ਅਥਵਾ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰੌ ਮृਗੌ ਮृਗਯੋਰ੍ਹਤਸ਼੍ਚ ਵਾਲੀ ਮृਗਾਣਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਦਾਰਣਾਦ੍ਯ ਜਗੁਪ੍ਸਾ ਚ
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਵਾਲੀ ਆਜ਼ਾਦ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਾਨਵਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫਾੜਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਤੋ ਮਮ ਮृਗਯਾਵਦਾਥਵਾ ਮृਗਾਣਾਮ੍ । ਚਲਿਤਸ੍ਥਿਤਬਦ੍ਧਾਨਾਂ ਚਲਦ੍ਭ੍ਰਾਂਤਪਲਾਯਿਨਾਮ੍ । ਅਥਾਵਸृਜਤਾਸਂਗਮੁਜ੍ਝਿਤਾ ਮृਗਯਾ ਤਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਰਤੂਤ — ਜਿਹੜੇ ਚਲਦੇ, ਟਿਕੇ, ਬੰਨ੍ਹੇ, ਭਟਕਦੇ, ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਭੱਜਦੇ ਹਨ — ਸ਼ਿਕਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਮਿਲਾਪ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮृਗਯਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਿਤੋ ਮृਗਯੇਯਂ ਮਯਾ ਕृਤਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਰ੍ਸ਼ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਧਾਵਤਾਧਾਵਤਾ ਤਥਾ
ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਚਾਹੇ ਦਿਸੇ ਜਾਂ ਨਾ ਦਿਸੇ, ਦੌੜਦੇ ਜਾਂ ਨਾ ਦੌੜਦੇ, ਇੰਝ ਹੀ।
ਅਵਰੋਹਾਤ੍ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਾਤ੍ਵਿਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਿਦ੍ਯਤੇ । ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਮृਗਯਾਧਰ੍ਮੋ ਵਿਨਾ ਆਮਿषਭੋਜਨਮ੍
ਉਤਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਧਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਧਰਮੀ ਹੈ, ਜੇ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਥ ਰਾਮਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਪ੍ਰਾਕਂਪਯਞ੍ਛਿਰਾਂਸਿ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਲਏ।
ਵਾਲੀ ਬਭਾषੇ ਰਾਮਮਂਜਲਿਮਸ੍ਤਕੇ ਨਿਧਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਰਾਮ ਸ਼ृਣੁ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਵਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਮ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਃ ਪੀਤਵਾਸਾ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ । ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਵਾਨਿਤਿ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ — ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹੀ — ਤੂੰ ਹੈਂ, ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਯੋਗਿਨਸ਼੍ਚਿਂਤਯਂਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਯਜਂਤਿ ਚ ਯਜ੍ਵਿਨਃ । ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਭੁਗੇ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਦੇਵਸ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍
ਯੋਗੀ ਤੈਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਜਮਾਨ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਹਵਨ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈਂ?
ਮਰਣੇ ਚਿਂਤਯਾਨਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਰਦੂਰਤਃ । ਸਤ੍ਵਂ ਮੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਾਮ ਮੇ ਪਾਪਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਰਾਮ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗृਹਾਣ ਬਾਣਂ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਵ੍ਯਥਿਤੋ ਭृਸ਼ਮਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਬਾਣ ਚੁੱਕ ਲੈ, ਕਕੁਤਸਥ; ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹਾਂ।
ਅਥ ਰਾਮਸ੍ਤਥੇਤਿ ਬਾਣਮਾਦਾਯ ਵਾਲਿਨਮੁਵਾਚ ਕਿਮਿष੍ਟਂ ਦੀਯਤਾਂ ਵਦ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ,' ਤੇ ਬਾਣ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਦੱਸ, ਜੋ ਮੰਗੇਂਗਾ, ਮਿਲੇਗਾ।
ਕਪਿਰੁਵਾਚ- ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਮਮ ਸਦ੍ਗਤਿਂ ਦੇਹਿ
ਕਪੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਗਤੀ ਦੇ।
ਅਯਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯੋਂऽਗਦੋऽਥ ਤਾਰਾ ਚ ਮਯਾ ਪਾਪਿਨਾਪਰਾਧਃ ਕृਤਸ੍ਤਤ੍ਫਲਮਨੁਭੂਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ। ਤੇ ਤਾਰਾ ਦੀ ਵੀ—ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ, ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ, ਗਲਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਫਲ ਮੈਂ ਭੋਗ ਲਿਆ।
ਅਥ ਰਾਮਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨੇਵ ਵਾਲੀ ਮਮਾਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਗਤਃ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਲੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡੇ ਤੇ ਸੁਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਥ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਵਨਂ ਵਿਵੇਸ਼
ਫਿਰ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਆਪ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥ ਤੇਨ ਸਹਾਯੇਨ ਜਲਧਿਸਮੀਪਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕ੍ਵ ਲਂਕਾ ਕ੍ਵ ਸੀਤਾ ਕ੍ਵ ਚਾਰਾਤਿਰਿਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਾਹ ਰਾਮਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਲੰਕਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਸੀਤਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਵੈਰੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?'
