ਕृष੍ਣਾਜਿਨਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬਹਿਃ ਪ੍ਰਾਂਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਚ । ਏਤਾਦृਸ਼ੇ ਗृਹਵਰੇ ਦੇਵਵਂਦ੍ਯੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਤੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਛਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਐਸੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਕਰ੍ਪੂਰਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਪਾਟੀਰਪੀਠੇ ਕਰ੍ਪੂਰਸਿਂਹਾਸਨਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਮੁਨੀ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਕਪੂਰ ਆਦਿਕ ਪਦਾਰਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਲੱਕੜ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਕਪੂਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚ ਸੁਸ੍ਰਿਗ੍ਧਮਾਵृਤ੍ਤਂ ਘਨਸਾਰਕੈਃ । ਸੁਗਂਧਵਾਸਿਤਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਤੰਨ, ਚਿੱਟੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਲ ਲਾਏ ਕਪੜੇ, ਗੂੜ੍ਹ ਅਗਰ ਦੀ ਲਪੇਟ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧੀ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵੈਦਿਕੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ । ਦਾਰੁਚਂਦ੍ਰੋਪਪੀਠੇ ਤੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰਪੀਠਂ ਨਿਧਾਯ ਚ । ਪਾਤ੍ਰਿਕਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਦਲੇष੍ਵਮੂਨ੍
ਹੋਰ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਲੱਕੜ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਕਪੜਾ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਬਰਤਨ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਪਦਾਰਥ ਪੰਖੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਜਾ ਦਿੱਤੇ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤਾਃ ਪਾਤ੍ਰੇ ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਤਿਲਾਕ੍ਸ਼ਤਾਃ । ਪਂਚਗਂਧਕਮੇਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨष੍ਟਗਂਧਕਮ੍
ਇੱਕ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਅਖੰਡ ਚੌਲ, ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਮਿਲੀ ਚੌਲ, ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਰੱਖੀਆਂ।
ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਂ ਮृਗਨਾਭਿਂ ਤੁ ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਚਂਦਨਂ ਤਥਾ । ਪਾਤ੍ਰੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੂਜਾਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯ ਚ
ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਕੇਸਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਹੋਰ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤੇ।
ਨਾਨਾਵਰਣਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪੂਜਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਲਿਂਗਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵਃ ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ
ਕਈ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਰਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੰਜ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਵਰਣਂ ਲਿਂਗਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਸ਼ਕ੍ਤੇਰਾਵਰਣਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿष੍ਣੋਰਾਵਰਣਂ ਵਿਧਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਆਵਰਨ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਆਵਰਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਆਵਰਨ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਆਵਰਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਾਵਰਣਂ ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ । ਦਿਗ੍ਦੇਵਤਾਸੁ ਤਦ੍ਗੁਪ੍ਤਿਸ੍ਤਾਸਾਮਾਵਰਣਂ ਦਿਸ਼ਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਆਵਰਨ ਚੰਨ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੂਰਜ, ਫਿਰ ਵੇਦ ਹਨ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪ ਹੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਆਵਰਨ ਵਜੋਂ ਹੈ।
ਦਿਸ਼ਾਮਾਵਰਣਂ ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਵਰਣਂ ਗੁਣਾਃ । ਦਸ਼ਪ੍ਰਾਵਰਣਂ ਹ੍ਯੇਤਚ੍ਛਿਵਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਆਵਰਨ ਸ਼ੰਭੂ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਵਰਨ ਗੁਣ ਹਨ। ਇਹ ਦਸ ਆਵਰਨ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸੁਭ ਪੂਜਾ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਕੇषਾਂਚਿਨ੍ਮਤਮੇਤਤ੍ਸ੍ਯਾਦਥ ਪ੍ਰਾਵਰਣਾਂਤਰਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾਵਰਣਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਦੁਮਾਵਰਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹੀ ਮਤ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰ ਆਵਰਨਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਵੀ ਹੈ: ਗਿਆਨ ਦਾ ਆਵਰਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਵਰਨ ਉਮਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰਾਵਰਣਂ ਤਸ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚਾਵਰਣਂ ਵਿਧਿਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਾਵਰਣਂਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਨੁਰਥਾਵृਤਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਆਵਰਨ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਆਵਰਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਆਵਰਨ ਚੰਨ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਨੋਰਾਵਰਣਂ ਚੇਸ਼ ਇਤਿ षੋਢਾਵृਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਾ । ਵਿਧਿਂ ਵਿਨਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪਂਚਾਵਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੂਰਜ ਦਾ ਆਵਰਨ ਈਸ਼ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੇ ਆਵਰਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਪੰਜ ਸਰਵੋਤਮ ਆਵਰਨ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਵਿष੍ਣੁਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਮੇਤਦਾਵਰਣਤ੍ਰਯਮ੍ । ਅਂਬਿਕਾਵਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਕਾਵਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੰਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਆਵਰਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਆਵਰਨ ਇੱਕੋ ਸਰਵੋਤਮ ਆਵਰਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਲੋਕਪਾਲਾਃ ਸ੍ਯੁਰਾਵृਤਿਃ ਸੋਮਪੂਜਨੇ । ਅਨਾਵਰਣਮਥਵਾ ਪੂਜਨਂ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਸੋਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੋਕਪਾਲ ਆਵਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਆਵਰਨ ਦੇ ਵੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤ੍ਰਿਕਾष੍ਟਦਲੇष੍ਵੇਵ ਸ੍ਥਿਤਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਯਜੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ । ਪਤ੍ਰਿਕਾਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮੋਪਯੋਗਿਤਮ੍
ਜੋ ਪਦਾਰਥ ਪੱਤਰੀ ਦੇ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੱਤਰੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਹਰ ਰਸਮ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣੇਨ ਰਾਜਤੇਨਾਥ ਤਾਮ੍ਰੇਣਾਥ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ੁਕ੍ਤਿਨਿਭਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਤ੍ਰਿਕਾष੍ਟਦਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਨਾਲ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਸੀਪੀ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪੱਤਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਸਮਾਨਾष੍ਟਕੋਣਾਕਾਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਪਲਮਾਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਵृਤਂ ਵਿਸ੍ਤृਤਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਪੱਤਾ ਅੱਠ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਿਚ, ਠੀਕ ਭਾਰ ਦਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਅਸ੍ਥੂਲਮਧ੍ਯਮੁਪਰਿ ਪਦ੍ਮਾਕृਤਿਦਲਾष੍ਟਕਮ੍ । ਅਥਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪਂਚਪਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਪੱਤਾ ਨਾ ਵਧੇਰੇ ਮੋਟਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਪਤਲਾ, ਨਾ ਵਿਚਕਾਰ, ਨਾ ਉੱਤੇ। ਜੇ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪੰਜ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਪਤ੍ਰਮਥਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਭਾਵੇ ਮਤੇਨ ਚ । ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੋਭਨਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜਾਂ ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਤਰ ਐਸਾ ਬਣਾਵੇ ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗੇ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਂਤਰਿਤਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕਲ੍ਪਿਤਾष੍ਟਸ਼ਤੈਃ ਸ਼ੁਭਾ । ਮਾਲੋਪਵੀਤਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਅष੍ਟਕੇਨ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਮਣਕਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੀਹ ਮਣਕਿਆਂ ਦੀ ਜਨੇਊ ਤੇ ਅੱਠ ਮਣਕਿਆਂ ਦੀ ਹੋਰ ਮਾਲਾ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਗਂਡਯੋਰਥੈਕੈਕਂ ਬਦ੍ਧਾ ਤੁ ਦ੍ਵੇ ਪ੍ਰਕੋष੍ਠਯੋਃ । ਸ਼ਿਰਸ੍ਯੇਕਾ ਧृਤਾ ਤੇਨ ਕਂਠੇ ਚ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ
ਹਰ ਕਲਾਈ ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਮਣਕਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਮਣਕੇ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਗਲ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ੍ਫਟਿਕੈ ਰਤ੍ਨੈਃ ਕਲ੍ਪਿਤਾ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਾਲਿਕਾ । ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਾਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਸਨਗਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਰੁਦਰਾਕਸ਼, ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਵਾਹਨਾਸਨਂ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪਾਦ੍ਯਂ ਵਾਚਮਨੀਯਕਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਗਂਗਾਸਲਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਉਹ ਆਵਾਹਨ, ਆਸਨ, ਅਰਘ, ਪਾਦਯ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਗਂਧਕਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਬਕੁਲਪਾਟਲੈਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਂਡਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ੋਧਿਤੈਰ੍ਵਾਸਿਤੈਰ੍ਦृਢਮ੍
ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਚੂਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ, ਬਕੁਲ ਤੇ ਪਾਟਲ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਏ ਤੇ ਮਹਕੇ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਤਾਮ੍ਰਕਟਾਹਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਬਂਧਦ੍ਰੋਣਿਨਾ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਗੋਸ਼ृਂਗੇਣ ਵਿषਾਣੇਨ ਗਵਯਸ੍ਯ ਤਥਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਤਾਮੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਡੌਣੀ, ਕਦੇ ਕਦੇ ਗਾਂ ਦੇ ਸੀੰਗ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ ਦੇ ਸੀੰਗ ਨਾਲ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤਸ਼ਂਖੇਨ ਰਤ੍ਨਪਾਤ੍ਰੈਰਥਾਪਿ ਵਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਣੈਰ੍ਵਾ ਰਾਜਤੈਰ੍ਵਾਪਿ ਤਾਮ੍ਰੈਃ ਕਾਂਸ੍ਯੈਰਥਾਪਿ ਵਾ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਖ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ, ਜਾਂ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਕਲਸ਼ੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਚੇਚ੍ਛਯਾ । ਅਥਵਾ ਮृਣ੍ਮਯੈਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰੈਰਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਨਾਜੁਕ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਾਲਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚੂਤਜਂਬ੍ਵਾਦ੍ਯੈਃ ਪਾਤ੍ਰੈਃ ਸਂਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਵਿਭੁਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਾਨਾਮਥ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਧਾਰਾਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਪਾਲਾਸ਼, ਆਮ ਜਾਂ ਜਾਮੁਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਧਾਰਾ ਵਾਲਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇਤ੍ਯਾਦਿਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਸਂਜ੍ਞਿਨਾ । ਸ਼ਂ ਚੇਤ੍ਯਾਦ੍ਯਨੁਵਾਕੇਨ ਸ਼ਾਂਤਿਰੂਪੇਣ ਚੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
'ਨਮਸ' ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਤ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, 'ਸ਼ੰ' ਸ਼ਬਦ ਵਾਲੇ ਅਨੁਵਾਕ ਨਾਲ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।