ਵਾਨਰਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਹਰੌ ਮਂਡਕਂ ਵਿष੍ਣੁਭਾਜਨੇ । ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਮੁਨਿਸਂਘੇषੁ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਵਪਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਂਦਰ ਨੂੰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਮੰਡਕਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮੰਡਕਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਹਨੂਮਤੇ ਦਤ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਪਾਯਸਾਦਿਕਮ੍ । ਤ੍ਵਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟਮਭੋਜ੍ਯਂ ਤੁ ਤਵੈਵ ਵਚਨਾਦ੍ਵਿਭੋ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖੀਰ ਆਦਿਕ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। 'ਤੇਰਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।'
ਅਨਰ੍ਹਂ ਮਮ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਂ ਤਥਾ । ਮਹ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਸਕਲਂ ਕੂਪ ਏਵ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
'ਤੇਰਾ ਭੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਭੇਟਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇ।'
ਅਭੁਕ੍ਤੇ ਤ੍ਵਦ੍ਵਚੋ ਨੂਨਂ ਭੁਕ੍ਤੇ ਚਾਪਿ ਕृਪਾ ਤਵ । ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ- ਬਾਣਲਿਂਗੇ ਸ੍ਵਯਂਭੂਤੇ ਚਂਦ੍ਰਕਾਂਤੇ ਹ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ
'ਜੇ ਨਾ ਖਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਜੇ ਖਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ।' ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਬਾਣਾ ਦੇ ਸਵੈਭੂ ਲਿੰਗ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਦਨ ਪੱਥਰ ਹੈ—'
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਸਮਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਭੁਕ੍ਤਿਵੇਲੇਯਮਧੁਨਾ ਤਦ੍ਵੈਰਸ੍ਯਂ ਕਥਾਂਤਰਾਤ੍
'ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਭੇਟ ਖਾਣਾ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗਾ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਖਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਵੈਰਾਗ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ।'
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਂਕਂ ਵਿਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ । ਅਥਾਸੌ ਜਲਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਗੌਤਮੋ ਮੁਨਿਃ
'ਖਾ ਕੇ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਤੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖਾ।' ਫਿਰ ਗੌਤਮ ਮੁਨੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਆਰਕ੍ਤਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ ਗਾਤ੍ਰਾਨਨੇਕਧਾ ਧੌਤ ਸੁਸ਼ੋषਿਤਾਂਗਾਨ੍ । ਤਡਾਗਤੋਯੈਃ ਕृਤਵੀਜਘਰ੍षਿਤੈਰ੍ਵਿਸ਼ੋਧਿਤੈਸ੍ਤੈਃ ਕਰਕਾਨਪੂਰਯਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਲਾਲੀਨੁਮਾ, ਨਰਮ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕੋਮਲ ਸਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਧੋ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕਾ ਲਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਲਾਬ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਟਕਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਲ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਨਦ੍ਯਾਃ ਸੈਕਤਵੇਦਿਕਾਂ ਨਵਤਰਾਂ ਸਂਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਂਬਰੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਤਰੈਰਥੋਪਰਿਘਟਾਂਸ੍ਤੋਯੇਨ ਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਲਕਜਾਤਿਮਾਸ੍ਤਪੁਟਕਂ ਕਂਕੋਲਕਸ੍ਤੂਰਿਕਾਚੂਰ੍ਣਂ ਚਨ੍ਦਨਚਂਦ੍ਰਰਸ਼੍ਮਿਵਿਸ਼ਦਾਂ ਮਾਲਾਂ ਪੁਟਾਂ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਨਦੀ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਰੇਤ ਵਾਲੇ ਚੌਕ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਟਕੇ ਰੱਖੇ। ਉੱਥੇ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀਆਂ ਦੀ ਗੰਢ, ਕਪੂਰ, ਕੰਗੂਲ, ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਚੂਰਨ ਤੇ ਚੰਦਨ-ਚਾਂਦਨੀ ਵਾਂਗ ਸੁੱਚੀ ਮਾਲਾ ਰੱਖੀ।
ਯਾਮਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਵਾਰਿਵਸਨੇਨਾਸ਼ੋਧ੍ਯ ਕੁਂਭੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਚਂਦ੍ਰ ਗ੍ਰਂਥਿਮਥੋ ਨਿਧਾਯ ਬਕੁਲਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਪਾਟਲਾਮ੍
