ਨਮਸ੍ਤੇਤ੍ਯਾਦਿਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਵਿਧਾਨਤਃ । ਅਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਤੁ ਯਾ ਧਾਰਾ ਮੁਕ੍ਤਿਧਾਰੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
'ਨਮਸਤੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਅ ਦੀ ਰੀਤਿ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਧਾਰਾ ਲਗਾਤਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਯਾ ਯਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮਾਸਂ ਜਪਨ੍ਰੁਦ੍ਰਮੁਪਾਂਸ਼ੁ ਵਾ । ਏਕਵਾਰਂ ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਚ ਪਂਚ ਸਪ੍ਤ ਨਵਾਪਿ ਵਾ
ਇਸ ਧਾਰਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤੱਕ, ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਜਪ ਕੇ, ਇੱਕ, ਤਿੰਨ, ਪੰਜ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਨੌ ਵਾਰੀ ਸਨਾਨ ਕਰੇ,
ਏਕਾਦਸ਼ਮਥੋ ਵਾਰਮਥੈਕਾਦਸ਼ਚਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਨਾਨਮਿਦਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਮਾਸਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਇੱਕ-ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰ ਜਪ ਕੇ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸਨਾਨ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵਯਾ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੇਵਲਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ । ਮृਣ੍ਮਯੈਰ੍ਨਾਲਿਕੇਰਸ੍ਯ ਸ਼ਕਲੈਸ਼੍ਚੋਰ੍ਮਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼ਿਵ-ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਕੰਵਲ ਦੇ ਡੰਡੇ, ਟੁਕੜਿਆਂ ਜਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਂਸ੍ਯੇਨ ਮੁਕ੍ਤਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪੁष੍ਪਾਦਿਕ ਸਰੇਣਵਾ । ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਯਥਾਸਂਭਵਮੀਰਿਤੈਃ
ਜੋ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਕਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ृਂਗਸ੍ਯ ਚ ਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ੍ਨਾਨਯੋਗ੍ਯਂ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਪੂਰ੍ਵਮਂਤਸ੍ਤੁ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਬਹਿਰਂਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਿੰਗ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ: ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਦਰਲੀ ਭਾਗ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨਾ, ਫਿਰ ਬਾਹਰਲੀ ਭਾਗ ਨੂੰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਣਾ।
ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਲਘੁਕृਤ੍ਵਾਥ ਨਾਗਂ ਛਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਕਥਂਚਨ । ਨੀਚੈਕਦੇਸ਼ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਵਾਰਦ੍ਰੋਣ੍ਯਾ ਸੁਵृਤ੍ਤਯੋਃ
ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ ਹਲਕਾ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੱਟੋ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਪਾਤੀ ਜਾਂ ਡੋਲ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਕੁਸ਼ਾਨੁਯੁਤਯਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਵਾਯ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਗਵਯਸ਼ृਂਗਸ੍ਯ ਜਲਮੂਰ੍ਤਿਰਥੋਚ੍ਯਤੇ
ਕੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਵਯਾ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਪਾਣੀ-ਸਰੂਪ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿषਿਦ੍ਧਲੋਹਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਂਧਿਦ੍ਵਾਰਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤੇ । ਯੋਗਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਨਾਗਦਂਡਂ ਨਾਗਾਕਾਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਮੂੰਹ ਤੇ ਅਧਾ ਨਿਸ਼ਿਦ ਧਾਤੂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ; ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਸਿੰਗ ਦੀ ਨਾਕ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਨਲੀ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਫਲਸ੍ਥਾਨੇ ਤੁ ਚषਕਂ ਦਂਡੇਨ ਸਮਰਂਧ੍ਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਾਤਯੇਤ੍ਤੋਯਮੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਯਂਤ੍ਰਘਟੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਫਲ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੱਪ ਰੱਖੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਛੇਦ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ; ਉੱਥੇ, ਉਪਰਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਪਾਣੀ ਯੰਤਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪਾਓ।
ਪਾਤਯੇਦਥ ਚਾਨ੍ਯੇਨ ਵਾਮੇਨੈਵ ਕਰੇਣ ਵਾ । ਮੁਕ੍ਤਿਧਾਰਾਕृਤਾ ਤੇਨ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੋਤੀ ਦੀ ਧਾਰ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਂਚਗਵ੍ਯੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਪਂਚਾਮृਤੈਰਥ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਮਧੁਰਤ੍ਰਿਤਯੇਨ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ; ਫਿਰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ।
ਵਿਭੂष੍ਯ ਭੂषਕੈਰ੍ਦੇਵਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸ਼ੀਤੋਪਚਾਰਂ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਤਤ ਆਚਮਨਾਦਿਕਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ; ਫਿਰ ਠੰਡੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਆਚਮਨ ਆਦਿ ਕਰਵਾਓ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੋਪਵੀਤਂ ਚ ਪਂਚਗਂਧਕਮੇਵ ਚ । ਕਰ੍ਪੂਰਮਰੁਵਂ ਚਾਪਿ ਪਾਟੀਰਮਥ ਵਾ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ, ਵਸਤ੍ਰ, ਉਪਵੀਤ ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਗੰਧੀਆਂ; ਕਪੂਰ, ਮਰੁਵਾ ਅਤੇ ਪਾਟੀਰ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਉਭਯਂ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਪਿ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਕृਤ੍ਸ੍ਨਪੀਠਂ ਗਂਧਪੂਰ੍ਣਂ ਯਦ੍ਵਾ ਵਿਭਵਸਾਰਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਪੂਰਾ ਪੀਠ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ।
