ਪਾਤਯੇਦਥ ਚਾਨ੍ਯੇਨ ਵਾਮੇਨੈਵ ਕਰੇਣ ਵਾ । ਮੁਕ੍ਤਿਧਾਰਾਕृਤਾ ਤੇਨ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੋਤੀ ਦੀ ਧਾਰ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਂਚਗਵ੍ਯੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਪਂਚਾਮृਤੈਰਥ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਮਧੁਰਤ੍ਰਿਤਯੇਨ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ; ਫਿਰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ।
ਵਿਭੂष੍ਯ ਭੂषਕੈਰ੍ਦੇਵਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸ਼ੀਤੋਪਚਾਰਂ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਤਤ ਆਚਮਨਾਦਿਕਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ; ਫਿਰ ਠੰਡੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਆਚਮਨ ਆਦਿ ਕਰਵਾਓ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੋਪਵੀਤਂ ਚ ਪਂਚਗਂਧਕਮੇਵ ਚ । ਕਰ੍ਪੂਰਮਰੁਵਂ ਚਾਪਿ ਪਾਟੀਰਮਥ ਵਾ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ, ਵਸਤ੍ਰ, ਉਪਵੀਤ ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਗੰਧੀਆਂ; ਕਪੂਰ, ਮਰੁਵਾ ਅਤੇ ਪਾਟੀਰ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਉਭਯਂ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਪਿ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਕृਤ੍ਸ੍ਨਪੀਠਂ ਗਂਧਪੂਰ੍ਣਂ ਯਦ੍ਵਾ ਵਿਭਵਸਾਰਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਪੂਰਾ ਪੀਠ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ।
ਤੂष੍ਣੀਮਥੋਪਚਾਰਂ ਵਾ ਕਾਲਿਯਂ ਪੁष੍ਪਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰੀਪਤ੍ਰਮਰੁਚਿਤ੍ਯਾਜਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਖਿਲਂ ਯਥਾ
ਫਿਰ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਜਾਂ ਉਚਿਤ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਲਾ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਸ਼੍ਰੀਪੱਤਰ, ਅਰੁਚੀ ਅਤੇ ਯਾਜਯਾ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਅਨੇਕਦ੍ਰਵ੍ਯਧੂਪਂ ਚ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਕੇਵਲਂ ਤਥਾ । ਕਪਿਲਾਘृਤਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਧੂਪਾਯ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੂਪ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਗੁਗਲ; ਕਪਿਲਾ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧੂਪਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧੂਪਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਪਿਲਾਘृਤਦੀਪਕਾਨ੍ । ਅਥਵਾਪ੍ਯਾਜ੍ਯਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦੀਪਾਨ੍ਦਤ੍ਵੋਪਹਾਰਕਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਧੂਪ ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਘੀ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਘੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਾਲ, ਦੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੁਪਪਨ੍ਨਂ ਚ ਦਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਮੁਖਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਤਤੋ ਦਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਵਾ ਤਾਂਬੂਲਮਾਦਰਾਤ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿਓ; ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰਵਾਓ, ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤਾਂਬੂਲ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਨਮਸ੍ਕਾਰੌ ਪੂਜੈਵਂ ਹਿ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ । ਗੀਤਾਂਗਪਂਚਕਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਿ ਤੇ
ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤ ਦੇ ਪੰਜ ਅੰਗ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਗੀਤਂ ਵਾਦ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਨृਤ੍ਯਂ ਹਾਸੋਕ੍ਤਿਰੇਵ ਚ । ਨੀਰਾਜਨਂ ਚ ਪੁष੍ਪਾਣਾਮਂਜਲਿਸ਼੍ਚਾਖਿਲਾਰ੍ਪਣਮ੍
ਗੀਤ, ਵਾਦਨ, ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਠ, ਨ੍ਰਿਤ, ਹਾਸ-ਉਕਤੀ; ਨੀਰਾਜਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਭੇਟ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਚੋਦ੍ਵਾਸਨਂ ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਚੋਪਚਾਰਕਮ੍ । ਭੂषਣਂ ਚ ਤਥਾ ਛਤ੍ਰਂ ਚਾਮਰਂ ਵ੍ਯਜਨਂ ਤਥਾ
ਖਿਮਾ ਤੇ ਉਦਵਾਸਨ ਵੀ ਉਪਚਾਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਹਿਣਾ, ਛਤ, ਚਾਮਰ ਤੇ ਪੱਖਾ ਵੀ।
ਸ਼ਿਵੋਪਵੀਤਂ ਕੈਙ੍ਕਰ੍ਯਂ षਡੀਸ਼ਾਨੋਪਚਾਰਕਮ੍ । ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤੁ ਯਃ ਸਮਾਰਾਧਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਸੇਵਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਛੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਉਪਚਾਰਾ ਵਾਲੀ ਭਗਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਬਤੀਸ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਏਕੇਨਾਹ੍ਨਾ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਨਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਪਚਾਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਨਂ ਤੂਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਤੀਸ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ- ਏਵਮੇਤਤ੍ਕਪਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵ ਪੂਜਾਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਮਤ੍ਪਾਦਯੁਗਲਂ ਪੂਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾਕਰੋ ਭਵ