ਅਥ ਹਨੁਮਾਨਾਹ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਲਂਕਾਂ ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਮਵਗਤ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਂਧਿਰ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਤਦੁਦਧਿਲਂਘਨਾਯ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਮਾਦਿਸ਼ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਾਂ ਲੜਾਈ ਕਰਨੀ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਂਝ ਪਾਉਣੀ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਕੁਝ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ।'
ਅਥ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਾਹ ਰਾਮਃ । ਕਥਮੇਤਦ੍ਘਟਤ ਇਤਿ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਕਪਿਰੁਵਾਚ- ਮਮ ਵਾਨਰਾ ਭਲ੍ਲੂਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਸਂਤਿ
ਕਪੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰੇ ਵਾਨਰ, ਭੱਲੂ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋ ਕੇ, ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।'
ਏਕਂ ਨਿਯੁਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮਾਕਲਯ੍ਯ ਯਥਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਕਰਣੀਯਮ੍
ਇੱਕ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਜਾਂਬਵਾਨਾਹ । ਹਨੂਮਾਨੇਕੋ ਗਚ੍ਛਤੁ ਬੁਧ੍ਯਤੁ ਲਂਕਾਮ੍
ਫਿਰ, ਜਾਮਬਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹਨੂਮਾਨ ਇੱਕਲਾ ਜਾਵੇ, ਲੰਕਾ ਦਾ ਪਤਾ ਲਵੇ।'
ਅਥ ਹਨੂਮਾਨਗਮਲ੍ਲਂਕਾਪੁਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਸੀਤਾਮਸ਼ੋਕਵਨਿਕਾਯਾਮਾਸੀਨਾਂ ਤਥਾ ਚ ਸਂਭਾष੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਨਂ ਬਭਂਜ ਵਨਰਕ੍ਸ਼ਕਾਂਸ਼੍ਚ
ਫਿਰ, ਹਨੂਮਾਨ ਲੰਕਾ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਉਹ ਅਸ਼ੋਕ ਵਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਨ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਤੇ ਵਨ ਦੇ ਰੱਖਵੇਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਬਦ੍ਧੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਲਂਕਾਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਉਤ੍ਤਰਕੂਲਂ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਮਤਿष੍ਠਤ੍
ਰਾਖਸ਼ਸ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਚਾਰਯਾਮਾਸ ਜਾਂਬਵਾਨੁਵਾਚ ਰਾਮੇਣ ਲਂਕਾ ਕਪਿਭਿਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਤੀਤਿ ਨਾਰਦੇਨ ਮਮੋਕ੍ਤਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ; ਜਾਮਬਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਲੰਕਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ—ਇਹ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।'
ਅਥ ਸਾਗਰੋਤ੍ਤਰਣੇ ਯਤ੍ਨਤਯਾ ਸ੍ਥੇਯਮ੍
ਫਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਅਥ ਰਾਮਃ ਸ਼ਂਕਰਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦੁਕ੍ਤਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਵਚਨਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਜਿਜ੍ਞਪਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਸਾਰਾ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਖਿਆ, ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ,' ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਖੀ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਵਤੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਕੋਪੇਤਸ੍ਤੇਜੋਮਯਮੂਰ੍ਤਿਰਾਵਿਰ੍ਬਭੂਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿੰਗ ਤੇਜਮਈ ਰੂਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਭਯਵਾਨਥ ਪੁਨਃ ਪਦ੍ਮਾਸਨਾਸੀਨਮੁਮਾਧਿष੍ਠਿਤਾਂਕਮੀਸ਼ਮਾਮੁਕ੍ਤਸਰ੍ਵਾਭਰਣਂ ਸੁਕਾਂਤਿਕਿਰੀਟਿਨਂ ਹੈਮਵਤੀਕਟਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਕਰਦ੍ਵਯੇਨਾਭਯਵਰਪ੍ਰਦਂ ਤਰਂਗਿਤਾਨੇਕਦਿਸ਼ਾਭਿਃ । ਪੂਰ੍ਣਤੇਜਸ੍ਵਿਨਂ ਹਾਸਮੁਖਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਮਃ
ਫਿਰ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਉਮਾ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸੋਹਣੇ ਮਕੁਟ ਵਾਲੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਕਮਰ ਤੇ ਛੂਹੇ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਭੈ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਕਈ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਪੂਰਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਹੱਸਦੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ।
ਪਰਮੇਸ਼ਿਤਾਰਂ ਨਨਾਮ ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਪੁਨਸ਼੍ਚ ਦਂਡਵਤ੍ਪਪਾਤ
ਰਾਮ ਨੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੰਡਵਤ ਹੋ ਕੇ ਪੈ ਗਿਆ।
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਭੂਤਗ੍ਰਾਸ ਮਹਾਪ੍ਰਲਯਕਾਰਣ ਮਹਾਹਿਭੂषਣ ਮਹਾਰੁਦ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਕਰਿ ਕृਤ੍ਤਿਵਸਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਃ ਕਪਾਲਮਾਲਾਭਰਭੂषਣ –ਨਰਕਾਸ੍ਥਿਭੂषਣਭਸਿਤ ਪਰਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯ ਸ਼ੁਭਚਰਿਤ ਪਂਚਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਦੇਵ ਪਂਚਾਨਨ ਚਤੁਰ੍ਵਦਨ ਵੇਦਵੇਦ੍ਯ ਭਕ੍ਤਸੁਲਭਾ ਭਕ੍ਤਦੁਰ੍ਲਭ ਪਰਮਾਨਂਦਵਿਜ੍ਞਾਨ ਪਰ ਪੂषਦਂਤਪਾਤਨ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਦਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਂਚਮਸ਼ਿਰੋਹਰਣ ਪਾਰ੍ਵਤੀਵਲ੍ਲਭ ਨਾਰਦੋਪਗੀਯਮਾਨ ਸ਼ੁਭਚਰਿਤ ਸ਼ਰ੍ਵ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਰ ਪਿਨਾਕਪਾਣੇ ਕਪਰ੍ਦਿਨ੍ਨਨੇਕਰੂਪਧਰ ਵृषਭਵਾਹਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜ ਨਾਨਾਯੁਧ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰ੍ਤੇ ਈਸ਼੍ਵਰ ਦੇਵਪਤੇ ਗਂਗਾਧਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਹਰ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲਨਿਵਾਸ ਕਾਸ਼ੀਨਾਥ ਕੇਦਾਰੇਸ਼੍ਵਰ ਭੂषਣਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰ ਗੋਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰ ਕਨਖਲੇਸ਼੍ਵਰ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼੍ਵਰ ਚਕ੍ਰਪ੍ਰਦ ਬਾਣਚਿਂਤਾਪਾਦਕ ਮੁਰਹਰ ਪੂਜਿਤਚਰਣਕਮਲ ਸੋਮਸੋਮਭੂषਣ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯ ਜਗਨ੍ਮਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਰੂਪਾਖ, ਸੱਪ ਦੀ ਜਨੇਊ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਮੜਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਪਾਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਨਰਕ ਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਪਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ, ਪੰਜ ਮੁਖੀ, ਚਾਰ ਮੁਖੀ, ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਹੀ ਔਖਾ, ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਿਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਗਾਏ ਚੰਗੇ ਕਰਤਬ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਰਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਤੇ ਸਵਾਰੀ, ਸੁੱਚੇ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੱਖਣਾਮੂਰਤੀ, ਇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੰਗਾ ਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਵਾਸੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ, ਭੂਸ਼ਣ ਦੇ ਸਿਦ੍ਧ ਦੇਵ, ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ, ਕਨਖਲ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਕ੍ਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬਾਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੁਰ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਸੋਮ ਤੇ ਸੋਮਭੂਤੀ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੋਤਿ ਰੂਪ, ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।