ਸ ਪਾਪਕਾਰੀ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਅਨਿष੍ਟਾਂ ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਜਗਦ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਮਾੜੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਤਸ੍ਯਾਯਂ ਮਾਧਵੋ ਮਾਸਃ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ । ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਹਯਮੇਧਾਦਿ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਯਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨ ਤਪੋ ਦਾਨ ਜਪ ਯਜ੍ਞਫਲਾਧਿਕਃ
ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਜਪ ਤੇ ਯਗ — ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਭਾਤੇ ਨਿਯਮੇਨ ਨਦ੍ਯਾਮਨਾਰਤਂ ਮੇषਗਤੇ ਰਵੌ ਯੇ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਵਿਪ੍ਰਪੂਜਾਂ ਮਦ੍ਦਂਡਭਾਜੋ ਨ ਹਿ ਤੇ ਭਵਂਤਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਮੀਣ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਦੰਡ ਦੇ ਹਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ।
ਹਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਕਿਂਕਰੌਘਂ ਪੁਰੋ ਮੇ ਲੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਲੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਲੇਖ੍ਯਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਾਨੁਦ੍ਧਰਂਤੀਹ ਪਾਪਾਤ੍
ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਅਨੇਕ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦੇ ਲਿਖੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਭਯਚ੍ਛੇਦਕਰਂ ਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨੀਯਂ ਪਰਮਂ ਰਹਸ੍ਯਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵਾਸਹੇਤੁਰ੍ਨਰਕਾਲਯਸ੍ਯ ਮਮਾਧਿਕਾਰਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਣਂ ਤਤ੍
ਇਹ ਡਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਨਰਕ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਘਟਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੈ।
ਭਾਗੀਰਥੀਨਰ੍ਮਦਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਚ ਵਿਤਸ੍ਤਾ ਚ ਵਿਂਧ੍ਯਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਭਾਗੀਰਥੀ, ਨਰਮਦਾ, ਯਮੁਨਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਤੇ ਵਿਤਸਤਾ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੋਦਾਵਰੀ ਭੀਮਰਥੀ ਤੁਂਗਭਦ੍ਰਾ ਚ ਦੇਵਿਕਾ । ਤਾਪੀ ਪਯੋष੍ਣੀ ਵਿਂਧ੍ਯਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਦੇਵਿਕਾ, ਤਾਪੀ ਤੇ ਪਯੋਸ਼ਣੀ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਤਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇਨਾਵਗਾਹਿਤਾਃ । ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਦ੍ਯਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰਾਚਰੇਤ੍
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਵਲੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੇਰੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਗੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਯਤਨਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਵਨਾਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਧਾਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਤੇਨਾਵਗਾਹਿਤਾ ਦृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਣਤਾ ਬਹੁਸੇਵਿਤਾਃ । ਸ੍ਨਾਨਮਰ੍ਦ੍ਧੋਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਨਿਯਤਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਵੇਖ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹੀਦੇਵ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ । ਯਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਵਂਤਿ ਹਿ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ ਮੂੰਹ ਹੋ ਜਾਣ।
ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਦਾ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਫਲਂ ਕਥਯਿਤੁਂ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨਿਰਯਕਰ੍षਾਗ੍ਨਿ ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵੋ ਯਥਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਮਗਮ੍ਯਾਗਮਨਾਦਿਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਕਾਮਕृਤਂ ਪਾਪਮੇਤਿ ਪਾਤਕਮੇਵ ਚ । ਉਪਪਾਪਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਸਂਕਰੀਕਰਣਂ ਪਰਮ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਚਾਹ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਪਾਪ, ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ, ਜਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ—
ਜਾਤਿਭ੍ਰਂਸ਼ਕਰਂ ਘੋਰਮਪਾਤ੍ਰੀਕਰਣਂ ਤਥਾ । ਮਲਾਵਹਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਂ ਚ ਵਾਙ੍ਮਨਃ ਕਾਯ ਸਂਭਵਮ੍
ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੈਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਬੋਲੀ, ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—
ਮਾਧਵੋ ਨਿਰ੍ਦਹੇਨ੍ਮਾਸੋ ਵਿਧਿਨਾ ਸਮੁਪਾਸਿਤਃ । ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਉਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਈਆਂ ਕਲਪਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਸੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪੁਰੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਧਵੇ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਜੋ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ - ਭੂਯੋ ਵਦ ਮਹਾਭਾਗ ਰਾਮਚਾਰਿਤ੍ਰਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਰਾਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਫਿਰੋਂ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ ਸੁਣਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਕ੍ਰਤੁਵਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਯਥਾ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰਕੇ—
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ਲੋਕਕृਤ੍ਯੇषੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕृਤ੍ਯੇषੁ ਕੋਵਿਦਃ । ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਗਂਤੁਕਾਮੇਨ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਤੇ ਅਯੋਧਿਆ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ—
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਦੇਵੇਨ ਉषਿਤਃ ਸਰਯੂਤਟੇ । ਮੁਨਯਸ੍ਤਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਿਆ; ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਿਅਪਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਮਿਲਿਆ।
ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰਮਿਤੌਜਸਮ੍ । ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਕੁਤ ਆਗਤਃ
ਕਸ਼੍ਯਪ ਆਦਿਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਮੁੱਲ ਸੀ, ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ। ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਕਿਮਾਗਮਨਕृਤ੍ਯਂ ਤੇ ਕਂ ਦੇਸ਼ਂ ਗਂਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ । ਸ਼ਂਕਰ ਉਵਾਚ- ਅਹਂ ਸ਼ਂਭੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹਿਮਗਿਰਿਸ੍ਥਿਤਃ
'ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ?' ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਸ਼ੰਭੂ ਹਾਂ, ਐਸਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਾਂ, ਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਾਂ।'
ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਚ ਰਾਘਵਂ ਗਚ੍ਛੇ ਮਮ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ਤਤਃ । ਮਾਮਾਹ੍ਵਯਤਿ ਰਾਜਾਸੌ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੇ ਰਤਃ
'ਮੈਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਆਗਚ੍ਛਂਤੁ ਭਵਂਤੋऽਪਿ ਰਾਘਵਃ ਪਰਿਤੁष੍ਯਤਿ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਯਯੂ ਰਾਮਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ
'ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੀ ਆ ਜਾਓ; ਰਾਘਵ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ।' ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ੰਭੂ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਾਨਾਗਤਾਨ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤੁ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਮਾਯ ਚੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ । ਤਤਃ ਸਤ੍ਵਰਮੁਤ੍ਥਾਯ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਸ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਜਦ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਫਿਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜਲਦੀ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਹਰ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕੈਸ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਨृषੀਨ੍ । ਗृਹਰਾਜਂ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਵੇਸ਼ਯਦਰਿਂਦਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋਣ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮਾਸਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਗਤੋਕ੍ਤ੍ਯਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਘੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਨृषੀਨ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਬੈਠਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰਕੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਇਕ ਵਾਰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਚਾ ਮਧੁਰਯਾ ਪ੍ਰੀਣਨ੍ਨਿਦਮਾਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ- ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਦ੍ਯ ਤਪਃ ਫਲਮ੍
ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਉਹ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।'