ਏਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਮਂਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਿਂ ਸਮ੍ਯਗਾਚਰੇਤ੍ । ਦਾਸਭੂਤਮਿਦਂ ਤਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝ ਕੇ, ਭਕਤੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ — ਜੜ ਤੇ ਚਲਦਾ — ਉਸ ਦਾ ਦਾਸ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਭੁਰੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਸੁਤੋ ਬਂਧੁਰ੍ਨਿਵਾਸਃ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਿਃ
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਨਾਰਾਇਣ, ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ; ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਘਰ, ਆਸਰਾ, ਤੇ ਮੰਜ਼ਿਲ।
ਕਲ੍ਯਾਣਗੁਣਵਾਨ੍ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਃ । ਯੋऽਸੌ ਨਿਰ੍ਗੁਣ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ 'ਗੁਣ ਰਹਿਤ' ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਗਤ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ।
ਪ੍ਰਾਕृਤੈਰ੍ਹੇਯਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਹੀਨਤ੍ਵਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਯਤ੍ਰ ਮਿਥ੍ਯਾ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਤ੍ਵਂ ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਵੇਦਾਂਤਗੋਚਰੈਃ
ਕੁਦਰਤੀ, ਘਟੀਆ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਨੂੰ ਹੀਨਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਝੂਠੀ ਸੰਸਾਰੀਤਾ, ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮਨਿਤ੍ਯਮਿਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ । ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਰੂਪਮਣ੍ਡਸ੍ਯੈਵ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਇ en cosmic egg ਦਾ ਆਪਣਾ ਕੁਦਰਤੀ ਰੂਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕृਤਾਨਾਂ ਹਿ ਰੂਪਾਣਾਮਨਿਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਤਥੋਚ੍ਯਤੇ । ਇਮਮਰ੍ਥਂ ਮਹਾਦੇਵਿ ਪ੍ਰਕृਤੇਰੁਦ੍ਭਵਂ ਹਰੇਃ
ਕੁਦਰਤੀ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਹਰੀ ਦੇ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੀਲਾਧਿਕਾਰਿਣਃ । ਲੋਕੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸਾਗਰੈਰ੍ਦ੍ਵੀਪਸਂਯੁਤੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਲੀਲਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਲਈ ਚਾਰ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦਸ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਬਣਾਏ।
ਭੂਤੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭੂਧਰੈਸ਼੍ਚ ਮਹੋਚ੍ਛ੍ਰਯੈਃ । ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਮਿਦਂ ਰਮ੍ਯਮਂਡਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਸਂਭਵਮ੍
ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪੂਰਾ cosmic egg ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰਗੁਣੋਪੇਤਂ ਸਪ੍ਤਾਵਰਣਸਂਵृਤਮ੍ । ਕਲਾਕਾष੍ਠਾਦਿਰੂਪੇਣ ਯਃ ਕਾਲਂ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਦਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪਰਤਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਕਲਾ, ਕਾਠਾ ਆਦਿ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੇਨੈਵ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਿਸਂਹਰਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਿਵਸੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਿਰਫ ਸਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਟਿਕਾਊ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਚਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਂਤਿ ਰਾਤ੍ਰਿਵਰ੍षਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ । ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਸਂਹਾਰਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਸਾਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਦੀ ਉਮਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਡਮਂਡਗਤਾ ਲੋਕਾ ਦਹ੍ਯਂਤੇ ਕਾਲਵਹ੍ਨਿਨਾ । ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਕृਤੌ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ
cosmic egg ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੀ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਂਡਾਵਰਣਭੂਤਾਨਿ ਪ੍ਰਕृਤੌ ਲਯਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ । ਸਾ ਸਰ੍ਵਜਗਦਾਧਾਰਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਹਰਿਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ
egg ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਰੀ ਦੀ ਆਸਰੇ ਵਾਲੀ ਉਹ ਕੁਦਰਤ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।
ਤਯਾ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਗਲਯੌ ਕਰੋਤਿ ਭਗਵਾਨ੍ਸਦਾ । ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸृष੍ਟਾ ਮਾਯਾ ਜਗਨ੍ਮਯੀ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਲੈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਖੇਡ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਸੰਸਾਰ-ਮਾਇਆ ਬਣਾਈ।
ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਮਾਯਾ ਗੁਣਤ੍ਰਯਮਯੀ ਸਦਾ । ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਿਲਯਾਨਾਂ ਸਾ ਹੇਤੁਭੂਤਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਅਗਿਆਨ, ਕੁਦਰਤ ਤੇ ਮਾਇਆ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ—ਉਹ ਹੀ ਰਚਨਾ, ਟਿਕਾਊ ਤੇ ਲੈ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਯਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਚ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਚ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੀਲਾਵਿਕਾਰਿਣਃ
ਯੋਗਨਿਦਰਾ, ਮਹਾ-ਮਾਇਆ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁਦਰਤ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇ ਮੁੱਖ ਤੱਤ, ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਲੀਲਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ।
ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਗਲਯੌ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਰੇਵ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਅਸਂਖ੍ਯਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਿਬਿਡਧ੍ਵਾਨ੍ਤਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਲੈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਣਗਿਣਤ ਕੁਦਰਤਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹਨੇਰਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਸੀਮ੍ਨਿ ਵਿਰਜਾ ਨਿਸ੍ਸੀਮਾਧਸ੍ਸਨਾਤਨੀ । ਤਯਾਦृਤਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥੂਲਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਦ੍ਯਵਸ੍ਥਯਾ
ਉਪਰ, ਹੱਦ 'ਤੇ, ਵਿਰਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤਹੀਣ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਮੋਟਾ ਤੇ ਸੁਕਸ਼ਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਕਾਸਸਂਕੋਚਾਵਸ੍ਥੇ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਗਲਯੌ ਸ੍ਮृਤੌ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਂਤਰ੍ਗਤਾਨਿ ਵੈ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਅ ਤੇ ਸਿਕੁੜਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਤੇ ਲੈ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਂਤਰ੍ਗਤਂ ਮਹਤ੍ । ਏਵਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪਾਯਾ ਵਿਭੂਤੇ ਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਪਾਦ੍ਵਿਭੂਤਿਰੂਪਂ ਤੁ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਧਰਨਂਦਿਨਿ । ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਰਮਵ੍ਯੋਮ੍ਨੋਰਂਤਰੇ ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ
ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਸੁਣ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ; ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾਂਗਸ੍ਵੇਦਜਨਿਤਤੋਯੈਃ ਪ੍ਰਸ੍ਰਾਵਿਤਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਰੇ ਪਰੇ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਤ੍ਰਿਪਾਦ੍ਭੂਤਿਸ੍ਸਨਾਤਨੀ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਬਣੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਪਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਦੀਵੀ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਹੈ।
ਅਮृਤਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮਨਨ੍ਤਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸਤ੍ਵਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍
ਅਮਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਨੰਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਠਿਕਾਣਾ; ਪਵਿੱਤਰ, ਸਤਵ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਦਿਵਿਆ, ਕਦੇ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਅਨੇਕਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿ ਤੁਲ੍ਯ ਵਰ੍ਚਸਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵਵੇਦਮਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਗਪ੍ਰਲਯਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਅਨੇਕਾਂ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ; ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਜਨਮ ਤੇ ਮਰਣ ਤੋਂ ਪਰੇ।
ਅਸਂਖ੍ਯਮਜਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਦਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਮਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਪਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਗਣ, ਸੁਪਨੇ ਆਦਿ ਹਾਲਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਸਮਾਨਾਧਿਕ੍ਯਰਹਿਤਮਾਦ੍ਯਂਤਰਹਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਤੇਜਸਾਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਰਮ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਮਾਨਂਦਸਾਗਰਮ੍
ਕਿਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਪਵਿੱਤਰ; ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ, ਸੋਹਣਾ, ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ।
ਏਵਮਾਦਿਗੁਣੋਪੇਤਂ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਨ ਤਦ੍ਭਾਸਯਤੇ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕੋ ਨ ਪਾਵਕਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਠਿਕਾਣਾ; ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਸੂਰਜ, ਨਾ ਚੰਦ, ਨਾ ਅੱਗ ਚਮਕਾ ਸਕਦੇ।
ਯਦ੍ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਤਦ੍ਧਾਮ ਪਰਮਂ ਹਰੇਃ । ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਧਾਮ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਨ ਹਿ ਵਰ੍ਣਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਜੋ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ; ਉਹ ਹਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਠਿਕਾਣਾ, ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਹਰੇਃ ਪਦਂ ਵਰ੍ਣਯਿਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਯਾ ਚ ਧਾਤ੍ਰਾ ਚ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਸਙ੍ਘੈਃ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪਦੇ ਹ੍ਯਚ੍ਯੁਤ ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਯਃ ਸੋ ਅਙ੍ਗ ਵੇਦ ਯਦਿ ਵਾ ਨ ਵੇਦ
ਹਰੀ ਦੇ ਠਿਕਾਣੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਾ ਮੈਂ, ਨਾ ਧਾਤਾ, ਨਾ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਉਸ ਠਿਕਾਣੇ ਵਿੱਚ ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂ ਨਾ ਜਾਣੇ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਯਦਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵੇਦਗੁਹ੍ਯਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਵਾ ਅਧਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਨਿषੇਦੁਃ । ਯਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵੇਦ ਕਿਮृਚਾ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਯੇ ਤਦ੍ਵਿਦੁਸ੍ਤ ਇਮੇ ਸਮਾਸਤੇ
ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰਾਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਜਨ ਕਰ ਕੇ ਕੀ ਲਾਭ ਲਵੇਗਾ? ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।