ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਤੋ ਭੂਯਃ ਸਚੈਲਂ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਮृਦੁ । ਭੂषਣਾਨਿ ਯਥਾਰ੍ਹਾਣਿ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਦੌਲਤ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਂ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਕੇਵਲਂ ਗਂਧਮੇਵ ਚ । ਕੇਵਲਂ ਚ ਤਥਾ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਕਾਲੇ ਫਲਾਨ੍ਯਪਿ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੇਵਲ ਸੁਗੰਧ, ਜਾਂ ਕੇਵਲ ਫੁੱਲ; ਫਲ ਵੀ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਾਂਬੂਲਂ ਚ ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਸਮਾਪ੍ਤੌ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਾਦਿਕਂ ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਾਂਬੂਲ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਦਾਨ ਆਦਿ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਕਂ ਤੁ ਤਥਾ ਦੇਯਂ ਭੂਹਿਰਣ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨृਪ । ਨ ਚ ਤੂष੍ਣੀਮੁਪਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਸੁਣਨ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਭਾਸਦ੍ਭਿਃ ਕृਤਾ ਚੈਵ ਯਾ ਪੂਜੈਕੇਨ ਵਾ ਕृਤਾ । ਦੇਵਸ੍ਥਾਨੇ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜਨਮਿष੍ਯਤੇ
ਚਾਹੇ ਸਭਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੇ, ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੇਪਿ ਚ ਯਥਾ ਰਾਮ ਪੁਣ੍ਯੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਯ ਰਾਘਵ
ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੀ, ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਸ੍ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਭਵੇਨ੍ਨृਪ । ਪੌਰਾਣਿਕਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕੁਲਹੀਨੋ ਮਹਾਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਮਹਾਪਾਪੀ ਤਿਰਸ੍ਕृਤਃ । ਸ਼ੌਚਾਚਾਰਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਵੇਦਸ੍ਮृਤਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ, ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਵੇਦ-ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯਦੇਵਃ ਪੂਤਿਵਚੋ ਵ੍ਯਂਗਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧਿਕਾਂਗਵਾਨ੍ । ਪਰਪੂਰ੍ਵਾਪਤਿਃ ਸ੍ਤੇਨਃ ਪ੍ਰਾਣਿਹਂਤਾ ਨਿਰਾਕृਤਿਃ
ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਮੰਦੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਅੰਗ-ਵਿਕਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਅੰਗ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਏ, ਚੋਰ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਅਥ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਤੇ ਕਥਯਾਮਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਪੂਰ੍ਵਜ੍ਞੈਰੁਚ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰੈਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਕਿਹੜਾ ਪੁਰਾਣ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸਾਦਯੋ ਮੁਨਿਵਰਾ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤਦੁਦੀਰਯੇਤ੍ । ਪੁਰਾਣਸ੍ਥਂ ਪਠੇਦ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਯੇਤ ਵਿਚਾਰਯਨ੍
ਜੋ ਵੀ ਵਿਆਸ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸਮਝ ਕੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਯਾ ਕਯਾਪਿ ਵਾ ਰਾਮ ਭਾषਯਾਦੇਸ਼ਭਾषਤਃ । ਨ ਦੇਸ਼ਭਾषਾ ਰਚਿਤਂ ਗ੍ਰਂਥਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਮ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਦੇਸੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇਸੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਯਾ ਕਾਪਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਹਿਤਾ ਹਿ ਸਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਯਾਚਸ੍ਵ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਯਤ੍ਪੁਰਾਣਕਮ੍
ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ, ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਏਵਂ ਪੌਰਾਣਿਕੇਨੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਪਿ ਗੌਤਮਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਪੁਰਾਣ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਦ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਕੌਰ੍ਮਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਧਿਕਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੂर्म ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਕ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਅਥ ਲੈਂਗਂ ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵੈष੍ਣਵਂ ਵਾਮਨਂ ਤਥਾ । ਪਾਦ੍ਮਂ ਚ ਗਾਰੁਡਂ ਚੈਵ ਸੌਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਥੈਵ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਲਿੰਗ, ਵੈਸ਼ਣਵ, ਵਾਮਨ, ਪਦਮ, ਗਰੁੜ, ਸੌਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮ ਪੁਰਾਣ ਵੀ ਸੁਣੇ।
ਏਵਮष੍ਟ ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ ਗੌਤਮਃ । ਅਥ ਰਾਮਾਯਣਂ ਚੈਵ ਕੌਰ੍ਮਮੇਵ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੌਤਮ ਨੇ ਇਹ ਅੱਠ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣੇ; ਫਿਰ ਰਾਮਾਇਣ ਅਤੇ ਕੂਰਮ ਪੁਰਾਣ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਸੁਣਿਆ।
ਸ਼ਿਵਨਾਰਾਯਣੇਤ੍ਯੇਵਂ ਜਪਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਅਵਾਪ ਨਿਧਨਂ ਚਾਪਿ ਸ ਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਸ਼ਿਵ' ਅਤੇ 'ਨਾਰਾਇਣ' ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਰਿਹਾ; ਮੌਤ ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਥਾਗਮਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੂਜਿਤਃ ਸੋऽਥ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਂਦ੍ਯੋऽਸੌ ਗੌਤਮੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਭਾਰਤਸ਼੍ਰਵਣੇ ਚਾਪਿ ਨਿਯਮਾ ਯੇ ਮਯੇਰਿਤਾਃ
ਸਭ ਲਈ ਗੌਤਮ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸੁਣਦੇ ਸਮੇਂ ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਾਦ੍ਯਤ੍ਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਕਰ੍ਤਾ ਭਾਰਤਸ੍ਯ ਯਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਜੋ ਸੁਣ ਕੇ ਪੂਰਾ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਹੈ।
ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋਗਿਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਂਦ੍ਯੋਸੌ ਭਾਰਤਂ ਵ੍ਯਾਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਉੱਚਤਮ ਯੋਗੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੋ। ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਲਈ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਯੋ ਮਹਾਭਾਰਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਪਠੇਚ੍ਚ ਵਾ । ਸ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋਧਿਕੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਾਰਯੇਚ੍ਚੈਵ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਕਰੋਤਿ ਚ ਪਰ੍ਵੈਕਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਤਿਚਿਤ੍ਤੁ ਵਾ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹਵ੍ਯੇ ਕਵ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਇਕ ਪਰਵ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੇ ਜਾਂ ਕਈ ਪਰਵਾਂ ਦੀ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਵਨ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਮੇਵ ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਤਮੇਵਾਰ੍ਹਂ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਤਮੇਵ ਭੋਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਆਦਰਯੋਗ ਮੰਨੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਭੋਜਨ ਦੋ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ।
ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਾਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਸਮਯੇ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯੋऽਥ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਧੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਦਿਪਰ੍ਵਸਮਾਪ੍ਤੌ ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਦਦੇਤ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸਭਾਪਰ੍ਵਣਿ ਵਾਸਸੀ
ਆਦਿ ਪਰਵ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੁਤੰਤਰ ਕਪੜੇ ਦਿਓ। ਸਭਾ ਪਰਵ 'ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਦਿਓ।
ਆਨੁਸ਼ਾਸਨਿਕਾਰਣ੍ਯਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰੋਹੇषੁ ਪਰ੍ਵਸੁ । ਆਦਿਪਰ੍ਵਣਿ ਪੂਜਾ ਯਾ ਸਾ ਪੂਜਾ ਨृਪਪੁਂਗਵ
ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਆਰਣਯਕ ਅਤੇ ਸਵਰਗਾਰੋਹਣ ਪਰਵਾਂ 'ਤੇ, ਆਦਿ ਪਰਵ ਵਾਲੀ ਪੂਜਾ ਹੀ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਕਰ੍ਣਾਸ਼੍ਵਮੇਧਵੈਰਾਟਸ਼ਲ੍ਯਦ੍ਰੋਣੇषੁ ਪਰ੍ਵਸੁ । ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਨਿष੍ਕਦ੍ਵਯਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਕਰਨ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ, ਵਿਰਾਟ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਪਰਵਾਂ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਦਿਓ।
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਪਰ੍ਵਸ੍ਵਥਾਨ੍ਯੇषੁ ਨਿष੍ਕਾਵਥ ਸਮਾਨਯੇਤ੍ । ਹਰਿਵਂਸ਼ੇ ਸਨਿष੍ਕਂ ਤੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਰਿਤਯਮੇਵ ਤੁ
ਛੋਟੇ ਪਰਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਪਰਵਾਂ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਦਿਓ। ਹਰੀਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਇਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਿੱਕਾ ਦਿਓ।