ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਯਾਂਤਿ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਾਃ । ਨ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ।
ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮਪਿ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੌਰਾਣਿਕਮਭਾषਤ । ਕੀਦृਙ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕੀਦृਸ਼ੋਪਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪੁਰਾਣਕਾਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਨਾਰਾਇਣ ਬਾਰੇ ਕੀ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ? ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਬਾਰੇ ਕੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ?
ਕਿਂ ਪਰਂ ਤ੍ਵਯਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵੇषਃ ਕੀਦृਗੁਦਾਹृਤਃ । ਕਿਂ ਤਤ੍ਪਰਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਤਃ ਪਰਤਰਂ ਚ ਕਿਮ੍
ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ? ਵੈਰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ? ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਕੀ ਹੈ?
ਪੌਰਾਣਿਕ ਉਵਾਚ- ਪਰਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਖਵ੍ਯਕ੍ਤੈਕਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਤਤਃ ਪਰਤਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦ੍ਧਾਮ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਧਿਕਮ੍
ਪੁਰਾਣਕਾਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੇਵਲ ਆਨੰਦ ਹੀ ਆਨੰਦ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਅਵਿਨਾਸ਼ਿਤਯਾ ਤਤ੍ਤੁ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰੁषੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਦਂਗ ਪਰਮਂ ਵਿਭੁਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੁਰਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਰਬਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਆਪੋ ਹਿ ਨਰਜਨ੍ਮਤ੍ਵਾਨ੍ਨਾਰਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨੀषਿਭਿਃ । ਨਾਰਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾਯਨਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਨ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਪੰਡਿਤ ਲੋਕ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ 'ਨਾਰ' ਆਖਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹਨ। ਜਿਥੇ ਉਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪਰਂ ਵਰ੍ਤਨਂ ਯੇषਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਯਣਾਃ । ਮਹਦਾਦੀਨਿ ਤਤ੍ਵਾਨਿ ਯਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਯ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲਗਨ ਉਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਭਗਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹੱਤ ਆਦਿਕ ਤੱਤਾਂ 'ਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਹੀ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸ਼ਸ਼ਿਨੇਤ੍ਰੋऽਸੌ ਮਹੇਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਦੁਮਾਪਤਿਃ । ਦ੍ਵੇषੋ ਹਿ ਵੈਰਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਮੀਸ਼੍ਵਰੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਮਹੇਸ਼, ਉਮਾ ਪਤੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ ਹਨ। ਵੈਰ ਮਤਲਬ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਰੱਖਣੀ ਹੀ ਸਮਝੋ।
ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਏਵਂ ਪੁਰਾਣਭਟ੍ਟੇਨ ਸਮੀਰਿਤਮਿਦਂ ਵਚਃ । ਚਿਂਤਯਨ੍ਪੁਨਰਪ੍ਯਾਹ ਮਾਦृਸ਼ਸ੍ਯ ਕਥਂ ਗਤਿਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁਰਾਣਕਾਰੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ। ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਦੀ ਕੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ?'
ਪੌਰਾਣਿਕੋऽਥ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ृਣੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਗਤਿਮ੍ । ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵੇਣ ਯਤ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ ਪੁਰਾਣਕਾਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰ।
ਧਰ੍ਮਂ ਚਰ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਪਾਪਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਾਂ ਗਤਿਮੇष੍ਯਸਿ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਤਦੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਪੁਰਾਣਮਥਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ । ਨਿਰਾਸ਼ੋ ਵਾ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਪੂਜਯਸ੍ਵ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍
ਜਾਂ ਤਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਸ ਨਾ ਰੱਖ ਕੇ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਦੇਵਂ ਵਾ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸਂਨ੍ਯਾਸਮਥਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਪਰੋ ਭਵ
ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ; ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਰਾਗ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਅਥਵਾ ਗਚ੍ਛ ਕਾਸ਼ੀਸ਼ਂ ਮੁਕ੍ਤੌ ਵਾ ਮृਤਿਮਾਪ੍ਨੁਹਿ । ਗਯਾਂ ਵਾ ਗਚ੍ਛ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਾਂ ਕਾਸੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਜਾ, ਉਥੇ ਮੋਖਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਮਰ ਜਾਂ; ਜਾਂ ਗਯਾ ਜਾ ਕੇ ਉਥੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦੀ ਰਸਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰ।
ਅਥਵਾ ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਨਾਂ ਸਾਰਂ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਰੁਦ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰਪ੍ਰਿਯਕਰਂ ਜਪ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਮਾਦਰਾਤ੍
ਜਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲਮਥਵਾ ਗਚ੍ਛ ਕੇਦਾਰਮਥਵੇਚ੍ਛਯਾ । ਅਥਵਾ ਪ੍ਰਤਿਵਰ੍षੇ ਤੁ ਮਾਘਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯ
ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਜਾਂ ਕੇਦਾਰ ਜਾ; ਜਾਂ ਹਰ ਸਾਲ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਰਸਮ ਕਰ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਧਰ੍ਮਭਕ੍ਤਃ ਸਦਾ ਭਵ । ਨੈਵਂ ਨਰਕਵਾਸਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਾਧਮ
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ। ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੀਵਾਂ, ਤੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਗੌਤਮ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣਂ ਭਵਤੋ ਮੁਖਾਤ੍ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਹੇਤੁਂ ਚ ਵਰ੍ਜਂ ਚਾਪਿ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਗੌਤਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਾਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰਾਣਿਕ ਉਵਾਚ- ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਸੁਰਾऽਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀ ਭੋਗੋ ਦ੍ਯੂਤਂ ਵਿਕਤ੍ਥਨਮ੍ । ਪਾਰੁष੍ਯਮਨृਤਂ ਮਾਯਾ ਦੇਵਦੇਵਵਿਨਿਂਦਨਮ੍
ਪੁਰਾਣਿਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭੋਗ, ਜੂਆ, ਅਡੰਬਰ, ਰੁੱਖੀ ਗੱਲ, ਝੂਠ, ਚਲਾਕੀ, ਅਤੇ ਦੇਵ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਛੱਡ।
ਗੁਰੂਣਾਂ ਸੁਰਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਪੁਰਾਣਸ੍ਮृਤਿਭਾषਿਣਾਮ੍ । ਨਿਂਦਨਂ ਸ਼੍ਵੇਤਵृਂਤਾਕਂ ਕृਤਕਾਲਾਬੁਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਗੁਰੂਆਂ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਾਂ, ਪੁਰਾਣ-ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ, ਚਿੱਟਾ ਭਿੰਡ, ਅਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਛੱਡ।
ਬੀਜਪੂਰਂ ਕੁਸੁਂਭਂ ਚ ਲੋਹਿਤਂ ਸ਼ृਂਗਮੇਵ ਚ । ਅਰਰੁਂ ਨਾਲਿਕੇਰਂ ਚ ਕੂष੍ਮਾਂਡਕਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਬੀਜਪੂਰਾ, ਕੁਸੁੰਭਾ, ਲਾਲ ਫਲ, ਅਰਰੂ, ਨਾਰੀਅਲ, ਅਤੇ ਕੂਸਮਾਂਡ (ਪਿੰਡ) ਵੀ ਛੱਡ।
ਕੋਵਿਦਾਰਫਲਂ ਤੈਲਪਕ੍ਵਂ ਮਾਨਵਜਂ ਪਯਃ । ਵਾਰ੍ਧ੍ਰੀਣਸ ਖਰੀ ਦੁਗ੍ਧਂ ਸੂਤਿਕਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਾਵਿਕਮ੍
ਕੋਵਿਦਾਰ ਦਾ ਫਲ, ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਦੁੱਧ, ਮਨੁੱਖੀ ਦੁੱਧ, ਭੈਂਸ ਅਤੇ ਗਧੇ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਔਰਤ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਅਤੇ ਭੇਡ ਦਾ ਦੁੱਧ ਛੱਡ।
ਔष੍ਟ੍ਰਮੇਕਸ਼ਫਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਮਾਰ੍ਗਮਾਜਂ ਨृਸਂਭਵਮ੍ । ਵਿਵਤ੍ਸਾਸਂਧਿਨੀਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਲਵਣਂ ਚੈਵ ਯੋਗਿ ਯਤ੍
ਉਠ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਇੱਕ-ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮਾਸ, ਜਿਸ ਗਾਂ ਦਾ ਬੱਝਾ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਅਤੇ ਲੂਣ ਛੱਡ, ਹੇ ਯੋਗੀ।
ਨਾਲਿਕੇਰਰਸਂ ਕਾਂਸ੍ਯੇ ਤਾਮ੍ਰੇ ਮਧੁ ਚ ਸੀਸਕੇ । ਕਾਚੇ ਤਕ੍ਰਂ ਕਰਂਭਾਂਸ਼੍ਚ ਘृਤਾਕ੍ਤਾਨ੍ਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਰਸ ਕਾਂਸੀ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਮਧੂ ਸੀਸੇ ਵਿੱਚ, ਛਾਸ਼ ਕਾਂਚ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਨਾ ਕਰ।
ਹੋਮਂ ਤੁ ਮृਣ੍ਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਂ ਤੁ ਰਾਜਤੇ । ਨ ਸੇਵੇਤ ਪਰਂ ਲੋਕੇ ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਥੀ ਤੁ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਹੋਮ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਕਰ; ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਬਰਤਨ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚੇ।
ਪਾਤ੍ਰਾਂਤਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣਲੇਪੋऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਚ । ਕ੍ਰਮੁਕਸ੍ਯ ਤਥਾ ਭਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣਪਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ
ਜਿਸ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਪਾਊਡਰ ਲਗਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾ; ਕ੍ਰਮੁਕਾ (ਪਾਨ) ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਪਾਊਡਰ ਵੀ ਨਾ ਖਾ।
ਕ੍ਰਮੁਕਸ੍ਯਾਪਿ ਪਕ੍ਵਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕ੍ਰਮਿਯੋਗਿਨਃ । ਪਾਯਸੇ ਲਵਣਂ ਚੈਵ ਕੇਵਲਂ ਚ ਕਰਾਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਯੋਗੀ ਲਈ ਵੀ, ਪਕਿਆ ਕ੍ਰਮੁਕਾ (ਪਾਨ) ਦਾ ਫਲ ਖਾਣਾ, ਪਾਏਸ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਪਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਖਾਣਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਿਂਧੁਸੌਰਾष੍ਟ੍ਰਕਾਂਬੋਜਮਾਗਧੇषੁ ਚ ਸਿਂਹਲੇ । ਨ ਦੋषਾਯ ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਚ ਲਵਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸਿੰਧ, ਸੌਰਾਟ, ਕਾਂਬੋਜ, ਮਗਧ ਅਤੇ ਸਿੰਹਲ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਮਿਲਾਉਣ 'ਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਣਿ ਚ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਲਵਣਾਨਿ ਚ ਯੋਗਤਃ । ਦੇਸ਼ੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਦੋषਾਯ ਪਾਨੇ ਚੈਵੇਹ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੋਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣਾ ਦੋਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ 'ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਂਦ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਸ਼ਂਭੁਰੁਵਾਚ- ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।