨੂਮਾਨਗਮਲ੍ਲਂਕਾਪੁਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਸੀਤਾਮਸ਼ੋਕਵਨਿਕਾਯਾਮਾਸੀਨਾਂ ਤਥਾ ਚ ਸਂਭਾष੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਨਂ ਬਭਂਜ ਵਨਰਕ੍ਸ਼ਕਾਂਸ਼੍ਚ
ਫਿਰ, ਹਨੂਮਾਨ ਲੰਕਾ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਉਹ ਅਸ਼ੋਕ ਵਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਨ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਤੇ ਵਨ ਦੇ ਰੱਖਵੇਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਬਦ੍ਧੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਲਂਕਾਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਉਤ੍ਤਰਕੂਲਂ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਮਤਿष੍ਠਤ੍
ਰਾਖਸ਼ਸ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਚਾਰਯਾਮਾਸ ਜਾਂਬਵਾਨੁਵਾਚ ਰਾਮੇਣ ਲਂਕਾ ਕਪਿਭਿਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਤੀਤਿ ਨਾਰਦੇਨ ਮਮੋਕ੍ਤਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ; ਜਾਮਬਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਲੰਕਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ—ਇਹ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।'
ਅਥ ਸਾਗਰੋਤ੍ਤਰਣੇ ਯਤ੍ਨਤਯਾ ਸ੍ਥੇਯਮ੍
ਫਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਅਥ ਰਾਮਃ ਸ਼ਂਕਰਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦੁਕ੍ਤਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਵਚਨਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਜਿਜ੍ਞਪਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਸਾਰਾ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਖਿਆ, ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ,' ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਖੀ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਵਤੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਕੋਪੇਤਸ੍ਤੇਜੋਮਯਮੂਰ੍ਤਿਰਾਵਿਰ੍ਬਭੂਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿੰਗ ਤੇਜਮਈ ਰੂਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਭਯਵਾਨਥ ਪੁਨਃ ਪਦ੍ਮਾਸਨਾਸੀਨਮੁਮਾਧਿष੍ਠਿਤਾਂਕਮੀਸ਼ਮਾਮੁਕ੍ਤਸਰ੍ਵਾਭਰਣਂ ਸੁਕਾਂਤਿਕਿਰੀਟਿਨਂ ਹੈਮਵਤੀਕਟਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਕਰਦ੍ਵਯੇਨਾਭਯਵਰਪ੍ਰਦਂ ਤਰਂਗਿਤਾਨੇਕਦਿਸ਼ਾਭਿਃ । ਪੂਰ੍ਣਤੇਜਸ੍ਵਿਨਂ ਹਾਸਮੁਖਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਮਃ
ਫਿਰ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਉਮਾ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸੋਹਣੇ ਮਕੁਟ ਵਾਲੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਕਮਰ ਤੇ ਛੂਹੇ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਭੈ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਕਈ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਪੂਰਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਹੱਸਦੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ।
ਪਰਮੇਸ਼ਿਤਾਰਂ ਨਨਾਮ ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਪੁਨਸ਼੍ਚ ਦਂਡਵਤ੍ਪਪਾਤ
ਰਾਮ ਨੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੰਡਵਤ ਹੋ ਕੇ ਪੈ ਗਿਆ।
ਅਥ ਰਾਮਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੋऽਪਿ ਵਰਂ ਵृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਵਰਦੋऽਹਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।"
ਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਲਂਕਾਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਮੁਦ੍ਰਤਰਣੇ ਉਪਾਯਮੇਕਂ ਮਮ ਦੇਹਿ ਸ਼ਂਭੋ
ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਮੈਨੂੰ ਦੇ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ।"
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਮਮਾਜਗਵਂ ਧਨੁਰਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਕਾਲਰੂਪਮਵਿਕਲ੍ਪਂ ਵਾ ਭਵਤਿ । ਤਦਾਰੁਹ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਲਂਕਾਮਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਜਾ।"
ਰਾਮਸ੍ਤਥੇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਸਸ੍ਮਾਰਾਜਗਵਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਆਗਤਂ ਧਨੁਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚ ਰਾਮੋऽਪੂਜਯਤ੍
ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਹਰੋ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਰਾਮਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਹਰਾ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮੋऽਪਿ ਜਲਧਾਵਪਾਤਯਤ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਆਰੁਰੁਹੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਾ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ ਚ षष੍ਟਿਪਰਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤੇषਾਮਸਂਖ੍ਯੇषੁ ਵਾਨਰੇषੁ ਧਨੁਰਾਰੂਢੇषੁ ਨਿਕਾਮਂ ਯਯੌ
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਧਨੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ; ਬੇਅੰਤ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਉਹ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਧਨੁਸ੍ਤਟਂ ਵਾਨਰਾਸ਼੍ਚ ਤਤਸ੍ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸੁਃ
ਵਾਨਰ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਕੰਢੇ-ਕੰਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਥਾਂ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਅਥਾਤਿਕਾਯੋ ਨਾਮ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕਪਿਬਲਮਾਲੋਕ੍ਯ ਰਾਵਣਾਯੋਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਅਤਿਕਾਯ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਖਸ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਾਵਣੋऽਪਿ ਕਿਂ ਕਪਿਭਿਃ ਸ਼ਾਖਾਮृਗੈਃ ਕਿਂ ਵਾ ਮਾਨੁषਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਭ੍ਯਾਂ ਕਿਮਾਯਾਤਂ। ਦੈਵਾਗਤਮਸਕਂ ਭੋਜਨਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ
ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਵਾਨਰ, ਇਹ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਰਾਮ-ਲਕਸ਼ਮਣ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਭੋਜਨ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।"
ਅਥ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਵਲਂਬਿਨਿ ਭਾਸ੍ਵਤਿ ਹਨੂਮਜ੍ਜਾਂਬਵਦਾਦਿਮਹਾਬਲੈਸ਼੍ਚਾਤਿਕਾਯੈਰਸਂਖ੍ਯਾਤੈਰ੍ਲਂਕਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਗਤ੍ਵਾ ਉਪਵਨਂ ਪ੍ਰਵਸ਼੍ਯਿ ਨਾਨਾਫਲਾਨਿ ਖਾਦਿਤ੍ਵਾ ਪਯਃ ਪੀਤ੍ਵੋਪਵਨਰਕ੍ਸ਼ਿਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯ ਸਰ੍ਵਵਿਪਿਨਮੇਕੈਕਸ਼ੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਲਂਕਾਂ ਗੋਪੁਰਂ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਚ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਯੈਕੈਕਸ਼ਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸ੍ਤਂਭਮਾਦਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਯੁਯੁਧੁਃ
ਏਕੇ ਚ ਸ਼ਾਲਾਂ ਬਭਂਜੁਰ੍ਗृਹਾਣਿ ਚੂਰ੍ਣਯਾਮਾਸੁਰ੍ਬਾਲਵृਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਨਿਜਘ੍ਨੁਃ
ਕੁਝ ਨੇ ਹਾਲਾਂ ਤੋੜੀਆਂ, ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੈਕਂ ਪ੍ਰਾਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਰਾਵਣ ਇਂਦ੍ਰਜਿਤਂ ਸਂਦਿਦੇਸ਼
ਫਿਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰਜਿਤਾ ਚ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਾਨਰਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੀਤਾਃ ਪਲਾਯਿਤਾਸ਼੍ਚ
ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਅਥ ਹਨੂਮਾਨਖਿਲਂ ਨਿਰ੍ਗਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਰਾਵਣਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾਨਾਹੂਯ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਸੇਨਾਂ ਮਹਤੀਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਮੁਖਂ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਮੋਦਯਾਮਾਸ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸਮਝੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਦਸ-ਮੁਖਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਅਥ ਖਸ੍ਥ ਏਵੇਂਦ੍ਰਜਿਦ੍ਯੁਯੁਧੇ ਨ ਚ ਵਾਨਰਾਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟਵਂਤਃ
ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਲੜਿਆ, ਪਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥ ਹਨੂਮਜ੍ਜਾਂਬਵਂਤੌ ਖਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਸ਼ਿਖਰਾਭ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਂ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਤੇ ਜਾਮਬਵੰਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਅਥ ਭੁਵਿਪਪਾਤ ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਯਮਲੋਕਗਾਮਿਨਂ ਚਕਾਰ
ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਰਾਹੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਤਿਕਾਯਮਹਾਕਾਯੌ ਵਾਨਰਸੈਨ੍ਯਂ ਬਹੁਸ਼ੋ ਹਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਪੀਡਯਿਤ੍ਵਾ ਰਾਮੇਣ ਸਂਯੁਧ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਨੂਮਜ੍ਜਾਂਬਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਪਰਾਜਿਤੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੌ ਚ ਯੋਦ੍ਧਾਰਾਵਾਦਾਯ ਰਾਮਸਮੀਪਂ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਅਤਿਕਾਯ ਤੇ ਮਹਾਕਾਯ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਹਨੂਮਾਨ ਤੇ ਜਾਮਬਵੰਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਹਾਰ ਕੇ ਫੜੇ ਗਏ। ਉਹ ਦੋ ਯੋਧੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਭੂਤਗ੍ਰਾਸ ਮਹਾਪ੍ਰਲਯਕਾਰਣ ਮਹਾਹਿਭੂषਣ ਮਹਾਰੁਦ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਕਰਿ ਕृਤ੍ਤਿਵਸਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਃ ਕਪਾਲਮਾਲਾਭਰਭੂषਣ –ਨਰਕਾਸ੍ਥਿਭੂषਣਭਸਿਤ ਪਰਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯ ਸ਼ੁਭਚਰਿਤ ਪਂਚਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਦੇਵ ਪਂਚਾਨਨ ਚਤੁਰ੍ਵਦਨ ਵੇਦਵੇਦ੍ਯ ਭਕ੍ਤਸੁਲਭਾ ਭਕ੍ਤਦੁਰ੍ਲਭ ਪਰਮਾਨਂਦਵਿਜ੍ਞਾਨ ਪਰ ਪੂषਦਂਤਪਾਤਨ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਦਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਂਚਮਸ਼ਿਰੋਹਰਣ ਪਾਰ੍ਵਤੀਵਲ੍ਲਭ ਨਾਰਦੋਪਗੀਯਮਾਨ ਸ਼ੁਭਚਰਿਤ ਸ਼ਰ੍ਵ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਰ ਪਿਨਾਕਪਾਣੇ ਕਪਰ੍ਦਿਨ੍ਨਨੇਕਰੂਪਧਰ ਵृषਭਵਾਹਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜ ਨਾਨਾਯੁਧ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰ੍ਤੇ ਈਸ਼੍ਵਰ ਦੇਵਪਤੇ ਗਂਗਾਧਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਹਰ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲਨਿਵਾਸ ਕਾਸ਼ੀਨਾਥ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰ ਭੂषਣਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰ ਗੋਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰ ਕਨਖਲੇਸ਼੍ਵਰ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼੍ਵਰ ਚਕ੍ਰਪ੍ਰਦ ਬਾਣਚਿਂਤਾਪਾਦਕ ਮੁਰਹਰ ਪੂਜਿਤਚਰਣਕਮਲ ਸੋਮਸੋਮਭੂषਣ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯ ਜਗਨ੍ਮਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਰੂਪਾਖ, ਸੱਪ ਦੀ ਜਨੇਊ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਮੜਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਪਾਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਨਰਕ ਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਪਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ, ਪੰਜ ਮੁਖੀ, ਚਾਰ ਮੁਖੀ, ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਹੀ ਔਖਾ, ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਿਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਗਾਏ ਚੰਗੇ ਕਰਤਬ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਰਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਤੇ ਸਵਾਰੀ, ਸੁੱਚੇ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੱਖਣਾਮੂਰਤੀ, ਇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੰਗਾ ਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਵਾਸੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ, ਭੂਸ਼ਣ ਦੇ ਸਿਦ੍ਧ ਦੇਵ, ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ, ਕਨਖਲ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਕ੍ਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬਾਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੁਰ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਸੋਮ ਤੇ ਸੋਮਭੂਤੀ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੋਤਿ ਰੂਪ, ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜਾਮਬਵੰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਬੇਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਦੇ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਉਪਵਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਖਾਏ, ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ, ਉਪਵਨ ਦੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਭੱਜ ਕੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਮਹਲ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਸਤੰਭ ਫੜ ਕੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।