ਤੂष੍ਣੀਮਥੋਪਚਾਰਂ ਵਾ ਕਾਲਿਯਂ ਪੁष੍ਪਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰੀਪਤ੍ਰਮਰੁਚਿਤ੍ਯਾਜਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਖਿਲਂ ਯਥਾ
ਫਿਰ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਜਾਂ ਉਚਿਤ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਲਾ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਸ਼੍ਰੀਪੱਤਰ, ਅਰੁਚੀ ਅਤੇ ਯਾਜਯਾ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਅਨੇਕਦ੍ਰਵ੍ਯਧੂਪਂ ਚ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਕੇਵਲਂ ਤਥਾ । ਕਪਿਲਾਘृਤਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਧੂਪਾਯ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੂਪ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਗੁਗਲ; ਕਪਿਲਾ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧੂਪਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧੂਪਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਪਿਲਾਘृਤਦੀਪਕਾਨ੍ । ਅਥਵਾਪ੍ਯਾਜ੍ਯਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦੀਪਾਨ੍ਦਤ੍ਵੋਪਹਾਰਕਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਧੂਪ ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਘੀ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਘੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਾਲ, ਦੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੁਪਪਨ੍ਨਂ ਚ ਦਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਮੁਖਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਤਤੋ ਦਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਵਾ ਤਾਂਬੂਲਮਾਦਰਾਤ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿਓ; ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰਵਾਓ, ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤਾਂਬੂਲ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਨਮਸ੍ਕਾਰੌ ਪੂਜੈਵਂ ਹਿ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ । ਗੀਤਾਂਗਪਂਚਕਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਿ ਤੇ
ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤ ਦੇ ਪੰਜ ਅੰਗ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਗੀਤਂ ਵਾਦ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਨृਤ੍ਯਂ ਹਾਸੋਕ੍ਤਿਰੇਵ ਚ । ਨੀਰਾਜਨਂ ਚ ਪੁष੍ਪਾਣਾਮਂਜਲਿਸ਼੍ਚਾਖਿਲਾਰ੍ਪਣਮ੍
ਗੀਤ, ਵਾਦਨ, ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਠ, ਨ੍ਰਿਤ, ਹਾਸ-ਉਕਤੀ; ਨੀਰਾਜਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਭੇਟ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਚੋਦ੍ਵਾਸਨਂ ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਚੋਪਚਾਰਕਮ੍ । ਭੂषਣਂ ਚ ਤਥਾ ਛਤ੍ਰਂ ਚਾਮਰਂ ਵ੍ਯਜਨਂ ਤਥਾ
ਖਿਮਾ ਤੇ ਉਦਵਾਸਨ ਵੀ ਉਪਚਾਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਹਿਣਾ, ਛਤ, ਚਾਮਰ ਤੇ ਪੱਖਾ ਵੀ।
ਸ਼ਿਵੋਪਵੀਤਂ ਕੈਙ੍ਕਰ੍ਯਂ षਡੀਸ਼ਾਨੋਪਚਾਰਕਮ੍ । ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤੁ ਯਃ ਸਮਾਰਾਧਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਸੇਵਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਛੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਉਪਚਾਰਾ ਵਾਲੀ ਭਗਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਬਤੀਸ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਏਕੇਨਾਹ੍ਨਾ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਨਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਪਚਾਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਨਂ ਤੂਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਤੀਸ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ- ਏਵਮੇਤਤ੍ਕਪਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵ ਪੂਜਾਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਮਤ੍ਪਾਦਯੁਗਲਂ ਪੂਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾਕਰੋ ਭਵ
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਪੂਜਾਵਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾ।
ਆਰਾਧ੍ਯੇਤ੍ਥਂ ਯਥਾਲਿਂਗੇ ਤਨ੍ਮਮਾਰਾਧਨਂ ਕੁਰੁ । ਹਨੂਮਾਨੁਵਾਚ- ਗੁਰੁਣਾ ਲਿਂਗਪੂਜੈਵ ਨਿਯਤਾ ਕਲ੍ਪਿਤਾ ਮਮ
ਜਿਵੇਂ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਿਯਤ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਕਰੋਮਿ ਪੁਰਾ ਦੇਵ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਪੂਜਨਮ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੈਵ ਨਮਸ੍ਯੇਸ਼ਂ ਸ਼ਿਵਲਿਗਾਰ੍ਚਨੇऽਭਵਤ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ। ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਸਰਸ੍ਤੀਰਮਥੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੈਕਤਵੇਦਿਕਾਮ੍ । ਤਾਲਪਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਰਚਿਤਮਾਸਨਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਿਆ, ਰੇਤ ਦੀ ਵੇਦਿਕਾ ਬਣਾਈ। ਤਾਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪਾਦਹਸ੍ਤੌ ਤੁ ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਮਥੋ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਨਰਾਚਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਚੁਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਵੇਦ੍ਯਾਮਥੋ ਚਕ੍ਰੇ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਅਨਂਤਰਂ ਤਾਲਪਤ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਾਸਨਗਤਃ ਕਪਿਃ
ਫਿਰ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਵੇਦਿਕਾ ਬਣਾਈ। ਤੁਰੰਤ, ਤਾਲ ਪੱਤੇ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਕਮਲ ਆਸਨ ਲਿਆ।