ਦਰ੍ਭਭਸ੍ਮਸਮਾਸੀਨਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਯਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਤਾਵਤ੍ਸ ਦੇਵਤਾਰੂਪੋ ਧ੍ਯਾਨਂ ਚਾਨ੍ਤਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਜਾਂ ਭਸਮ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਾਸ ਤੇ ਬੋਲ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸੁਰਤਿ ਧਿਆਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਾਂਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਂਗੁਲ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਨੁਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ । ਅਂਤਸ਼੍ਚਰਂਤਂ ਭੂਤੇषੁ ਗੁਹਾਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤਿषੁ
ਚੋਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਖਮ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਮਣਿਮਾਦਿ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਂ ਧਾਰਯੇਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਰਯੇਤ੍ਤਨੂਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਣਕਿਆਂ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਭਰੋ।
ਤਯਾ ਦੀਪ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਂ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਮੁਪਾਗਤਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਪਾਰਦਸਂਪਰ੍ਕਾਦ੍ਰਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਨਾ ਪਾਰਦੇ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ ਲਾਲ ਜਾਂ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਦਲਾਵृਤ੍ਤਮष੍ਟਪਂਚਤ੍ਰਿਰੇਵ ਵਾ । ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯਾਸਨਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਂ ਨਿਧਾਯ ਚ
ਆਸਣ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ, ਅੱਠ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਕਲ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਬਣਾਓ ਤੇ ਉੱਥੇ ਲਿੰਗ ਰੱਖੋ।
ਗੁਹਾਸ੍ਥਿਤਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਲਿਂਗੇ ਸਂਚਿਂਤਯੇਤ੍ਤਥਾ । ਸ਼ੋਧਿਤੇ ਕਲਸ਼ੇ ਤੋਯਂ ਸ਼ੋਧਿਤਂ ਗਂਧਵਾਸਿਤਮ੍
ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰੋ; ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਾਣੀ ਰੱਖੋ।
ਸੁਗਂਧਪੁष੍ਪਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਭਿਮਂਤ੍ਰਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣਵਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇषੁ ਨ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਓਂਕਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰੋ; ਪਰ ਓਂਕਾਰ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਪਦੇ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ਿਵੇਤ੍ਯੋਙ੍ਕਾਰਮਂਤ੍ਰਣਮ੍ । ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦੀਨਿ ਪੂਜਾਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ 'ਸ਼ਿਵ' ਤੇ ਓਂਕਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰੋ; ਤੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਅੱਖਤ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤੋ।
ਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਤਤਃ ਸਂਕਲ੍ਪਯਿष੍ਯਤੇ । ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਨੇੜੇ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰੋ: 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ।'
ਇਤਿ ਸਂਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ ਆਵਾਹਨਾਦਿਕਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਪਰ੍ਯਂਤਂ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਨਿਸ਼ਚਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਵਾਹਨ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਸਨਾਨ ਤੱਕ ਦੀ ਰੀਤਿ ਪੂਰੀ ਕਰੋ, ਤੇ ਫਿਰ ਸਨਾਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੋ।
ਨਮਸ੍ਤੇਤ੍ਯਾਦਿਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਵਿਧਾਨਤਃ । ਅਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਤੁ ਯਾ ਧਾਰਾ ਮੁਕ੍ਤਿਧਾਰੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
'ਨਮਸਤੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਅ ਦੀ ਰੀਤਿ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਧਾਰਾ ਲਗਾਤਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਯਾ ਯਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮਾਸਂ ਜਪਨ੍ਰੁਦ੍ਰਮੁਪਾਂਸ਼ੁ ਵਾ । ਏਕਵਾਰਂ ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਚ ਪਂਚ ਸਪ੍ਤ ਨਵਾਪਿ ਵਾ
ਇਸ ਧਾਰਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤੱਕ, ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਜਪ ਕੇ, ਇੱਕ, ਤਿੰਨ, ਪੰਜ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਨੌ ਵਾਰੀ ਸਨਾਨ ਕਰੇ,
ਏਕਾਦਸ਼ਮਥੋ ਵਾਰਮਥੈਕਾਦਸ਼ਚਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਨਾਨਮਿਦਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਮਾਸਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਇੱਕ-ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰ ਜਪ ਕੇ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸਨਾਨ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵਯਾ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੇਵਲਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ । ਮृਣ੍ਮਯੈਰ੍ਨਾਲਿਕੇਰਸ੍ਯ ਸ਼ਕਲੈਸ਼੍ਚੋਰ੍ਮਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼ਿਵ-ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਕੰਵਲ ਦੇ ਡੰਡੇ, ਟੁਕੜਿਆਂ ਜਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਂਸ੍ਯੇਨ ਮੁਕ੍ਤਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪੁष੍ਪਾਦਿਕ ਸਰੇਣਵਾ । ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਯਥਾਸਂਭਵਮੀਰਿਤੈਃ