ਰਾਤ ਦੀ ਪਹਿਰ ਲਈ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਮਟਕੇ ਵਿੱਚ ਚੰਦਨ ਪੱਥਰ ਦੀ ਗੰਢ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਬਕੁਲ ਤੇ ਪਾਟਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਪਾ ਦੇਣ।
ਸ਼ੇਫਾਲੀਸ੍ਤਬਕਮਥੋ ਜਲਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮਤ ਏਵ ਤੋਯਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾਥੋ ਮृਦੁਤਰਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਖਂਡੇਨਾਵੇष੍ਟੇਤ੍ਸृਣਿਕਮੁਖਂ ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਚਂਦ੍ਰਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੇਫਾਲੀ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਉੱਥੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸੁਚਿੱਤਾ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਤੇ ਕੋਮਲ ਕਪੜੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਾਲ ਮਟਕੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਨਾਜੁਕ ਚੰਦਨ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦੇਣਾ।
ਅਨਾਤਪਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਨਿਧਾਯ ਕਰਕਾਨਥ । ਮਂਦਵਾਤਸਮੋਪੇਤੇ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵ੍ਯਜਨਵੀਜਿਤੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਟਕੇ ਛਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਚੱਲਦੀ ਹੋਵੇ, ਨਰਮ ਪੱਖੀ ਨਾਲ ਹਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਉਰ੍ਵੀਸ਼ਸਲਿਲੈਃ ਸਿਂਚਯੇਤ੍ਸृਣਿਕਾਮਪਿ । ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਯਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਾ ਨਾਰ੍ਯੋਥ ਵਾ ਨृਪ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉੱਥੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਤਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾਂਗਾ ਧੌਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਾ ਸਹ । ਮਧੁਪਿਂਗਲਨਿਰ੍ਯ੍ਯਾਸਮਸਾਂਦ੍ਰਮਗੁਰੁਦ੍ਰਵਮ੍
ਉੱਥੇ, ਇਕ ਕੁੜੀ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਧੋਏ ਹੋਣ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਸਾਫ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਮਧੁ-ਰੰਗੀ, ਘਣੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਤਰਲ ਚੀਜ਼ ਲੈਣ।
ਬਾਹੁਮੂਲੇ ਚ ਕਂਠੇ ਚ ਵਿਲਿਪ੍ਯ ਸਾਂਦ੍ਰਮੇਵ ਚ । ਮਸ੍ਤਕੇ ਜਾਪ੍ਯਕਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਂਚਗਂਧਵਿਲੇਪਨਮ੍
ਉਹ ਗਾੜ੍ਹੀ ਸੁਗੰਧ ਬਾਂਹਾਂ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਗਲੇ ਉੱਤੇ ਲਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਾਲਾ ਰੱਖਣ ਤੇ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀ ਲੇਪ ਲਾਉਣ।
ਪੁष੍ਪਨਦ੍ਧਸੁਕੇਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਤਾਃ ਸ਼ੁਭਾਸ੍ਯਾਃ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾਃ । ਏਵਮੇਵੋਚਿਤਾਨਾਰ੍ਯ ਆਤ੍ਤਕੁਂਕੁਮਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਟੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਣ, ਚੰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ।
ਯੁਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਂਗ੍ਯੋ ਨਿਤਰਾਂ ਭੂषਣੈਰਪਿ । ਏਤਾਦृਗ੍ਵਨਿਤਾਭਿਰ੍ਵਾਨਰੈਰ੍ਵਾਦਾਪਯੇਜ੍ਜਲਮ੍
ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਜੇ ਹੋਣ—ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਰਗੇ ਵਾਂਦਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇऽਪਿ ਪ੍ਰਦਾਨਸਮਯੇ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲ੍ਪਵੇष੍ਟਨਮ੍ । ਅਥਵਾ ਮਕਰੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰਕਂ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯ ਹਿ
ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵੇਲੇ ਸੁਤੀਆਂ ਨਟ ਨੂੰ ਬਰੀਕ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਮਕੜੀ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਨਟ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਵੇਖੋ।
ਦੋਰਿਕਾਨ੍ਯਸ੍ਤਮੁਨ੍ਮੁਚ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤੋਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਸਤ੍ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਗੌਤਮੋ ਭਗਵਾਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਜਦੋਂ ਡੋਰੀ ਨੂੰ ਬਰਤਨ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਝ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਗੌਤਮ ਨੇ ਆਦਰ ਦਾ ਰਸਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮਹੇਸ਼ਾਦਿषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾਂਘ੍ਰਿਹਸ੍ਤੇषੁ ਗਂਧੋਦ੍ਵਰ੍ਤਿਤਪਾਣਿषੁ