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਪੂਜਾਵਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾ।
ਆਰਾਧ੍ਯੇਤ੍ਥਂ ਯਥਾਲਿਂਗੇ ਤਨ੍ਮਮਾਰਾਧਨਂ ਕੁਰੁ । ਹਨੂਮਾਨੁਵਾਚ- ਗੁਰੁਣਾ ਲਿਂਗਪੂਜੈਵ ਨਿਯਤਾ ਕਲ੍ਪਿਤਾ ਮਮ
ਜਿਵੇਂ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਿਯਤ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਕਰੋਮਿ ਪੁਰਾ ਦੇਵ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਪੂਜਨਮ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੈਵ ਨਮਸ੍ਯੇਸ਼ਂ ਸ਼ਿਵਲਿਗਾਰ੍ਚਨੇऽਭਵਤ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ। ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਸਰਸ੍ਤੀਰਮਥੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੈਕਤਵੇਦਿਕਾਮ੍ । ਤਾਲਪਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਰਚਿਤਮਾਸਨਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਿਆ, ਰੇਤ ਦੀ ਵੇਦਿਕਾ ਬਣਾਈ। ਤਾਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪਾਦਹਸ੍ਤੌ ਤੁ ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਮਥੋ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਨਰਾਚਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਚੁਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਵੇਦ੍ਯਾਮਥੋ ਚਕ੍ਰੇ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਅਨਂਤਰਂ ਤਾਲਪਤ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਾਸਨਗਤਃ ਕਪਿਃ
ਫਿਰ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਵੇਦਿਕਾ ਬਣਾਈ। ਤੁਰੰਤ, ਤਾਲ ਪੱਤੇ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਕਮਲ ਆਸਨ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਯਮ੍ਯ ਸਨ੍ਯਾਸਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧ੍ਯਾਨਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਗੁਰੁਮੀਸ਼ਾਨਂ ਜਪਨ੍ਨਾਸੀਦਤਃ ਪਰਮ੍
ਸਾਸ ਲੈ ਕੇ, ਸੰਨਿਆਸ ਧਾਰ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੋਇਆ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਅਥ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯਤ੍ਨਮਾਸ੍ਥਿਤਵਾਨਪਿ । ਪਲਾਸ਼ਪਤ੍ਰਪੁਟਕਦ੍ਵਯਾਨੀਤ ਜਲਂ ਸ਼ੁਚਿ
ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਦੋ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿਰਃਕਮਂਡਲੁਗਤਂ ਨਿਧਾਯਾਗ੍ਨਿਂ ਤ੍ਰਿਮਂਤ੍ਰਿਤਮ੍ । ਆਵਾਹਨਾਦਿ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਸ੍ਨਾਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮੇਵ ਚ
ਸਿਰ ਦੇ ਕਮੰਡਲੁ ਦਾ ਪਾਣੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਵਾਹਨ ਤੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਅਥ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤੁਂ ਦੇਵਮਾਦਾਯ ਕਰਸਂਪੁਟੇ । ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦੇਵਂ ਪੀਠਂ ਨੋ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਕਪਿਃ
ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣ ਲਈ, ਹੱਥ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਪੀਠਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਲਿਂਗਮਾਤ੍ਰਂ ਕਰਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਇਦਮਾਹ ਮਹਾਯੋਗੀ ਕਿਂ ਵਾ ਪਾਪਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਕੇਵਲ ਲਿੰਗ ਹੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ,
ਯਦੇਤਤ੍ਪੀਠਰਹਿਤਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਕਰਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਮਮਾਦ੍ਯ ਮਰਣਂ ਸਿਦ੍ਧਂ ਪੀਠਂ ਚੇਨ੍ਨਾਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਪੀਠਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੇ ਪੀਠਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਤਾਂ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।
ਅਥ ਰੁਦ੍ਰਂ ਜਪਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਾਯਾਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਜਜਾਪ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਜਪਾਂਗਾ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਏ ਜਪਿਆ।
ਅਥਾਪਿ ਨ ਸਮਾਯਾਤੋ ਮਹੇਸ਼ੋऽਥ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਰੁਦ੍ਰਂ ਨ੍ਯਪਾਤਯਦ੍ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਫਿਰ ਵੀ ਮਹੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਵੀਰਭਦਰ ਆ ਗਿਆ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਰੁਦ੍ਯਤੇ ਭਕ੍ਤ ਰੁਦਿਹੇਤੁਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ । ਹਨੂਮਾਨੁਵਾਚ- ਪੀਠਹੀਨਮਿਦਂ ਲਿਂਗਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਪਾਪਸਂਚਯਮ੍
ਤੂੰ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਤੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਭਗਤ? ਮੈਨੂੰ ਰੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਲਿੰਗ ਪੀਠਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਵੇਖ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਯਦਿ ਨਾਯਾਤਿ ਪੀਠਂ ਤੇ ਲਿਂਗੇ ਮਾ ਸਾਹਸਂ ਕृਥਾਃ । ਦਾਹਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਲੋਕਂ ਯਦਿ ਨਾਯਾਤਿ ਪੀਠਕਮ੍
ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੇਰੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪੀਠਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ। ਜੇ ਪੀਠਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵਾਂਗਾ।