ਆਵृਤ੍ਯ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਂਧਾਦਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਨੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵੈਃ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਓਨੀ ਢੱਕ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਅਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਮਾਰੁਵਦਲੈਃ ਕਲ੍ਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਮਹੋਤ੍ਪਲੈਃ । ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਰੁਤ੍ਪਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੇषੈਸ਼੍ਚ ਕਰਵੀਰਕੈਃ
ਤੁਲਸੀ, ਮਾਰੂਆ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਕਲਹਾਰ, ਵੱਡੇ ਕਮਲ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਕਮਲ ਤੇ ਹੋਰ ਬਚੇ ਹੋਏ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਃ ਸਿਤਾਂਭੋਜੈਰਪਰਾਜਿਤਯਾ ਤਥਾ । ਤਿਲਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰਕ੍ਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਪਤ੍ਰੈਸ੍ਤਿਲਮਿਸ਼੍ਰਕੈਃ
ਕਰਨਿਕਾਰ, ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ, ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਤਿਲ, ਅਖੰਡ ਚੌਲ, ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸ਼ੁਭ ਪੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਮਹੇਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਗੌਤਮਃ । ਕਰ੍ਪੂਰਾਗਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀ ਸਰ੍ਜ੍ਜਾਗਰੁਕਚਂਦਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੌਤਮ ਨੇ ਮਹੇਸ਼, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਪੂਰ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਸਰਜ, ਅਗਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪਯਾਮਾਸ षੋਡਸ਼ਾਥ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾਃ । ਕਰ੍ਪੂਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਦੀਪਯਂਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਧੂਪ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੀਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਪੂਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਸਨ, ਦੀਪਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਜਗਾਏ।
ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਅਥ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੁਪਕ੍ਵਸ਼ਾਲਿਪਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਲੇਹ੍ਯਂ ਚ ਚੋष੍ਯਕਮ੍
ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ: ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਚੁਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ।
ਮਧੁਰਾਦਿਸਮੋਪੇਤਂ ਪਂਚਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਅਨੇਕਪਕ੍ਵਸ਼ਾਕਾਢ੍ਯਮਨੇਕ ਪਕ੍ਵਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਭੋਜਨ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਆਦਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅੰਜਨ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਪੱਕੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਕਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪਾਨਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਰਂਭਾਫਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸੂਪਾष੍ਟਕਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮੂਲਫਲਾਦਿਨਾ
ਵੀਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਫਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸੂਪ ਤੇ ਹੋਰ ਪਕਵਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ, ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਯਥਾਸਂਭਵਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰਨ੍ਯੈਰਪ੍ਯੁਪਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਅਗ੍ਰਪੁष੍ਪਸਮੋਪੇਤਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮੁਨਿਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਉਪਲੱਬਧ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਲਿਆ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਭੋਗ ਮੁਨੀ ਨੇ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਸੌਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਿਕਾ ਨ੍ਯਸ੍ਤਨੀਰਾਜਨਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਸੋਪਹਾਰਾਯ ਦੇਵਾਯ ਦਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਨਮਸ੍ਯ ਚ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀਵੇ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਉਪਹਾਰ ਸਮੇਤ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪੂਗਖਂਡਾਨਥੋ ਘृष੍ਟਾਨ੍ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾਨਿ ਚ । ਅਪृष੍ਠਾਗ੍ਰਾਣਿ ਸੁਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਦਯਾਵृਤਿਕਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ, ਸੁਤਰੇ ਹੋਏ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਪੱਤੀਆਂ, ਧੋ ਕੇ ਸੁੱਚੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਟੁੱਟੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਵਰ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਘਨਸਾਰਕਚੂਰ੍ਣਂ ਚ ਨ੍ਯਸ੍ਤਪਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸੌਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਮਿਦਂ ਤਾਂਬੂਲਮੀਸ਼੍ਵਰੇ
ਤਿੰਨ ਚੰਗੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਪੂਰ ਦਾ ਚੂਰਨ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਪਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਥ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਨਨਂਤਰਮ੍ । ਅष੍ਟਯੋषਾਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਂਤ੍ਰੀਵੇਣ੍ਵਾਦਿਧਾਰਿਕਾਃ
ਫਿਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਠ ਔਰਤਾਂ ਆਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੰਤੂ ਵਾਦਯ ਤੇ ਬਾਂਸਰੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵਾਦ੍ਯਵਾਦਿਨ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮੁਨਿਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਤਾਲਯੁਗਂ ਗृਹ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਗਾਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਇਹ ਵਧੀਆ ਵਾਦਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈਆਂ, ਆਪਣਾ ਤਾਲ ਤੇ ਲਯ ਫੜ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਗੌਤਮੇ ਗਾਤੁਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਤਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰਥਾਂਗਨਾਃ । ਮਂਦਂ ਮਂਦਂ ਚ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਾਦਯਂਤਿ ਤਥਾਪਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਗੌਤਮ ਗਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸੁਰ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਜਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਮਧੁਰਂ ਗਾਯਤਿ ਮੁਨੌ ਸ੍ਵਰਾਮੂਰ੍ਤਿਭृਤਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਾਨृਤ੍ਯਂਤ ਮਹੇਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਮੁਨੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਬੜਾ ਅਦਭੁਤ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਃ । ਤਮਾਗਤਂ ਗੌਤਮੋਪਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਪੂਜਨੀਕ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ; ਗੌਤਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਹਚੈਨਂਕृਤਾਰ੍ਥੋਸ੍ਮਿਨਚਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਯਾਸਮਃ । ਤਵਾਗਮਨਕृਤ੍ਯਂ ਕਿਂ ਕੁਤ ਆਗਮਨਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰਾ ਇੱਥੇ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਤੇਰਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ?'
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਪਾਤਾਲਾਦਾਗਤੋਸ੍ਮੀਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਬਾਣਮਂਦਿਰੇ । ਆਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬਾਣਸ਼ੁਕ੍ਰਾਦਯੋ ਗृਹਮ੍
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਬਾਣ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਹਾਨ ਬਾਣ, ਸ਼ੁਕਰ ਆਦਿਕ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਵੀ ਘਰ ਆਉਣਗੇ।'
ਅਥ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਭ੍ਯਗਾਚ੍ਚ ਬਾਣਃ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ । ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਯੁਕ੍ਤੋ ਗਜਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸੋਸੁਰਃ
ਫਿਰ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ, ਬਾਣ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਗਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੀਹ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਅਪਰਂ ਹਿ ਗਜਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਰਥਵਰਂ ਬਲਿਸ੍ਤੁਰਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਹੋਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਧੀਆ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਚੰਗੇ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਬਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਆਏ।
ਆਗਤਾਨਥ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਜ੍ਞਾਯ ਸ ਤੁ ਗੌਤਮਃ । ਸਸ਼ਿष੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮਾਥ ਹ੍ਯਾਦਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਕਂ ਤ੍ਵਰਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆ ਗਏ, ਤਾਂ ਗੌਤਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਲ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਗੌਤਮਂ ਚਾਪਿ ਤੇ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਵਰੁਹ੍ਯ ਚ ਗਜਾਦਿਕਾਤ੍ । ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰਥੋ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍
ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਆਦਿਕ ਸਵਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰ ਆਏ। ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਆਲਿਂਗ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਸੇਨਾਯਾਃ ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਚ ਚਕਾਰ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਫੌਜ ਦਾ ਡੇਰਾ ਲਗਾਇਆ।
ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਜਲਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਧृਤਂ ਤਥਾ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਫਲਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤਵਾਨਰ੍ਹਣਂ ਮੁਨਿਃ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਆਦਰ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।
ਵਾਪੀਤਡਾਗਸਰਸੀ ਸ੍ਨਾਨਪੂਰ੍ਵਕृਤ ਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਸਂਗਮੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤੁ ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਜਦ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਾਪੀ, ਤਲਾਬ ਤੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਰਮ ਕਰਣੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੌਤਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਤਦ੍ਗੇਹਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਸਪੁਰੋਹਿਤਾਃ । ਦੇਵਪੂਜਾਪ੍ਰਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਜਾਲਯੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਾਯਾਂ ਚ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋऽਯਜਚ੍ਛਿਵਮ੍ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਾਮਭਾਗੇ ਤੁ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋਯਜਦਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਜਦ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਵੇਦੀ ਤਿਆਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸੋਮਂ ਚ ਬਲਿਰਪ੍ਯੇਵਮਨ੍ਯੇ ਚਾਸੁਰਪੁਂਗਵਾਃ । ਅਥ ਬਾਣੋऽਯਜਦ੍ਦੇਵਮੇਕਮੇਵ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਮ੍
ਬਲੀ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵੀ। ਫਿਰ ਬਾਣ ਨੇ ਇਕੋ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੋਪਿ ਭਗਵਨ੍ਤਨ੍ਤਮੁਮਾਨਾਥਮਪੂਜਯਤ੍ । ਗੌਤਮੋਪ੍ਯਥ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਭੀ ਉਮਾਨਾਥ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।