ਜਦੋਂ ਮਹੇਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਖਾ ਚੁੱਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਮਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਦਾਸਨਸਮਾਸੀਨੇ ਦੇਵਦੇਵੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ । ਅਥ ਨੀਚਸਮਾਸੀਨਾ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍षਿਗਣਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਪਣੀ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੀਵੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ।
ਮਣਿਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਸਂਵੇष੍ਟ੍ਯ ਪੂਗਖਂਡਾਨ੍ਸੁਧੂਪਿਤਾਨ੍ । ਅਕੋਣਵਰ੍ਤੁਲਾਨ੍ਸ੍ਥੂਲਾਨਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਨਕृਸ਼ਾਨਪਿ
ਉਹ ਨੇ ਮਣੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧਤ ਪੂਗਾ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਲਪੇਟ ਕੇ ਰੱਖੇ—ਕੋਣਦਾਰ, ਗੋਲ, ਵੱਡੇ, ਛੋਟੇ, ਅਤੇ ਪਤਲੇ।
ਸ਼੍ਵੇਤਪਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਪੂਰਖਂਡਕਮ੍ । ਚੂਰ੍ਣਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰਾਯਾਥ ਨਿਵੇਦਯਤਿ ਗੌਤਮੇ
ਚਿੱਟੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਕਰਪੂਰ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਅਤੇ ਚੂਰਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਗृਹਾਣ ਦੇਵ ਤਾਂਬੂਲਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਚਨੇ ਮੁਨੌ । ਕਪੇ ਗृਹਾਣ ਤਾਂਬੂਲਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮਮ ਖਂਡਕਾਨ੍
ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਦੇਵ, ਤਾਂਬੂਲ ਲੈ ਲੋ।' ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤਾਂਬੂਲ ਲੈ ਲੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਟੁਕੜੇ ਦੇਵੋ।'
ਉਵਾਚ ਵਾਨਰੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਮ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ । ਅਨੇਕਫਲਭੁਕ੍ਤਤ੍ਵਾਦ੍ਵਾਨਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਃ ਕਥਮ੍
ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਕਈ ਫਲ ਖਾਏ ਹਨ, ਬਾਂਦਰ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ-। ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦਖਿਲਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਨ੍ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦਮृਤਂ ਵਿषਮ੍ । ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦਖਿਲਾ ਵੇਦਾ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਤਾਦਯਃ
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।'
ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਪੁਰਾਣਾਨ੍ਯਾਗਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਮृਤਯੋ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਤਃ
'ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੇ, ਆਗਮ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਤੀਆਂ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਹੀ ਹਨ।'
ਅਤੋ ਗृਹਾਣ ਤਾਂਬੂਲਂ ਮਮ ਦਦ੍ਯਾਃ ਸੁਖਂਡਕਾਨ੍ । ਹਰਿਰ੍ਵਾਮਕਰੇਣਾਦਾਤ੍ਤਾਂਬੂਲਂ ਪੂਗਖਂਡਕਮ੍
'ਇਸ ਲਈ ਤਾਂਬੂਲ ਲੈ ਲੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਟੁਕੜੇ ਦੇਵੋ।' ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਹਥੀ ਨਾਲ ਤਾਂਬੂਲ ਤੇ ਪੂਗਾ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਖਂਡਾਨ੍ਸਮਰ੍ਪਯਤ੍ । ਕਰ੍ਪੂਰਮਗ੍ਰਤੋ ਦਤ੍ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽਭਕ੍ਸ਼ਯਚ੍ਛਿਵਃ
ਫਿਰ ਪੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ, ਟੁਕੜੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ; ਕਰਪੂਰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਲੈ ਕੇ ਖਾਇਆ।
ਦੇਵੇ ਤੁ ਕृਤਤਾਂਬੂਲੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਮਂਦਰਾਚਲਾਤ੍ । ਜਯਾ ਵਿਜਯਯੋਰ੍ਹਸ੍ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽऽਯਾਨ੍ਮੁਨੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਾਂਬੂਲ ਖਤਮ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਾਰਵਤੀ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਘਰ ਆਈ।
ਦੇਵਪਾਦੌ ਤਤੋ ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਨਮ੍ਰਵਦਨਾऽऽਭਵਤ੍ । ਉਨ੍ਨਮਯ੍ਯ ਮੁਖਂ ਤਸ੍ਯਾ ਇਦਮਾਹ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕੇ, ਉਹ ਨਮ੍ਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ; ਚਿਹਰਾ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਿਆ।