ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਂਤ੍ਰਃ । ਦਾਮੋਦਰ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਭਵਸਾਗਰਾਤ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਗृਹਾਣ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਵਸਤ੍ਰ ਮੰਤਰ: ਦਾਮੋਦਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਸੂਤਰ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਉਪਵੀਤਮਂਤ੍ਰਃ । ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਸੁਗਂਧੀਨਿ ਮਾਲਤ੍ਯਾਦੀਨਿ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ । ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਤਿਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਪਵੀਤ ਮੰਤਰ: ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਜੈਸਮੀਨ ਆਦਿ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਪੁष੍ਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਨਾਥ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵੈ ਰਸੈਃ ਸੁਸਂਪਨ੍ਨਂ ਗृਹਾਣ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
ਫੁੱਲ ਮੰਤਰ: ਹੇ ਨਾਥ, ਨੈਵੇਦਯਾ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਜੋ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਨ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਂਤ੍ਰਃ । ਪੂਗਾਨਿ ਨਾਗਪਤ੍ਰਾਣਿ ਕਰ੍ਪੂਰਸਹਿਤਾਨਿ ਚ । ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਾਂਬੂਲਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਨੈਵੇਦਯਾ ਮੰਤਰ: ਸੁਪਾਰੀ, ਨਾਗ ਪੱਤੇ, ਕਪੂਰ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਤਾਂਬੂਲ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਤਾਂਬੂਲਮਂਤ੍ਰਃ । ਧੂਪਂ ਦਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਘृਤਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਘृਤੇਨ ਦੀਪਮਾਚਰੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੁਗਲ ਅਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਿਧਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦੀਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਤੁਲਸੀਵਨਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੀਵੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਘਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਚਕ੍ਰਿਣੇ । ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਨਾਲਿਕੇਰੇਣ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਰ੍ਘਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਨਾਰੀਅਲ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਬੀਜਪੂਰਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦਾਡਿਮੇਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਸਦਾ
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਬੀਜਪੂਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਰਿਦ੍ਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਦੂ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਨਾਰਦ । ਫਲਸਪ੍ਤਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪਤ੍ਰਂ ਪੂਗਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਬਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਪੂਗਾ ਵਾਲਾ ਪੱਤਾ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਚ੍ਛਾਦਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵਿਪੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਾਗ੍ਰਮਾਨਸਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਵਿੱਅਤ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਸੁਣੋ।
ਤੁਲਸੀਸਹਿਤੋ ਦੇਵ ਸਦਾ ਸ਼ਂਖੇਨ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਦੇਵਦੇਵ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੰਖ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਰ੍ਘਮਂਤ੍ਰਃ । ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵ੍ਰਤਸਂਪੂਰ੍ਤਿਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪੋषਿਤੋऽਹਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਵਮੇਵਸ਼ਰਣਂ ਮਮ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ।
ਗृਹੀਤੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਰਤੇ ਦੇਵ ਯਦਪੂਰ੍ਣਂ ਕृਤਂ ਮਯਾ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਸ੍ਤੁ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਨਮਃ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨੇ । ਇਦਂ ਵ੍ਰਤਂ ਮਯਾਚੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਕਮਲ ਦੀ ਪੱਤੀ ਵਰਗੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਵਿਹੜੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਤਿਮਿਰਧ੍ਵਂਸਿਨ੍ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਕੇਸ਼ਵ । ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਦृष੍ਟਿਪ੍ਰਦੋ ਭਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋ ਕੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿਓ।
ਤਤੋ ਜਾਗਰਣਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਗੀਤਪੁਸ੍ਤਕਵਾਚਨਮ੍ । ਨਾਦ ਨृਤ੍ਯਕਲਾਭਿਜ੍ਞੈਃ ਪੁਣ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨੈਃ ਸੁਭੋਭਨੈਃ
ਫਿਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਗੀਤ ਗਾਉਣੇ, ਪੁਸਤਕਾਂ ਪੜ੍ਹਣੀਆਂ, ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਨ੍ਰਿਤਯ ਕਲਾ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ।
ਵਿਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮੁਦਿਤੇ ਵਿਮਲੇ ਰਵੌ । ਨਿਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਮ੍
ਜਦ ਰਾਤ ਬੀਤ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸੰਬੰਧੀ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਕਾਮਂ ਪਾਯਸੇਨ ਘृਤੇਨ ਚ । ਤਾਂਬੂਲਪੁष੍ਪਗਂਧਾਦਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਚਾਹੀ ਖੀਰ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੰਬੂਲ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਪਵੀਤਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਦਤ੍ਵਾ ਮਾਲਾਂ ਚ ਚਂਦਨਮ੍ । ਦਾਂਪਤ੍ਯਤ੍ਰਿਤਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਣ ਕੁਂਕੁਮੈਃ
ਉਪਵੀਤ, ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਦੰਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਪੜੇ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਕੁੰਕਮ ਦੇ ਨਾਲ।
ਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿਰੂਢੈਃ ਪਰਿਪੂਰਯੇਤ੍ । ਨਾਲਿਕੇਰੈਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਫਲੈਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਅੰਕੁਰਿਤ ਅਨਾਜ, ਨਾਰੀਅਲ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਗੁਰੁਂ ਤਤ੍ਰ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰਿਧਾਪਯੇਤ੍ । ਵਿਭੂषਣਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਥੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਗਹਣੇ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਗਾਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ । ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਸਹੀ ਦਾਨ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਤਾਨਾਂ ਜਾਯਤੇ ਨृਣਾਮ੍ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸ ਲਭੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜੋ ਭਲਾ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪੂਣ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ਮਨੋਰਮਾਨ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਅਂਤੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਥ ਅਤੇ ਮਨ ਭਾਉਂਦੇ ਚਾਹ ਪੂਰੇ ਕਰ ਕੇ, ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਧਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਖ੍ਯਸ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਵਿਧਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤਪ੍ਰਧਾਨਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਲ ਭਰ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਦੀਪ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਤੇ ਮਹਾਤਮ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਯੇਨ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕृਤਾਨ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਚਾਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ - ਵਦਾਮਿ ਤਵ ਦੇਵਰ੍षੇ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਗੋਘ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤੀ ਕ੍ਰੂਰਾਤ੍ਮਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਕੁਲਾਨਾਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਰੂ ਹੈ—ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸੌ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੀਪਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਪ੍ਰਮਾਣਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦੀਪ ਵ੍ਰਤ, ਉਸਦੇ ਸਾਲ ਭਰ ਦੇ ਵਿਧੀ ਤੇ ਮਹਾਤਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।