ਜੋ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਕਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ृਂਗਸ੍ਯ ਚ ਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ੍ਨਾਨਯੋਗ੍ਯਂ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਪੂਰ੍ਵਮਂਤਸ੍ਤੁ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਬਹਿਰਂਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਿੰਗ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ: ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਦਰਲੀ ਭਾਗ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨਾ, ਫਿਰ ਬਾਹਰਲੀ ਭਾਗ ਨੂੰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਣਾ।
ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਲਘੁਕृਤ੍ਵਾਥ ਨਾਗਂ ਛਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਕਥਂਚਨ । ਨੀਚੈਕਦੇਸ਼ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਵਾਰਦ੍ਰੋਣ੍ਯਾ ਸੁਵृਤ੍ਤਯੋਃ
ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ ਹਲਕਾ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੱਟੋ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਪਾਤੀ ਜਾਂ ਡੋਲ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਕੁਸ਼ਾਨੁਯੁਤਯਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਵਾਯ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਗਵਯਸ਼ृਂਗਸ੍ਯ ਜਲਮੂਰ੍ਤਿਰਥੋਚ੍ਯਤੇ
ਕੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਵਯਾ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਪਾਣੀ-ਸਰੂਪ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿषਿਦ੍ਧਲੋਹਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਂਧਿਦ੍ਵਾਰਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤੇ । ਯੋਗਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਨਾਗਦਂਡਂ ਨਾਗਾਕਾਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਮੂੰਹ ਤੇ ਅਧਾ ਨਿਸ਼ਿਦ ਧਾਤੂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ; ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਸਿੰਗ ਦੀ ਨਾਕ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਨਲੀ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਫਲਸ੍ਥਾਨੇ ਤੁ ਚषਕਂ ਦਂਡੇਨ ਸਮਰਂਧ੍ਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਾਤਯੇਤ੍ਤੋਯਮੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਯਂਤ੍ਰਘਟੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਫਲ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੱਪ ਰੱਖੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਛੇਦ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ; ਉੱਥੇ, ਉਪਰਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਪਾਣੀ ਯੰਤਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪਾਓ।
ਪਾਤਯੇਦਥ ਚਾਨ੍ਯੇਨ ਵਾਮੇਨੈਵ ਕਰੇਣ ਵਾ । ਮੁਕ੍ਤਿਧਾਰਾਕृਤਾ ਤੇਨ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੋਤੀ ਦੀ ਧਾਰ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਂਚਗਵ੍ਯੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਪਂਚਾਮृਤੈਰਥ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਮਧੁਰਤ੍ਰਿਤਯੇਨ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ; ਫਿਰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ।
ਵਿਭੂष੍ਯ ਭੂषਕੈਰ੍ਦੇਵਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸ਼ੀਤੋਪਚਾਰਂ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਤਤ ਆਚਮਨਾਦਿਕਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ; ਫਿਰ ਠੰਡੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਆਚਮਨ ਆਦਿ ਕਰਵਾਓ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੋਪਵੀਤਂ ਚ ਪਂਚਗਂਧਕਮੇਵ ਚ । ਕਰ੍ਪੂਰਮਰੁਵਂ ਚਾਪਿ ਪਾਟੀਰਮਥ ਵਾ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ, ਵਸਤ੍ਰ, ਉਪਵੀਤ ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਗੰਧੀਆਂ; ਕਪੂਰ, ਮਰੁਵਾ ਅਤੇ ਪਾਟੀਰ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਉਭਯਂ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਪਿ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਕृਤ੍ਸ੍ਨਪੀਠਂ ਗਂਧਪੂਰ੍ਣਂ ਯਦ੍ਵਾ ਵਿਭਵਸਾਰਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਪੂਰਾ ਪੀਠ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ।
ਤੂष੍ਣੀਮਥੋਪਚਾਰਂ ਵਾ ਕਾਲਿਯਂ ਪੁष੍ਪਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰੀਪਤ੍ਰਮਰੁਚਿਤ੍ਯਾਜਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਖਿਲਂ ਯਥਾ
ਫਿਰ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਜਾਂ ਉਚਿਤ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਲਾ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਸ਼੍ਰੀਪੱਤਰ, ਅਰੁਚੀ ਅਤੇ ਯਾਜਯਾ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਅਨੇਕਦ੍ਰਵ੍ਯਧੂਪਂ ਚ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਕੇਵਲਂ ਤਥਾ । ਕਪਿਲਾਘृਤਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਧੂਪਾਯ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੂਪ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਗੁਗਲ; ਕਪਿਲਾ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧੂਪਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧੂਪਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਪਿਲਾਘृਤਦੀਪਕਾਨ੍ । ਅਥਵਾਪ੍ਯਾਜ੍ਯਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦੀਪਾਨ੍ਦਤ੍ਵੋਪਹਾਰਕਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਧੂਪ ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਘੀ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਘੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਾਲ, ਦੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੁਪਪਨ੍ਨਂ ਚ ਦਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਮੁਖਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਤਤੋ ਦਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਵਾ ਤਾਂਬੂਲਮਾਦਰਾਤ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿਓ; ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰਵਾਓ, ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤਾਂਬੂਲ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਨਮਸ੍ਕਾਰੌ ਪੂਜੈਵਂ ਹਿ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ । ਗੀਤਾਂਗਪਂਚਕਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਿ ਤੇ
ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤ ਦੇ ਪੰਜ ਅੰਗ ਦੱਸਾਂਗਾ।